نانا پاتکار بازیگر کهنه کار هندی در ۷۵ سالگی درگذشت

پاتکار در خانه اش در گوا دچار ایست قلبی شد

پسرش مالهار به بی بی سی گفت که نانا پاتکار بازیگر کهنه کار هندی در سن 75 سالگی در گوا درگذشت.

پاتکار پس از بیهوش شدن در آپارتمانش در ساعات اولیه روز پنجشنبه به سرعت به بیمارستان منتقل شد.

دکتر شکر سالکار از بیمارستان مانیپال در گوا به یک خبرگزاری گفت: «علیرغم 45 دقیقه CPR مداوم، او نتوانست زنده شود.

پاتکار در ده‌ها فیلم موفق بالیوود بازی کرد، اما او همچنین شخصیت برجسته‌ای در تئاتر و سینمای منطقه‌ای، به‌ویژه در زبان مراتی بود.

او اولین بازی خود را با فیلم گامان در سال 1978 انجام داد و به ایفای نقش های کوچکتر در چندین فیلم ادامه داد. اما شدتی که او روی پرده آورد به سختی از دست داد و به زودی در سال 1989 در پریندا نقشی را ایفا کرد و او را در سرتاسر هند نام آشنا ساخت. بازی او در نقش گانگستر بی ثبات آنا، اولین جایزه ملی فیلم و جایزه فیلم فیر را برای او به ارمغان آورد.

او پس از این به عقب نگاه نکرد و در دهه 1990 در چندین فیلم نقش های به یاد ماندنی بسیاری را بازی کرد. گستره شخصیت هایی که او بازی می کرد، عمق استعداد بازیگری و تسلط او را بر هنر او نشان می داد.

ایفای نقش او از سرگرد چاوهان در پراهاار - فیلمی که او کارگردانی هم کرد - باعث تحسین او شد. سپس شخصیت شرور مجید خان در انگور، آتش‌نشان میهن‌پرستان تیرنگا، و از همه مهم‌تر، پراتاپ نارایان تیلاک در کرانتیویر بود که برای آن جایزه ملی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.

درست زمانی که منتقدان فکر می‌کردند بازی در شخصیت‌های پر سر و صدا پایه اصلی اوست، او با ارائه یک بازی مسحورکننده در خاموشی به عنوان فردی که نمی‌شنود یا صحبت می‌کرد، ثابت کرد که اشتباه می‌کنند.

پاتکار که در سال 1951 در ماهاراشترا به دنیا آمد، قبل از اینکه وارد سینما شود، کار خود را در تئاتر آغاز کرد.

راجنیتی کارگردان پراکاش جا در سال 2010 بعد دیگری را به بازیگری او اضافه کرد چرا که تصویر او از یک سیاستمدار زیرک با کمال ارائه شد.

وسعت حرفه پاتکار عمق استعداد او را نشان می دهد. او نقش گانگسترها، سربازان، پلیس ها، سیاستمداران، میهن پرستان، شرورها، شخصیت های کمیک و شخصیت های تراژیک را ایفا کرده است، در حالی که بین سینمای هندی و مراتی حرکت می کند و گاهی به عنوان کارگردان و نویسنده نیز پشت دوربین کار می کند.

سه جایزه ملی او برای پریندا، کرانتیویر و آگنی ساکشی گواهی بر حرفه اوست.

پاتکار همچنین در تئاتر مراتی و هندی شخصیتی تأثیرگذار بود. قبل از اینکه سینما از او چهره‌ای آشنا بسازد، سال‌ها در تئاتر کار کرد، جایی که شدت و نظم را توسعه داد که به نشانه‌های بارز بازی‌هایش در صفحه نمایش تبدیل شد.

پوروش و حمیدابای چی کوثی دو نمایشنامه معروف او بودند. او علیرغم موفقیت در سینما، در تمام زندگی حرفه ای خود در تئاتر فعال ماند.

پاتکار هم در تئاتر مراتی و هم در تئاتر هندی شخصیتی تأثیرگذار بود

پاتکار به فعال بودنش نیز شهرت داشت و در انتقاد از دولت وقت، سخنانش را کوتاه نمی‌کرد. وقتی نوبت به انتقاد از وزرا و سیاست‌های آن‌ها و آن هم به‌طور علنی می‌رسید، او مستقیم، و تقریبا گستاخ و بی‌تفاوت بود.

مسائل مربوط به کشاورزان به ویژه به قلب او نزدیک بود.

کار او فراتر از جذابیت های عمومی بود: در سال 2015 او و بازیگر Makarand Anaspure بنیاد Naam را تأسیس کردند که روی رفاه کشاورزان، حفظ آب و احیای زیرساخت های روستایی در ماهاراشترا کار کرده است.

اما حرفه او بدون جنجال نبود.

در سال 2018، اتهامات آزار جنسی توسط بازیگر تانوشری دوتا علیه پاتکار به دلیل یک حادثه ادعایی در فیلمی که یک دهه قبل از آن اتفاق می‌افتد، به جرقه جنبش #MeToo هند کمک کرد. پاتکار این اتهامات را رد کرد.

در سال 2019، پس از اینکه پلیس گفت شواهد کافی علیه او پیدا نکرده است، او از اتهامات تبرئه شد.