پزشکی قانونی مدرن قربانی شدن انسان در دفن های سلطنتی مصر باستان را نشان می دهد

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بیش از 500 سال قبل از ساخت هرم بزرگ در مصر، پادشاهان سلسله اول در مقبره‌ای دفن می‌شدند که اطراف آن را تدفین‌های بسیاری از صاحب منصبان خانه و صنعت‌گران احاطه کرده بود - به نظر می‌رسد که بسیاری از آنها در همان زمان رخ داده‌اند، تعداد مشکوک زیادی از مرگ‌های همزمان.

حفاری‌های اولیه تصور می‌کردند که این افراد قربانی قربانی شدن نگهدارنده‌ها هستند، جایی که مردم پس از مرگ یک حاکم کشته می‌شوند تا در زندگی پس از مرگ به عنوان خادمان آنها عمل کنند. اما آنها شواهدی مبنی بر زخم روی استخوان ها پیدا نکردند و علت مرگ را زیر سوال برد. در حال حاضر یک بررسی مجدد بزرگ از نمونه ای از بقایا، با استفاده از دانش پزشکی قانونی مدرن، موارد متعددی از ترومای جمجمه را شناسایی کرده است که احتمالا کشنده بوده است.

دانشمندان تأیید کرده‌اند که تدفین‌های متعددی که در اطراف مقبره‌های سلسله اول در ابیدوس، مصر جمع شده‌اند، قربانی شدن اعضای خانواده سلطنتی را پس از مرگ پادشاهان نشان می‌دهد. این گورها در دهه 1920 توسط فلیندرز پتری حفاری شد، او مشکوک بود که تعداد زیادی از مردم نمی‌توانستند به دلایل طبیعی به طور همزمان بمیرند - اما هیچ مدرک تأییدکننده‌ای از زخم‌های کشنده پیدا نکرد. در حال حاضر، ارزیابی مجدد نمونه ای از جمجمه از محل، با استفاده از روش های مدرن پزشکی قانونی، نشان می دهد که حداقل 39 درصد از این افراد ممکن است عمدا بر اثر ضربات وارده به سر کشته شده باشند.

دکتر روزلین کمپبل از دانشگاه پردو، نویسنده مقاله در Frontiers in Environmental Archeology و کتاب آتی تحت عنوان «خشونت خشونت آمیز دولتی در مصر و جنایت بشری» می گوید: «من به سمت این نگهدارنده ها جذب شدم تا حدی به این دلیل که، حتی اگر آنها در اطراف خانواده سلطنتی دفن شده بودند، آنها عمدتا به پاورقی ها در روایت بزرگتر منتقل می شوند. این افراد چه کسانی بودند و به حاکم و نقش خود در زندگی و مرگ او چگونه می نگریستند؟

مجتمع های تدفین در ابیدوس در حدود 3000 سال قبل از میلاد ساخته شدند. توسط اولین پادشاهان مصر یکپارچه. علاوه بر خود مقبره‌های سلطنتی، مجموعه‌ها شامل مقبره‌های مجلسی و محوطه‌هایی بودند که احتمالا برای مراسم تدفین مورد استفاده قرار می‌گرفتند، و همچنین دفن‌های فرعی اطراف مقبره‌ها و محوطه‌ها.

کمپبل گفت: "هر دفن فرعی یک اتاقک ساده در ردیف ده ها اتاق دیگر بود." "برخی افراد تابوت ساده ای داشتند. بیشتر مردم چند اجناس قبر مانند ظروف سرامیکی داشتند، و بسیاری از قبرها نیز شامل اشیاء کوچکی مانند ابزار مسی، نقاط پرتابه یا مجسمه های کوچک عاج بود. پتری چند نشان قبر پیدا کرد که نام ها و گاهی اوقات عناوین رسمی روی آنها بود. به نظر می رسد این عناوین بیشتر به مقامات سطح پایین یا متوسط ​​و همچنین مقامات هنری اشاره دارد."

تعداد انبوه این گورهای فرعی - برخی از دفن ها توسط صدها نفر احاطه شده اند - باعث شد پتری مشکوک شود که این دفن ها نشان دهنده قربانی شدن نگهبانان است.

