معترضان پرتغالی به کمپ هایی که توسط پلیس پاکسازی شده بود، بازگشتند

ساعاتی پس از پاکسازی کمپ های پلیس در لیسبون پایتخت و شهر پورتو و دستگیری 55 نفر، هزاران معترض برای تظاهرات علیه تشدید بحران مسکن به دو میدان مرکزی پرتغال بازگشتند.

فعالان از دولت راست میانه خواسته اند لایحه ای را که اخراج را آسانتر می کند و سقف اجاره در اجاره نامه های جدید را که در اولین قرائت پارلمان تصویب شد، پایان می دهد، پس بگیرد.

تظاهرکنندگان در لیسبون به دنبال بازسازی کمپ تحصن خود در میدان روسیو در روز سه شنبه بودند، در حالی که تظاهرکنندگان در پورتو در حال بازگشت به میدان Dom Joao I در شهر شمالی بودند.

سازمان دهندگان گفتند که بیش از 1000 نفر در هر میدان تجمع کرده بودند. فعالان میدان روسیو لیسبون را از روز شنبه اشغال کرده‌اند و حدود 200 چادر و میدان Dom Joao I پورتو را برای حدود 10 روز اشغال کرده‌اند.

دبورا میراندا، 41 ساله، مشاور ارتباطات، به رویترز گفت که او به تظاهرات میدان روسیو پیوست تا نسل هایی را که با هزینه های فزاینده دست و پنجه نرم می کنند، نمایندگی کند. "اگر مردم احساس نمی کنند به تمام معنا در خانه خود هستند، نمی توانند زندگی خود را پیش ببرند... کافی است."

این اردوگاه ها منعکس کننده اعتراضات مسکن در همسایه اسپانیا بود و همزمان با ناآرامی ها بر سر افزایش هزینه های زندگی در کشورهایی مانند فرانسه، بلژیک و ایتالیا بود.

اندکی قبل از ساعت 6 صبح، پس از هشدار به معترضان مبنی بر غیرقانونی بودن اردوگاه ها، پلیس عملیات هماهنگی را در هر دو شهر آغاز کرد. تظاهرکنندگان در پورتو از دستورات پیروی کردند و چادرهای خود را برچیدند. افسران میدان روسیو لیسبون را در جایی که کارلا والادائو، سخنگوی کمپ «بسیار تهاجمی» توصیف کرد، پاکسازی کردند.

سرجیو سوارس، ناظر پلیس امنیت عمومی به خبرنگاران گفت که اخراج "آرام، متناسب و مناسب و بدون اتهام پلیس" بوده است.

55 بازداشتی بعدا تا روز چهارشنبه در دادگاه لیسبون آزاد شدند.

پرتغال با یکی از بدترین بحران های مقرون به صرفه مسکن در اروپا دست و پنجه نرم می کند زیرا قیمت خرید از سال 2017 بیش از دو برابر شده است و اجاره بهای اجاره های جدید تقریبا دو برابر شده است.

خورخه پایکسائو، 19 ساله، دانشجوی تاریخ، آن را "بحران اجتماعی" خواند و گفت که نسل او به "توانایی زندگی با عزت، تشکیل خانواده و جوان سازی پرتغال" نیاز دارد.

این فشار در شهرهای بزرگ شدیدتر است، جایی که مخالفت با گردشگری بیش از حد و هجوم به اصطلاح عشایر دیجیتال، افرادی که در حین کار از راه دور سفر می کنند، وجود داشته است.