مهاجران آب و هوای بنگلادش بدون آمادگی برای محافظت از آنها وارد شهرها می شوند
در سال 2024، بلایای طبیعی 2.4 میلیون نفر را در بنگلادش آواره کرد، حتی در حالی که صندوق بین المللی پول پیش بینی می کند که بالا آمدن آب دریاها می تواند بیش از یک هفتم از مساحت زمین بنگلادش و تقریبا یک سوم تولید مواد غذایی آن را تا سال 2050 از بین ببرد. از آنجایی که فشارهای محیطی مردم را از خانه هایشان بیرون می کند، محققان در حال بررسی خطرات بعدی مهاجران هستند.
در سال 2024، بلایای طبیعی 2.4 میلیون نفر را در بنگلادش آواره کرد، حتی در حالی که صندوق بین المللی پول پیش بینی می کند که بالا آمدن آب دریاها می تواند بیش از یک هفتم مساحت بنگلادش و تقریبا یک سوم تولید مواد غذایی آن را تا سال 2050 از بین ببرد. از آنجایی که فشارهای زیست محیطی مردم را از خانه هایشان بیرون می کند، محققان در حال بررسی هستند که آیا این شهرها در معرض خطرات شهرهای مهاجر هستند یا خیر. تعداد فزاینده ای از افراد آواره آب و هوایی را در خود جای دهد.
برای مقابله با فشارهای فزاینده مرتبط با آب و هوا، مهاجرت اغلب به عنوان یک استراتژی تطبیقی در نظر گرفته می‌شود، زیرا دور شدن از مناطقی که در معرض خطراتی مانند سیل، طوفان‌ها، فرسایش رودخانه‌ها و بالا آمدن سطح دریا هستند می‌تواند به مردم کمک کند تا در معرض خطرات آب و هوایی کاهش یافته و به دنبال مسکن امن‌تر و معیشت پایدارتر باشند. در این شرایط، سکونتگاه‌های غیررسمی شهری اغلب جزو اولین مقصدهای آوارگان هستند. با این حال، در بنگلادش، این سکونتگاه ها به دلیل شکل گیری ساختاری، ماهیتی پرخطر دارند و ساکنان آن در معرض خطرات مختلفی قرار دارند.
این سؤال گسترده‌تری را مطرح می‌کند: آیا شهرهایی که مهاجران آب و هوایی را دریافت می‌کنند، مجهز به حمایت از آینده ای امن‌تر و باثبات‌تر هستند یا آنها را بیشتر در معرض دید قرار می‌دهند؟ مطالعه جدیدی که در Climate and Development درباره مهاجران آب و هوایی ساکن در سکونتگاه های غیررسمی در جنوب غربی بنگلادش منتشر شده است، بررسی می کند که پس از نقل مکان به سکونتگاه های ثانویه چه اتفاقی برای مهاجران می افتد. یافته‌های مطالعه نشان می‌دهد که دور شدن از مناطق تحت تأثیر مخاطرات آب و هوایی لزوما به معنای حرکت به سمت ایمنی نیست، به‌ویژه زمانی که سیستم‌های برنامه‌ریزی شهری و حفاظت اجتماعی در برآوردن نیازهای آنها ناکام باشند.
در منطقه شریعتپور، بلال حسین خود را می شکند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Bangladesh’s climate migrants are arriving in cities unprepared to protect them
In 2024, disasters displaced 2.4 million people within Bangladesh even as the International Monetary Fund predicts that rising seas could eliminate more than one-seventh of Bangladesh’s land area and nearly one-third of its food production by 2050. As environmental pressures drive people from their homes, researchers are examining the risks migrants face in the secondary […]