کمپبل توضیح داد: "قربانی نگهدارنده نوعی قربانی انسانی است که در آن افراد نزدیک به یک حاکم هنگام مرگ حاکم کشته می شوند." "در بسیاری از فرهنگ‌ها، قربانی نگهدارنده به دلیل این باور انجام می‌شود که افراد قربانی در نوعی زندگی پس از مرگ به خدمت فرمانروا ادامه می‌دهند، اما قربانی نگهدارنده همچنین می‌تواند نمایانگر قدرت حاکم باشد. برخی از نگهدارنده‌ها ممکن است داوطلبانه برای دستیابی به زندگی یا افتخار ابدی بمیرند، یا حتی ممکن است برخی دیگر انتخاب شده باشند."

اما پتری هیچ مدرکی دال بر ترومای کشنده پیدا نکرد که این فرضیه او را مورد تردید قرار داد. برای تلاش برای حل این معما، کمپبل به دنبال یافتن شواهد باقی مانده از کاوش های پتری و ارزیابی آن با استفاده از دانش پزشکی قانونی مدرن بود.

پتری سوابق دقیقی داشت، اما بیشتر بقایایی را که حفاری کرده بود، دوباره دفن کرد و جمجمه‌هایی را که برخی از آن‌ها را به بریتانیا فرستاد، کمپبل 46 مورد از آن‌ها را در مجموعه داک‌ورث در دانشگاه کمبریج پیدا کرد و دوباره آنها را بررسی کرد و شواهد جدید حیاتی از خشونت را شناسایی کرد. 18 مورد از 46 جمجمه شواهدی از ترومای قابل توجه جمجمه را نشان دادند - شکستگی های خطی که به نظر می رسد پتری با آسیب طبیعی اشتباه گرفته است. پیشرفت های علم پزشکی قانونی به ما این امکان را می دهد که آنها را به عنوان صدمات مرگبار تشخیص دهیم.

کمپبل، که همچنین شواهدی از ضربه شدید بر روی برخی از 18 جمجمه را گزارش کرد، گفت: «آسیب‌های جمجمه حفظ‌شده معمولا شکستگی‌های خطی هستند که احتمالا باعث بیهوشی سریع، خونریزی داخلی و مرگ می‌شوند.»

ما نمی دانیم این مرگ ها چگونه اتفاق افتاده است. پادشاهان مصری اغلب در حال کتک زدن دشمنان خود با گرز به تصویر کشیده می شوند، اما این نگهدارنده ها دشمنان آنها نبودند و گرز باعث شکستگی های افسرده می شد. شکستگی‌های خطی عموما در اثر یک سلاح صاف و پهن یا افتادن ایجاد می‌شوند – اما سقوط به اندازه کافی برای ایجاد شکستگی جمجمه احتمالا باعث شکستگی استخوان‌های دیگر می‌شود که باید در عکس‌های پتری قابل مشاهده یا در یادداشت‌های او ثبت می‌شد.

ما همچنین نمی دانیم چه اتفاقی برای سایر نگهدارنده ها افتاده است. برخی ممکن است به طور طبیعی بمیرند. از طرف دیگر، آنها ممکن است به گونه ای کشته شده باشند که از نظر اسکلت قابل مشاهده نباشد - مانند خفگی - یا به گونه ای که اگر بتوانیم بقیه اسکلت های آنها را بررسی کنیم، بتوانیم تشخیص دهیم.

"اگر منابع نامحدودی داشتم، دوست داشتم بفهمم جسد این افراد کجاست و آنها را تحلیل کنم!" گفت کمپبل. با این حال، این مطالعه نشان می‌دهد که با بازبینی مجدد داده‌های قبلی با روش‌ها و دانش به‌روز، حتی برای مجموعه داده‌هایی که مانند این ناقص و ناقص هستند، چقدر اطلاعات جدید در مورد گذشته آشکار می‌شود.»

داده های جدید از استخوان های قدیمی: استفاده از باستان شناسی زیستی و پزشکی قانونی برای ارزیابی مجدد داده های میراث از ابیدوس باستان، مصر، مرزها در باستان شناسی محیطی (2026). DOI: 10.3389/fearc.2026.1858940

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →