مهاجرتی که زبان ها، ژن ها و فرهنگ های آفریقا را دگرگون کرد

استخراج آهن از سنگ معدن آن آسان نیست. اما مردم شهر باستانی زیمبابوه بزرگ - پایتخت یک پادشاهی پر رونق در جنوب آفریقا بین 1000 تا 1700 پس از میلاد - استاد بودند.

در مکان‌های نزدیک به ویرانه‌های سنگی شهر، خوشه‌هایی از کوره‌های ذوب آهن امروزه به‌عنوان تپه‌های آوار باقی مانده‌اند. در ماشاوا، دهکده‌ای در 25 مایلی شمال غربی، تکه‌هایی نشان انگشت کسانی است که مدت‌ها پیش فضای داخلی سفالی سازه‌ها را صاف کردند.

برخی از کوره‌ها تقریبا عرض بازوی یک بزرگسال داشتند، با دیواره‌های ضخیم و مستحکم که گرمای بیش از 2100 درجه فارنهایت مورد نیاز برای ذوب آهن را در خود نگه می‌داشتند. برخلاف سایر کوره‌ها که کارگران را مجبور می‌کردند هوا را با دم به داخل آن‌ها وارد کنند، این کوره‌ها طوری طراحی شده بودند که هوا را به داخل و سپس از طریق دودکش خارج کنند، بدون نیاز به نیروی انسانی. این امر تولید آهن را که به شکل هیل، تبر و نوک پیکان شکل می‌گرفت، بسیار آسان‌تر می‌کرد.

مقاله کامل را بخوانید

نظرات