نقد چهاردهم: آوا دوورنی یکی دیگر از غواصی عمیق اساسی و قانع کننده را برای نتفلیکس ارائه می کند

در 3 نوامبر، رای دهندگان ایالات متحده در انتخابات میان دوره ای رای خواهند داد که راه درازی برای شکل دادن یا تغییر شکل دولت ما خواهد بود. نتایج، تصویری کلیدی از نحوه نگرش کشور در حال حاضر به پرداخت بدهی برند خاص دموکراسی ما ارائه می دهد.

مستند جدید آوا دوورنی برای نتفلیکس بر اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی، تلاش‌های اخیر برای سلب قدرت اصلاحیه چهاردهم، و روش‌هایی که اصلاحیه چهاردهم تجسم و نشان‌دهنده ایده‌آل‌ها و دوام طولانی‌مدت آزمایش آمریکایی است، تمرکز دارد. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها Ava DuVernay با یکی از سیاسی‌ترین اسناد نتفلیکس بازمی‌گردد: فیلم‌های «This Movie Kicked Butt My Butt» اکنون مشخص شده است که چرا آمازون نمی‌خواست «مصنوعی» را منتشر کند: چهاردهم AF در حال پژمرده شدن است و به روش‌های خشم‌آوری الهام‌بخش است.

محل برگزاری: جشنواره فیلم نیویورک (شب پایانی) تاریخ اکران: 27 نوامبر (سینما); 4 دسامبر (Netflix) کارگردان: Ava DuVernay 1 ساعت و 48 دقیقه

طبیعتا، نتفلیکس چهاردهمین اکران کوتاهی را در 27 نوامبر پیش از پخش جریانی در 4 دسامبر تعیین کرده است. این مستند که دنباله یا همراه سیزدهمین فیلم دوورنی است که نامزد اسکار شده است، یک تماس قاطع و فوری است، و نتفلیکس آن را مستقیما به پست صوتی برنامه‌ریزی شده ارسال می‌کند.

من گیج شده‌ام، اما فکر می‌کنم وظیفه من بررسی انتخاب‌های برنامه‌نویسی یا سیاست‌های شرکتی نیست. مانند سلف خود - من برای مدت کوتاهی با یادآوری اینکه سیزدهمین جایزه اسکار را از دست داد، عصبانی شدم، تا اینکه به یاد آوردم که OJ: Made in America برنده شد - 14th با خشم به دست آمده قدرت می گیرد. همچنین مانند سلف خود، بیشتر یک درس تاریخ و مدلی از لفاظی با دقت ترکیب شده است تا یک خط کشی.

مانند هر کسی که در مدرسه اصلاحات قانون اساسی را مطالعه کرده است - و چرا همه اینطور نیستند؟ - می داند، اصلاحات زیادی وجود دارد که می توان آنها را در یک عبارت جذاب خلاصه کرد: "الکل؟ نه!" "در واقع، الکل؟ مطمئنا!" "در 18 رای دهید!" "اگر زن هستید رای دهید!" "مجازات ظالمانه و غیرعادی، مانند زمانی که یک کشور قادر به اجرای صحیح مجازات اعدام (یا در واقع خود مجازات اعدام) نیست؟ نه!" و غیره و غیره

آخرین مستند DuVernay بر سادگی فرضی متمم سیزدهم تمرکز داشت که بردگی و بندگی غیرارادی را غیرقانونی اعلام کرد، مگر در مواردی که مجتمع صنعتی زندان درگیر باشد. این یک اصلاحیه ساده است، اما ریاکاری در مورد اجرای آن همچنان پیچیده است.

اصلاحیه چهاردهم یکی از موارد ساده نیست.

همانطور که استیسی آبرامز، بخشی از گروه گسترده ای از سران سخنگو در اینجا می گوید، اصلاحیه چهاردهم "همه چیز" اصلاحیه های قانون اساسی است.

همانطور که دکتر اریک فونر می گوید، اصلاحیه چهاردهم مهم ترین متمم از زمان منشور حقوق بشر است.

همانطور که دکتر شریلین ایفیل تا حدودی توضیح می دهد، اصلاحیه های 13، 14 و 15 منعکس کننده یک بازاندیشی بزرگ از آزمایش آمریکا در عواقب جنگ داخلی است - تقریبا قانون اساسی دوم.

این اصلاحیه تعریف جدیدی را برای شهروندی ارائه می دهد، تعریفی که بر پایه برابری است، به ویژه در مسائل مربوط به روند دادرسی و حمایت برابر تحت قانون. این پایه و اساس تصمیمات دیوان عالی است که اجازه ازدواج بین نژادی و همجنس گرایان، منشاء شهروندی حق تولد، و دلیل اینکه پرداخت غرامت به شورشیان 6 ژانویه آشکارا خلاف قانون اساسی است، است.

در اصطلاح تلویزیون و فیلم مدرن، این یک راه‌اندازی مجدد قانون اساسی است و مانند بسیاری از راه‌اندازی‌های مجدد، بحث‌هایی را در مورد اینکه چه چیزی برای مقاصد تدوین‌کنندگانش متعارف است و نه متعارف - هم طراحان اصلی قانون اساسی و هم تنظیم‌کنندگان این اصلاحیه‌های پل، از جمله جان بینگام، تادئوس استیونز و چارلز سامنر، برانگیخته است. توجه داشته باشید که این مستند نوید رفع ابهام پیرامون این گروه دوم از قاب‌بازان را می‌دهد و متأسفانه به آن نزدیک نمی‌شود.

دوورنی و سران سخنگوی مختلف او به سرعت مشخص می‌کنند که چرا اصلاحیه چهاردهم بسیار ضروری است، و سپس به عمق تلاش‌ها برای پاک کردن حمایت‌های اصلاحیه طی سال‌ها، با تمرکز ویژه بر دهه‌ها تلاش برای پاک کردن دستاوردهای فوری بازسازی می‌پردازند. برخی از آن‌ها برای بینندگان ثابت برنامه‌های مستند و کمدی/خبری آشنا خواهد بود، به‌ویژه زمانی که صحبت از خلع‌شدن دختران کنفدراسیون، تداوم افسانه گمشده، و برپایی بناهای یادبود بی‌شماری برای برده‌داران و شورش‌گرایان مختلف می‌شود.

برای جنوب من در دوران جوانی به مدرسه ابتدایی جفرسون دیویس رفتم - از آن زمان که نامش به باراک اوباما تغییر یافت - بسیاری از این کارها به سختی و نزدیک به خانه تاثیر گذاشت.

دوورنی علاوه بر مورخان معمول، مشروطه خواهان، مفسران پوپولیست و سیاستمداران - از جمله الکساندریا اوکاسیو-کورتز، یاسمین کروکت، الکس پادیلا و ناظر اختصاصی صحبت های MAGA، آنا پائولینا لونا- در نقاشی های سطح زمین می بافد. ما با افرادی مانند دوون هنری، پیمانکاری که وظیفه حذف بناهای یادبود کنفدراسیون ریچموند را بر عهده داشت، و دکتر کارلا هیدن که به عنوان کتابدار کنگره اخراج شده بود، به دلایل ضعیف مرتبط با جنگ دولت فعلی علیه DEI، وقت می گذرانیم.

مستند نسبتا ساده است، اما هرگز از نظر بصری کسل کننده نیست. دوورنی مصاحبه‌های خود را در مجموعه‌ای از تنظیمات مختلف انجام می‌دهد و دوربین را به‌گونه‌ای حرکت می‌دهد که حرکتی است اما هرگز تهوع‌آور نیست. یک افکت پرکاربرد وجود دارد که عکس‌های سیاه و سفید قدیمی را زنده می‌کند، که به عنوان بسط تکنیک محبوب کن برنز با پیچش جلوه‌های رایانه‌ای است که من کاملا آن را درک نمی‌کنم، اما همه چیز را زنده نگه می‌دارد.

بحثی که DuVernay می‌سازد به طرز ماهرانه‌ای در 108 دقیقه مستند ساخته شده است، از گذشته به حال به آینده و از خشک تاریخی به احساسی و درونی تبدیل می‌شود.

تدوین اسپنسر اوریک و موسیقی جیسون موران شدت بالایی را در سرتاسر خود حفظ می‌کنند و فیلمی دزدی را تداعی می‌کنند که در آن آنتاگونیست‌های اصلی قصد دارند حقوق شما را بدزدند. که مناسب است، حدس می زنم.

این مستند با نمایش کلیپ هایی از جورج کارلین و حسن منهاج باعث خشم، غم و اندوه و حتی طنز می شود. با این حال، بیش از آن، چهاردهم باعث شد آرزوی دو چیز داشته باشم: اول، اینکه دوورنی به مجموعه مستندهای متمم به متمم خود ادامه دهد تا اینکه در نهایت او را در مورد جدول زمانی افزایش حقوق در کنگره افشا کنیم. دوم، اینکه با توجه به تلاشی که دوورنی برای این فیلم‌ها انجام می‌دهد، خوب است اگر آن‌ها در زمانی اکران شوند که می‌توانستند مردم را با موفقیت ترغیب به عمل کنند.