مطالعه نشان می دهد که کودکان به آنچه می شنوند بیش از آنچه می بینند اعتماد می کنند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات جدید از گروه روانشناسی ما نشان داده است که کودکان به مراتب بیشتر از بزرگسالان احساسات افراد را بر اساس آنچه می شنوند به جای آنچه می بینند قضاوت می کنند.

این مطالعه نشان داد که وقتی به کودکان نشان داده می شود که یک احساس را از طریق زبان بدن خود بیان می کند در حالی که صدایی تولید می کند که احساسات متفاوتی را منتقل می کند، آنها به شدت به صدایی که می شنوند اعتماد می کنند.

با این حال، بزرگسالان به احتمال زیاد به اطلاعات بصری مانند زبان بدن تکیه می‌کنند یا ترجیح واضحی بین این دو نشان نمی‌دهند.

یافته‌ها نشان می‌دهد که کودکان و بزرگسالان می‌توانند به نتایج کاملا متفاوتی در مورد احساس یک فرد برسند، حتی زمانی که دقیقا به همان تعامل نگاه می‌کنند و به آن گوش می‌دهند. این مطالعه در مجله Infant and Child Development منتشر شده است.

محققان ما 164 شرکت‌کننده، از جمله کودکان 4 تا 11 ساله و بزرگسالان را مورد آزمایش قرار دادند.

شرکت‌کنندگان کلیپ‌های ویدیویی کوتاهی را تماشا کردند که نشان می‌داد مردم احساسات خود را از طریق حرکات بدن، همراه با صداهای احساسی مانند خنده، گریه، جیغ یا صدای خشمگین ابراز می‌کنند.

گاهی اوقات زبان بدن و صداها با هم مطابقت دارند. مواقع دیگر با هم درگیر شدند. به عنوان مثال، شرکت کنندگان ممکن است یک حرکت بدن ترسناک همراه با یک خنده شاد ببینند.

هنگامی که نشانه ها مطابقت داشتند، همه گروه های سنی احساسات را به دقت تشخیص دادند.

اما هنگامی که نشانه ها با هم تضاد داشتند، کودکان به طور مداوم قضاوت خود را بر اساس احساساتی که می شنیدند به جای احساساتی که می دیدند، استوار می کردند.

این یافته ها بر اساس تحقیقات قبلی است که نشان می دهد کودکان اغلب هنگام پردازش دنیای اطراف، اطلاعات شنیداری را بر اطلاعات بصری اولویت می دهند.

مطالعه جدید نشان می دهد که این تفاوت بر نحوه درک کودکان از احساسات و تعاملات اجتماعی نیز تأثیر می گذارد.

محققان معتقدند این می تواند پیامدهای مهمی برای آموزش، مراقبت های بهداشتی و سایر محیط های طراحی شده برای کودکان داشته باشد.

این کار نشان می دهد که بزرگسالان ممکن است گاهی اوقات به شدت بر روی محیط های بصری تمرکز کنند، مانند نمایشگرهای رنگارنگ کلاس درس یا بخش های بیمارستان کودکان با تزئینات درخشان، در حالی که تاثیر احساسی صداها را نادیده می گیرند.

این یافته ها همچنین بر اهمیت لحن صدا در هنگام برقراری ارتباط با کودکان تأکید می کند.

اگر صدای فردی استرس، اضطراب یا ناامیدی را منتقل می کند، ظاهر آرام ممکن است برای اطمینان دادن به کودک کافی نباشد.

تحقیقات آینده بررسی خواهد کرد که آیا مناظر صوتی طراحی شده با دقت در مدارس، مانند صداهای طبیعی آرام بخش، می تواند بر تجربیات و تعامل کودکان تأثیر بگذارد یا خیر.

این تیم تحقیقاتی همچنین در حال برنامه ریزی مطالعات بیشتری برای درک اینکه چرا کودکان اطلاعات شنیداری را در اولویت قرار می دهند و بررسی اینکه چگونه صداهای مختلف بر یادگیری و پاسخ های احساسی در محیط های کلاس درس تأثیر می گذارد، برنامه ریزی می کند.

پدی راس و همکاران، اثر کولاویتا (معکوس) در تشخیص احساسات: کودکان و بزرگسالان هنگام دسته‌بندی محرک‌های سمعی و بصری هیجانی نامتجانس، رشد نوزاد و کودک به نتیجه‌گیری‌های متفاوتی می‌رسند (2026). DOI: 10.1002/icd.70139

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →