هفته کاری کوتاهتر فرانسه به کارگران با مهارت کمتر ضربه شدیدی زد

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

انجام کارهای بیشتر با کمتر، برای بسیاری از افراد در شرایط اقتصادی کنونی به روش استاندارد تبدیل شده است. و برای برخی در پی کاهش هفته کاری فرانسه در سال 1998، این امر در پاسخ به اصلاحاتی بود که امروز هنوز مورد بحث است.

این اصلاحات که در دوره نخست وزیر سوسیالیست لیونل ژوسپین به عنوان رئیس دولت به تصویب رسید، بدون کاهش حقوق افراد، هفته کاری قانونی را از 39 ساعت به 35 ساعت کاهش داد. در مقابل، شرکت‌هایی که ساعات کاهش‌یافته را اتخاذ می‌کنند، می‌توانند تا ۱۱ درصد مالیات بر حقوق کارفرمایان را کاهش دهند. این سیاست بر اساس اندازه شرکت اعمال شد: شرکت‌های با بیش از 20 کارمند باید تا ژانویه 2000 کاهش را اجرا می‌کردند، در حالی که شرکت‌های کوچکتر تا ژانویه 2002 فرصت داشتند.

تجزیه و تحلیل یک تیم تحقیقاتی شامل Elio Nimier-David، استادیار اقتصاد در دانشکده ILR، نشان داد که در حالی که بسته اصلاحات به طور کلی اشتغال را بدون تغییر باقی می گذارد، چندین اثر بزرگ و جبران کننده وجود دارد. از جمله: اشتغال در بین مدیران و متخصصان به دلیل اشتراک کار افزایش یافته است، در حالی که کارگران با مهارت پایین کاهش قابل توجهی در اشتغال داشته اند.

Nimier-David یکی از نویسندگان "اثرات یک هفته کاری کوتاهتر بر اشتغال، بازده و بهره وری" است، یک مقاله کاری که در 15 اکتبر توسط دفتر ملی تحقیقات اقتصادی منتشر شد. سایر نویسندگان همکار پائولین کری، استادیار اقتصاد در دانشگاه پرینستون هستند. کلر مونتیالو، استادیار اقتصاد در ساینس پو پاریس؛ الکساندرا رولت، دانشیار اقتصاد در INSEAD؛ و نینا روسیل، استادیار اقتصاد در موسسه فناوری ماساچوست.

تیم تحقیقاتی نزدیک به پنج سال را صرف تجزیه و تحلیل این دستور دولت کرد، که هنوز موضوع بحث در یک فرانسه قطبی شده سیاسی در آستانه انتخابات ملی 2027 است.

Nimier-David گفت که معمولا به دست آوردن شواهد علی دشوار است زیرا، در میان دلایل دیگر، دستورات معمولا در سطح ملی هستند، بنابراین هیچ راهی برای مقایسه افرادی که تحت تأثیر حکم قرار می‌گیرند و کسانی که تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند وجود ندارد. اما دولت فرانسه این کاهش را در دو مرحله اجرا کرد و مجموعه‌ای غنی از داده‌های اداری و نظرسنجی، تجزیه و تحلیل چگونگی تأثیر این کاهش بر کارگران، شرکت‌ها و اقتصاد را آسان‌تر کرد.

سوال اصلی که تیم به دنبال پاسخ به آن بود: آیا کاهش 10 درصدی ساعت منجر به افزایش تعداد کارگران در نیروی کار شد؟ پاسخ آنها: این بستگی دارد.

در سطوح بالا - مدیریت و نیروی کار ماهر - اصلاحات منجر به افزایش اشتغال طبق برنامه شد. ساعات هفتگی کاهش یافت در حالی که حقوق ثابت باقی ماند. ساعات کاهش‌یافته به روش‌های مختلف از جمله تعطیلات طولانی‌تر به دست آمد.

