پرش به محتوای اصلی

پاداش انگلستان برای حفاری دریای شمال خشکسالی، سیل و آتش سوزی خواهد بود

نیوساینتیست۱۴۰۵ مهر ۲۹, چهارشنبه، ساعت ۱۷:۵۸حدود 4 دقیقه مطالعه

بیل مک‌گوایر می‌گوید، تصمیم برای ادامه میدان گازی جکدا، بریتانیا را در افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای شریک می‌کند و بهانه‌ای به دیگر کشورها می‌دهد تا این کار را انجام دهند.

اعتراض به موافقت دولت بریتانیا برای حفاری در میدان گازی جکداو، خارج از وزارت امنیت انرژی و نت صفر در لندن

TOLGA AKMEN/EPA/Shutterstock

پس از ماه‌ها نوسان، سرانجام دولت بریتانیا اعلام کرد که حفاری در میدان گازی جکداو در دریای شمال ادامه خواهد یافت. اندی برنهام، نخست وزیر این کشور، این اقدام را "رویکردی عمل گرایانه" توصیف کرد و گفت: "ما همچنان به نفت و گاز به عنوان بخشی از نیازهای انرژی خود در دهه های آینده نیاز خواهیم داشت."

مسئله این است که آب و هوای سیاره ما که به سرعت در حال گرم شدن است عملگرایی را تشخیص نمی دهد. تنها چیزی که تایید می کند و به آن پاسخ می دهد این است که چقدر دی اکسید کربن به اتمسفر اضافه می شود و برایش اهمیتی ندارد که از کجا آمده است.

ادامه مطلب فروپاشی AMOC فاجعه بار خواهد بود. چگونه متوجه خواهیم شد که چه زمانی می آید؟

مطالعه‌ای که دو هفته پیش منتشر شد نشان می‌دهد که میزان گرمایش جهانی در دوره 2011 تا 2025 در مقایسه با سال‌های 1971 تا 2025 دو برابر شده است، به طوری که دمای سیاره اکنون با نرخ 0.4 درجه سانتی‌گراد در یک دهه افزایش می‌یابد. نتیجه این امر این است که محدودیت 1.5 درجه سانتیگراد قرار است تا سال 2028 به طور دائم نقض شود - یک دهه کامل زودتر از پیش بینی های قبلی. علاوه بر این، سرعت گرمایش به این معنی است که حتی افزایش پیش‌بینی‌شده 2.8 درجه سانتی‌گراد تا سال 2100 اکنون غیرواقعی است و به دنیای بسیار داغ‌تری اشاره می‌کند که با سرعت بیشتری از راه می‌رسد.

تبلیغات

با این وجود، گزارشی که امروز توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل منتشر شد، ادعا می‌کند که در حالی که آستانه 1.5 درجه سانتی‌گراد اکنون در آب پایان یافته است، ممکن است همچنان بتوان افزایش متوسط ​​دمای جهانی را تنها به چند دهم درجه بالاتر از این محدود کرد.

بر اساس این گزارش، برای داشتن شانس "خوب" برای ماندن در این سمت در دمای 1.7 تا 1.8 درجه سانتی گراد، انتشار گازهای گلخانه ای باید تا پایان این دهه 18 درصد، تا سال 2035 به 45 درصد و تا سال 2040 به زیر 70 درصد کاهش یابد. انتشار گازهای گلخانه ای، در دنیای واقعی، در کمتر از 15 سال بیش از دو سوم کاهش می یابد، یک فانتزی محض است. به ویژه در زمانی که شرکت های سوخت فسیلی با کمک و حمایت دولت های بریتانیا، ایالات متحده و دیگران در حال برنامه ریزی برای توسعه هستند.

خبرنامه رایگان

در The Earth Edition ثبت نام کنید

در خبرنامه ثبت نام کنید

در عوض، همانطور که یوهان راکستروم، مدیر مؤسسه تحقیقات اثرات آب و هوای پوتسدام در آلمان اشاره کرد، اجرای تعهدات ملی فعلی به معنای رسیدن انتشار جهانی به نزدیک به 50 میلیارد تن معادل دی اکسید کربن (معیار پتانسیل گرمایش جهانی همه گازهای گلخانه ای) تا سال 2035 است. دولت ها، از جمله دولت بریتانیا، از اقدامات سبز عقب نشینی می کنند.

تصمیم امروز برای ادامه با جکداو و اجازه حفاری در مناطق مجاور، کاملا اشتباه است. انتظار می‌رود تا پایان سال تصمیم جداگانه‌ای درباره میدان نفتی Rosebank با کربن فشرده‌تر گرفته شود. ادامه هر دو پروژه تضمین می‌کند که بریتانیا اکنون در افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی شریک است و شانس محدود کردن میانگین دمای جهانی را به چیزی قابل کنترل‌تر کاهش می‌دهد.

در عین حال، این تصمیم نشان دهنده تعهد آگاهانه برای حفظ زیرساخت های سوخت فسیلی و قفل کردن هیدروکربن ها در ترکیب انرژی کشور برای دهه های آینده است. این نه تنها اهداف ملی کاهش کربن را به خطر می اندازد، بلکه بهانه ای برای سایر کشورها خواهد بود تا پروژه های سوخت فسیلی جدید خود را روشن کنند.

ادامه مطلب آیا همه می توانند بدون از بین بردن سیاره یک "زندگی خوب" داشته باشند؟

هر تن دی‌اکسید کربنی که منتشر نمی‌کنیم، آینده ما را اندکی تاریک‌تر می‌کند، و هر تنی که بیرون می‌زنیم، ۴۰۰ هزار سال طول می‌کشد تا کاملا از جو خارج شود.

پس هیچ چیز عملی در مورد باز کردن دریای شمال برای حفاری بیشتر وجود ندارد. این تصمیم از نظر انرژی ارزان‌تر و مشاغل بیشتر بدون پاداش خواهد بود، اما دمای بالاتر نتیجه تضمین می‌کند که کشور به شکل خشکسالی، سیل و آتش‌سوزی بیشتر پاداش خواهد گرفت.

خواندن متن کامل در نیوساینتیستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

UK’s rewards for North Sea drilling will be droughts, floods and fires

The decision to proceed with the Jackdaw gas field will make the UK complicit in pushing up greenhouse gas emissions and give other countries an excuse to do likewise, says Bill McGuire

همه‌ی اخبار محیط زیست