پس از 40 سال فاصله، یک مادر شیلیایی با دو فرزند دزدیده شده در دوران دیکتاتوری دوباره متحد می شود

Teresita de Jesús Padilla پس از ربودن دو پسرش در شیلی در چهار دهه پیش، دوباره با دو پسرش متحد شد.

سانتیاگو، شیلی -- چهار دهه پس از جدایی وحشیانه، ترزیتا د ژسوس پادیلا توانست دو تن از فرزندانش را دوباره در آغوش بگیرد، پس از اینکه کارکنان بیمارستان در یکی از هزاران فرزندخواندگی غیرقانونی تحت دیکتاتوری ژنرال آگوستو پینوشه فقید، آنها را از زادگاهش شیلی بردند.

پادیلا لحظاتی پس از ملاقات با تیم رولنیک و تراویس مرداک، به ترتیب 41 و 37 ساله، در جریان دیدار مجدد آنها در سانتیاگو، پایتخت شیلی، گفت: "خدا فرزندانم را به من بازگرداند که فکر می کردم آنها را برای همیشه از دست داده ام."

برادران به همراه دوقلوی تراویس در حالی که او هنوز در بیمارستان بود از مادر بیولوژیکی خود گرفته شدند. پرونده آنها بخشی از یکی از تاریک ترین فصل های شیلی است، زمانی که قاچاق کودکان با بسیاری از موارد نقض حقوق بشر در طول سلطنت 17 ساله پینوشه همزمان شد. بر اساس آمارهای دولتی، در طول دیکتاتوری، حداقل 3095 نفر کشته یا به زور ناپدید شدند، و ده ها هزار نفر دیگر به دلایل سیاسی شکنجه یا زندانی شدند.

هر دو فرزند پادیلا در ایالات متحده بزرگ شدند. آن‌ها می‌دانستند که به فرزندخواندگی گرفته شده‌اند، اما از تاریخ پنهانی که در پس ریشه‌هایشان وجود دارد، بی‌اطلاع بودند.

رولنیک پس از ملاقات مجدد با مادر بیولوژیکی خود گفت: "تقریبا احساس می کردم که من ترزیتا را در تمام زندگی ام می شناسم. من فقط یک ارتباط را احساس کردم." قطعا این چیزی است که تا آخر عمر به یاد خواهم داشت.»

رولنیک در سال 2020 متوجه شد که یک خانواده کامل در شیلی دارد که هرگز به او فکر نمی کنند. او همچنین فهمید که دو برادر دارد که تنها چند صد مایل دورتر از خانه‌اش در مریلند زندگی می‌کنند.

او توضیح داد: "همه چیز از زمانی شروع شد که من سعی می کردم از طریق آزمایش DNA MyHeritage اطلاعاتی در مورد سابقه پزشکی خود پیدا کنم."

بلافاصله پس از آن، عموزاده‌های دور و سازمان‌های اجتماعی که به تحقیق و جمع‌آوری مجدد خانواده‌هایی که به طور غیرقانونی از هم جدا شده بودند، شروع به تماس با او کردند. "و بعد مثل باز کردن جعبه پاندورا بود."

همانطور که او به جستجوی پاسخ ادامه می داد، رولنیک نه تنها متوجه شد که او و دو برادرش به ایالات متحده قاچاق شده اند، بلکه او همچنین خواهر و برادر دیگری دارد که در شیلی باقی مانده است.

چهار سال پس از اینکه رولنیک به طور غیرقانونی از آغوش مادرش گرفته شد، برادرانش، دوقلوهای تراویس و کریس، به سرنوشت مشابهی دچار شدند و توسط یک زوج آمریکایی نیز به فرزندی پذیرفته شدند. رولنیک تصمیم گرفت که دستش را دراز کند.

"من همیشه یک برادر می خواستم، بنابراین سه تا گرفتم!" او گفت.

امروز، برادران پیوند نزدیکی دارند. مرداک به یاد می آورد که عصبی بود و فکر می کرد که آیا برادرش حاضر می شود یا خیر.

او افزود: "سپس ما با هم آشنا شدیم و او دقیقا شبیه من بود و من بسیار عجیب و غریب و سورئال بود." "ما شروع کردیم به صحبت کردن و شناختن همدیگر و خیلی سریع کلیک کردیم. وقت گذرانی با او اکنون به نظر می رسد که همدیگر را برای تمام زندگی خود می شناسیم."

شش سال پس از آن تماس اولیه، این دو برادر در نهایت توانستند اولین آغوش خود را با ترزیتا در پایتخت شیلی به اشتراک بگذارند. هنگامی که تراویس به سانتیاگو پرواز کرد، کریس در سال 2013 در یک تصادف رانندگی به شدت مجروح شد و از نظر جسمی قادر به انجام این سفر طولانی نبود.

مرداک در مورد دیدار مجدد گفت: "اعصاب زیادی دارد، فکر می کنم بیشتر برای او اعصاب است تا من." "من فکر می کنم برای او خوب است که بالاخره ما را ملاقات کرد و از همه اینها گذشت."

بر اساس گزارش های قضایی شیلی که توسط آسوشیتدپرس به دست آمده است، حدود 20000 مورد فرزندخواندگی اجباری یا جنایتکارانه در طول 17 سال رژیم نظامی پینوشه رخ داده است. با این حال، سازمان های جامعه مدنی مانند Nos Buscamos تخمین می زنند که بیش از 50000 خانواده شیلیایی تحت تأثیر قرار گرفته اند.

کنستانزا دل ریو، مدیر سازمان غیردولتی، به AP گفت: «ما هنوز نتوانسته‌ایم تعداد واقعی کودکانی را که از شیلی خارج شده‌اند شناسایی کنیم.

دل ریو توضیح داد که آسیب‌پذیرترین زنان، به‌ویژه زنان فقیرترین مناطق شیلی، هدف اصلی شبکه قاچاق کودکان متشکل از مددکاران اجتماعی، پزشکان، قضات و وکلا هستند که ترتیبی داده‌اند که کودکان از کشور خارج شوند. در دهه 1970، شیلی پس از چین و کره جنوبی، سومین صادرکننده بزرگ کودکان برای فرزندخواندگی غیرقانونی بود.

پادیلا که اکنون 66 سال دارد یکی از این زنان بود. پدرش در چهار سالگی درگذشت و خانواده اش از آن زمان با فقر دست و پنجه نرم کردند.

وقتی باردار شد، بیمارستان را پناهگاهی دید که می تواند به او کمک کند زندگی بهتری برای نوزادانش پیدا کند. با این حال، او هرگز انتظار نداشت که آنها را نه تنها یک بار، بلکه دو بار با خشونت از او بگیرند.

پادیلا گفت: «این زنان فرزندانم را تحت تهدید و از طریق وحشت محض از من گرفتند و من در تمام زندگی ام به خاطر آن رنج کشیدم.

علیرغم احساسات تلخ و شیرین پیرامون یک دیدار دوباره که سرانجام پس از 41 سال درد و رنج اتفاق افتاد، مادر و پسران یک آرزوی مشترک دارند: بازسازی یک خانواده از هم پاشیده، ایجاد خاطرات جدید و نوشتن فصل های بعدی آینده ای که تازه شروع شده است.

مرداک گفت: «هیچ دلیلی وجود ندارد که بیش از حد به گذشته نگاه کنیم و از اینجا می توانیم به سمت آینده کار کنیم.

پوشش آمریکای لاتین AP را در https://apnews.com/hub/latin-america دنبال کنید

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده