ولز که در سلتیک متولد شد، در مادرول ساخته شد، با اسکاتلند به سن بلوغ رسید

در روزی که او سلتیک را پس از "18 سال فراز و نشیب" ترک کرد، استفان ولش یک ویدئوی باکلاس در شبکه های اجتماعی منتشر کرد و از باشگاه به خاطر هر کاری که برای او انجام داده بود تشکر کرد.

در این فیلم کلیپی از او در دوران کودکی با پیراهن سلتیک، در حال بازی در فوتبال داخل سالن با دوستانش با شماره 18 و نام "لنون" در پشت نمایش داده شد.

او به دوربینی که توسط مادرش نگه داشته شده لبخند می‌زند و می‌گوید که گل زده است. ولز راضی ترین بچه روی کره زمین به نظر می رسد. او اکنون در 26 سالگی بزرگ شده است و به سختی از واقعیت ورزش حرفه ای غافلگیر شده است، اما او را در بعدازظهر دوشنبه در Lesser Hampden ملاقات کنید و همان لبخند وجود دارد. شاید نه همان معصومیت پسرانه، اما قطعا همان عشق به کاری که در بازی انجام می دهد.

از یک بازیکن کوچک در سلتیک گرفته تا یک فصل عطف در مادرول تحت تأثیر ینس برتل آسکو تا بالاترین مقام قهرمانی با سوانسی، تا سه بازی ملی برای کشورش. آنهایی که چشمگیر هستند، بیش از حد. در دفاع متشکل، در توزیع دقیق، در مشارکت با همکار تازه وارد لوئیس بینکس قانع کننده بود. خیلی چیزها در زندگی او تغییر کرده است.

بازی برای اسکاتلند یک چیز است اما پیروزی چیز دیگری است. شنبه شب در اسکوپیه وقتی آخرین سوت به صدا درآمد و اولین برد او روی تخته گذاشته شد چه حسی داشت؟

او می گوید: «کمی آرامش. "ما احساس می‌کردیم که می‌توانستیم گل‌های خیلی بیشتری داشته باشیم. پنج یا شش گل و احتمالا نمی‌توانستید با هم بحث کنید. گرفتن اولین برد زیر کمربندتان احساس خوبی است. امیدوارم اکنون ما را به پیش ببرد."

آخرین بازی این پنجره بین‌المللی روز سه‌شنبه زمانی انجام می‌شود که اسلوونی در ساعت 19:45 به وقت محلی به همپدن می‌رسد، فرصتی برای جبران تجربه کابوس‌آمیز هفته گذشته مقابل سوئیس، بازی‌ای که پس از کارت قرمز زودهنگام جک هندری به یک بازی بدون رویداد کاهش یافت. اسکاتلند در خارج از خانه نبرد کرد، اما 3-0 شکست خورد.

او می گوید: یک "درد". او توضیح می دهد: «ما باید 80-90 دقیقه خوب رنج می بردیم. این می تواند از نظر ذهنی تلفات داشته باشد، اما ما نشان دادیم که چقدر قوی به مقدونیه شمالی می رویم.

"این برای تیم، برای سرمربی که به خانه بازگردد و عملکرد خوبی از خود به نمایش بگذارد و اردو را با پیروزی به پایان برساند، معنای زیادی خواهد داشت. شما باید به ساختن بر روی آن ادامه دهید. این استانداردی است که ما می خواهیم تعیین کنیم."

داستان ولز از سلتیک شروع می شود، محصول آکادمی آنها که در زمان خود پیشنهادات اودینزه و تولوز را رد کرد. او می خواست بماند و برای جایگاهش بجنگد اما همه چیز شروع شد.

پس از اولین بازی خود در بهار 2020، سلتیک به قراردادهای میانی ادامه داد - کارل استارفلت و لیام اسکیلز، کامرون کارتر-ویکرز و یوکی کوبایاشی، موریتز جنز و مایک ناوروکی، گوستاف لاگربیلک و آستون تراستی.

او در مجموع 70 بازی انجام داد. کافی نبود ولش می‌گوید: «این آسان نیست، اما در باشگاهی مانند سلتیک، آنها همیشه می‌خواهند پیشرفت کنند، بازیکنان بیشتری بیاورند زیرا این باعث حفظ رقابت می‌شود. "این فوتبال است. شما تضمینی برای بازی کردن ندارید حتی اگر بخواهید.

"برای باشگاه دوران کودکی شما، بازی کردن در هر بازی، بهترین سناریو بود. متأسفانه، این اتفاق نیفتاد. من پسر بزرگی هستم، می توانم قبول کنم که بازیکنان جلوی شما بازی خواهند کرد. این به اندازه کافی منصفانه است."

گیلمور فروتن از نقش جدید به عنوان پنجاهمین کلاه خوشحال است

پوکوگنولی از مهاجمان اسکاتلند برای بازی "باید برد" مقابل اسلوونی حمایت کرد

با این حال، سال های چالش برانگیز. زمانی برای استحکام ذهنی

او خاطرنشان می کند: «احتمالا این چیزی است که مردم نمی بینند. "آنچه شما نیاز دارید یک گروه حمایتی خوب در اطراف شما، خانواده خوب، دوستان خوب است. نماینده من برای من عالی بود. آنها فقط باید آنجا باشند. این چیز اصلی است، فقط آنجا باشید.

از نظر روانی، می‌تواند روی بازیکنان تأثیر بگذارد، اما فکر نمی‌کنم خیلی روی من تأثیر بگذارد. من هرگز چیزی را شخصی نگرفتم. این فقط راه است. بهترین بازیکنان، از نظر فنی، احتمالا [همیشه] به اوج نمی رسند. این بازیکنان هستند که از نظر ذهنی قوی هستند.

"به جان [مک گین] و رابو [اندی رابرتسون] نگاه کنید. ذهنیتی که آنها دارند. آنها بدیهی است که فوتبالیست های فوق العاده ای هستند، اما این قدرت ذهنی نیز دارد. نمایش دادن هر هفته، ظاهر شدن در فرم خوب، آماده شدن برای بازی تاکتیکی، فنی، فیزیکی و ذهنی. این بزرگترین چالش است."

در تلاش برای بدست آوردن زمان بازی، ولز قبل از انتقال زندگی خود به مادرول، قراردادی قرضی با Mechelen در بلژیک امضا کرد. او می‌گوید که یک مکالمه با برتل آسکو داشته است و او درگیر آن شده بود.

"رفتن از سلتیک به مادرول درخشان ترین حرکت دنیا به نظر نمی رسد، اما..." باعث شد. ولش به یاد می آورد: «چگونه او در داخل و خارج از زمین به من مربیگری کرد، این در سطح بالایی بود. "من متوجه نشدم که پیوستن به مادرول چقدر تصمیم خوبی بود تا اینکه نزدیک به پایان فصل، زمانی که شما شروع به شناسایی کردید. می‌توانم بگویم این به نحوه مربیگری او برمی‌گردد."

بازیکنان در مورد برتل آسکو با چیزی نزدیک به هیبت صحبت می کنند و ولز نیز تفاوتی ندارد. او می گوید: «او فقط به من اعتقاد خالص داد. او بازی را برای تیم بسیار ساده کرد و این به من نیز کمک کرد.

"هر روز، بسیار دقیق، او چگونه تیم ها را تجزیه و تحلیل می کرد، چگونه روش های خاص بازی در برابر تیم ها را تجزیه و تحلیل می کرد. بیشترین تأثیر را بر روی حرفه من از راه دور. او به طور کامل مسیر حرفه ای من را تغییر داد."

انتقال به سوانسی - دوستش در مادرول، EIijah Just در کنار اوست - تصمیم خوب دیگری بود. مدیری، ویتور ماتوس که از او قدردانی می کند. اتاق رختکنی که با استعداد و پیشرو است. صدرنشین لیگ پس از هشت بازی. تا اینجای کار خیلی خوبه.

سباستین پوکوگنولی سرمربی جدید اسکاتلند نیز مانند برتل آسکو و ماتوس به او اعتماد دارد. ولز همیشه این را در ذهن خود داشت که اگر با مادرول و سپس سوانسی ادامه دهد، ممکن است اتفاقی برای کشورش بیفتد.

دارد - و او از این لحظه استفاده کرده است. سه بازی ملی باید در روز سه شنبه چهار شود. اگر یک برد به دو تبدیل شود، ممکن است دوباره به یاد خود جوان خندان او بیفتیم.

برای یافتن مدیرانی که به شما ایمان دارند نیاز به استعداد، انعطاف‌پذیری و خوش شانسی است، اما رویاها می‌توانند محقق شوند. ولز گواه زنده آن است.