نقد «یاگا»: کری آن ماس و هادسون ویلیامز در فیلم جذاب اما پخته نشده جنایت مدرن و فولکلور باستانی AMC+

شاید درست باشد که Yaga، هیجان انگیز ژانر جدید از AMC+ و Crave، به طرز اهریمنی به سختی شناسایی شود. از این گذشته، تنها کاری است که اسطوره‌ها همیشه انجام می‌دادند، که تغییر شکل می‌دهد - برای انعکاس یک زمینه جدید، معرفی دیدگاهی تازه، ارائه اخلاقی به روز.

و در حالی که مدتی طول می کشد تا ببینیم این نسخه از داستان بابا یاگا (همانطور که در فولکلور اسلاوی، نه، همانطور که توسط چند شخصیت مختلف، فیلم جان ویک توضیح داده شده است) ممکن است چه شکلی به خود بگیرد، در ابتدا به اندازه کافی آسان است که تحت طلسم آن قرار بگیریم. فضا بسیار سرد است، بازیگران پر از بازیگرانی هستند که شما در کارهای دیگر دوستشان داشتید. اما هر چه طولانی‌تر اجرا شود، جذابیت‌های آن نازک‌تر می‌شود - نمایشی را پشت سر می‌گذارد که به اندازه کافی لذت‌بخش است، اما آنقدر تیز نیست که بتوان از آن لذت برد.

داستان‌های مرتبط با کنایه‌های بازیگران تلویزیونی «یاگا» برخورد به‌موقع از خشم زنانه، دابل هادسون ویلیامز و «مجموعه‌های مرغی» تلویزیون AMC «Mayfair Witches: Salem Coven» در ماه دسامبر در نقش کاترین زتا جونز، کری-آن ماس تیز «Kill Jackiegaie» در NYCC و The NYCCY Jackie Hard. برای بدست آوردن تاریخ پخش: جمعه، 23 اکتبر (AMC+) بازیگران: کری آن ماس، کلارک باکو، نوآ رید، هادسون ویلیامز، شیلا مک کارتی خالق: کت سندلر

یاگا که توسط کت سندلر از نمایشنامه خودش اقتباس شده است، در نقطه‌ای از عدم قطعیت در مورد اینکه آیا اصلا معمایی وجود دارد که باید حل شود یا خیر باز می‌شود، هرچند که فرض می‌شود اگر نبود همه ما اینجا جمع نمی‌شدیم. در چند روز گذشته، هنری (هادسون ویلیامز)، پسر 22 ساله خراب یک غول بزرگ فرآوری ماهی، از عمارت غول‌پیکرش که در لبه جزیره‌ای در کانادا قرار داشت ناپدید شد. خب، شاید.

کارسون (کلارک بکو)، کارآگاه بی‌معنای ویتاک PD که به این پرونده منصوب شده است، فرض می‌کند که او برای مهمانی بیرون آمده است. حتی لوگان (که همچنین ویلیامز) هم اتاقی او است، اعتراف می کند که هنری مستعد انجام کارهایی مانند جت به پاریس برای یک فرار عاشقانه در لحظه آخر است. اما دلیلی وجود دارد که گمان کنیم غیبت او با کاترین (کری آن ماس)، استاد زیست شناسی که به دلیل شایعاتی که با دانش آموزانش می خوابد، لقب "جانور خرخر" را دارد، ارتباط دارد.

خانواده هنری به اندازه کافی نگران هستند که بازپرس خصوصی خود را به نام رپ (نوح رید) فرستاده اند، هرچند که به اندازه کافی نگران نیستند که سفر کاری خود را به ژاپن کوتاه کنند.

در هر صورت بچه را باید پیدا کرد. همانطور که جستجوی کارسون و رپ برای هنری عمیق تر می شود، یاگا از طریق مضامین ثروت، استحقاق مردان، خشم زنانه و هدف اسطوره، مسیری ناهموار (البته، در این مرحله، با نمایش هایی مانند Hulu’s Furious یا حتی شرق عدن از نتفلیکس به خوبی دیده می شود) را می گذراند. همه اینها به سمت بازنگری در افسانه خود بابا یاگا است که از بدخواهی خود در صداهای خشن که هر فصل را باز و بسته می کند، ناله می کند. او شکایت می‌کند: «من تعجب می‌کنم که چرا شما داستان‌های جادوگر پیر شرور را تعریف می‌کنید، در حالی که هیچ‌کس نمی‌ماند و من را نمی‌شناسد. "من خیلی بامزه هستم، می دانید."

و او می تواند باشد. یکی از قوی‌ترین دارایی‌های یاگا لحن آن است: بخش‌های مساوی وهم‌آور، سکسی و شیطنت‌آمیز، همراه با جرقه‌های گهگاهی از خشونت خشن. می‌دانید که یک درام جنایی زمانی که نسخه‌ای از یک دیک خصوصی نرم و لطیف معرفی می‌شود که بلافاصله پس از اظهار نظر یکی از تماشاچی‌ها در مورد اینکه چقدر باحال به نظر می‌رسد، روی پای خودش می‌چرخد، خودش را زیاد جدی نمی‌گیرد. می‌دانید که با چیزی ترسناک‌تر از یک آدم‌ربایی سرسام‌آور روبرو هستید، زمانی که پرندگان مرده، ترکیبات توهم‌زا و نمادهای عجیب باستانی به سرعت تبدیل به نقوش تکراری می‌شوند.

و می‌دانید که وقتی برای اولین بار نشان داده می‌شود که نقطه ورود ما به این دنیای فریبنده، کارسون، در حال بلعیدن «پری smut» (یعنی یک رمان عاشقانه) در حین کار است، به‌طور ناراحت‌کننده‌ای درگیر چیزی شدید. در Yaga، حتی توضیح چیزی به خشکی مانند نحوه عملکرد گوش ها می تواند به طرز مشکوکی مانند صحبت های کثیف به نظر برسد. کاترین خرخر می‌کند: «نجوا، ناله، ناله.» صدایش مثل ویسکی در لیوانش صاف است. "استخوان های شما گوش می دهند. قبل از اینکه مغز شما بفهمد، استخوان های شما بله می گویند."

اپیزودهای نیم ساعته یاگا (هفت از هشت مورد برای منتقدان ارسال شد) که با آن لحن بازیگوش غیرمنتظره و مملو از سرنخ‌های عجیب و غریب و اکتشافات وحشتناک کافی برای ادامه‌ی سرعت، مملو از آن هستند. این نوعی نمایش است که شما می توانید در یک نشستن ببلعید، بدون اینکه این کار را انجام دهید. اما از آنجایی که وعده اولیه آن جای خود را به اجرای نابرابر می دهد، این یکی از مواردی است که کمتر احساس می شود.

در حالی که فقدان گرانبها سندلر در مورد مواد منبع خود - او آزادانه نقاط داستانی را دوباره تنظیم می کند و شخصیت های اضافه می کند، به طوری که حتی کسانی که با نسخه اصلی آشنا هستند ممکن است برای چند حلقه پرتاب شوند - یاگا را از بی هوائی که برای اقتباس های صحنه ای رایج است نجات می دهد، مدیریت او در محدوده گسترده آنقدر ماهرانه نیست.

بازیگران او به جبران بخشی از نازکی فیلمنامه کمک کردند. ماس جلب توجه یخی است، و تبدیل کردن کیفیتی که یاگا به آن اشاره می کند باید او را نامرئی کند - بلوغ او - را به منبعی تقریبا مقاومت ناپذیر از قدرت جنسی. اگر یک چرخش ستاره ای وجود داشته باشد که کل این تجربه را ارزشمند کند، این مال اوست. در یک نقش محدودتر، بکو به خوبی خود را تبرئه می کند و درونیات کارسون را از طریق واکنش های خصوصی و خاموشی که به خودش اجازه می دهد، زمانی که فکر می کند هیچ کس به آن نگاه نمی کند، ترسیم می کند.

اما در حالی که ویلیامز با نقش دوگانه‌اش در نقش هنری بداخلاق و لوگان گوشه‌گیر، محدوده تحسین‌برانگیزی را به نمایش می‌گذارد، شخصیت‌ها زمان کمتری نسبت به صفحه نمایش و در نتیجه عمق کمتری نسبت به آنچه می‌توان انتظار داشت دریافت می‌کنند. و اگرچه رید تمام تلاش خود را با رپ گستاخانه و به طور معمولی شوونیست انجام می دهد، یاگا به طرز بدی با زنانگی اش دست خود را بازی می کند.

مگر اینکه لحظه آخری فاش شود که کل شهر با یک معجون عشقی پر شده است، حتی مغناطیس قابل توجه رید نیز نمی تواند فوریت و شدتی را که هر دختری که رپ با آن روبرو می شود عملا لباس زیرش را به سمت او پرت می کند، توجیه کند.

خجالتی که در ابتدا بسیار فریبنده به نظر می‌رسید، ناامیدکننده می‌شود، زیرا آشکار می‌شود که یاگا در نشان دادن اعماق پنهان بهتر از حفاری آن‌ها، و اشاره به ایده‌های بزرگ از تابش نور جدید بر آنها است. حتی سوال اصلی در مورد اینکه چه اتفاقی برای هنری افتاده است، هر چه زمان بیشتری را در ویتاک می گذرانیم، در میان گروهی منزوی از شهروندانی که به سختی متوجه گم شدن آن مرد می شوند، کمتر ضروری می شود، چه برسد به اینکه به دلیل آن اهمیت بدهیم. یاگا به لطف خلق و خوی فریبنده و بازیگران بی باک خود، یک دم نوش هیجان انگیز را می سازد. این فقط در نهایت رضایت‌بخش نیست.