نه، انسولین هنوز 35 دلار قیمت ندارد

میلیون ها نفر برای پرداخت هزینه انسولین خود و به خطر افتادن سلامت طولانی مدت خود به مبارزه ادامه می دهند. | اسپنسر پلات/گتی ایماژ

یک دهه پیش، انسولین به پوستر قیمت داروهای خارج از کنترل آمریکا تبدیل شد. مرگ الک اسمیت در سال 2017، که قبل از مرگش انسولین خود را جیره‌بندی می‌کرد، و افزایش قیمت‌های مکرر برای یک داروی 100 ساله (که حق اختراع آن در ابتدا به قیمت 1 دلار به دانشگاه فروخته شد تا از بهره‌برداری تجاری آن جلوگیری شود) خشم گسترده‌ای را برانگیخت که یک داروی نجات‌بخش می‌تواند برای زنده ماندن مردمی که از عهده آن بر نمی‌آیند.

و سپس سیاستمداران عملا وارد عمل شدند. با شروع قانون کلرادو که در سال 2019 به تصویب رسید، ایالت ها شروع به تصویب قوانینی کردند که برای بسیاری از افرادی که انسولین مصرف می کنند، هزینه های خارج از جیب را محدود می کند. 27 ایالت (به علاوه واشنگتن دی سی) اکنون چنین سیاستی دارند. سپس در سال 2022، کنگره ماده‌ای را در قانون کاهش تورم گنجاند که سقف 35 دلاری در ماه را برای نسخه‌های انسولین برای افرادی که تحت مدیکر هستند تعیین کرد.

با توجه به واکنش ملی - داروسازان همچنین اعلامیه های عمومی پرشور در مورد کاهش قیمت نقدی که افراد بیمه نشده می پردازند منتشر کردند - اگر فکر می کنید که این تنها بحران هزینه های مراقبت های بهداشتی است که ایالات متحده واقعا موفق به حل آن شده است، بخشیده خواهید شد.

اما جامعه دیابت یک هشدار جدی دارد: تمام نشده است. میلیون‌ها نفر برای پرداخت هزینه انسولین خود و به خطر افتادن سلامت طولانی‌مدت خود به دلیل، به قول یکی از طرفدارانی که به صراحت می‌گوید، طمع دارویی، به مبارزه ادامه می‌دهند.

شاینا کسپر، مدیر اجرایی T1 International، یک سازمان غیرانتفاعی جهانی که از افراد مبتلا به دیابت حمایت می‌کند، گفت: «توجه و قول زیادی برای اقدام در مورد بحران قیمت انسولین صورت گرفته است. ... اقدامات زیادی صورت گرفته است. "و به طرز تکان دهنده، ناامیدکننده و انتقادی، داده های نظرسنجی ما در سال 2024 نشان داد که نرخ های سهمیه بندی بدتر از همیشه بوده است. در نهایت ما با چنین حرص و طمع شرکتی عظیم و هیولایی روبرو هستیم... وقتی یک چسب زخم را روی یک سوراخ قرار می دهیم، دیگری راهی برای بیرون آمدن و حفظ سود بالا پیدا می کند."

رفع بحران انسولین نیازمند یک رویکرد چند وجهی است: اصلاح قیمت دارو، الزامات بیمه، و احتمالا حتی تولید عمومی. کسپر گفت که کلاه‌های بیرونی همیشه یک راه حل موقت برای یک سیستم بسیار خراب هستند. هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد.

چرا بسیاری از آمریکایی ها هنوز برای خرید انسولین در تلاش هستند؟

هم بررسی‌های ملی و هم محلی نشان می‌دهد که تغییرات سیاستی در دهه گذشته تأثیر مطلوبی نداشته است.

مطالعه‌ای که سال گذشته توسط محققان مرکز دیابت ییل منتشر شد، نشان داد که افرادی که در آنجا تحت درمان قرار می‌گیرند، انسولین را در سال 2024 به همان میزانی که در سال 2017 داشتند، جیره‌بندی می‌کردند. حدود یک نفر از هر چهار نفر به دلیل هزینه دارو در هر دو سال جیره بندی را گزارش کردند. وقتی به افرادی که به دلیل تأخیر بیمه یا محدودیت های عرضه جیره بندی می کردند اضافه کردید، بیش از یک نفر از هر سه نفر - 38 درصد - هنوز در سال 2024 برای نگه داشتن این داروی نجات دهنده مشکل داشتند.

یک نظرسنجی بین‌المللی T1 در سال 2024 نیز نشان داد که در سراسر کشور، 34 درصد از آمریکایی‌هایی که از انسولین استفاده می‌کنند گزارش داده‌اند که این دارو را جیره‌بندی کرده‌اند. (حدود 8.4 میلیون نفر در ایالات متحده برای زنده ماندن به انسولین متکی هستند.)

دکتر کاسیا لیپسکا، متخصص غدد و محققی که بیماران را در مرکز دیابت ییل درمان می کند و یکی از نویسندگان آن مطالعه است، از یافته های آنها شگفت زده شد.

لیپسکا گفت: «من متعجب شدم زیرا به این سیاست نگاه می‌کردم و از تغییر سیاست حمایت می‌کردم؛ شما فکر می‌کنید همه چیز در حال حرکت است، آنها باید واقعا بهبود یابند. اما اگر با پرستاران و کارکنان مرکز دیابت ییل صحبت می‌کردم، آنها به من می‌گفتند، "البته آنها تغییر نکرده‌اند. ما هنوز این داستان‌ها را می‌شنویم."

چگونه می تواند این باشد؟ به گفته لیپسکا و کسپر، این توضیح چند وجهی است.

لیپسکا گفت: «هنوز سوراخ‌های زیادی در فردی وجود دارد که توسط محافظ‌های مختلف پوشانده می‌شود و سپس چگونه پوشانده شده‌اند و چگونه به آن دسترسی دارند. "به این سادگی نیست که فقط در داروخانه حاضر شوید و انسولین خود را بخواهید، و قیمت برچسب وجود دارد، و این چیزی است که شما می پردازید. بسیار پیچیده است."

برای شروع، میلیون‌ها آمریکایی بیمه نشده‌اند و مجبورند بهای نقدی داروها را بپردازند. در حالی که داروسازان در مورد کمک به این افراد اعلامیه های پر زرق و برق می دهند، روند ثبت نام برای کارت های پس انداز برای دریافت آن قیمت های پایین تر می تواند یک کابوس باشد. یکی از تحقیقات کنگره در سال 2023 نشان داد که بیماران بدون بیمه همچنان به طور متوسط ​​نزدیک به 100 دلار برای انسولین پرداخت می کنند، علیرغم تعهد الی لیلی مبنی بر اینکه محصول ژنریک آن با قیمت 25 دلار در هر ویال در دسترس خواهد بود.

حتی اگر بتوانید کارت تخفیف خود را دریافت کنید، همان تحقیقات نشان داد که لیلی محدودیت‌های متعددی را بر اساس جغرافیا و نیازها معرفی کرده است، و اینکه انسولین‌های خاصی که مشمول این سقف‌های قیمت داوطلبانه هستند، اغلب در داروخانه‌ها موجود نمی‌شوند که مردم برای پر کردن نسخه مراجعه می‌کنند (در حالی که نسخه نام تجاری گران‌تر به طور مداوم در دسترس است).

و سپس حفره هایی در آن قوانین فدرال و ایالتی موجود وجود دارد. سقف 35 دلاری فدرال فقط برای مدیکر اعمال می شود. بیمه خصوصی که نیمی از کشور را پوشش می دهد مستثنی است. (لایحه‌هایی برای گسترش سقف به پوشش خصوصی پیشنهاد شده‌اند، اما در کنگره خیلی پیش نرفتند.) قوانین ایالتی که وجود دارند معمولا فقط برای طرح‌های گروه‌های کوچک و فردی اعمال می‌شوند که مشمول مقررات ایالتی هستند. طرح‌های بزرگ‌تر با تأمین مالی از دستورات دولتی مستثنی هستند و در حال حاضر هیچ محدودیتی برای هزینه‌های انسولین از جیب خود ندارند.

یک تخمین ملی نشان داد که حدود 775000 نفری که از انسولین استفاده می‌کنند و بیمه خصوصی داشتند، در سال 2025 در ایالت‌هایی که به قانون تبدیل می‌شوند، تحت پوشش سقف قرار گرفتند. اما بیش از 1 میلیون نفر در آن ایالت ها چنین نبودند، و 2.1 میلیون نفر نیز که از نظر تجاری بیمه شده انسولین مصرف می کردند، در ایالت های بدون سقف نبودند.

برای خبرنامه Good Medicine ثبت نام کنید

چشم انداز سلامت سیاسی ما تغییر کرده است: رهبران جدید، علم مشکوک، توصیه های متناقض، اعتماد شکسته، و سیستم های طاقت فرسا. چگونه کسی قرار است همه چیز را بفهمد؟ دیلن اسکات، خبرنگار ارشد Vox برای مدت طولانی در وضعیت سلامت قرار داشته است، و هر هفته، او وارد بحث‌های پیچیده می‌شود، به سؤالات منصفانه پاسخ می‌دهد و آنچه را که در سیاست مراقبت‌های بهداشتی آمریکا اتفاق می‌افتد، توضیح می‌دهد. اینجا ثبت نام کنید.

حتی برای افرادی که از کلاهک های اجباری که توسط Medicare و قوانین ایالتی وضع شده است سود می برند، برخی از آنها با توجه به سایر افزایش قیمت هایی که آمریکایی ها از زمان همه گیر شدن با آن مواجه شده اند، هنوز برای دستیابی به 35 دلار در ماه تلاش می کنند. آنها ممکن است مجبور شوند فرآیند پیچیده ای را طی کنند تا واقعا تخفیف وعده داده شده را دریافت کنند. و در حالی که سقف 35 دلار در ماه ساده به نظر می رسد، در عمل، مردم همچنان می توانند با هزینه های بالاتری روبرو شوند.

هر فرد به مقدار منحصر به فردی از انسولین نیاز دارد و برای برخی از آنها ممکن است به دو نوع مختلف نیاز داشته باشد. داروخانه ممکن است نسخه مناسب را نداشته باشد و جایگزین هایی انجام دهد که منجر به هزینه های بالاتر شود. به این ترتیب بود که یکی از بیماران لیپسکا با وجود اینکه در مدیکر بود، در نهایت 140 دلار در ماه برای انسولین خود پرداخت کرد.

او گفت: «این چیزها واقعا به هم می‌رسند و مردم را ناامید می‌کنند، زیرا آنچه ایده عالی به نظر می‌رسد در واقع نحوه کار روی زمین نیست.»

نتیجه این است که، علیرغم تمام فعالیت‌های قانونی و تبریک‌های خود، میلیون‌ها آمریکایی همچنان در معرض خطر مشکلات جدی سلامتی هستند زیرا نمی‌توانند انسولین دریافت کنند.

بدترین سناریو اتفاقی است که برای الک اسمیت رخ داد: شخصی مجبور می شود انسولین خود را به قدری رقیق پخش کند که جان خود را در خطر قرار دهد. کسپر گفت: وقتی دیابتی‌ها بدون انسولین قند خون خود را بالا می‌برند، می‌توانند به کتواسیدوز دیابتی مبتلا شوند، «که به معنای واقعی کلمه خون شما در حال تبدیل شدن به اسید است». من می توانم از روی تجربه صحبت کنم: احساس می کنم در حال مرگ هستید.

برای بهبودی پس از یک دوره، ممکن است مجبور شوند به اورژانس بروند و در نهایت انسولین بیشتری را در حین غذا خوردن مصرف کنند تا بدن خود را به حالت تعادل برگردانند. کسپر گفت، اما حتی اگر در شرایط اضطراری نباشد، افرادی که به انسولین جیره‌بندی شده متوسل می‌شوند می‌توانند عوارض جانبی قابل توجهی را تجربه کنند. افزایش طولانی مدت قند خون به دلیل جیره بندی می تواند منجر به مشکلات جدی بینایی و عصبی شود که قرار بود پس از در دسترس قرار گرفتن انسولین به گذشته تبدیل شود.

اینها سناریوهایی بود که قانونگذاران می خواستند از آن جلوگیری کنند زیرا تلاش می کردند انسولین را مقرون به صرفه تر کنند. اما آنها همچنان یک تهدید بسیار واقعی برای بسیاری از مردم هستند.

ایده بزرگی که می تواند انسولین را واقعا مقرون به صرفه کند

اگر خبر خوبی پیدا شود، این است که جامعه وکالت تسلیم نمی شود. آنها زنگ خطر را در مورد بحران استطاعت مالی به صدا در می آورند و از کنگره می خواهند که اقدام کند. اما آنها نگران این هستند که این موضوع کمتر فوریت پیدا کند: دستور واقعا جامع برای کلاهک های انسولین که معمولا در هر کنگره معرفی می شود، این بار به تعویق افتاد. کاسپر گفت: «امسال، هیچ یک از این لایحه ها بیش از یک سال ارائه نشد و بسیار نگران کننده بود.

اما آنها همچنین روی چیزی بسیار عمیق تر از سقف قیمت شرط بندی می کنند: خود دولت انسولین را تهیه یا حتی تولید می کند و آن را با کمترین هزینه در دسترس مردم قرار می دهد.

کاسپر گفت: «این ایده که داروها باید برای مردم باشد و نه برای سود، من فکر می‌کنم واقعا مورد توجه است.

برخی از ایالت‌ها در حال برداشتن گام‌های کوچک در این راستا هستند: اوکلاهاما در سال جاری لایحه‌ای را تصویب کرد که بودجه دولت را برای شرکت‌های خصوصی که متعهد به تولید انسولین و فروش آن با قیمت پایین هستند، ارائه می‌دهد.

دیگران بزرگتر می شوند. همانطور که در سال 2023 گزارش دادم، کالیفرنیا برنامه‌ای را راه‌اندازی کرده است که در نهایت قصد دارد به تأسیسات دولتی تولید انسولین منجر شود تا به قیمت ارزان فروخته شود، اگرچه سال‌ها طول می‌کشد تا تولید عمومی آغاز شود. سنای ایالت نیویورک طرح مشابهی را در سال جاری تصویب کرد، اگرچه بودجه برای آن به بودجه ایالت وارد نشد. کاسپر گفت که خوشبین است که پروژه آن را در برنامه هزینه های سال آینده قرار دهد و می گوید در حال حاضر کارهای زیادی برای اطمینان از تحقق آن انجام می شود.

در آینده، تولید عمومی می‌تواند به رفع مشکلات عرضه که همچنان ادامه دارد کمک کند. در حال حاضر تنها سه تولید کننده انسولین در ایالات متحده وجود دارد. از آنجایی که آن شرکت‌های دارویی انتفاعی تأکید بیشتری بر تولید GLP-1 دارند - که اغلب در همان تاسیسات تولید انسولین انجام می‌شود - طرح‌های غیرانتفاعی می‌توانند شکاف‌ها را پر کنند.

کاسپر می‌گوید: «در این دوران تعرفه‌ها، با این نگرانی‌ها در مورد کمبود و افزایش قیمت‌ها و شرکت‌هایی که این انحصار را دارند و قیمت‌ها را برای آمریکایی‌های عادی برای دهه‌ها افزایش می‌دهد، همانطور که روی انسولین دیده‌ایم، بیایید خودمان آن را بسازیم.»

این یک چشم انداز بلند مدت است. اگر در حال حاضر به کمک نیاز دارید، T1 International منابعی برای کمک به افراد برای دریافت بیمه درمانی، دسترسی به برنامه های تخفیف و حتی یافتن انسولین اضطراری دارد. اما آینده مقرون‌به‌صرفه‌تر برای انسولین تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که قانون‌گذاران احساس کنند مجبور به اقدام هستند. خشم عمومی یک دور اصلاحات را ایجاد کرد، اما خطر رضایت سیاسی واقعی است. بنابراین اگر به این موضوع اهمیت می‌دهید و می‌خواهید درگیر شوید، T1 International همچنین یک کیت ابزار برای افرادی دارد که می‌خواهند از تغییرات سیاست حمایت کنند، از جمله در اطراف داروخانه عمومی.

کاسپر گفت: «ارتباطات کلی که ما شنیده‌ایم این است که بحران قیمت انسولین به پایان رسیده است. "همه باید به 35 دلار حق بیمه دسترسی داشته باشند. همانطور که داده ها نشان می دهد، همانطور که در مورد آن صحبت کردیم، این درست نیست."