"من می خواستم زندگی کنم": سفر یک یتیم اوکراینی از طریق اشغال روسیه

کیف، اوکراین – هنگامی که تهاجم تمام عیار روسیه به اوکراین آغاز شد، دنیس کوستف 18 ساله بود و در یتیم خانه ای در خرسون زندگی می کرد. او که از جنگ وحشت زده شده بود، از ویدئوهایی در شبکه های اجتماعی فیلم می گرفت که در آن نیروهای متجاوز روسیه را محکوم می کرد.

اما خیلی زود او را به اجبار به کریمه اشغالی منتقل کردند و شعارهایش ناگهان به سمت دیگری رفت.

اکنون چهار سال بعد در کیف، کوستف به الجزیره گفت که فقط برای زنده ماندن، نقش یک کودک پوستر برای روسیه دوران جنگ را بازی کرده است.

او با نشاط، شیوا و نورپردازی، در یک باشگاه تئاتر در یتیم خانه خود در شهر جنوبی اوکراین، جایی که پس از حبس و مرگ مادرش زندگی می کرد، شرکت می کرد.

او گفت که این تجربه به او کمک کرد تا در ویدئوهای متعددی برای شبکه های تلویزیونی روسیه "بازی کند" - زیرا امتناع از فیلمبرداری به معنای خطر حمله فیزیکی یا تهدید به زندان بود.

کوستف که در نهایت از روسیه فرار کرده است، اکنون برای جنگیدن برای اوکراین آماده می شود، گفت: «ایفای این نقش طرفدار روسیه مفید بود. "من می خواستم زندگی کنم."

چند روز پس از شروع جنگ، تانک ها به خرسون رفتند. افرادی که مظنون به همدردی با اوکراین بودند، جمع آوری و مورد بازجویی قرار گرفتند. گفته می شود برخی مورد سوء استفاده قرار گرفته اند.

در اواخر سال 2022، کوستف در حالی که در یتیم خانه زندگی می کرد، در یک مدرسه تجارت نیز تحصیل کرد. اما با تشدید جنگ، او و دیگران به اردوگاه تابستانی Luchisty ("پر از آفتاب") در کریمه ضمیمه روسیه منتقل شدند.

کوستف در مورد زمان خود در آنجا گفت: "هر روز صبح با سرود روسیه از خواب بیدار می شوید و هر دوشنبه، پرچم روسیه جشنی برافراشته می شود."

او گفت: «آنها بدون پدر و مادر هستند، هیچ کس برای توضیح درست یا نادرستی نیست. "در یک نقطه خاص، شما شروع به تکرار روایت های طرفدار روسیه می کنید."

او گفت که حداقل یک نوجوان کوستف در اردوگاهی که برای مبارزه با کیف ثبت نام کرده بود ملاقات کرد.

اوکراین در تلاش برای بازگرداندن کودکان ربوده شده و جمع آوری شواهد علیه افرادی است که مظنون به دست داشتن در ربوده شدن آنها هستند. بیش از 2600 کودک تاکنون بازگشته اند.

"اداره" اردوگاه تابستانی به درخواست الجزیره برای اظهار نظر پاسخ نداده است. کیف اعلام کرد که 84 کودک یتیم اوکراینی در سال 2023 در آنجا نگهداری می شدند.

به گفته گروه های حقوقی اوکراین، کسانی که ترک کردند، در میان تقریبا 4000 کودک بودند که به زور از یتیم خانه ها در مناطق تحت اشغال روسیه در اوکراین برده شدند. کیف مدعی است که مسکو تقریبا 20000 خردسال اوکراینی را به روسیه برده است تا آنها را در طول جنگ "شستشوی مغزی" کند.

در حالی که کرملین اذعان می‌کند که کودکان در حال «بازآموزی» هستند، ادعاهای اوکراین را رد می‌کند و می‌گوید که کودکانی که منتقل شده‌اند از مناطق جنگی نجات یافته‌اند.

برخی از این کودکان والدین خود را در جریان گلوله باران روسیه از دست دادند، و برخی دیگر پس از آن که مقامات طرفدار مسکو والدین خود را متقاعد کردند که به دلایل ایمنی آنها را رها کنند، در «اردوگاه‌های تابستانی» قرار گرفتند.

اوکراین مدعی است که برخی از کودکان از والدینی ربوده شده اند که از همکاری با «اداره» مستقر در مسکو در مناطق تحت اشغال روسیه امتناع کرده اند.

نیروهای روسی و همکاران اوکراینی آنها نیز توسط گروه های حقوق بشر اوکراینی متهم به بازجویی و آزار والدین - و بررسی بدن آنها برای خالکوبی های طرفدار کیو یا کبودی های باقی مانده از پس زدن سلاح گرم شده اند.

گروه‌های حقوق بین‌الملل، ربودن و تلقین کودکان را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین جنایات کرملین محکوم می‌کنند.

ایوار دیل، مشاور ارشد سیاست کمیته هلسینکی نروژ، یک نهاد ناظر حقوق بشر، به الجزیره گفت: «تخریب فیزیکی این جنگ برای همه قابل مشاهده است، اما کمپین ربودن و «تعلیم مجدد» کودکان اوکراینی به عنوان روسی به طور کلی چیزی شوم تر را نشان می دهد.

او گفت: «این غیرقابل قبول است. گزارش‌های بسیار نگران‌کننده‌ای وجود دارد مبنی بر اینکه روسیه در حال انجام تلقینات نظامی با هدف استفاده از برخی از این کودکان در نیروهای مسلح در جنگ خود علیه اوکراین است.

به گفته مقامات اوکراینی، حدود 5500 جوان اوکراینی در مناطق تحت اشغال روسیه به یونارمیا ("ارتش جوان") فرستاده شدند، جنبشی که آموزش نظامی ارائه می دهد.

به گفته سویتلانا چونخینا، نایب رئیس انجمن روانشناسان سیاسی اوکراین، گروهی در کیف، هر چه سن زودتر باشد، جهان بینی کودک عمیق تر تغییر می کند.

او می‌گوید: «کودکان روانی انعطاف‌پذیر دارند؛ آنها به سرعت با محیط جدید سازگار می‌شوند، بیشتر به بزرگسالان اعتماد می‌کنند – گاهی اوقات غیرارادی، اما چاره‌ای جز این ندارند – و بسیاری از چیزها را بدیهی می‌دانند.»

او گفت که به همین دلیل است که آنها نمی توانند در برابر روایت های مسکو مقاومت کنند.

چونخینا گفت: «اما این بدان معنا نیست که مطمئنا همین اتفاق برای همه کودکان اوکراینی خواهد افتاد.

در حالی که کودکان کوچکتر در اردوگاه طبق برنامه درسی روسی درس می خواندند، به نظر نمی رسید که سیستم آموزشی برنامه جامع و کاملی برای نوجوانانی مانند کوستف داشته باشد.

او همراه با دوستانش در اطراف محوطه ای از دوران شوروی پر از سرو، اقاقیا و درختچه های همیشه سبز آویزان شد.

آنها اجازه نداشتند آن را ترک کنند - اما گهگاه مخفیانه بیرون می رفتند تا سیگار و الکل بخرند. کوستف که اکنون 22 سال دارد، گفت: کسانی که مست دستگیر شده بودند به مدت سه روز در بیمارستان منزوی شدند و توسط رئیس امنیتی اردوگاه، افسر سابق نیروهای ویژه اوکراین که طرف را تغییر داده بودند، تهدید به زندان شدند.

او گفت که این ایده که بچه ها "هرگز به اوکراین باز نخواهند گشت" در ذهن آنها شکل گرفت.

در آوریل 2023، پس از ماه‌ها حضور در اردوگاه‌ها در کریمه، کوستف به شهر جنوبی اشغالی هنیچسک بازگردانده شد - و متوجه شد که نیروهای روسی هفت ماه قبل از خرسون عقب‌نشینی کرده‌اند.

او در یک مدرسه بازرگانی دیگر ثبت نام کرد و در یک خوابگاه محقر و سرد یخ اسکان یافت که در ویدئویی که در فضای مجازی منتشر شد از آن شکایت کرد.

او گفت که صبح روز بعد، پلیس مستقر در روسیه او را با ادعای "جاسوسی" برای کیف بازرسی کرد و او را به زندان تهدید کرد.

سپس او مجبور شد روسیه را جلوی دوربین تمجید کند.

در یک ویدئو، او گفت که به جنبش جوانانی که از سوی کرملین حمایت مالی می‌شود، پیوسته است، خود را در پرچم روسیه پیچیده و اعلام کرده است که می‌خواهد ثبت نام کند.

اما او به الجزیره گفت که مجبور شده و مجبور به قهرمانی در روسیه شده است و همیشه می‌خواسته آن را ترک کند.

در اوایل سال 2024، کوستف با برادر بزرگتر و مادربزرگ خود که به آلمان نقل مکان کرده بودند، تماس گرفت. او موفق شد به آنها بپیوندد و بعدا وارد لهستان شد، جایی که ماه‌ها در انتظار پاسپورت جدید اوکراینی بود.

در ماه آوریل، او به اوکراین بازگشت. او گفت که در یک اردوگاه آموزشی نظامی شرکت کرده است و اکنون در مراحل اولیه حرفه نظامی خود به عنوان خلبان هواپیمای بدون سرنشین است.

او که در یک مرکز خرید در حومه کیف نشسته بود، اندکی قبل از اینکه آژیرهای حمله هوایی همه را مجبور به بیرون کشیدن کرد، گفت: «هر کجا که هستید - خانه بهتر است.