نظرسنجی نشان می‌دهد که مربیان K-12 برای جلوگیری از بحث بر سر انتخاب کتاب، خودسانسوری می‌کنند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

معلمان مدارس ابتدایی معمولا چنین مراقبت هایی را برای ایجاد کتابخانه های کلاسی خود به کار می گیرند: چندین نسخه از هر کتاب را قفسه بندی می کنند، چراغ های رشته ای در اطراف آنها برای ایجاد روحیه، قرار دادن صندلی های کیسه ای و مربع های فرش جادویی به طور استراتژیک برای تشویق دانش آموزان به استقرار.

حالا تصور کنید که آن گوشه دنج به میدان جنگ تبدیل شده است - والدین بر سر مناسب بودن حتی محبوب‌ترین نسخه‌های کلاسیک با ستون‌های شکسته با هم دعوا می‌کنند و سازمان‌های بیرونی خواستار حذف عناوین از قفسه‌ها و حذف موضوعات از برنامه‌های درسی هستند.

آخرین باری که ویکتوریا فورد اسمیت، دانشیار دانشگاه UConn درس ادبیات کودکان دانشگاه را تدریس کرد، خاطرنشان کرد که دانش‌آموزان انگلیسی او، که بسیاری از آنها معلمانی در حال آموزش هستند، از قبل به مقاومتی فکر می‌کردند که ممکن است روزی با آن مواجه شوند.

او می‌گوید: «از دانش‌آموزان خواسته‌ام که چیزهایی از این قبیل داشته باشند، می‌ترسم این را در کتابخانه کلاسم داشته باشم». "آنها 19 ساله هستند و منتظر شکایات والدین یا سازمان های بیرونی هستند. من گاهی از ناراحتی آنها متعجب می شوم. اما آن لحظات عالی هستند، زیرا می توانم بگویم "چرا فکر می کنید این نامناسب است؟ چه کودکی را تصور می کنید؟ آیا می توانیم کودکی را در نظر بگیریم که این برای او کاملا مناسب باشد؟"

غریزه خودسانسوری آنها منعکس کننده یافته های "خواندن در یک بحران دائمی: ایجاد سواد انتقادی با ادبیات کودکان" است، که همکاری بین محققان دانشگاه UConn و دانشگاه گلاسکو بود که معلمان و کتابداران را در مورد سانسور و ممنوعیت کتاب بررسی کردند و ابزاری برای کمک به آنها قبل از ایجاد چالش ایجاد کردند.

اسمیت می‌گوید: «همه ما وقتی برنامه درسی کالج را جمع‌آوری می‌کنیم به این فکر می‌کنیم که دانشجویان خودمان در کلاس‌های درس تحت چه فشارهایی قرار خواهند گرفت. برای من، این پروژه راهی عالی برای صحبت با افرادی بود که در کلاس درس هستند، تجربیات آنها را بشنویم و در مورد راه‌هایی که سانسور اتفاق می‌افتد، بیاموزم.»

حدود 18 ماه پیش، پروفسور انگلیسی کاترین کپشاو می گوید که برای توسعه این پروژه با اسمیت و آنا مای دوان، مدیر موسسه علوم انسانی UConn و یک استاد انگلیسی، با UConn's Global Affairs همکاری کرده است. آنها بلافاصله همکار ملانی رامدارشان بولد از دانشگاه گلاسکو را جذب کردند و در بهار امسال دکترای UConn را به ارمغان آوردند. دانشجو امبر واینستاک

این گروه از شبکه های خود برای یافتن 14 معلم K-12، کتابداران مدارس و کتابداران عمومی در ایالات متحده و بریتانیا استفاده کرد و با آنها به صورت جداگانه و در گروه های کوچک مصاحبه کرد تا در مورد مواجهه آنها با سانسور و ممنوعیت کتاب بشنوند. مربیان همچنین در دو کارگاه مشترک شرکت کردند.

دوئن می‌گوید: «من فکر می‌کردم که ممنوعیت‌های افراطی کتاب فقط یک موضوع ایالات متحده است، اما این موضوع در اسکاتلند نیز وجود دارد. «تاکید بر روی چیزهای مختلفی وجود دارد، اما این حس وجود دارد که اگر والدین ناراضی باشند، ممکن است به یک نبرد قانونی تبدیل شود.

او ادامه می‌دهد: «یک نکته دیگر این بود که اغلب برخی از این جنگ‌ها اصلا از طرف والدین نمی‌آیند. آنها از سازمان‌هایی مانند Moms for Liberty می‌آیند که بودجه‌های قانونی زیادی دارند. گاهی اوقات هیچ فرزندی در مدرسه وجود ندارد که متعلق به کسی باشد، و این سازمان‌ها هنوز شکایت خود را پیگیری می‌کنند.»

این گروه علاوه بر این دریافتند که مربیان احساس می کنند منزوی شده اند، بنابراین آنها لیست های مطالعه و در دسترس بودن کتاب را خودسانسور می کنند تا به طور پیشگیرانه از مشکلات عبور کنند، حتی در مکان هایی که به طور سنتی از حمایت گسترده والدین و جامعه برخوردار بوده اند.

به‌طور غیرمنتظره‌ای، این پروژه نشان داد که کتاب‌هایی که به جنسیت و تمایلات جنسی می‌پردازند، همراه با چالش‌هایی که حاوی خشونت و عمدتا در بریتانیا، وضعیت مهاجرت و پناهندگی هستند، بیشترین چالش‌ها را دارند. کتاب هایی که موضوع مرگ را مطرح می کنند نیز اغلب مورد اعتراض قرار می گیرند - حتی برای خوانندگان نوجوان.

کپشاو می‌گوید: «یکی از چیزهایی که معلمان هنگام بررسی آنها گفتند این بود که جوامع آنها چه چیزی آنها را حفظ می‌کند، خواه تازه از مدرسه بیرون آمده‌اند و گروهی از همسالان دارند یا گروهی در سیستم مدرسه دارند که می‌تواند به آنها کمک کند تا از طریق رویه‌ها و رویکردها کار کنند. ما بارها و بارها شنیده‌ایم که آن شبکه‌ها حیاتی هستند. بنابراین، اولین هدف ما از این برنامه حمایت از آنهاست.»

کپشاو می‌گوید بولد از دانشگاه گلاسکو جلدی را در مجموعه کتاب‌های «کلاسیک‌های کودکان، به‌طور انتقادی» نوشت که به دنبال ارائه خوانش‌های عمیق‌تر و موضوعی‌تر از آثار کلاسیک کودکان است. او کتاب کلاسیک کودکانه «خرسی به نام پدینگتون» را گرفت و آن را به عنوان داستان پناهنده ای خواند که به سلسله مراتب اجتماعی صعود می کند.

اسمیت می‌گوید: «پدینگتون» مثال جالبی است زیرا کتابی در مورد یک پناهنده است که شبیه کتابی درباره یک پناهنده نیست. از زمانی که این پروژه را انجام داده‌ایم، دو بار در کلاس‌های UConn به آن آموزش دادم تا به این فکر کنم که چگونه می‌توانید این مکالمات را در کلاس خود از متن‌هایی شروع کنید که ممکن است معرفی آن‌ها کمی آسان‌تر به نظر برسد، که ممکن است کمی خطرات کمتری به نظر برسد اما همچنان فرصت‌هایی را برای فکر کردن در مورد این موضوعات سنگین باز می‌کند.»

تیم نمونه «پدینگتون» را در نظرسنجی خود با معلمان و کتابداران به اشتراک گذاشت و متوجه شد که بسیاری از مربیان قبلا این تکنیک را اتخاذ کرده بودند. معلمان به آنها گفتند که اغلب از دانش‌آموزان می‌خواهند که کتاب‌هایشان را برای انجام تکالیف انتخاب کنند، که به دانش‌آموز منفعت مضاعف می‌دهد و توضیحی برای والدین ناراضی که سپس می‌توانند از فرزندشان در مورد انتخاب سوال کنند.

این یکی از نکات در بسته ابزاری است که Weinstock برای مربیان ایجاد کرد و انتظار دارد به زودی به طور گسترده‌تری منتشر شود.

در آن، او رویدادها و اخبار جاری در مورد سانسور، تاریخچه حقوقی و پرونده‌های دادگاه را به همراه خط‌مشی‌ها و رویه‌های نمونه برای سیستم‌های مدرسه‌ای که قبلا آن‌ها را ندارند و راهنمای مربیان در مورد راهنمایی والدین یا شاکیان در فرآیند تصمیم‌گیری آن‌ها را شامل می‌شود.

واینستاک می‌گوید: «این منبعی برای معلمان است تا انتخاب‌های کتاب را برای خود توجیه کنند، تا تعصبات خود را در مورد آنچه که مناسب می‌دانند بررسی کنند.

این گروه دریافتند معلمان کهنه کار تمایل بیشتری به توانایی های خود و رویارویی با والدین ناراحت دارند، در حالی که معلمان کهنه کار معمولا اگر بتوانند با آخرین تحقیقات آکادمیک در مورد ادبیات کودکان در ارتباط باشند، اعتماد به نفس مشابهی پیدا می کنند.

واینستاک درباره سانسور به طور کلی می گوید: «در این دوران ممنوعیت کتاب، چالش های ناشی از هوش مصنوعی، کاهش سطح سواد و خزش سیاست های فاشیستی که زندگی دموکراتیک، به ویژه آزادی بیان و آزادی فکری را تهدید می کند، مهم است. "جوانان باید خود را در داستان هایی که می خوانند ببینند و دسترسی به آنها به آنها کمک می کند تا احساس تایید و قدرت کنند."

Capshaw می‌گوید: «جالب است که در این زمینه باشید و به این فکر کنید که چگونه، وقتی وارد کلاس می‌شوید، هرکسی ساختارهای خود را از آنچه اتفاقا دوران کودکی برای آنها رقم می‌خورد، می‌آورد. "برخی از دانش آموزان من واقعا به هر پیشنهادی مبنی بر اینکه کودکان بی گناه و بی خیال نیستند اعتراض می کنند. سپس دانش آموزان دیگر با انبوهی از تجربه و درک در مورد پیچیدگی های بی عدالتی اقتصادی، نژادپرستی و نیاز به عدالت اقلیمی وارد می شوند و به دنبال آموزش این نوع متون هستند."

اسمیت موافق است و پیشنهاد می کند که در دنیای قطبی شده امروزی، کودکان و بی گناهی فرضی آنها را می توان در گفتار و عمل به سلاح تبدیل کرد.

او می‌گوید: «ما نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم زیرا باید از کودکان محافظت کنیم، ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم زیرا باید از کودکان محافظت کنیم، و من فکر می‌کنم معلمان از قبل می‌دانند که این یک جمله نادرست است، که در واقع همان کارهایی که مردم برای «حفاظت از کودکان» انجام می‌دهند باعث آسیب بسیاری از کودکان می‌شود.

دوان می‌گوید ممنوعیت کتاب‌ها و ایده‌ها یکی از آن چیزهاست، حتی با وجود اینکه معلمان در نحوه مدیریت نیازهای سواد دانش‌آموزان خود «باهوش و باهوش» شده‌اند و انتظار دارند هر سال تحصیلی چالش‌های جدیدی را به همراه داشته باشد.

او می‌گوید: "برخی کتاب‌ها باعث ناراحتی شما می‌شوند، و این بخشی از شهروند خوب بودن است. این بخشی از حضور در یک جامعه است. این بخشی از توانایی تحمل دادن و گرفتن با افراد دیگر، با درگیر شدن با داستان‌های آنها و فکر کردن در مورد آنها است." "این یک تمرین مادام العمر است که خودتان را ناراحت کنید زیرا دنیا این را از ما می خواهد. شما فقط نمی توانید داستانی را که می خواهید بشنوید بگویید. این دنیای بسیار کوچکی است که در آن زندگی کنید."

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →