نحوه علامت گذاری در برگه رای می تواند بر احساس ما در مورد رای دادن تأثیر بگذارد. در اینجا دلیل آن است

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

آیا تا به حال از یک محل رای گیری احساس کرده اید که علامت شما در برگه رای دقیقا چیزی را که می خواهید بیان نمی کند؟ شاید شما دو نامزد را دوست داشتید، اما مجبور شدید یکی را کنار بگذارید، یا از کسی حمایت کنید که ممکن است در واقع بر یکی از نامزدهای مورد علاقه شما پیروز شود.

احساسات ما در مورد دموکراسی مهم است. اینکه چه کسی برنده می‌شود، مهم است که آیا انتخابات عادلانه است یا خیر. اما یک عامل دیگر، کمتر آشکار وجود دارد: آنچه رای رای به ما اجازه می‌دهد بگوییم.

اندی برنهام در اولین سخنرانی خود در کنفرانس حزبی خود به عنوان نخست وزیر، تشکیل کمیسیون ملی اصلاحات انتخاباتی را اعلام کرد و قول داد که مانیفست بعدی حزب کارگر متعهد به تغییر سیستم رأی دهی باشد. افکار عمومی در حال حرکت است: حدود 53 درصد از رای دهندگان اکنون از تغییر حمایت می کنند، در حالی که این رقم در سال 2011 27 درصد بود.

این کمیسیون بحث خواهد کرد که آیا آرا باید به کرسی ها به صورت متناسب تر تبدیل شوند و کدام سیستم انتخاباتی ممکن است به آن دست یابد. اما سئوال دوم سزاوار جایگاهی در جدول است: در واقع از رای دهندگان خواسته می شود در صندوق رای چه کاری انجام دهند؟

قرار دادن یک ضربدر در کنار یک نام، رتبه بندی نامزدها یا بررسی هر نامزدی که از آن راضی هستید، روش های بسیار متفاوتی برای بیان ترجیحات سیاسی هستند. در زیر "انتخاب یک"، هر رای دهنده ای که چندین نامزد را دوست دارد، راهی برای گفتن ندارد. یک ضربدر اولین انتخاب شما را ثبت می‌کند - نه از چه کسی حمایت می‌کنید و نه اینکه چقدر احساس قوی دارید.

این برای هر کسی که تا کنون از نظر تاکتیکی رای داده است، احساس می کند که رای آنها منعکس کننده نظر آنها نیست، یا کسانی که در روز انتخابات در خانه مانده اند، اهمیت دارد زیرا هیچ گزینه واحدی به جای آنها صحبت نکرده است.

گزینه‌های جایگزین – برای مثال تأیید گزینه‌های متعدد یا رتبه‌بندی نامزدها – به عنوان «رای هوشمندتر» شناخته می‌شوند. اینها در هر بحثی در مورد اصلاحات انتخاباتی سزاوار توجه جدی هستند، زیرا می توانند منافع و خطراتی را به همراه داشته باشند.

در مطالعه‌ای که در سال 2020 با همکاران انجام دادم، از 1977 نفر که در بریتانیا زندگی می‌کردند خواستیم به سیاست‌های قرنطینه کووید رأی دهند. هنگامی که از آنها خواسته شد فقط یک گزینه را انتخاب کنند، تنها 2٪ توانستند رای دهند که با ترجیحات واقعی آنها مطابقت داشت. هنگام استفاده از "رأی هوشمندانه" که به آنها امکان می داد ترجیحات بیشتری را بیان کنند، 72٪ توانستند انتخابی را انجام دهند که مطابق با آنچه می خواستند بگویند.

تحقیقات در مورد انتخابات نتایج مشابهی به همراه داشته است. در آزمایشات میدانی در دو انتخابات آلمان، حدود 2400 رای دهنده رای رسمی خود را به صندوق انداختند که یک رای برای یک نامزد و یک رای به یک حزب بود. آنها سپس یک "رای تایید" را پر کردند، جایی که می توانستند هر تعداد که دوست داشتند حمایت کنند. تقریبا از هر پنج نفر، چهار نفر از این آزادی برای حمایت از بیش از یک نامزد یا حزب استفاده کردند. بنابراین، روش‌های امروزی ممکن است در به دست آوردن آنچه رای دهندگان می‌خواهند، کار ضعیفی انجام دهند.

اگر بتوانید نظر خود را بهتر بیان کنید، ممکن است حداقل در اصل از رای خود رضایت بیشتری داشته باشید. با این حال، به نظر می رسد برخی از مردم ذائقه قوانین ساده تری برای رأی گیری دارند و به آنچه می دانند پایبند هستند. گرایش اخیر به «سوگیری وضعیت موجود» معروف است.

در مطالعه آلمانی، یکی از رای‌دهندگان که سال‌ها از همان حزب حمایت کرده بود، از محققان پرسید که چرا باید رفتار رأی‌گیری خود را تغییر دهند. سوگیری وضعیت موجود به ویژه در میان شهروندان مسن تر، که معمولا برای ایجاد قوانین انتخاباتی استفاده می شوند و ممکن است در برابر تغییر مقاومت کنند، شدید است.

با این حال، به نظر می‌رسد که رای‌های هوشمندانه‌تر برای جوانان و نیز رای‌دهندگان پیچیده سیاسی جذاب است. تاریخ خود بریتانیا با این الگو مطابقت دارد. رفراندوم AV در سال 2011 از رای دهندگان بریتانیایی پرسید که آیا می خواهند به سیستم "رای جایگزین" تغییر کنند، جایی که رای دهندگان نامزدها را به ترتیب اولویت رتبه بندی می کنند. این پیشنهاد به شدت شکست خورد، اما حدود 48 درصد از افراد 18 تا 34 ساله، در مقابل 30 درصد از سنین 35 تا 65 سال و 19 درصد از افراد مسن تر، رأی مثبت دادند.

در سال 2012، در آزمایش‌هایی در سه شهر فرانسه، 2340 رای‌دهنده برگه‌های رای هوشمندتری را امتحان کردند تا بتوانند چندین نامزد را تأیید یا درجه بندی کنند.

سیستم معمول دو دوری فرانسه به نفع نامزدهای «انحصاری» بود – کسانی که به شدت مورد علاقه برخی رای دهندگان و شدیدا مورد بیزاری دیگران قرار می گیرند. با این حال، آرای هوشمندتر، به نفع نامزدهای «شامل» بود که حمایت گسترده تری را به دست آوردند. به عبارت دیگر، آرای هوشمندتر به نفع کاندیداهای قابل قبول عمومی بود و نامزدهای قطبی را به پایین فهرست فرو برد.

آزمایشات آلمانی نیز به همین منوال اشاره دارد. در کنستانز، حزب دزدان دریایی آزادیخواه چپ تنها 4 درصد از آرای رسمی را در محل های رای گیری مورد آزمایش قرار داد، اما 21 درصد از شرکت کنندگان با استفاده از برگه های رای تایید، آن را تایید کردند. سبزها در صدر رای تایید قرار گرفتند، در حالی که برنده رسمی، CDU، در این نظرسنجی جایگزین به رتبه سوم سقوط کرد.

با انتقال این موضوع به انتخابات ویژه بریتانیا، می‌توان مسابقه‌ای را به تصویر کشید که در آن حزب کارگر، لیبرال دموکرات‌ها و سبزها رأی را در مرکز تقسیم کردند و رفتند. در نتیجه، یک نامزد راست‌گرا می‌تواند تنها با یک سوم آرا پیروز شود. با آرای تایید، نتیجه می تواند متفاوت باشد. حامیان می توانند از هر سه گزینه میانه و چپ حمایت کنند و برنده ممکن است به طور گسترده تری برای سهم بیشتری از رای دهندگان قابل قبول باشد.

رأی‌دهی هوشمندانه‌تر حتی ممکن است میزان مشارکت را افزایش دهد: رأی‌دهندگانی که احساس می‌کنند شنیده می‌شوند ممکن است کمتر در روز انتخابات در خانه بمانند. شواهد تجربی من به این اشاره دارد، اما باید در انتخابات واقعی آزمایش شود.

اینجا یک تنش واقعی در بازی وجود دارد. قوانینی که به رای دهندگان اجازه می دهد نظرات خود را با جزئیات بیشتری نسبت به یک رای بیان کنند، ممکن است برخلاف آنچه که با آن احساس راحتی می کنند، باشد، زیرا برخی از رأی دهندگان به سادگی و چیزهایی که قبلا می دانند علاقه دارند. رای گیری تاکتیکی، که در حال حاضر تحت "انتخاب یک" وجود دارد، ممکن است اشکال جدیدی نیز داشته باشد.

برای اینکه آرای هوشمندتر برای بیش از بخش کوچکی از رای دهندگان کار کند، و برای غلبه بر تعصبات موجود، ممکن است نیاز باشد که استفاده از آنها آسان باشد و به تدریج معرفی شوند.

اما مزایای دموکراسی می تواند قابل توجه باشد: نمایش بهتر نظرات رأی دهندگان، نتایج قطبی کمتر، رضایت بیشتر رأی دهندگان و به طور بالقوه مشارکت بیشتر. برای درک این مزایا و خطرات بالقوه، به شواهد بیشتری نیاز داریم، در حالت ایده‌آل از انتخابات واقعی بریتانیا.

هر چه کمیسیون اصلاحات انتخاباتی تصمیم بگیرد، باید فراتر از نمایندگی تناسبی نگاه کند و بپرسد که رای دهندگان واقعا برای گفتن چه چیزی دعوت شده اند. دفعه بعد که برگه رای به شما تحویل داده شد، از خود بپرسید: آیا این تکه کاغذ به من اجازه می دهد آنچه را که واقعا فکر می کنم بگویم؟

ساشا بورژوا-ژیروند و همکاران، قدرت بیان قوانین رای، انتخاب اجتماعی و رفاه (2023). DOI: 10.1007/s00355-023-01486-y

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.