نقد و بررسی «گودزیلا منهای صفر»: فیلم هیولا، نابغه تاکاشی یامازاکی، با حماسه‌ای مهیج کایجو، هر ذره مانند نسخه قبلی خود هیجان‌انگیز است.

تاکاشی یامازاکی، نویسنده، کارگردان و جادوگر VFX، سه سال پیش با گودزیلا منهای یک، مجموعه هفت دهه کایجو، توهو، تیتان تولید ژاپنی را احیا کرد، که به طور گسترده‌ای در مورد هیولاهای هیولا با جلوه‌های پیچیده (و برنده اسکار) به نمایش گذاشت، اما شاید مهم‌تر از آن، ویژگی درام موجود در انسان را تحت تأثیر قرار داد.

یامازاکی با تقسیم توجه فیلم بین کشتار جمعی و درد خام ناشی از تروما، بازسازی و ادغام مجدد اجتماعی پس از جنگ جهانی دوم - بدون ذکر تمثیل اتمی - با جسارت این ملک را بازسازی کرد و در عین حال به ریشه های اصلی سریال 1954 احترام گذاشت. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها جیمز گری درباره برداشت‌های گسترده‌تر از فیلم شخصی «Paper Tiger»: «آنچه ما را به هم متصل می‌کند مهم است» فیلم‌های «Paper Tiger» در اولین نمایش NYFF مطرح می‌شود: «A Labor of Love»

همین دوگانگی متعادل و دقیق در رویکرد کارگردان به دنباله‌ی بزرگ‌تر، گودزیلا منهای صفر، مشهود است، تکان‌ای به همان اندازه هیجان‌انگیز از کنش هیولایی غارتگرانه که با مضامین لطیف خانواده، دوستی، رفاقت و شجاعت شخصی تثبیت شده است. اینها شخصیت‌هایی هستند که ما عمیقا به آنها اهمیت می‌دهیم و یامازاکی به مخاطبانش اعتماد می‌کند تا ارزش زمانی را که صرف مشاهده روابط انسانی می‌کنند، بدانند و وحشت را با خطرات عاطفی ملموس نجیب کند. پس از نمایش جهانی آن در جشنواره فیلم نیویورک، GKIDS این فیلم را در 6 نوامبر در ایالات متحده اکران خواهد کرد.

گودزیلا منهای صفر خط پایین یک انفجار رادیواکتیو. محل برگزاری: جشنواره فیلم نیویورک (Spotlight Gala) تاریخ اکران: جمعه، 6 نوامبر بازیگران: Ryunosuke Kamiki، Minami Hamabe، Yuki Yamada، Kuranosuke Saski، Jun Kunimura، Mio Tanaka، Sakura Ando، Masami Nagasawa، Min Tanaka، Hidetaka-screenated RAWYOKAKIER ساعت 15 دقیقه

در حالی که می‌توان انتظار داشت که محیط 1949 پیامدهای جنگ را به گذشته تبدیل کند، اما در اینجا به شدت احساس نمی‌شود، با لحظات طنین‌اندازی که بر ادراکات پیچیده مردم ژاپن نسبت به آمریکا و تأثیر بزرگ آن بر بقیه جهان مجتمع صنعتی نظامی آن تأثیر می‌گذارد. جنگ جهانی دوم ممکن است تمام شده باشد، اما چرخه معیوب آن از دست دادن، ویرانی و انعطاف پذیری قدرت ادامه دارد.

با خطر خشم پلیس اسپویلر - نشانه‌ای برای توقف خواندن اگر ترجیح می‌دهید کور شوید - فیلم جدید یک کایجوی افسانه‌ای دیگر را برای اولین بار در سال 1964 نشان می‌دهد. مواد تبلیغاتی در بیشتر موارد به "یک تهدید جدید" اشاره می‌کنند، اما پیش‌بینی طرفداران و رسانه‌های پیشرو تقریبا باعث شده تا اژدهای شرور از کیسه سه سر بیرون برود.

