مهارت های صندلی، مغز سریع - چگونه اونیل با لیگ راگبی ویلچر سازگار شد

فینلی اونیل اولین بازی خود در انگلیس را در سال 2025 انجام داد

"اگر وقتی به من گفتند نمی توانم دوباره در لیگ راگبی بازی کنم به من می گفتی که این بهترین اتفاقی است که تا به حال برای من رخ می دهد، می گفتم "دروغ می گویی". اما کشف لیگ راگبی با ویلچر، که حتی بهتر است، یک موهبت بوده است."

لیگ راگبی همیشه بخش مهمی از زندگی فینلی اونیل بوده است. هنگامی که او در سن 16 سالگی در حین بازی در یک بازی زانویش در رفت، آن را به سختی ورزش کنار گذاشت.

زانو به جای خود برگشت اما همچنان باعث ایجاد مشکلاتی شد و باعث شد که نوجوان هالیفاکس در زمین با مشکل مواجه شود و درد آن نیز افزایش یابد.

پس از آزمایش های پزشکی گسترده، تشخیص داده شد که او دارای کاسه زانوهای کم عمق و بیش حرکتی است. به نظر می رسید امیدهای ورزشی او به پایان رسیده است.

اما پس از تشویق های فراوان خانواده، او مهارت های خود را به لیگ راگبی ویلچر با هالیفاکس پانترز منتقل کرد. در طول سه سال گذشته، اونیل از افزایش شهاب سنگی لذت برده است. اکنون او بخشی از تیم انگلیس است که از عنوان قهرمانی خود در لیگ جهانی راگبی با ویلچر در استرالیا دفاع خواهد کرد.

اونیل که اکنون 21 ساله است به بی بی سی اسپورت می گوید: «من فکر می کنم اولین چیزی که واقعا مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که بازی با ویلچر از بسیاری جهات شبیه بازی دویدن است.

"از انجام بازی دویدن، مغز و مهارت راگبی را داشتم - توانایی پاس دادن و دیدن اتفاقات را داشتم، اما مهارت فیزیکی توانایی حرکت روی ویلچر را نداشتم، زیرا در زندگی روزمره‌ام از آن استفاده نمی‌کنم، و این یک چالش بزرگ بود.

در سطح ذخیره یا توسعه، اگر دانش راگبی خوبی دارید، می‌توانید بازی کنید، اما نمی‌توانید فقط به این مهارت‌ها در سوپر لیگ تکیه کنید. شما باید یاد بگیرید که چگونه صندلی را دستکاری کنید و آن را در زمین حرکت دهید.

"وقتی در حال انجام یک ورزش دویدن هستید، فقط می دوید و واقعا لازم نیست به آن فکر کنید، اما در بازی با ویلچر، باید همزمان به حرکت صندلی خود به جایی که می خواهید باشید، گرفتن توپ، پاس دادن و سریع رفتن به بازی بعدی فکر کنید.

"در اولین جلسه تمرینی خود در سوپرلیگ، دیگران را تعقیب می کردم، اما بازی در برابر بازیکنان سریع به این معنی است که باید سریعتر حرکت کنید. از نداشتن تجربه صندلی برای رسیدن به سطح مهارت بازیکنان برتر، کار سخت زیادی گرفته شده است."

اونیل با هالیفاکس پانترز سه گانه داخلی را پشت سر هم به دست آورده است

اونیل اولین دعوتش به انگلیس را در اوت 2025 با بازی در سریال Ashes در استرالیا در اکتبر و نوامبر گذشته به دست آورد.

سپس او در کنار هم تیمی های هالیفاکس جک براون و راب هاوکینز در تیم 10 نفره مربی تام کوید برای جام جهانی انتخاب شد تا در وولونگونگ، جنوب سیدنی برگزار شود.

انگلیس روز جمعه (04:30 BST) پیش از بازی با ایالات متحده آمریکا و ایرلند، مبارزات خود را مقابل ولز آغاز می کند. رقیب قدیمی فرانسه، که انگلیس چهار سال پیش در فینال جام جهانی به طرز چشمگیری شکست داد، در کنار اسکاتلند، نیوزلند و استرالیا میزبان، در گروه دیگر حضور دارند.

براون و هاوکینز هر دو بخشی از تیمی بودند که در سال 2022 فرانسه را شکست دادند - یک فینال که اونیل از تلویزیون تماشا کرد - و این سه نفر به هالیفاکس غالب کمک کردند تا برای دومین فصل متوالی افتخارات داخلی را به دست آورند.

او می‌گوید: «جک و راب همیشه می‌گویند که بزرگ‌ترین رقبای یکدیگر هستند و من می‌گویم من کسی هستم که سعی می‌کنم آنها را بگیرم».

از تمرینات همراه با هالیفاکس و انگلیس، ما این ارتباط و درک را در زمین داریم.

یکی از نقاط قوت من این است که بازیکنان را از بین ببرم و من بیشتر یک بازیساز هستم تا کسی که تلاش های شگفت انگیزی را به ثمر می رساند.

"اگر توپ را به روش خاصی نگه دارم، جک می‌داند که می‌خواهم زیر من بدود یا دور من بچرخد و راب هم همین‌طور است.

من لزوما نیازی به صحبت با آنها در زمین ندارم. این فقط غریزه است."

اونیل که ورزش خود را با کار در یک سوپرمارکت محلی ترکیب می کند، یکی از پنج بازیکن اول جام جهانی انگلیس است و مشتاق است ایمان کوید و همچنین مربی هالیفاکس وین بوردمن که بخشی از تیم 2022 بود را توجیه کند.

او می‌گوید: «وقتی پارسال دعوت ملی به من شد، گفتم برای دو سال آینده همه چیز را به آن می‌دهم تا در رقابت‌های جام جهانی باشم و به دنبال آن رفتم و این اتفاق افتاد.

"من فکر می کنم این رقابتی ترین جام جهانی خواهد بود. با بازیکنان جدید زیادی که در آن حضور دارند، این ورزش کاملا متفاوت از چهار سال پیش است."

ما بسیار مطمئن هستیم که به استرالیا می رویم. ما به عنوان یک تیم برای دفاع از عنوان قهرمانی بیرون نمی رویم، بلکه آن را به دست می آوریم."

لیگ راگبی با ویلچر با توپ بیضی شکل و راگبی ویلچر با توپ گرد انجام می شود.

لیگ راگبی با ویلچر - ورزشی که اونیل انجام می دهد - در فرانسه به عنوان راهی برای رساندن این ورزش به افراد دارای معلولیت توسعه یافت. این بازی کاملا فراگیر است، با بازیکنان معلول و غیر معلول که می‌توانند در یک تیم بازی کنند و از بسیاری از قراردادهای بازی دویدن پیروی می‌کند.

تیم های پنج نفره شش تکل برای گلزنی دارند. تکل های روی حامل توپ با کشیدن برچسبی که به پیراهن هر بازیکن متصل است، انجام می شود. یک تلاش چهار امتیاز، با دو امتیاز برای پنالتی ها و تبدیل ها، که با مشت زدن توپ از روی سه راهی روی تیرک ها گرفته می شود، به دست می آورد.

این بازی با یک توپ بیضی شکل و به مدت 80 دقیقه انجام می شود و حداکثر دو بازیکن غیر معلول و سه بازیکن معلول در هر زمان مجاز به حضور در زمین هستند.

راگبی با ویلچر - که بخشی از برنامه بازی های پارالمپیک است و به عنوان قتل بال نیز شناخته می شود - توسط افرادی انجام می شود که دارای آسیب های عصبی و جسمی خاص از جمله تتراپلژی، فلج مغزی و قطع عضو هستند.

این بازی توسط تیم های چهار نفره با استفاده از یک توپ گرد مانند توپ والیبال انجام می شود و یک مسابقه شامل چهار کوارتر هشت دقیقه ای است.

ورزشکاران با یک سیستم امتیاز از 0.5 (بالاترین سطح نقص) تا 3.5 طبقه بندی می شوند. در راگبی بین‌المللی با ویلچر، مجموع امتیازهای هر چهار ورزشکار که در هر زمان در زمین بازی می‌کنند، نمی‌تواند از 8.0 بیشتر شود، مگر اینکه یک زن در زمین حضور داشته باشد، در این صورت به تیم اجازه 0.5 اضافی داده می‌شود.

برای گلزنی، یک ورزشکار باید با کنترل محکم توپ از خط دروازه تیم مقابل عبور کند. دو چرخ باید از خط دروازه عبور کنند تا امتیاز حساب شود. هیچ تبدیلی وجود ندارد.

برخلاف نسخه لیگ، هیچ تکل زدن در راگبی با ویلچر مجاز نیست، اما این یک ورزش تمام تماس است که امکان برخورد بین بازیکنان را فراهم می کند. ورزشکاران باید هر 10 ثانیه یکبار توپ را دریبل یا پاس دهند، در صورتی که در انجام این کار، داور مالکیت توپ را به تیم مقابل واگذار کند.

بسکتبالیست پرتغالی تبدیل به بازیکن راگبی انگلیس شد

هاوکینز در میان پنج قهرمان جام جهانی در ترکیب انگلیس

هلیفاکس لیدز را له می کند تا سه گانه های پشت سر هم را مهر و موم کند