نتانیاهو سازمان ملل را به تئاتر تبلیغاتی تبدیل کرد - اما آیا اسرائیلی ها نمایش را خواهند خرید؟

نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو روز چهارشنبه در جستجوی یک تصویر قدرتمند مبارزات انتخاباتی به نیویورک پرواز کرد، در حالی که ظاهرا مجبور بود تصویر دیگری را انجام دهد. اولین مورد تضمین شده بود: نتانیاهو در مقابل پس‌زمینه مرمر سبز در تریبون سازمان ملل ایستاده بود، انگلیسی بی عیب و نقص صحبت می‌کرد و از اسرائیل و سربازانش در مقابل یک برنامه بین‌المللی متخاصم دفاع می‌کرد و تنها 33 روز قبل از انتخابات، رئیس‌جمهور در کنار ترامپ ظاهر نشد. ترتیب دادن عملا غیرممکن است.

ترامپ قرار بود پنجشنبه را در واشنگتن با شی جین پینگ، رئیس جمهور چین بگذراند، در حالی که نتانیاهو باید بعدازظهر آن روز نیویورک را ترک می کرد تا قبل از شبات و شروع تعطیلات سوکوت به اسرائیل بازگردد. برخلاف آریل شارون، نخست وزیر، که تقریبا همیشه به بازگشت از سفرهای خارجی قبل از شبات اشاره می کرد، نتانیاهو به طور کلی هیچ ابایی از گذران شبات در یک شهر خارجی ندارد.

به عنوان مثال، سال گذشته، او در روز جمعه سخنرانی خود در سازمان ملل را ایراد کرد و دوشنبه در واشنگتن با ترامپ ملاقات کرد. اما امسال، در میانه مبارزات انتخاباتی، ماندن در خارج از کشور برای شروع سوکوت تصویری نیست که او می‌خواست ارائه دهد. این عدم تطابق برنامه‌ریزی - و ناتوانی در ترتیب دادن ملاقات ترامپ - ناگزیر باعث شد که صحبت‌هایی در مورد بدگویی ایجاد شود.

اما پس از هشت دیدار نتانیاهو و ترامپ از زمان بازگشت رئیس‌جمهور به قدرت، از جمله یکی کمتر از دو ماه پیش، گفتن اینکه ترامپ نتانیاهو را «حقوق می‌کند» یک اقدام زیاده‌روی است. واضح است که ترامپ - که تا کنون آشکارا از کمپین انتخاباتی دور مانده و حتی در ماه گذشته به فاکس نیوز گفته است که «برای من مناسب‌تر است که از حضور در انتخابات اسرائیل دور بمانم». به استوری نیوزمکس در مورد نظرسنجی هفته گذشته کانال 13.

آن نظرسنجی برای اولین بار نشان داد که ائتلاف نتانیاهو از احزاب مخالف صهیونیستی 54 به 50 پیشی گرفته است. گویی ترامپ به نتانیاهو می گوید: «ببین، بی بی، ممکن است این بار با من عکس نگیری، اما این چیزی است».

احزاب اپوزیسیون صهیونیستی، به استثنای حزب یوآز هندل و یارون زله‌خا، اکنون رهبری ائتلاف نتانیاهو - از جمله حزب جدید اوفر زمستان - 52-51 را بر عهده داشتند. آیا نتانیاهو به ترامپ برای ارتقای جایگاه قبل از انتخابات نیاز دارد؟ سؤال مهم‌تر این است که آیا نتانیاهو واقعا به عکس دیگری از ترامپ در این انتخابات نیاز دارد یا اینکه واقعا یک عکس دقیق‌تر از ترامپ در این انتخابات چقدر ارزش دارد. ترامپ برای تقویت نتانیاهو قبل از انتخابات - اعلام به رسمیت شناختن حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان از سوی ایالات متحده، 19 روز قبل از انتخابات آوریل 2019، یا به رسمیت شناختن آن

"معامله قرن" یک ماه و چهار روز قبل از انتخابات مارس 2020 - یک پیروزی انتخاباتی واضح و قاطع را به همراه نداشت. علاوه بر این، جایگاه ترامپ در برابر افکار عمومی اسرائیل - و حتی در برابر راست اسرائیل - آن چیزی نیست که قبلا بود. یک نظرسنجی در ماه ژوئیه توسط مؤسسه دموکراسی اسرائیل نشان داد که درصد اسرائیلی‌هایی که معتقد بودند امنیت اسرائیل یک ملاحظات مرکزی برای ترامپ است، از 60 درصد در ماه مارس به 28 درصد کاهش یافته است. این بدان معنا نیست که تأیید ترامپ بی‌معنی است.

این بدان معناست که ارزش سیاسی یک دست دادن دیگر ممکن است کمتر از هفت سال پیش باشد. سخنرانی های نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان یک ابزار دیپلماتیک اگر عکس ترامپ گم شده بود، با این حال، عکس سازمان ملل تضمین شده بود – و در این کمپین، ممکن است ارزشمندتر از این دو باشد. سخنرانی روز پنجشنبه پانزدهمین باری بود که نتانیاهو در مجمع عمومی به عنوان نخست وزیر سازمان ملل سخنرانی می کرد.

در سال 2020، در بحبوحه همه‌گیری کووید، او از طریق ویدیوی از پیش ضبط‌شده صحبت کرد. هر بار که در آنجا صحبت می‌کرد، سه مخاطب متمایز را مورد خطاب قرار می‌داد: دیپلمات‌های حاضر در سالن و روسای آنها در پایتخت کشورهایشان. عموم بین المللی – در درجه اول آمریکایی – و مردم اسرائیل با این حال، هر بار این سخنرانی عمدتا متوجه یکی از آن مخاطبان بوده است. بهترین نمونه سخنرانی برای جامعه دیپلماتیک در سال 2011 بود، زمانی که نتانیاهو مدت کوتاهی پس از اینکه محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین رسما پیشنهادی را به دبیرکل سازمان ملل ارائه کرد، روی تریبون رفت.

به رسمیت شناختن کامل یک کشور فلسطینی. نتانیاهو استدلال کرد که صلح نمی تواند از طریق قطعنامه های سازمان ملل ایجاد شود، حتی اگر "اکثریت خودکار سازمان می تواند تصمیم بگیرد که خورشید در غرب طلوع کند." پیام او بیشتر متوجه دیپلمات‌ها بود تا مردم، و برای جلب نظر آنها، او تعهد خود را به سخنرانی خود در دانشگاه بار-ایلان در سال 2009 تکرار کرد و در صحنه جهانی تأیید کرد که یک کشور فلسطینی غیرنظامی را در کنار یک کشور یهودی به رسمیت شناخته شده می‌پذیرد. این نتانیا بود.

hu با استفاده از سخنرانی سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد به عنوان ابزار دیپلماتیک. سال بعد، در سال 2012، او از همان تریبون استفاده کرد تا بالای سر دیپلمات ها رفته و مستقیما با افکار عمومی بین المللی صحبت کند. این شاید به یاد ماندنی‌ترین سخنرانی او در سازمان ملل بود – همان سخنرانی که در آن خط قرمز ضخیمی را بر روی بمب کارتونی به سبک Wile E. Coyote ترسیم کرد تا نقطه‌ای را مشخص کند که ایران نباید اجازه داشته باشد که فراتر از آن به سمت سلاح‌های هسته‌ای پیشروی کند. این اقدام برای دور زدن رهبران جهان در اتاق و جلب مستقیم افکار عمومی طراحی شد.

این برای دوربین تلویزیونی ساخته شده بود و هدفش افرادی بود که در آیووا یا فلوریدا کانال‌ها را ورق می‌زد و می‌توانست به صفحه نگاه کند و فورا وضعیت ژئوپلیتیک اسرائیل را درک کند. این سخنرانی که در اواخر سپتامبر 2012 ایراد شد، تنها شش هفته قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا که بین باراک اوباما و میت رامنی بسیار رقابت‌پذیر بود، بیان شد.

نتانیاهو سپس در یک اختلاف شدید با اوباما بر سر نیاز به ایجاد خطوط قرمز برای ایران گرفتار شد. نتانیاهو با درک این موضوع که از طریق کانال‌های دیپلماتیک سنتی هیچ پیشرفتی با رئیس‌جمهور نداشت، پرونده خود را به صورت بصری به مردم آمریکا برد. آنها مخاطبان اصلی او بودند.اما پنجشنبه شب، مخاطب اصلی نه دیپلمات‌های حاضر در سالن - و نه کسانی که از بیرون پس از انتخاب بایکوت سخنرانی تماشا می‌کردند - و نه عموم مردم بین‌المللی بودند. این بار، مخاطب اصلی مردم اسرائیل بودند که تا 33 روز دیگر رای خواهند داد و تعیین خواهند کرد که آیا این سخنرانی

ممکن است آخرین سخنرانی نتانیاهو به عنوان نخست وزیر در سازمان ملل باشد. از تمام دفعاتی که نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرده است، این اولین سخنرانی در طول مبارزات انتخاباتی اسرائیل بود. تنها سخنرانی قبلی که حتی به آن نزدیک شد، آدرس خط قرمز سال 2012 بود. دو هفته پس از بازگشت نتانیاهو به کشور، انتخابات جدید برگزار شد و در ژانویه 2013 برگزار شد. جالب اینجاست که نتانیاهو در آن سفر نیز با رئیس جمهور ایالات متحده ملاقات نکرد - اگرچه در سال 2012، بر خلاف اکنون، واقعا یک دشمن اوباما بود، نه دشمنان نتانیاهو. اپتیک یک هندشا دیگر