درست همانطور که به نظر می رسد زندگی ژاپنی ها در حال بازگشت به نوعی حالت عادی در زمان صلح است، با گودزیلا که به اعماق اقیانوس تبعید شده و گمان می رود در فیلم قبلی کشته شده است، پادشاه گیدورا با بال های عظیمی که بادهای نیروی طوفان ایجاد می کند وارد می شود و کل شهر را در اکشن افتتاحیه متلاشی می کند.

تعداد زیادی اسطوره علمی-تخیلی در مجموعه گودزیلا در مورد منشأ گیدورا کاوشگر وجود دارد، موجودی که در زمان‌های مختلف تحت کنترل مهاجمان بیگانه و تروریست‌های انسانی در حال سفر بود، که ظاهرا در داخل یک شهاب‌سنگ به زمین رسیده است و قصد دارد سیاره را نابود کند، همان‌طور که هزاران سال پیش زهره را نابود کرده بود. یامازاکی عاقلانه تمام این افسانه‌های گیک را نادیده می‌گیرد، در عوض با اژدها به‌عنوان یک هیولا قاتل دیگر با قدرت‌های احیاکننده رفتار می‌کند، که به ناچار مقدر شده است که با گودزیلا مسابقه مرگ را برای وضعیت آلفا بجنگد.

همانطور که گودزیلا می‌تواند صفحات پشتی رادیواکتیو خود را شارژ کند و پرتوهای حرارتی سطح هسته‌ای را به سمت اهدافش پرتاب کند، گیدورا نیز ترفند زیبا و سه دهانه دندانه دار دارد که می‌تواند آن را به کار گیرد. طراحی این موجود باشکوه است، با پهنای بال‌های بزرگ و پیچ‌خوردگی گردن‌ها و دم‌های دراز که تهدید را بالا می‌برد، در حالی که وحشیانه‌ی چهره‌های هیولا با غرغر و غرشی که می‌تواند تقریبا شبیه به یک غلغله شیطانی به نظر برسد، به جلوه‌ای عالی می‌رسد.

اژدهای بزرگ انرژی الکترومغناطیسی را به شکل پرتوهای گرانشی به بیرون پرتاب می کند. برخی از برجسته‌ترین سکانس‌ها شامل آن پیچ‌های رعد و برق‌مانندی است که میدان‌های نیروی ضد گرانشی را به دور ساختمان‌ها، قطارها و هر چیز دیگری در مسیر گیدوره می‌پیچند، در هوا مکیده می‌شوند و سپس برای حداکثر خرابی به زمین می‌کوبند.

قلب فیلم قبلی خلبان کامیکازه سابق جنگ جهانی دوم، کویچی شیکیشیما (ریونوسوکه کامیکی) بود - که از دست دادن والدینش مبهوت شده بود و به خاطر رفتارش در روزهای رو به مرگ جنگ در هم شکسته شده بود - جرأت کرد رویای یک زندگی پر از رضایت خانگی را ببیند و فقط ببیند که این رویا به طور مکرر به خطر می افتد.

کویچی که کم و بیش چاره ای نداشت، از یک زن جوان به نام نوریکو (مینامی هامابه) به همراه آکیکو (سایه ناگاتانی شایان ستایش)، کودک یتیمی که تنها و وحشت زده یافته بود، در خانه اش در زیر آوار توکیو پذیرایی کرد. دو سال بعد، این خانواده پیدا شده با همسایه چخماق سومیکو (ساکورا آندو، به یاد ماندنی در دزدهای فروشگاه برتر هیروکازو کره‌دا)، که خانواده‌اش را نیز در طول جنگ از دست داد و به عنوان «خاله» خدمت می‌کرد، به‌طور جدایی‌ناپذیری با هم پیوند خورده‌اند.

