مکرون برای دیدار با گروه های دانشجویی: اعتراضات فرانسه به کجا می رود؟

پاریس، فرانسه – رئیس جمهور امانوئل مکرون قصد دارد با نمایندگان دانش آموزان دبیرستانی در حالی که کشور برای اعتراضات بیشتر در آخر هفته آماده می شود، دیدار کند.

نشست روز جمعه اولین باری است که رهبر فرانسه با گروه های دانشجویی که از سپتامبر خواهان بازنگری در سیستم آموزشی بودند، گفتگو کرد.

دانشجویان خواستار تظاهرات بیشتر برای حفظ فشار شده‌اند در حالی که ژان دیدیه برگر، نماینده وزیر به وزیر کشور، گفت که حضور پلیس در خیابان‌ها 20 درصد افزایش خواهد یافت.

آخر هفته گذشته تظاهرات عمدتا مسالمت آمیز جای خود را به شورش های خشونت آمیز داد. مقامات متهم شدند که آمادگی کافی را ندارند و هیچ شانسی برای اعتراضات بعدی که انتظار می رود در روز شنبه برگزار می شود، ندارند.

منع آمد و شد در پاریس حرکت را محدود می کند در حالی که ممنوعیت اعتراض در مارسی و لیون برقرار است.

دانش آموزان دبیرستانی خواسته های خود را به روشنی بیان کرده اند: مدارسی با بودجه بهتر، معلمان بیشتر و سهم بیشتری در تصمیم گیری هایی که بر آینده آنها تأثیر می گذارد.

در شرایطی که اعتراضات نشانه‌ای از کاهش نشان نمی‌دهد، دولتی که به دلیل بن‌بست سیاسی و بدهی‌های فزاینده ضعیف شده است با یک سوال دشوار روبرو است: برای بیرون راندن جوانان از خیابان‌ها چه کاری می‌تواند انجام دهد؟

سومیا ساره، دانش آموز 18 ساله و یکی از چهره های برجسته در فدراسیون دانش آموزان دبیرستانی از محله های کارگری، گفت: «سال ها به ما وعده هایی داده شده است که هرگز عملی نشدند. "آنچه ما می خواهیم این است که وعده ها با نتایج ملموس پشتیبانی شود. ما می خواهیم شاهد تغییر واقعی در دبیرستان هایمان باشیم."

از اواسط سپتامبر، دانش آموزان دبیرستانی اعتراض خود را به کمبود معلم آغاز کرده اند. کلاس های درس شلوغ، گاهی اوقات با بیش از 40 دانش آموز؛ و ساختمان های فرسوده مدارس.

نارضایتی آنها به یک جنبش سراسری تبدیل شده است که در یک لحظه پرتنش برای فرانسه در حال آماده شدن برای انتخابات ریاست جمهوری خود در شش ماه آینده است.

ناتانائل کامبری، 18 ساله، رئیس هیئت مدیره سازمان دانشجویی Renouveau Lyceen، گفت: «بیایید واضح بگوییم: برآورده شدن همه خواسته‌های ما غیرممکن نیست.

کمبری گفت: "هدف اصلی من ارائه راه حل های بسیار ملموس است."

اما فراتر از این خواسته های عملی، یک پیام بارها در مصاحبه با دانشجویان ظاهر شد: آنها می خواهند شنیده شوند.

کمبری گفت: «روشن است که این بحران به یک چیز اشاره دارد: شکست در گفتگو بین دولت - و سیاستمداران به طور کلی - و جوانان. ما به دولتی نیاز داریم که به حرف ما گوش دهد و بتواند به خواسته های ما پاسخ دهد.»

فیلیپ باپتیست، وزیر آموزش عالی، لغو Parcoursup را در نظر نمی گیرد و این ایده را "عوام فریبی محض" می خواند، اما گفت که آماده "تغییرات عمیق" است.

پس از جلسه ای با تشکل های دانشجویی در 7 اکتبر، اتحادیه etudiante، یک فدراسیون ملی اتحادیه های دانشجویی، گفت که وزیر نمی تواند هیچ تضمینی به آنها بدهد. جلسه دیگری برای روز دوشنبه تعیین شده است که در آن دولت اعلام کرد که اولین مجموعه از تصمیمات را در مورد کارکنان، جایگزینی معلمان و Parcoursup ارائه خواهد کرد.

برخی از ناظران تردید داشتند که این اقدامات به تنهایی می‌تواند به دلایل عمیق‌تر ناآرامی‌ها رسیدگی کند: احساس اضطراب مرتبط با مدرک دیپلم که دیگر تضمین کننده شغل نیست، هزینه‌های روزافزون زندگی و احساس اینکه دولت دیگر توانایی ارائه خدمات را ندارد.

ژاک ریلند، پژوهشگر ارشد موسسه سیاست جهانی، گفت: "چشم انداز جوانان به موقعیت اجتماعی و ثروت یک خانواده بستگی دارد. این دلیل اصلی این اعتراضات است و با چند اقدام، مانند بهبود گرمایش در مدارس و توالت ها، نمی توان آن را برطرف کرد."

او گفت: «خانواده ثروتمند جایگزین دولت رفاه شده است.

علاوه بر آن، دانشجویان و اتحادیه‌ها درخواست سطحی از حمایت را دارند که دولت حتی اگر بخواهد نتواند از آن حمایت کند.

در سطح سیاسی، ماکرون دارای اقلیت در پارلمان است که تصویب هر گونه اصلاحات معناداری را غیرممکن می کند.

اما بزرگترین مانع برای هر گونه امتیازی برای معترضان، مسائل مالی است.

فرانسه مدتهاست که برای یک سیستم رفاهی سخاوتمندانه هزینه کرده است.

بر اساس لایحه بودجه دولت پیش بینی می شود بدهی عمومی به 121.7 درصد از تولید ناخالص داخلی فرانسه در سال 2027 برسد که از 119.3 درصد در سال جاری افزایش یافته است.

رلند گفت: «آنها چیزهایی را مطالبه می کنند که دولت در موقعیتی نیست که آنها را برآورده کند مگر اینکه کسری بودجه را افزایش دهند یا امنیت اجتماعی را لمس کنند - دو جنبه ای که مردم را به خیابان ها می کشاند.