هزینه زندگی در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و پرتغال چگونه تغییر کرده است؟

اعتراضات دانشجویی در فرانسه در دومین ماه خود قرار دارد و به تظاهرات در سراسر اروپا تبدیل شده است.

آنچه در سپتامبر در فرانسه با اعتراض دانش‌آموزان به شلوغی کلاس‌ها و کمبود معلم آغاز شد، به خشم گسترده‌تر به قیمت زندگی و کاهش برنامه‌ریزی شده خدمات عمومی تبدیل شده است.

معترضان در آلبانی، بلژیک، یونان، ایتالیا، پرتغال و اسپانیا نیز به دلیل کمبود مسکن مقرون به صرفه، افزایش هزینه‌ها و ناتوانی در خدمات عمومی به خیابان‌ها ریخته‌اند و بسیاری از جوانان می‌گویند که دیگر انتظار ندارند وضعیت بهتری از والدین خود داشته باشند.

رهبرانی مانند امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا و لوئیس مونته نگرو، نخست وزیر پرتغال، با خشم آنها روبرو هستند. سانچز متعلق به چپ، ملونی در راست و مکرون و مونته نگرو از میانه روهای محافظه کار هستند. اما در حالی که سیاست آنها متفاوت است، همه آنها به دلیل افزایش هزینه های زندگی با ناآرامی های فزاینده ای روبرو هستند.

آیا آنها با تجربیات و احساسات جوانان در کشورهای خود بی ارتباط هستند؟ الجزیره تجسم می کند که چگونه قیمت ها، دستمزدها، مسکن و آموزش در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و پرتغال طی 26 سال گذشته، از زمانی که مکرون، ملونی، سانچز و مونته نگرو در 20 سالگی خود بودند، تغییر کرده است، درست مانند بسیاری از معترضان که از آنها عصبانی هستند.

بر اساس گزارش یورواستات - آژانس آمار اتحادیه اروپا، قیمت های پرداخت شده برای اقلام روزمره مانند غذا، انرژی، حمل و نقل و قبوض از سال 2000 بین 59 تا 78 درصد در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و پرتغال افزایش یافته است. شاخص هماهنگ قیمت‌های مصرف‌کننده (HICP) معیار رسمی اتحادیه اروپا از میزان هزینه کالاها و خدمات روزمره است.

اسپانیا با 78 درصد، پرتغال با 71 درصد، 68 درصد در ایتالیا و فرانسه با 59 درصد بیشترین افزایش را به ثبت رساند.

قیمت ها به طور متوسط سالانه حدود 2 درصد افزایش یافت، اما در سال 2022 افزایش یافت، زمانی که تورم سالانه در ایتالیا به 8.7 درصد، در اسپانیا 8.3 درصد، در پرتغال 8.1 درصد و در فرانسه 5.9 درصد رسید که بالاترین نرخ در هر چهار کشور حداقل از سال 2000 است.

این افزایش عمدتا ناشی از هزینه های انرژی بود که پس از تهاجم روسیه به اوکراین در فوریه 2022 افزایش یافت. طبق گزارش یورواستات، در اکتبر همان سال، هشت ماه پس از جنگ، قیمت انرژی در سراسر منطقه یورو تقریبا 42 درصد بیشتر از سال قبل بود و قیمت مواد غذایی نیز به شدت در حال افزایش بود.

بین سال‌های 2021 تا 2023، قیمت‌ها در این چهار کشور بین 12 تا 15 درصد افزایش یافت. دستمزدها نتوانستند بالا نگه داشته شوند، و از آنجایی که قیمت ها پس از کاهش تورم کاهش نمی یابد، بسیاری از خانوارها هنوز هم فشار را احساس می کنند.

با در نظر گرفتن تورم، متوسط ​​دستمزد تمام وقت در ایتالیا بین سال‌های 2000 تا 2025 تقریبا 5 درصد کاهش یافت. بر اساس داده‌های دستمزد OECD که با شاخص قیمت یورواستات تعدیل شده است، در همین دوره، دستمزدهای واقعی در اسپانیا 7 درصد، در فرانسه 11 درصد و در پرتغال 20 درصد افزایش یافته است.

خامه ولاسکوئز، روزنامه نگار در مادرید، به الجزیره اینساید استوری گفت: در اسپانیا بیشتر مشاغل جدید در زمینه گردشگری و خدمات بودند و اغلب فصلی و با دستمزد ضعیف بودند.

جولیوس فینتلمن، یکی از بنیانگذاران و سردبیر روزنامه اروپایی گزارشگر، گفت که جوامع سالخورده فرصت‌ها را برای کارگران جوان‌تر از بین می‌برند و افزود که شکاف دستمزد بین کارگران مسن‌تر و جوان‌تر برای دهه‌ها در میان اقتصادهای پردرآمد در حال افزایش است، بنابراین این وعده که هر نسل بهتر از نسل قبلی خواهد بود، دیگر قابل اجرا نخواهد بود.

با توجه به نسبت قیمت به درآمد OECD، از سال 2000، پرداخت مسکن در هر چهار کشور دشوارتر شده است. این تصویر کلی از چگونگی تغییر قیمت مسکن نسبت به درآمد در طول زمان ارائه می دهد. وقتی قیمت‌ها سریع‌تر از درآمد افزایش می‌یابد، این نسبت افزایش می‌یابد که نشان می‌دهد خانه‌ها به طور متوسط ​​ارزان‌تر می‌شوند.

با این حال، نشان نمی‌دهد که کدام خانوارها یا مناطق بیشترین آسیب را دیده‌اند، هزینه‌های رهن و وام را در نظر نمی‌گیرند، و چیزی در مورد کیفیت خانه‌هایی که مردم برای آن پرداخت می‌کنند نمی‌گوید.

اسپانیا بزرگترین تغییر را دیده است. نسبت قیمت به درآمد آن حتی پس از سقوط شدید پس از بحران مالی سال 2008، 56 درصد بیشتر از سال 2000 است.

در فرانسه، این نسبت 39 درصد بیشتر از سال 2000 است، اگرچه از زمان اوج گرفتن در سال 2022، اندکی کاهش یافته است.

ایتالیا استثنایی است که در آن قیمت مسکن به طور کلی با درآمد همگام شده است و این نسبت تنها 5 درصد بیشتر از سال 2000 است.

پرتغال شاهد شدیدترین تغییر در سال های اخیر بوده است. نسبت قیمت به درآمد آن به مدت 15 سال پس از سال 2000 به طور پیوسته کاهش یافت، به این معنی که خانه ها مقرون به صرفه تر شدند. اما از سال 2015 این نسبت 67 درصد افزایش یافته است.

OECD نسبت قیمت به درآمد را با سال 2015 به عنوان سال مرجع خود منتشر می کند. الجزیره برای مقایسه آن با داده های دستمزد و قیمت در این مقاله که از سال 2000 شروع شده است، ارقام را به گونه ای تنظیم کرده است که 2000 = 100 است.

آموزش در مرکز ناآرامی‌ها در فرانسه بوده است، جایی که اعتراضات به دلیل شلوغی کلاس‌ها و کمبود معلم آغاز شد. در بلژیک و آلبانی، تظاهرکنندگان علیه افزایش هزینه تحصیل و دسترسی به دانشگاه ها تظاهرات کردند.

طبق آخرین داده‌های یورواستات، هزینه‌های عمومی فرانسه برای آموزش 5.1 درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) در مقایسه با 5.6 ​​درصد در سال 2000 است.

ایتالیا 4.4 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را در مقایسه با 4 درصد در سال 2024، اسپانیا 4.1 درصد در سال 2000 و همین میزان در سال 2024. پرتغال 4.8 درصد در سال 2000 و 4.3 درصد در سال 2024 هزینه کرد.