نیویورک تایمز نقش هوش مصنوعی در سرکوب دستمزدها را درک نمی کند

نیویورک تایمز روز جمعه مقاله جدیدی را منتشر کرد که در آن از این سوال پرسید که آیا ابزارهای هوش مصنوعی باعث اختلال در تعداد آمریکایی‌های شاغل شده است یا خیر. به طور باورنکردنی، این مقاله هرگز کلمه "دستمزد" را ذکر نکرده است.

این قطعه با عنوان "قرار بود هوش مصنوعی برای کارهای ما بیاید. تا کنون، شواهد ترکیبی است" توسط بن کسلمن نوشته شده است و با این سوال شروع می شود:

مسلما این بزرگترین سؤالی است که در حال حاضر بازار کار با آن مواجه است، به ویژه پس از اینکه انتخابات میان دوره ای روز سه شنبه خصومت عمومی گسترده ای را نسبت به A.I نشان داد. و به ویژه مراکز داده

کسلمن خاطرنشان می کند که مایکروسافت اخیرا به حدود 60000 کارمند خود خریدهای داوطلبانه ارائه کرده است، اما صنایع یقه سفید مانند حسابداری، خدمات حقوقی و امور مالی عمدتا در ماه اکتبر مشاغل اضافه کردند.

مقاله عمدتا خوب است، حتی اگر با سؤالات بیشتری پر شده باشد تا پاسخ. هیچ کس در درازمدت نمی داند که آیا هوش مصنوعی تأثیر قابل توجهی در مشاغل ایجاد می کند یا خیر:

حتی اگر A.I. برای استخدام ضرر می کند، کاملا مشخص نیست که این به چه معناست. آیا شرکت ها از A.I استفاده می کنند. برای جایگزینی کارگران؟ یا صرفا فشار دادن "مکث" برای استخدام در حالی که آنها متوجه می شوند که این ابزارهای جدید در کجا مفیدتر هستند؟ یا اینقدر خرج توکن ها و A.I می کنند. زیرساخت هایی که آنها به دنبال کاهش هزینه ها در جای دیگر هستند؟

اقتصاد ایالات متحده در ماه اکتبر 165000 شغل ایجاد کرد که بسیار بیشتر از حد انتظار بود و نرخ بیکاری به 4.1 درصد کاهش یافت. با این اقدامات به نظر می رسد که آمریکایی ها خوب هستند. همانطور که در دوران بد تاریخی شاهد بودیم، بیکاری دو رقمی وجود ندارد.

اما مقاله نیویورک تایمز یکی از مهم ترین عملکردهای هوش مصنوعی در بازار کار سال 2026 را کاملا از دست داده است. رؤسای از هوش مصنوعی برای سرکوب دستمزدها استفاده می کنند. این چیزی است که بالای سر کارگران آویزان شوید تا مطمئن شوید که آنها دستمزد بالاتری نمی خواهند یا از خط خارج نمی شوند. تنها کاری که باید انجام دهید این است که به حرف خود رؤسا گوش دهید.

دیوید کلی، استراتژیست ارشد جهانی در JPMorgan Asset Management، در ماه سپتامبر در CNBC ظاهر شد و در مورد ظهور هوش مصنوعی صحبت کرد. این بحث به طرز شگفت انگیزی صادقانه بود.

کلی درباره کارگران گفت: «آنها فکر می کنند این یک اقتصاد ترسناک است. آنها فکر می‌کنند که توسط هوش مصنوعی تهدید می‌شوند و اساسا جرات درخواست افزایش دستمزد یا افزایش دستمزد در این اقتصاد را ندارند.»

لزلی پیکر، مجری CNBC، با کلی موافق بود، و خاطرنشان کرد که کارگران می‌دانند، "ماشین به طور بالقوه می‌تواند کار شما را ارزان‌تر انجام دهد. بنابراین بهتر است سر خود را پایین بیاندازید و به انجام کار ادامه دهید."

و شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه این ترس طرز فکر کارگران را در مورد حقوق خود تغییر می دهد. مطالعه ای که توسط بانک فدرال رزرو بوستون در ماه سپتامبر منتشر شد نشان داد که کارگرانی که می ترسند شغل خود را به دلیل هوش مصنوعی از دست بدهند نیز کمتر معتقدند که اهرمی برای مذاکره در مورد دستمزدهای بالاتر دارند.

به طور معمول، تعداد کم بیکاری منجر به افزایش دستمزدها می شود. وقتی اکثر مردم شغل دارند، نیروی کار کمیاب است و شرکت ها باید شروع به ارائه دستمزدهای بالاتر برای جذب کارگران کنند. و کارگران از اخراج شدن یا درخواست افزایش حقوق کمتر ترس دارند زیرا می دانند که شانس بسیار خوبی برای یافتن شغل دیگری وجود دارد.

هوش مصنوعی ظاهرا این چرخه سنتی را تغییر داده است. بر اساس گزارش اداره آمار کار، دستمزدها در سال گذشته تنها 3.1 درصد افزایش یافته است، در حالی که آخرین نرخ تورم سالانه موجود در سپتامبر 3.7 درصد بوده است. این بدان معناست که کارگران امروز نسبت به یک سال پیش که تورم را تنظیم می‌کردید، درآمد کمتری دارند.

کلی چند ماه پیش در CNBC گفت: "بنابراین، با توجه به اعداد، به نظر می‌رسد، [مثل اینکه] بازار کار بسیار فشرده است، اما برای کارگران چنین احساسی وجود ندارد. و آن‌ها احساس نمی‌کنند توانایی درخواست افزایش دستمزد را دارند. در واقع، تعداد دستمزد امروز، سال به سال، پایین‌ترین رقم از ماه می بوده است.

مجددا، مقاله نیویورک تایمز عمدتا در ارائه یک عکس فوری از سردرگمی که مردم در حال حاضر تجربه می‌کنند خوب است. هیچ تحول عظیمی رخ نداده است که هوش مصنوعی جایگزین هر کارگری شود. اما این روزنامه نتوانست تحول بالقوه دیگری را تشخیص دهد: هوش مصنوعی می‌تواند قدرت چانه‌زنی کارگران را مدت‌ها قبل از اینکه اثرات آن در نرخ بیکاری نمایان شود، تضعیف کند. دستمزدها در شرایط تورم تعدیل شده پایین تر است و ترس از جایگزینی با هوش مصنوعی می تواند مبارزه برای دستمزد بالاتر را برای کارگران سخت تر کند.

بحث هوش مصنوعی بیشتر حول محور دراماتیک ترین احتمالات است: آیا بشریت را نابود می کند یا محیطی ایجاد می کند که همه بیکار باشند؟

دنیای احتمالی بسیار دنیوی‌تری وجود دارد که به نظر نمی‌رسد در رسانه‌های جریان اصلی رخنه کند: شاید طبقه متوسط ​​به تازگی توخالی شود و ما یک دهه را با کیفیت زندگی پایین‌تری سپری کنیم، زیرا هوش مصنوعی در سرکوب دستمزدها مؤثر است. شاید منجر به کوچک‌سازی شود، اما این به طور قابل‌توجهی در اعداد بیکاری به صورت نسبی نشان داده نمی‌شود، زیرا نسل عظیمی مانند بیبی بومرها در حال بازنشستگی هستند.

شاید هوش مصنوعی دنیا را به طور چشمگیری تغییر ندهد. شاید همه چیز برای یک آمریکایی معمولی کمی بدتر باشد زیرا طبقه حاکمه همه تریلیونر می شوند. شاید. ما یک توپ کریستالی نداریم. اما شکی نیست که برخی از افراد در شبکه های مالی می توانند ببینند چه اتفاقی می افتد.