پرونده کورنل تصویر مترقی نیویورک را در تضاد با قوانین تجاوز جنسی قرار می دهد

ماه گذشته، زنی به نام جین دو علیه دانشگاه کورنل، انجمن برادری چی فی و هفت عضو برادری که او متهم به تجاوز گروهی به او در شب 19 اکتبر 2024 کرده بود، شکایت کرد.

اتهامات او باعث یک حساب سرانگشتی در سراسر ایالات متحده در مورد شیوع تجاوز جنسی در پردیس های دانشگاهی شده است.

اما این پرونده تلاش ها برای اصلاح قوانین در ایالت نیویورک را نیز شعله ور کرده است.

در حالی که دولت چپ‌گرا مدت‌هاست که خود را به عنوان رهبر حقوق زنان معرفی می‌کند، مدافعان می‌گویند که بازماندگان تجاوز جنسی هنوز با موانع قانونی فراگیر هنگام عدالت‌خواهی مواجه هستند.

اریکا ولادیمر، وکیل و مدیر مؤسس نیویورک بدون آزار و اذیت، یک سازمان غیرانتفاعی تحت رهبری بازماندگان، به الجزیره گفت که بسیاری از قوانینی که در حال حاضر در کانون توجه قرار دارند، اوج سال ها، اگر نگوییم دهه ها، کار است.

ولادیمر گفت: «این‌ها لوایحی هستند که ما سال‌ها برای آن مبارزه کرده‌ایم، در حالی که خشونت جنسی در اخبار نیست.

او بین جنبش #MeToo، که در سال 2017 به عنوان یک کمپین آنلاین برای محکوم کردن سوء رفتار جنسی آغاز شد، و موج کنونی خشم پس از ادعاهای دو، مرز کشید.

ولادیمر گفت: "این نشان دهنده این واقعیت است که جنبش #MeToo نمرده است. این یک جنبش است نه یک لحظه."

پیش از این، رهبران آلبانی، پایتخت ایالت، نشان داده اند که پس از پرونده کورنل اقداماتی را انجام خواهند داد.

روز چهارشنبه، مجمع نیویورک اعلام کرد که یک گروه کاری برای بررسی قوانین تجاوز جنسی در این ایالت و ارائه توصیه هایی برای جلسه قانونگذاری 2027 تشکیل داده است.

با این حال، مدافعان می گویند که برای رسیدگی به این بحران به اقدامات دقیق تری نیاز است.

لیندسی بویلان، یکی از نامزدهای شورای شهر نیویورک، گفت: «از اینکه این کار در حال انجام است، قدردانی می کنم. "این واقعیت را خنثی نمی کند که فرهنگ تجاوز در ایالات متحده فراگیر است و در نیویورک بسیار زنده و زنده است."

بویلان اولین زنی بود که در سال 2020، فرماندار سابق نیویورک، اندرو کومو، فرماندار سابق نیویورک را به آزار و اذیت جنسی متهم کرد.

در اینجا برخی از اقداماتی است که طرفداران قانونگذاران ایالتی را برای اتخاذ یا اصلاح آنها تحت فشار قرار می دهند:

پرونده دانشگاه کرنل توجه مجددی را به قانون "مستمومیت داوطلبانه" نیویورک جلب کرده است، یک خلأ قانونی که می تواند پیگرد تجاوز جنسی را در زمانی که فردی به میل خود الکل یا مواد مخدر مصرف کرده است، دشوارتر کند.

کتی هوچول، فرماندار نیویورک روز جمعه متعهد شد که با قانونگذاران برای کاهش این شکاف همکاری کند.

هوچول گفت: "مهم نیست که آنها مصرف مواد مخدر یا الکل را انتخاب کنند. مسمومیت داوطلبانه مجوزی برای تجاوز جنسی یا تجاوز گروهی نیست. دوره."

بر اساس قانون فعلی ایالت، شخصی که به طور داوطلبانه مشروب می‌نوشد یا مواد مصرف می‌کند، در حین تهاجم «ناتوان ذهنی» در نظر گرفته نمی‌شود، حتی اگر بیش از حد مست شده باشد که رضایتش را ندهد.

این امر می تواند اقامه اتهام جنایت جنسی را برای دادستان ها دشوارتر کند. قانون اساسا ناتوانی را در زمینه تجاوز جنسی به رسمیت می شناسد، زمانی که شخصی به طور غیرارادی مست، بیهوش یا از نظر جسمی درمانده شده باشد.

این تمایز در پرونده کرنل به مرکزیت تبدیل شده است. دو اعتراف کرده است که قبل از تجاوز ادعایی مواد مصرف کرده است و گفته است که برای نوشیدن الکل و مصرف داروی تجزیه کننده کتامین تحت فشار قرار گرفته است.

دادستان منطقه تامپکینز در ابتدا از طرح اتهام خودداری کرد و به موضع قانون در مورد "مسمومیت داوطلبانه" اشاره کرد. اما تحقیقات از آن زمان در میان فشارهای عمومی دوباره آغاز شد.

نیویورک یکی از 19 ایالت در ایالات متحده است که هنگام تعیین رضایت در موارد خشونت جنسی، بین مسمومیت "ارادی" و "غیر ارادی" تمایز قائل می شود.

اما پرونده کرنل فشاری را برای حذف این تمایز از کتاب‌های قانون تحریک کرده است. منتقدان استدلال کرده‌اند که اگر قربانی مست باشد یا مواد مخدر را انتخاب کرده باشد، تجاوز جنسی کم‌تر دردناک نیست.

بویلان به الجزیره گفت: «منظورم این است که نیویورک، یک ایالت ظاهرا مترقی، افرادی را که به خاطر مشروب‌خواری مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، مجازات کند، منزجرکننده است.

ولادیمر، به نوبه خود، توضیح داد که تمایز بین مسمومیت «ارادی» و «غیرارادی» به عنوان وسیله ای برای پیگیری پرونده های تجاوز جنسی، تمرکز را بر روی اعمال قربانیان، به جای مجرمان، تغییر می دهد.

ولادیمر به الجزیره گفت: «ما اساسا مقصر دانستن قربانی را با گفتن اینکه اگر داوطلبانه مست شوید و سپس مورد تجاوز جنسی قرار بگیرید، اساسا نمی‌توانید در سیستم دادگاه ما به دنبال عدالت باشید، مقصر دانسته‌ایم.»

در ماه ژوئن، سنای ایالت نیویورک به اتفاق آرا لایحه‌ای را تصویب کرد تا اتهامات تجاوز جنسی را بدون توجه به اینکه قربانی به طور داوطلبانه یا غیرارادی مست شده باشد، مجاز می‌داند.

اما این قانون هنوز در مجلس ایالتی تصویب نشده است.

حمایت‌های سپر تجاوز جنسی نیویورک، استفاده از شواهد در مورد سابقه جنسی و رفتار شاکی در دادرسی کیفری را محدود می‌کند. اما این حمایت ها در حال حاضر شامل پرونده های مدنی نمی شود.

این تمایز می تواند در پرونده کرنل اهمیت داشته باشد زیرا Doe یک دادخواست مدنی ارائه کرده است.

ولادیمر گفت که سؤالاتی در مورد رفتار یک بازمانده ممکن است در روند کشف یک پرونده مدنی و همچنین در دادگاه مطرح شود.

ولادیمر گفت: «این امکان وجود دارد که او مجبور شود با سؤالاتی مانند سابقه جنسی خود روبرو شود.

بریدی فارل، مدیر حمایت از حقوق قربانیان و قانون‌گذاری در شرکت حقوقی ویتز و لوکسنبرگ، به الجزیره گفت که تفاوت‌های عمده‌ای را در نحوه بازجویی از بازماندگان مرد و زن در پرونده‌های مدنی که این عمل هنوز مجاز است، دیده است.

در یک مورد مربوط به برادر و خواهری که هر دو مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند، فارل گفت که مرد در مورد سابقه جنسی خود مورد بازجویی قرار نگرفت در حالی که زن "در آن کباب شده بود".

لایحه ای که توسط سناتور ایالتی لیز کروگر حمایت می شود، حفاظت از تجاوز به عنف را به دادرسی های مدنی گسترش می دهد. این مصوبه در ماه ژوئن در سنا تصویب شد و در حال حاضر در کمیته قضایی مجلس قرار دارد.

مدافعان همچنین برای جلوگیری از طرح دعوای تهمت تلافی جویانه بر قوانینی فشار می آورند.

علیرغم گزارش دادستان کل ایالت که به این نتیجه رسیده بود که او "درگیر رفتارهای آزار جنسی" بوده است، بارها هر گونه ادعای تخلف را رد کرده است.

بویلان گفت: «در هر مرحله از راه، ما سیستمی داریم که افراد را به دلیل صحبت در مورد آسیب خود مجازات می کند.

بویلان و شارلوت بنت، دستیار سابق که کومو را به آزار و اذیت جنسی متهم کرد، از طرفداران قانون «حقیقت خود را بگویید» هستند، که حمایت های قانونی را برای افرادی که به طور علنی تجاوز جنسی، آزار یا تبعیض را گزارش می کنند، ارائه می دهد.

این لایحه که توسط جسیکا گونزالس روخاس عضو مجلس حمایت می شود، برخی از ارتباطات در مورد تجاوز جنسی، آزار و اذیت یا تبعیض را در صورتی که بدون سوء نیت انجام شود، ممتاز می کند.

همچنین به بازماندگان سوء رفتار جنسی که با موفقیت از خود در برابر دعوای افترا دفاع می کنند، اجازه می دهد هزینه ها و هزینه های قانونی را جبران کنند. این لایحه در کمیسیون مجلس باقی می ماند.

برای بریدی فارل، مدافع حقوق قربانیان، مبارزه برای تغییر قانونی شخصی است.

فارل در سال 1997 یک اسکیت باز سرعت رقابتی 15 ساله بود که گفت توسط هم تیمی و مربی 33 ساله خود مورد آزار جنسی قرار گرفته است. او در سال 2013 داستان سوء استفاده خود را مطرح کرد.

تا آن زمان، محدودیت های پرونده او به پایان رسیده بود. فارل بعدا مدافع تغییرات در قوانین نیویورک شد و به تصویب قانون قربانیان کودکان در سال 2019 کمک کرد که زمان در دسترس بازماندگان سوء استفاده جنسی در دوران کودکی را برای پیگیری دعاوی کیفری و مدنی افزایش داد.

قانون به فارل اجازه داد تا پرونده خودش را تشکیل دهد، کاری که او در سال 2020 انجام داد. او به الجزیره می گوید که سرانجام دادگاه برای ژوئن 2027 برنامه ریزی شده است.

فارل در مورد وضعیت بازماندگان تجاوز جنسی که به دنبال عدالت هستند، گفت: «قبل از تصویب قانون قربانیان کودک در سال 2019، نیویورک یکی از بدترین مناطق در کشور بود.

فارل موانع قانونی پرونده دو را - مانند قانون "مسمویت داوطلبانه" - بسیار قابل پیش بینی می داند. او گفت: «تعجب نمی‌کنم اگر قانونی که قدیمی است را به‌روزرسانی نکرده باشیم.

با این حال، قانونگذاران تمایل خود را برای اصلاح چنین قوانینی نشان داده اند. کارل هیستی، رئیس مجلس ایالتی، با اعلام گروه کاری مجلس ایالتی در مورد قوانین تجاوز جنسی، متعهد شد که «متفکرانه» چگونگی تقویت قوانین خود را مورد بررسی قرار دهد.

هیستی روز چهارشنبه گفت: «ادعاهایی که از دانشگاه کرنل گزارش شده است واقعا وحشتناک است. ما می خواهیم هر کاری که می توانیم انجام دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که قربانیان تجاوز جنسی عدالت اجرا می شود.

اما بازماندگان و حامیان خشونت جنسی می گویند که پرونده کورنل به مشکلاتی اشاره دارد که فراتر از هر قانونی است. آنها امیدوارند شاهد تغییرات گسترده سیستمی و اجتماعی باشند.

بویلان گفت: «تغییر قوانین فوق‌العاده مهم است. اما قانون در بسیاری از موارد می‌تواند تا جایی پیش برود که روی کاغذی نوشته شده است». «نمی‌توان این پرونده وحشتناک، غم‌انگیز، غیرقابل قبول و خشم‌انگیز را به‌صورت جداگانه و بدون نگاه کردن به فرهنگ گسترده‌تر تجاوز جنسی در ایالت و کشورمان هدایت کرد.»