مشوق های اقتصادی محدود است: روسیه واقعا چه چیزی به آفریقا ارائه می دهد؟

در سال 2019، برای مصاحبه با مزدوران روسی به کاخ برنگو، خارج از بانگی سفر کردم.

زمانی خانه ژان بدل بوکاسا، امپراتور خود تاجگذاری شده جمهوری آفریقای مرکزی بود، اکنون توسط جنگجویان گروه واگنر اشغال شده بود. یکی از اولین چیزهایی که به من گفتند درباره کشوری نبود که برای دفاع از آن آمده بودند، بلکه مربوط به کشوری بود که آنها را ترک کرده بودند.

هفت سال بعد، بنیانگذار واگنر، یوگنی پریگوژین، درگذشت.

در ساحل، واگنر جای خود را به سپاه آفریقا که تحت کنترل وزارت دفاع روسیه است، داده است. مسکو در حال جنگ در اوکراین است، جایی که آفریقایی‌ها، برخی به بهانه‌های واهی، استخدام شده‌اند. تحقیقاتی که توسط روزنامه‌نگاران برای عدالت انجام شد، 502 مورد مرگ آفریقایی را تا ژوئن 2026 ثبت کرد.

در دوآلا، کامرون، ماما رجینا را دیدم که در حالی که اشک هایش را مهار می کرد، چشمانش خون آلود بود. پسرش موسی برای جنگ به روسیه رفته بود. پرتره اش روی دیوار آویزان بود.

او زمزمه کرد: "خیلی خوش تیپ." او نیز مانند بسیاری از خانواده ها منتظر جسد اوست. بار دیگر، آفریقایی‌ها عزادار مردانی هستند که در جنگ شخص دیگری در قاره‌ای دور از وطن از دست رفته‌اند.

در غم و اندوه، برخی به یک کلیسای ارتدکس روسی کوچک اما رو به رشد روی آورده اند. کشیش کامرونی آن در سن پترزبورگ آموزش دیده است. او می‌گوید که اینجا آمده است تا «مژده» را موعظه کند.

رهبران آفریقا در مسکو برای اجلاس سران روسیه و آفریقا گرد هم می آیند. در سال 2019، 43 رئیس دولت یا دولت آفریقایی در اولین اجلاس سران در سوچی شرکت کردند.

در سن پترزبورگ در سال 2023، پس از حمله روسیه به اوکراین، تنها 17 رئیس دولت آمدند. پوتین به شش کشور آفریقایی غلات رایگان پیشنهاد داد که روسیه بعدا آنها را تحویل داد. در سال جاری، کرملین انتظار دارد از 48 کشور، از جمله 22 رئیس دولت، هیئت هایی داشته باشند.

بورلی اوچینگ، تحلیلگر مستقر در داکار می‌گوید: «محرک‌های اقتصادی برای شرکت در نشست روسیه بسیار محدودتر است.

او می‌گوید در مقایسه با نشست‌های ایالات متحده-آفریقا و چین-آفریقا، مسکو تعهدات سرمایه‌گذاری بزرگ کمتری ارائه می‌کند.

انگیزه‌های سیاسی برای حضور، دلایل اصلی حضور این کشورها در آنجا هستند.»

برای دولت‌های نظامی مالی، بورکینافاسو و نیجر، روسیه چیزی فوری‌تر ارائه می‌کند: حمایت از باقی ماندن در قدرت.

فرانسه رانده شد. روسیه وارد عمل شد. با این حال گروه های مسلح همچنان به حملات خود ادامه می دهند و دیده بان حقوق بشر نیروهای سپاه آفریقا در مالی را به کشتن غیرنظامیان و شکنجه زندانیان متهم کرده است.

اتحاد جماهیر شوروی نسل هایی از افسران، سیاستمداران و دانشجویان آفریقایی را در طول استعمار زدایی آموزش داد.

اوچینگ روسی را در سفارت کنیا آموخت. او می‌گوید مسکو همچنان می‌تواند با کارت «ما شما را مستعمره نکردیم» بازی کند.

اما روسیه با تحریم های غرب مواجه است و به دنبال فرصت های اقتصادی در روابط خود با کشورهای آفریقایی است.

در مالی، ساخت یک پالایشگاه طلا با حمایت گروه Yadran روسیه آغاز شده است. ایالت مالی 62 درصد از سهام را در اختیار دارد. در گینه، غول آلومینیومی روسی Rusal معادن بوکسیت و کارخانه آلومینا را اداره می کند. در نیجر، پس از تصرف معدنی که قبلا توسط شرکت Orano فرانسه اداره می‌شد، شرکت‌های تابعه Rosatom در حال بحث در مورد پروژه‌های اورانیوم با دولت هستند. تلاش جداگانه برای فروش ذخایر اورانیوم موجود همچنان مورد مناقشه است.

پوتین در اوایل این ماه گفت که هدف روسیه «دزدیدن چیزی از آفریقا» نیست، بلکه «توسعه با هم» است.

سرگئی الدینوف، افسر سابق روسیه و تحلیلگر امنیتی، تله ای را در معامله نظامی روسیه در آفریقا می بیند. مسکو با تامین امنیت دولت ها ممکن است به آنها فضایی بدهد که به جای دیگری نگاه کنند. او می گوید: «بقا وفاداری ایجاد نمی کند. "این گزینه ها را ایجاد می کند."

اوچینگ همچنین نسبت به اشتباه گرفتن پرچم روسیه در تظاهرات برای حمایت گسترده هشدار می دهد. او گفت که منظور آنها این نیست که "همه آفریقایی ها فقط طرفدار روسیه هستند."

او می‌گوید که برای مسکو، این اجلاس فرصتی برای نشان دادن ادامه «ارتباط سیاسی» آن است، حتی اگر غرب به‌طور فزاینده‌ای آن را به‌عنوان یک کشور منفور در نظر بگیرد.