همکاری با ترامپ بدون شک برای مبارزات انتخاباتی نتانیاهو مفید بوده است. با این حال، در این کمپین خاص، تصاویر او در حال سرزنش دنیای متخاصم ممکن است به همان اندازه ارزشمند باشد - اگر نه بیشتر. در طول مبارزات انتخاباتی سپتامبر 2019، عکس‌هایی از نتانیاهو خندان در حال دست دادن با ترامپ در همه جا دیده می‌شد. پیام این بود که نتانیاهو از نظر دیپلماتیک در لیگ دیگری است و می‌تواند تلفن را بردارد و با هر رهبر جهانی که می‌خواهد تماس بگیرد: ترامپ، ولادیمیر پوتین از روسیه یا نارندرا مودی از هند.

و هیچ مکانی در جهان بیش از سازمان ملل متحد این خصومت را ندارد. ایستادن نتانیاهو در آنجا، ایستادگی در برابر دنیای متخاصم – در برابر امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، زهران ممدانی شهردار نیویورک، رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه و بسیاری دیگر – در این کمپین به طور بالقوه ارزشمندتر از عکس دیگری با ترامپ است. افکار عمومی اسرائیل از قبل می‌داند که نتانیاهو به طور منظم با رئیس‌جمهور آمریکا دیدار می‌کند.

در مواجهه با امواج خصومت بین‌المللی که اسرائیل را فراگرفته است، چیزی که اکنون ممکن است به فروش برسد، توانایی عقب راندن این خصومت است. این تصویری بود که نتانیاهو تصمیم گرفت پنج‌شنبه شب ایجاد کند و مخاطبان آن جهان نبودند، بلکه رای‌دهندگان اسرائیل بودند. مشاور ارشد نتانیاهو، یوناتان اوریچ، قبلا یک پست تمسخرآمیز وزیر اجتماعی در رسانه‌های اجتماعی منتشر کرده است که در تضاد با آن پست انگلیسی است.

سخنرانی سازمان ملل آن پیام را در زمان واقعی منتقل کرد. اما آیا این مهم است؟ آیا کسانی که به دموکرات‌ها رای می‌دهند، مثلا سخنرانی نتانیاهو در سازمان ملل را می‌شنوند و می‌گویند: "وای، این مدافعی است که ما در صحنه جهانی به آن نیاز داریم؟" بدیهی است که خیر. اما کسانی که بین لیکود نتانیاهو و یاشار آیزنکوت در حال تزلزل هستند، یا یکی از احزاب کوچکتر در هر دو بلوک را در نظر می گیرند، ممکن است تحت تأثیر عملکردی جذاب در صحنه جهانی باشند که می ترسند آیزنکوت برای ارائه آن مجهز نباشد. ظاهرا نتانیاهو معتقد است که این مهم است.

در غیر این صورت، چرا یک سفر 24 ساعته طاقت فرسا بدون ملاقات تضمینی با رئیس‌جمهور انجام دهید؟ در طول سال‌ها درباره استفاده نتانیاهو از وسایل و حقه‌های خود در سازمان ملل برای بیان نظرش نوشته شده است. در سال 2009، او طرح‌های اولیه نازی‌ها از اردوگاه کار اجباری آشویتس-بیرکناو را برای مبارزه با انکار هولوکاست که توسط محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران که در آن سال خطاب به بدنه جهانی سخنرانی کرده بود، در دست داد.

"سکوت کر کننده" جهان در رابطه با تهدیدات ایران برای نابودی اسرائیل. و در سال 2023، درست قبل از 7 اکتبر، او با یک نشانگر سبز بر روی تریبون ایستاد و نقشه ای را نشان داد که "خاورمیانه جدید" را نشان می دهد، که توافق بالقوه عادی سازی با عربستان سعودی را برجسته می کند - که در آن زمان به نظر می رسید که سازمان ملل کاملا در هوا بود. نتانیاهو به طرز ماهرانه‌ای از آن استفاده می‌کند تا خود را به‌عنوان مردی نشان دهد که می‌خواهد و به‌طور منحصربه‌فردی می‌تواند وارد لانه شیر شود و با جهان مقابله کند. اما آیا در پتاه تیکوا بازی خواهد کرد؟ آیا زمانی که اسرائیلی ها رای می دهند مهم است؟ یا من

آیا این انتخابات چنان تحت سلطه مسئولیت 7 اکتبر و پیش نویس حریدی (اولرا ارتدوکس) است که این نوع تئاتر سیاسی لطمه ای ایجاد نخواهد کرد؟ با قضاوت بر اساس زمان و تلاش نتانیاهو برای انجام این سفر بسیار نزدیک به انتخابات، ظاهرا معتقد است که ممکن است.