هنگامی که خشم گیدورا وحشت جدیدی را گسترش داد، نودا (هیدتاکا یوشیکا)، مهندس سابق تسلیحات دریایی که اکنون ریاست دفتر مقابله با بلایای دولت را بر عهده دارد، شروع به کار روی طرح های دفاعی می کند. او رفقای قدیمی‌اش از فیلم قبلی را به همراه چند نفر جدید، آئویاما (ماسامی ناگاساوا) پیش‌بینی‌کننده هواشناسی و پروفسور موراکامی (مین تاناکا)، که خانواده‌اش را در هیروشیما از دست داده بودند، ثبت نام می‌کند و ممکن است برنامه‌ای پنهان داشته باشند.

کهنه سرباز جون کونیمورا (در اینجا خیلی بهتر از Takashi Miike dud Bad Lieutenant: Tokyo خدمت می کند) نیز به عنوان یک پزشک ظاهر می شود که اثرات قرار گرفتن در معرض بافت سلولی گودزیلا را بر روی افراد درگیر در حملات Minus One مطالعه می کند. این پدیده نوریکو را تحت تاثیر قرار می‌دهد، کسی که آخرین بار به‌طور معجزه‌آسایی از حمله ویرانگر گینزا جان سالم به در برد و انعطاف‌پذیری قابل‌توجهی از خود نشان داد و زخم‌هایش با سرعت عجیبی بهبود یافتند.

یامازاکی مهربانی را نه تنها به خانواده اصلی، بلکه به گروه گسترده القا می کند، که به همان اندازه با علاقه عمیق به تجربه مشترک وحشتناک محدود شده است. با دیکته گیدورا که جنگ اکنون در هوا انجام خواهد شد، کویچی مشتاق است که به دلیل احساس وظیفه نسبت به کشورش و همچنین به دلیل احساس گناه بازمانده، به صندلی خلبان بازگردد.

نودو بر سر مرگ‌های بیشماری که در طول جنگ توسط سلاح‌هایی که طراحی کرده بود، با گناه خود دست و پنجه نرم می‌کند. او نمی‌شنود که کویچی دوباره زندگی خود را به خطر انداخته و احتمالا پدری آکیکو را ربوده است. نودو تنها با آوردن خلبان به عنوان مشاور موافقت می کند، اما کویچی به راحتی منصرف نمی شود. همین امر در مورد نوریکو نیز صدق می کند، که وضعیت پزشکی او ممکن است پتانسیل استفاده از سلاح را داشته باشد.

نودو و خدمه‌اش یک مرکز فرماندهی را در شهر ماتسوموتو راه‌اندازی کردند، جایی که آئویاما تعیین می‌کند که می‌توانند گیدورا را ردیابی کنند، زیرا این موجود به نیروی الکترومغناطیسی یک سیستم طوفانی در حال حرکت سریع پاسخ می‌دهد.

در اطراف این نقطه، گودزیلا - که کاملا بازسازی شده و مثل جهنم خشمگین شده است - دوباره در فراساحل ظاهر می شود. با توجه به اینکه توپخانه و بمب های سنگین نتوانسته اند سرعت گیدورا را برای مدت طولانی کاهش دهند، موراکامی ظهور گودزیلا را "مشیت الهی" می نامد و اصرار دارد که قرار دادن این دو هیولا در برابر یکدیگر تنها امید آنهاست. از طریق نقشه‌ای مبتکرانه، که مستلزم طرحی برای فریب دادن جانوران به نزدیکی، با استفاده از سیستمی است که توسط پروفسور در ادای احترامی گستاخانه به پرندگان هیچکاک آزمایش شده است.

درگیری حاصل از کایجو افسانه‌ای، ضربه‌ای خروشان در فیلمی است که مدام تماشاگر را با اکشن‌های هیجان‌انگیز به هیجان می‌آورد و سپس مدام خود را در گرد و غبارهای بعدی تکان می‌دهد. من تقریبا مطمئن هستم که در طول صحنه ای پرتنش که در آن گودزیلا در حال تلاش برای بلند شدن سریع در یک هواپیمای دریایی است، نفسم را متوقف کردم.

در حالی که Spider-Man: Brand New Day جرقه‌های زیادی به همراه داشت و Dune 3 و Avengers: Doomsday هنوز در راهند، جالب است که برخی از تپنده‌ترین، شدیدترین و مبتکرانه‌ترین سکانس‌های اکشن امسال روی پرده‌ها در دو فیلم آسیای شرقی - Godzilla Minus Zero و Hope - بوده‌اند. بایست، هالیوود

همانطور که او در Minus One نشان داد، فرماندهی یامازاکی بر نمایش تخریب بزرگ نفس‌گیر است، این بار با نظارت بر یک تیم بسیار بزرگتر VFX که هیولاها را نه تنها حضور فیزیکی قدرتمندی بلکه بخشی از محیطی غوطه‌ور می‌سازد که در آن ما تمام نیروی زمین لرزه‌شان را تجربه می‌کنیم. این برخی از تاثیرگذارترین ادغام یکپارچه CGI در مقیاس اصلی در حافظه اخیر است.

اما شاهکار کارگردانی یامازاکی مهارتی است که او با آن تضمین می‌کند که درام انسانی کمتر از رویارویی‌های هیولا جذاب باقی نمی‌ماند. این فیلم همچنین از این که در ابتدا گودزیلا را به عنوان مردی ضعیف در مبارزه بسازد، سود می برد و بازنمایی این موجود در فرهنگ ژاپنی آسیب های هسته ای، بلایای طبیعی و اضطراب شدیدی که در سال های پس از جنگ سراسر کشور را فراگرفته بود، بازمی گرداند.

با تماشای فیلم‌های Minus، متوجه می‌شوید که فقدان این ویژگی فرهنگی تا چه حد ورودی‌های گودزیلای آمریکایی را محدود می‌کند و این دو فیلم اخیر ژاپنی تا چه حد به عنوان یک بازسازی عمل می‌کنند.

در حالی که اکشن در آن تولیدات ایالات متحده، به ویژه گودزیلا در برابر کونگ، می تواند بار احشایی داشته باشد، عنصر انسانی به طور کلی فراموش شدنی است و اسطوره شناسی طرحی. اما شخصیت‌های اینجا بسیار توسعه یافته‌اند، به‌ویژه کویچی و نوریکو، که با آمیزه‌ای از قاطعیت و آسیب‌پذیری توسط کامیکی و هامابه بازی می‌کنند که سرمایه‌گذاری عاطفی واقعی را هم به‌عنوان افراد و هم به‌عنوان یک خانواده موقت در آنها تقویت می‌کند. و نودای فوق‌العاده یوشییوکا، که برخی از تاثیرگذارترین لحظات فیلم را دارد.

همانطور که در فیلم قبلی بود، سومیکو سخت‌لحظه اما نرم‌دل آندو دزد صحنه‌ای است، و آئویاما از ناگاساوا اضافه‌شده فوق‌العاده‌ای است - دیدن زنی با قدرت و شهود تیز در تیم علمی بسیار عالی است، حتی اگر از شک و تردید به خود مصون نباشد.

اولین فیلم ژاپنی که با IMAX فیلمبرداری شده است، این فیلم خیره کننده به نظر می رسد، با جزئیات بسیار و حرکات زیرک که در فریم های DP Kozo Shibasaki در حال بازگشت است. طراحی تولید دوره ای توسط آنری جوجو و واتارو هیرای کم اهمیت است اما خاطره انگیز است. و موسیقی توسط یک همکار تکراری دیگر، نائوکی ساتو، شگفت‌انگیز است، از دلهره غم‌انگیز، با عناصر کرال جدی، تا انفجارهای سمفونیک رعد و برق برای درگیری‌های بزرگ. با باز شدن درب طرح به دنباله دیگری، امیدواریم که یامازاکی به ساخت آثار جدید در این مجموعه بسیار سرگرم کننده ادامه دهد.

و در حالی که ما در حال حمله به طاق های توهو کایجو هستیم، موترا را برگردانید!