پروانه‌های سلطنتی ردیاب‌های کوچکی برای کمک به دانشمندان برای پیگیری مهاجرت مرموز خود دریافت می‌کنند

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در دوران کودکی، ربکا کوئینونز پینون به این فکر می‌کرد که پروانه‌های پادشاه برای صرف غذا و یک شب استراحت در مهاجرت‌های طولانی خود در سراسر آمریکای شمالی کجا توقف می‌کنند. اکنون او و دانشمندان دیگر در حال اتصال دستگاه‌های ردیابی کوچک به صدها پروانه هستند تا آن مکان‌های توقف حیاتی را قبل از ناپدید شدن پیدا کنند.

انبوهی از پادشاهان خیره کننده نارنجی و سیاه از نشانه های محیطی استفاده می کنند تا حدود 3000 مایل (4800 کیلومتر) از جنوب کانادا را طی کنند تا زمستان را در جنگل های صنوبر اویامل در مرکز مکزیک بگذرانند، یک ذخیره گاه زیست کره حفاظت شده که همچنین یک سایت میراث جهانی است.

با این حال، برای دهه‌ها، دانشمندان برای ایجاد تصویری واضح از مسیرهای پروانه‌ها، مسافتی که هر روز پرواز می‌کنند و جایی که در شب ساکن می‌شوند، تلاش کرده‌اند. برچسب‌های رادیویی با انرژی خورشیدی که امسال به نزدیک به 1750 پادشاه متصل شده‌اند به ارائه پاسخ‌ها کمک می‌کنند.

از آنجایی که از دست دادن زیستگاه، آفت کش ها و تغییرات آب و هوایی بر جمعیت پادشاهان تاثیر می گذارد، این تحقیق می تواند به افزایش تعداد آنها کمک کند. Quiñonez-Piñón گفت که پروانه معروف سلطنتی به جلب توجه به تهدیدات پیش روی حشرات و نقش حیاتی آنها در حفظ حیات گیاهی در سراسر قاره کمک می کند.

او گفت: "گرده افشان ها برای محافظت و اطمینان از سالم ماندن اکوسیستم های ما و همچنین داشتن منابع غذایی که ما به عنوان انسان به آن نیاز داریم، بسیار مهم هستند."

عموم مردم می توانند پیشرفت تک تک پروانه ها را در برنامه رایگان به نام Project Monarch Science دنبال کنند.

Quiñonez-Piñón دانشمند ارشد در فدراسیون ملی حیات وحش است، یک سازمان غیرانتفاعی که اخیرا به یک تیم علمی سه ملیتی برای ردیابی پادشاهان پیوسته است. او پژوهشی را هدایت می‌کند که ردیابی مهاجرت به‌موقع را با علم جامعه ترکیب می‌کند تا بهتر بفهمد در تگزاس کجا متوقف می‌شوند.

فقط برخی از پادشاهان مهاجرت می کنند. از میان پروانه‌هایی که انجام می‌دهند، بخش بزرگی از پروانه‌ها در شرق کوه‌های راکی ​​هر پاییز و بهار از طریق یک راهرو باریک به نام «قیف تگزاس» پرواز می‌کنند، زمانی که دوباره به سمت شمال می‌روند تا قبل از مرگ تخم‌گذاری کنند.

اما بسته به سال، آنها ممکن است بخش های مختلفی از ایالت Lone Star را ترجیح دهند، بر اساس جایی که می توانند آب، شهد و پناهگاه های شبانه مانند درختان را پیدا کنند. این جزئیاتی است که دانشمندان از جمله Quiñonez-Piñón را مجذوب خود کرده است.

از سال گذشته که ردیابی آغاز شد، دانشمندان اولین شواهدی از پیوستن یک پروانه در یوتا، در غرب رشته کوه های راکی، پیدا کردند که به پادشاهان شرقی در مرکز مکزیک می پیوندد. برخی دیگر از ساحل شرقی به فلوریدا مهاجرت کردند، از خلیج مکزیک پریدند و اکنون در حال ردیابی در سراسر مکزیک هستند، ارتباطی که دانشمندان قبلا به این تعداد ندیده بودند.

اما پلتون، زیست شناس ارشد حفاظت از انجمن Xerces برای حفاظت از بی مهرگان، گفت: "فقط تمام این داستان های منحصر به فرد از مسیرهای آنها وجود دارد، ارتباطات بین جمعیت، که ما نمی دانستیم وجود دارند یا فرضیه هایی را مطرح کردیم اما نتوانستیم آنها را ثابت کنیم."

او گفت: «ما یک سال از آن می گذریم، و من فکر می کنم همه ما هیجان زده هستیم، به خصوص که دستگاه های ردیابی قدیمی خیلی بزرگ یا سنگین بودند.

از زمانی که مهاجرت آنها در سال جاری آغاز شده است، حدود 175 پروانه برچسب گذاری شده در مکزیک شناسایی شده است.

همه پادشاهان رقیب خوبی برای برچسب ها نیستند. دیوید لا پوما، معاون توسعه بازار جهانی برای فناوری‌های ردیابی سلولی و هماهنگ‌کننده Project Monarch Collaboration، تیمی که اخیرا فدراسیون ملی حیات‌وحش به آن ملحق شده است، گفت: برای اطمینان از بارگذاری بیش از حد، وزن بیشتر پروانه‌هایی که برچسب دریافت می‌کنند بیش از 400 میلی‌گرم است (تقریبا به اندازه یک قرص استاندارد). سایر محققان و دانشمندان جامعه به دنبال پادشاهانی با بال های بلندتر برای برچسب زدن هستند.

بسیاری از پادشاهان را قبل از برچسب زدن با تور گرفتار می کنند و در دمای خنک نگه می دارند تا آنها را آرام کنند، که نیاز به ظرافت و مراقبت دارد. حشره در وسط یک تخته مخصوص قرار می گیرد، پاها و آنتن های آن محافظت می شود، جایی که چسب با سواب پنبه ای روی شکم و برچسب آن قرار می گیرد. سپس فرستنده به آرامی به بدنه آن فشار داده می شود و در نهایت پروانه آزاد می شود.

لویی یانگ، بوم شناس حشرات در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، گفت که این فناوری "بسیار قابل توجه" است زیرا "ما قبلا نمی توانستیم ببینیم آنها چه مسیری را طی می کنند یا با چه سرعتی در بخش های مختلف آن سفر حرکت می کنند."

اما محدودیت هایی نیز وجود دارد. او گفت که این فناوری مکان دقیق یک پروانه را به ما نمی گوید، بلکه به جای اینکه گیرنده ای آن را شناسایی کرده است، می گوید. و فقط به این دلیل که یک پروانه شناسایی شد به این معنی نیست که هنوز زنده است.

یانگ همچنین گفت که مطالعات بیشتری برای درک اینکه چگونه و آیا این برچسب ها بر رفتار پروانه ها تأثیر می گذارد مورد نیاز است.

پادشاهان معمولا 2 تا 6 هفته عمر می کنند، اما پروانه هایی که به مکزیک مهاجرت می کنند می توانند تا 9 ماه زندگی کنند و زندگی خود را در حال حرکت به سمت جنوب سپری کنند، زمستان را منتظر بمانند و قبل از تولید مثل در بهار دوباره به شمال مهاجرت کنند. شاهکار پادشاه آن را به نمادی برای حقوق مهاجران بین المللی تبدیل کرده است.

از اواسط دهه 1990، جمعیت پادشاهان شرقی بیش از 80٪ و در غرب حدود 95٪ کاهش یافته است. آفت کش ها تهدیدی فراگیر برای علف شیر هستند، گیاهی که پادشاهان در آن تخم می گذارند و منبع غذایی انحصاری برای کرم های آن است.

تیررا کوری، دانشمند ارشد و مدیر مشترک گونه های در معرض خطر با مرکز تنوع زیستی، گفت: تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان – که توسط سوزاندن زغال سنگ، نفت و گاز انجام می شود – یک تهدید اصلی در تمام طول سال است.

او گفت: "یکی از مشکلات اکنون این است که هوا برای مدت طولانی در نواحی شمالی بسیار گرم می ماند و بنابراین آنها علائم مهاجرت را دریافت نمی کنند. و سپس اگر دما یخ بزند، آنها احتمالا به مکزیک نخواهند رسید." هر چه دیرتر شروع کنند، احتمال اینکه تا جنگل بروند کمتر می شود.»

خشکسالی طولانی مدت می تواند منابع آبی و گل شهد مورد نیاز آنها را خشک کند. آنها با ماشین و کامیون برخورد می کنند. و در کالیفرنیا، جنگل‌هایی که پادشاهان غربی برای زمستان در آن پرواز می‌کنند، برای توسعه با خاک یکسان می‌شوند.

اواخر سال گذشته، دولت ترامپ تصمیم گیری در مورد حمایت فدرال از پادشاهان را به تاخیر انداخت. چندین گروه شکایت کردند و دادگاه به دولت دستور داد تا سال 2030 تصمیم نهایی را بگیرد.

با این حال، حافظان محیط زیست در حال پیشبرد راه های جدیدی برای محافظت از جمعیت رو به کاهش سلطنت هستند.

در تگزاس، تورها در برخی از بزرگراه‌ها، پروانه‌ها را تشویق می‌کنند تا بالاتر پرواز کنند تا له نشوند، به‌ویژه در شب که به پایین پرواز می‌کنند تا خلاص شوند. کوری گفت که تلاش‌های دیگر شامل کاشت انبوه علف شیر و گیاهان گرده‌افشان در باغ‌ها، کنار جاده‌ها و راهروهای حمل‌ونقل است. چندین مطالعه نشان می دهد که آنها در حال افزایش جمعیت محلی هستند.

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →