"من همیشه واقعی هستم": چه چیزی افراد آبروریزی مانند الیزابت هلمز را متقاعد می کند که به دوربین ها اجازه ورود بدهند؟

با شما می توانید همه چیز را ببینید، هولمز به دیگر سوژه های برجسته مانند لنس آرمسترانگ، ایملدا مارکوس و آنتونی وینر می پیوندد تا به فیلمسازان اجازه دهد تا زندگی خود را مستند کنند. اما آیا آنها همیشه خوب ظاهر می شوند؟

در فیلم شما می توانید همه چیز را ببینید، الیزابت هولمز، کلاهبردار محکوم، فیلمسازان ناتان فیلدر و لنس اوپنهایم را در اقدامی فرضی از "شفافیت رادیکال" به خانه خود دعوت می کند. هولمز به همراه شریک زندگی‌اش، بیلی ایوانز، و دو فرزند خردسالشان در هفته‌های قبل از شروع محکومیت زندان به دلیل کلاهبرداری از سرمایه‌گذاران Theranos فیلمبرداری می‌شود. ایوانز می گوید: «بهترین راه برای اینکه مردم ببینند او کیست این است که تا حد امکان به زندگی روزمره خود دسترسی داشته باشیم». همچنین ممکن است بهترین راه برای بازاریابی «Theranos 2.0» باشد که این زوج در طول فیلمبرداری روی آن کار می کنند.

اما مستند این سوال را مطرح می کند که آیا هولمز خود واقعی خود را ارائه می دهد یا شخصیتی ساخته شده. فیلدر وقتی از هولمز می پرسد که آیا هولمز با او "واقعی است" به جای حضار صحبت می کند. او می گوید: «من همیشه واقعی هستم.

مسئله اصالت در قلب ساخت فیلم مستند قرار دارد. شما می توانید همه چیز را ببینید به همان اندازه که در مورد خود هولمز است به رابطه مبهم بین فیلمساز و سوژه نیز مربوط می شود. اغلب در مستندها جنگ قدرت بر سر کنترل روایی وجود دارد و هر دو طرف پویایی خواهان نتایج متفاوتی از فیلم نهایی هستند. تماشای شما می توانید همه چیز را ببینید ناگزیر این سوال را ایجاد می کند: چرا هولمز، چند روز قبل از رفتن به زندان، از یک گروه فیلمبرداری دعوت می کند؟ ادامه مطلب...