اما برای کارگران با مهارت کمتر، سازماندهی مجدد و تلاش برای تولید بیشتر در زمان کمتر منجر به کاهش خالص اشتغال شد. نیمیر دیوید گفت که این امر باعث ایجاد فشار به سمت اشتغال پاره وقت شد.

او گفت: "اصولا افرادی که 39 ساعت کار می کردند با همان حقوق به 35 رسیدند. اما پس از آن افرادی که قبلا 35 سال کار می کردند گفتند: "چرا ما همان 10 درصد افزایش دستمزد را دریافت نمی کنیم؟" بنابراین آنها به 33 ساعت رفتند و آنهایی که در 33 بودند به 31 و غیره رفتند. این یک تغییر گسترده تر به سمت ساعات کوتاه تر، به ویژه در میان کارگران با مهارت پایین تر ایجاد کرد.

به طور کلی، نویسندگان دریافتند که کوتاه‌تر بودن هفته کاری باعث کاهش 3.8 درصدی اشتغال می‌شد، اما این کاهش تا حد زیادی با کاهش مالیات بر حقوق جبران شد.

در مجموع، اصلاحات منجر به کاهش بزرگ 6 درصدی در کل ساعات کار در اقتصاد شد، اما تنها 1 درصد کاهش در تولید داشت. این شکاف منعکس کننده افزایش 2 درصدی در بهره وری کل عوامل است - معیاری برای کارایی اقتصادی. به گفته محققان، این دستاوردهای بهره وری را می توان با سازماندهی مجدد و "تشدید کار" - یعنی انجام بیشتر (کار) با زمان کمتر (زمان) توضیح داد.

نیمیر دیوید گفت: «دو اتفاق در حال وقوع است. "یکی این است که شما شیوه تولید مردم را سازماندهی مجدد می کنید - نحوه انجام وظایف خود و نوع ابزارهایی که استفاده می کنید. سپس به نظر می رسد بخش دیگر این است که مردم فقط سخت تر کار می کنند. آنها باید تقریبا همان خروجی قبلی را ارائه دهند و زمان کمتری برای انجام آن دارند.

او گفت: "بنابراین آنها کار خود را تشدید می کنند و متوجه می شویم که برخی از کارگران فشار بیشتر و استرس بیشتری را گزارش می دهند."

Nimier-David گفت که مسئله تنظیم زمان کار برای محققان جالب بود زیرا این سؤالی است که در هر بحران بزرگ دوباره مطرح می شود.

او گفت: «به رکود بزرگ در ایالات متحده، نرخ بیکاری بزرگ در اروپا در دهه 80 و 90 پس از شوک نفتی و اخیرا با انقلاب کار از خانه پس از کووید نگاه کنید. "این یک سوال تکراری است."

نیمیر دیوید گفت، بحث سیاسی در فرانسه، منعکس کننده یک سوال گسترده تر در مورد نقش کار در جامعه است: آیا مردم باید آزاد باشند تا هر چقدر که دوست دارند کار کنند، یا باید تعادل بین کار و زندگی را از طریق یک هفته کاری کوتاهتر "اجباری" کرد؟

او گفت: «در سمت راست، به طور سنتی تأکید بر آزادی فردی و فرصت برای کار بیشتر و کسب درآمد بیشتر بوده است. در سمت چپ، تاکید بیشتری بر کاهش زمان کار برای بهبود کیفیت زندگی و دادن زمان بیشتری به افراد در خارج از محل کار شده است.

او گفت: «این لزوما اقتصاد را توضیح نمی دهد، و این چیزی است که ما در تلاشیم تا انجام دهیم. "مزایای آن چیست، چه هزینه هایی دارد و چه کسی هزینه آن را پرداخت می کند؟"

پائولین کری و همکاران، تأثیرات یک هفته کاری کوتاهتر بر اشتغال، بازده و بهره وری، (2026). DOI: 10.3386/w35917

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →