پاسگاه ها، خشونت، مصونیت از مجازات: آناتومی تصرف زمین های شهرک نشینان اسرائیلی
با حمایت دولت و کمی پاسخگویی، یک الگوی شوم بر برداشت زیتون فلسطین سایه افکنده است.
بیتا، کرانه باختری اشغالی – فصل برداشت زیتون به طور سنتی زمانی است که خانوادههای فلسطینی در نخلستانهای خود جمع میشوند، زیتون میچینند و روی آتشهای باز آشپزی میکنند.
اما وقتی موسی بنی شمسه و پسر 17 سالهاش که خواست نامش فاش نشود، به زمین او در بیتا در جنوب شرقی نابلس رسیدند، نخلستانها خالی بود.
در صبح روز 14 اکتبر پس از ورود آنها، گروهی از مردان نقابدار اسرائیلی آنها را محاصره کردند. شمسا به الجزیره گفت که آنها تپانچه، چاقو، لوله، چوب و چکش حمل می کردند. فقط چشمانشان مشخص بود.
او میگوید: «یک وقت من برای پسرم کتک میخوردم و یک وقت پسرم برای من کتک میخورد. می ترسیدم او را بکشند، مرده را بکشند، زیرا این اتفاق زیاد افتاده است.
پیراهنش را بلند کرد تا کبودیها و زخمهایش را که هنوز در حال بهبود بودند نشان دهد. این ضرب و شتم حداقل 20 دقیقه ادامه داشت تا اینکه او و پسرش روی زمین دراز کشیده بودند. شمسا خونریزی داشت و از هوش رفته بود.
او گفت: «آنها فکر می کردند ما مرده ایم، بنابراین ما را ترک کردند.
شمسا گفت که مهاجمان او از یک پاسگاه اسرائیلی در تپه مجاور آمده بودند. سه روز پس از حمله، پسرش از شدت شوک هنوز قادر به صحبت کردن نبود.
خشونت شهرک نشینان در سراسر کرانه باختری اشغالی به شدت در حال افزایش است.
از اول سپتامبر، دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه بیش از 200 حمله به کشاورزان فلسطینی را ثبت کرده است که بیش از تعداد کل حملات مشابه در کل فصل سال گذشته است.
شمسا گفت: با ضرب و شتم بیشتر، آتش سوزی ها و سرقت احشام، "مردم می ترسند" به تمام معنی کلمه.
او در این ترس سهیم است اما حاضر نیست سرزمینش را رها کند.
برداشت زودتر از ساعت 5 صبح آغاز می شود. مردم جاده ها را با سنگ می بندند تا آرام آرام به شهرک نشینان نزدیک شوند و به نوبت زیتون می چینند و با دوربین دوچشمی از پشت بام ها مراقبت می کنند.
وقتی مهاجران نزدیک می شوند، خانواده ها فرار می کنند. برخی از آنها شب برای برداشت محصول با نور تلفن برمی گردند.
اما این اقدامات احتیاطی محافظت کمی را ارائه می دهد. شمسا گفت که در روستاهای مجاور، شهرک نشینان منتظر می مانند تا کشاورزان چیدن را تمام کنند و محصول و تجهیزات آنها را بدزدند.
او میگوید: «آنها میآیند و زیتونهایشان را میگیرند و میکوبند و حصیرهایی را که زیر درختان زیتون میگذارند، میبرند». "هر بار که کمی تسلیم می شویم، آنها کمی بیشتر می گیرند. آنها نمی خواهند به ما امنیت بدهند."
در مرکز گسترش شهرکسازی اسرائیل، پاسگاههایی قرار دارند که اغلب با چیزی بیش از یک پرچم، یک چادر یا یک آغل دام در سرزمین فلسطین شروع میشوند. آنها که در نزدیکی روستاهای فلسطینی ایجاد شده اند، می توانند برای کنترل مزارع اطراف و مناطق چرا گسترش یابند.
خلیل تفکجی، نقشهبردار و کارشناس مرزها و شهرکها، از ایوان خود به تپهای اشاره کرد که پرچمهای اسرائیل بر فراز خانههای فلسطینیها به اهتزاز درآمد.
او پاسگاه ها را "فرزندان سکونتگاه های مادر" توصیف کرد.
تفکجی به الجزیره گفت که این شهرکها بین شهرکهای موجود اسرائیلی قرار گرفتهاند، آنها به پیوند آنها و گسترش کنترل اسرائیل بر "بزرگترین منطقه ممکن زمین با کمترین تعداد ساکنان" کمک میکنند.
طبق قوانین بین المللی، تمامی شهرک های اسرائیل در کرانه باختری اشغالی غیرقانونی است. پاسگاهها نیز بر اساس قوانین اسرائیل غیرقانونی هستند تا زمانی که دولت آن را تأیید کند، اما بسیاری از آنها حتی قبل از به رسمیت شناختن رسمی از حمایت دولتی برخوردار میشوند.
تفکجی گفت: «دولت پشت شهرک نشینان است و از لحاظ مالی، اخلاقی، سیاسی، نظامی و با تمام جزئیات از آنها حمایت می کند.
در ماه مارس، کابینه امنیتی اسرائیل 34 شهرک جدید، از جمله 10 پایگاه موجود را تصویب کرد. رسانه های اسرائیلی گزارش دادند که این تصمیم، زیرساخت های آب و برق را قبل از تصویب نهایی برنامه ریزی فراهم می کند.
در بیتا نیز الگوی مشابهی در حال آشکار شدن است. اسراییل به پاسگاه Evyatar که ابتدا در سال 2013 تأسیس شد، به عنوان یک شهرک در سال 2024 مجوز داد. ساکنان گفتند از آن زمان تاکنون، سه پایگاه کوچکتر در اطراف آن پدید آمده است.
ربیع الشرفه، یکی از ساکنان بیتا که در حاشیه روستا زندگی می کند، گفت که شهرک نشینان ابتدا قبل از اینکه زیرساخت ها به طور رسمی به آنها تعمیم داده شود، از خطوط نزدیک روستا برق می گیرند.
او گفت: «اگر یک سیم برق نزدیک روستا باشد، ممکن است به سادگی از آن سرقت کنند، مشکلی نیست. اگر از آنها قطع شود مشکلی ندارند، شرکت برق می آید و به آنها تعمیم می دهد.
با افزایش تعداد پاسگاه ها، تهدید به خشونت و زور برای بیرون راندن خانواده های فلسطینی از سرزمینشان نیز افزایش می یابد.
الشرفه درباره شهرک نشینان گفت: «سیاستی که آنها دنبال می کنند، سیاست تسلیم آهسته است.
او گفت که در ماه مارس، 10 مرد نقابدار مسلح به چوب، قمه و تبر به یک خانواده حمله کرده و اعضای آن را تهدید کردند که در صورت ترک خانه، آنها را خواهند کشت. خانواده فرار کردند. خانه دیگری در ژوئن تخلیه شد و از اوایل اکتبر، شهرک نشینان خانه سوم را هدف قرار دادند و برق و آب آن را قطع کردند.
الشرفه گفت: «ما آن را با رشته ای از تسبیح مقایسه می کنیم که از هم جدا می شود.
فلسطینی ها گفتند که جایی برای بازگشت ندارند.
ارتش اسرائیل از شهرک نشینان محافظت می کند و فلسطینی ها به ندرت می توانند از طریق سیستم حقوقی پناه ببرند.
الشرفه گفت، هنگامی که ساکنان سعی می کنند از خانه های خود دفاع کنند، شهرک نشینان "فورا ارتش را علیه شما می آورند". "گاهی اوقات ارتش می داند که یک حمله وجود دارد، اما نمی خواهد تا زمانی که حمله به پایان برسد، مداخله کند."
الجزیره برای اظهار نظر با ارتش اسرائیل تماس گرفته است اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.
از قانون نیز برای گرفتن خود زمین استفاده می شود.
اسرائیل از مجموعه قوانین عثمانی، بریتانیا و اردن در کنار دستورات نظامی خود برای تصرف سرزمین فلسطین استفاده می کند. بر اساس قانون دوران عثمانی، زمینهایی که برای چندین سال کشت نشده باقی میمانند، میتوانند مورد ادعای دولت باشند. اسرائیل از این ماده برای اعلام مناطقی به عنوان "زمین دولتی" استفاده می کند، جایی که تفکجی گفت شهرک های زیادی در آن ایجاد شده است.
زمین های دیگر از طریق دستورات نظامی تصرف می شود یا برای "مصارف عمومی" مصادره می شود.
تفکجی گفت: "آنها زمین های ما را مصادره می کنند تا کشور دیگری ایجاد کنند و ما را بیرون کنند. این یک روند ریشه کن کردن و جایگزینی است."
فلسطینیان دارای سند رسمی مالکیت گهگاه در دادگاه های اسرائیل پیروز شده اند. تفکجی گفت، اما حتی پس از آن، "فرماندار نظامی می آید و آن را به یک منطقه نظامی تبدیل می کند."
در بیتا، شمسا می ترسد که اگر خشونت کشاورزان را مجبور به ترک باغ های زیتون خود کند، اسرائیل در نهایت می تواند آنها را به عنوان دارایی دولتی ادعا کند.
او حدود شش سال در زمین خود چادری داشت تا با دوستان و خانواده اش لذت ببرد، اما شهرک نشینان آن را تخریب کردند.
او گفت: «اگر من [زمین] را برای چند سال رها کنم، آنها می توانند درختان را قطع کنند و از آن استفاده کنند تا بگویند زمین متعلق به دولت است.
در همین حال، شکایات جنایی به ندرت به جایی می رسد. از تحقیقات پلیس در مورد خشونت شهرک نشینان تحت نظارت گروه حقوق بشر اسرائیلی یش دین از سال 2005 تا 2023، 94 درصد بدون کیفرخواست بسته شد.
"به کی شکایت کنیم؟ از ظلم کننده شکایت کن؟" شمسا پرسید.
متن اصلی (انگلیسی)
Outposts, violence, impunity: The anatomy of Israeli settler land grabs
With government backing and little accountability, an ominous pattern casts a shadow over the Palestinian olive harvest.