مطالعه پروانه ها نشان می دهد که گاز درون ما می تواند با عفونت زخم مبارزه کند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

گازی که به طور طبیعی توسط بدن خودمان تولید می‌شود، روزی می‌تواند به درمان عفونت‌های پوست و زخم کمک کند و به طور بالقوه رویکرد جدیدی را در کنار آنتی‌بیوتیک‌های معمولی ارائه دهد.

مطالعه جدیدی که توسط دانشمندان دانشگاه ریدینگ انجام شد نشان داد که ذرات کوچکی که اکسید نیتریک آزاد می‌کنند به ۹ لارو از هر ۱۰ لارو پروانه مومی آلوده کمک کرد تا از عفونت‌های باکتریایی جان سالم به در ببرند، در حالی که از هر ۱۰ لارو ۶ مورد درمان نشدند.

این یافته ها که در 3 نوامبر در مجله علوم و فناوری تحویل دارو منتشر شد، می تواند گزینه درمانی دیگری را برای زخم های عفونی که آنتی بیوتیک ها برای پاک کردن آنها تلاش می کنند، به پزشکان ارائه دهد.

ویتالی خوتوریانسکی، استاد دانشکده داروسازی دانشگاه ریدینگ که رهبری این تحقیق را بر عهده داشت، می‌گوید: «با سخت‌تر شدن کشتن باکتری‌ها با آنتی‌بیوتیک‌ها، ما نیاز فوری به درمان‌هایی داریم که به روشی متفاوت عمل کنند.

اکسید نیتریک به طور همزمان از چندین جبهه به میکروب ها حمله می کند، بنابراین مقاومت باکتری ها بسیار سخت تر است. چالش این است که راه هایی برای ذخیره آن پیدا کنید و به آرامی آن را آزاد کنید.

ما از کشتن باکتری‌ها در آزمایشگاه فراتر رفتیم و نشان دادیم که ذرات ما می‌توانند به زنده ماندن لارو پروانه مومی آلوده کمک کنند. لارو پروانه مومی برای آزمایش درمان‌های جدید اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند و به ما کمک می‌کند درک کنیم که چقدر خوب کار می‌کنند و در عین حال نیاز به آزمایش‌ها روی موش‌ها و موش‌ها را کاهش می‌دهند.»

برای انجام این مطالعه، تیم تحقیقاتی که دانشمندان دانشگاه ملی الفارابی قزاقستان (قزاقستان) را شامل می شد، ابتدا لارو پروانه مومی را با باکتری هایی که باعث عفونت پوستی می شوند، آلوده کردند. یک ساعت بعد، دانشمندان به هر لارو ذراتی تزریق کردند که اکسید نیتریک آزاد می کنند. اکسید نیتریک خیلی سریع تجزیه می شود و نمی تواند به تنهایی از آن به عنوان دارو استفاده شود، بنابراین تیم آن را در ذرات بسیار کوچکتر از یک ذره گرد و غبار بسته بندی کردند که به آرامی در طی چند ساعت آن را بیرون می داد.

لاروها به مدت سه روز بررسی شدند و بیشترین مرگ و میر در میان لاروهای درمان نشده در روز اول اتفاق افتاد. در آزمایش‌های جداگانه در بالن‌های شیشه‌ای، این ذرات بین 10000 تا 100000 برابر کمتر باکتری بعد از یک روز نسبت به فلاسک‌های بدون درمان باقی گذاشتند. قبل از اینکه این ذرات به درمانی برای افراد تبدیل شوند، به مطالعات بیشتری نیاز است.

در این مطالعه به جای موش یا موش از لارو پروانه مومی استفاده شد. وزن هر لارو حدود یک چهارم گرم (0.009 اونس) است، با این حال بدن آن با میکروب‌ها به روش‌های مشابه انسان‌ها مبارزه می‌کند. دانشمندان می‌توانند هم بی‌خطر بودن یک درمان و هم در یک موجود زنده را بررسی کنند، در حالی که کمتر به آزمایش‌هایی با پستانداران تکیه می‌کنند.

تیم Khutoryanskiy در حال توسعه آزمایش‌هایی است که از حشرات، کرم‌ها و سایر حیوانات بدون ستون فقرات برای مطالعه ایمنی و اثربخشی داروهای جدید و سیستم‌های تحویل دارو استفاده می‌کند و به کاهش اتکا به آزمایش‌های مربوط به پستانداران کمک می‌کند.

نانوذرات آلی سیلیکا S-nitrosothiol PEGylated برای آزادسازی اکسید نیتریک پاسخگو به pH و محافظت ضد میکروبی در مدل عفونت Galleria mellonella، مجله علم و فناوری دارورسانی (2026). DOI: 10.1016/j.jddst.2026.109067

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →