پست مهمان: صفحه یخی گرینلند برای 30 سال متوالی کوچک می شود

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

تعادل جرم سطحی

تعادل جرم کل

ذوب سطحی

بارش برف

زایش کوه یخ

تاثیر آب و هوای جهانی

سه دهه افول

گرینلند در تصویر سطح دریاهای جهانی

گرینلند در حال حاضر سی امین سال متوالی را رقم زده است که در آن بیش از مقداری که به دست آورده بود، یخ از دست داد.

این پست مهمان توسط:

دکتر مارتین استندل، دانشمند آب و هوا در موسسه هواشناسی دانمارک (DMI)، بخشی از پورتال قطبی

پروفسور روث موترام، دانشمند آب و هوا در DMI و استاد افتخاری در دانشگاه آرهوس

طی دوره 12 ماهه منتهی به آگوست 2026، دومین صفحه یخی بزرگ جهان حدود 135 میلیارد تن یخ از دست داد.

این کاهش عمده یخ زمانی رخ داد که منطقه شروع نسبتا خنک تابستان و ذوب سطح کمتری نسبت به سال‌های گذشته داشت.

به عبارت دیگر، سال "افراطی" برای آب و هوا در گرینلند نبود - و با این حال، ورقه یخی کاملا به رنگ قرمز خاتمه یافت.

سه دهه از دست دادن مداوم یخ در گرینلند قابل توجه است، زیرا دانشمندان معمولا به 30 سال داده نیاز دارند تا «اثر انگشت» تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان را از تغییرات طبیعی آب و هوا جدا کنند.

در گرینلند، جهت سفر به مدت 30 سال هر سال یکسان بوده است - رو به پایین.

این آخرین ارقام در حالی است که یک گزارش جدید نشان می‌دهد که فرآیندهای ذوب یخ که دهه‌ها در گرینلند دیده می‌شد به طور فزاینده‌ای در قطب جنوب تکرار می‌شود.

بنابراین، گرینلند نه تنها بزرگترین منبع کنونی افزایش سطح دریا ناشی از یخ است - بلکه پیش نمایشی از آنچه برای بزرگترین صفحه یخی جهان در نظر گرفته شده است را ارائه می دهد.

(برای تحلیل های قبلی ما از پوشش یخی گرینلند، به پوشش در سال های 2025، 2024، 2023، 2022، 2021، 2020، 2019، 2018، 2017، 2016 و 2015 مراجعه کنید.)

تعادل جرم سطحی

یکی از روش هایی که دانشمندان سلامت ورقه یخی گرینلند را ردیابی می کنند، ردیابی تغییرات در «موازنه جرم سطحی» آن است.

این تفاوت بین یخ های حاصل از بارش برف و تلفات ناشی از ذوب در سطح ورقه یخی گرینلند است.

چرخه یخ سالانه گرینلند از اول سپتامبر تا پایان اوت ادامه دارد. توازن جرم سطحی در پایان این دوره، تا به امروز، همیشه مثبت بوده است، زیرا سطح برف بیش از آن چیزی است که از ذوب شدن یخ از دست می دهد، جمع می کند.

ورقه یخ معمولا در ماه های سردتر پاییز، زمستان و بهار جرم پیدا می کند. سپس، با افزایش دما از حدود اواسط ژوئن، ورقه یخ شروع به از دست دادن یخ بیشتری از طریق ذوب سطحی نسبت به برف می کند.

(گرینلند همچنین هنگام شکستن کوه‌های یخ - یا "گوساله شدن" - به داخل دریا، و همچنین زمانی که جلوی یخچال‌ها در برخورد با آب گرم دریا ذوب می‌شود، یخ‌های خود را از دست می‌دهد. این تلفات در "موازنه جرم کل" گنجانده شده است - به زیر مراجعه کنید.)

گرینلند سال 2025-26 را با تراز کلی جرم سطحی 519 میلیارد تن به پایان رساند.

این ششمین بالاترین میزان در مجموعه داده ای است که در 46 سال گذشته و حدود 178 میلیارد تن بالاتر از میانگین 350 میلیارد تنی 1981-2010 است.

نقشه زیر تفاوت بین توازن جرم سطحی در سال‌های 2025-26 و میانگین 1981-2010 را نشان می‌دهد که در آن رنگ آبی افزایش یخ و قرمز کاهش یخ را نشان می‌دهد.

نقشه ای که تفاوت بین SMB سالانه در 2025-26 و دوره 1981-2010 را بر حسب میلی متر ذوب یخ نشان می دهد. آبی افزایش یخ را در مقایسه با متوسط ​​و قرمز نشان دهنده کاهش یخ است. اعتبار: پورتال قطبی.

خطوط آبی در نمودارهای زیر توازن جرم سطحی را در طول سال‌های 2025-26 برای روزهای فردی (بالا) و به طور تجمعی در طول سال (پایین) نشان می‌دهد. آنها نشان می دهند که چگونه گرینلند بین سپتامبر 2025 و مه 2026 یخ به دست آورده است، قبل از اینکه از ژوئن به بعد شروع به از دست دادن یخ کند.

تعادل جرم سطحی روزانه (بالایی) و تجمعی (پایین) صفحه یخی گرینلند، در میلیاردها تن. خطوط آبی سال تعادل جرم سطحی 2025-26 را نشان می دهد. خطوط خاکستری و سایه ها میانگین و تنوع سال های 1981-2010 را نشان می دهند. خط قرمز سال کم سابقه 12-2011 را نشان می دهد. اعتبار: پورتال قطبی.

تعادل جرم کل

روش دیگری که دانشمندان سلامت ورقه یخی گرینلند را اندازه گیری می کنند، مشاهده «موازنه جرم کل» آن است.

این محاسبه برای از دست دادن یخ در سطح، و همچنین زایش کوه‌های یخ و ذوب شدن جبهه‌های یخچال‌ها در جایی که آنها با آب گرم دریا برخورد می‌کنند، محاسبه می‌شود. دو جزء اخیر به عنوان "موازنه جرم دریایی" شناخته می شوند.

همچنین مقدار کمی ذوب یخ را در قسمت زیرین ورقه یخ تشکیل می دهد. این به "تعادل جرم پایه" معروف است.

در دهه های اخیر، تراز جرم کل گرینلند در پایان سال چرخه یخ منفی بوده است.

12 ماه منتهی به اوت 2026 تفاوتی نداشت. با در نظر گرفتن همه این عوامل، گرینلند حدود 135 میلیارد تن یخ را از دست داد.

ما با استفاده از همان روشی که در تحلیل‌های قبلی Carbon Brief پوشش یخی گرینلند نشان داده شده بود، به این رقم رسیدیم. این رویکرد بر اساس میانگین سه مدل اقلیمی است.

فیس بوک این فیلد برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

خبرنامه دو هفته ای رایگان

ایمیل

با این حال، برای اولین بار، به روز رسانی امسال شامل برآورد جداگانه ای برای از دست دادن یخ گرینلند، بر اساس داده های یک مدل آب و هوایی و ایستگاه های آب و هوای خودکار، ماهواره ها، داده های GPS و مشاهدات از هواپیماها است.

این رویکرد تخمین می زند که ورقه یخ حتی بیش از 173 میلیارد تن یخ را طی سال های 2025-26 از دست داده است.

(برآوردهای علمی برای از دست دادن یخ در گرینلند متفاوت است زیرا اطلاعات ناقصی در مورد ضخامت صفحه یخ، سرعت حرکت آن و همچنین سرعت ذوب شدن آن در سطح وجود دارد. دانشمندان از رویکردهای مختلفی برای محاسبه این عدم قطعیت ها استفاده می کنند.)

نمودار زیر نشان می دهد که چگونه توازن جرم کل گرینلند از سال 1985 تغییر کرده است، که تخمین بالاتر 173 میلیارد را برای آخرین سال چرخه یخ نشان می دهد.

این نشان می دهد که چگونه سال 2025-26 سی امین سال متوالی از بین رفتن یخ در گرینلند بود، در حالی که سال 1996 آخرین سالی بود که شاهد افزایش خالص سالانه یخ بودیم.

برچسب‌های روی محور x نشان‌دهنده دوره 1 سپتامبر تا 31 اوت هستند، جایی که سال 1987 از 1 سپتامبر 1986 تا 31 اوت 1987 را پوشش می‌دهد.

نمودار زیر نشان می دهد که چگونه موازنه جرم سطحی گرینلند، موازنه جرم دریایی و موازنه جرم پایه از سال 1985 تغییر کرده است. همه این مولفه ها برای محاسبه تراز جرم کل لایه یخی (قرمز) ترکیب شده اند.

برچسب‌های روی محور x نشان‌دهنده دوره 1 سپتامبر تا 31 اوت هستند، جایی که سال 1987 از 1 سپتامبر 1986 تا 31 اوت 1987 را پوشش می‌دهد.

ذوب سطحی

زمستان و اوایل بهار 2025-2026 به طور غیرمعمولی در نیمه جنوبی گرینلند خشک بود و حدود 40 میلیارد تن برف کمتر از حد معمول بر روی صفحه یخ باقی گذاشت.

زمستان‌های خشک معمولا به معنای نرخ ذوب یخ بالا در آینده است، با توجه به اینکه بارش برف سنگین‌تر در زمستان اغلب به عنوان یک سپر محافظ عمل می‌کند که از ریزش یخ در اوایل تابستان جلوگیری می‌کند.

با این حال، زمستان نسبتا خشک با شروع نسبتا خنک تابستان دنبال شد. بارش برف مکرر و پوشش ابری گسترده، توانایی خورشید را برای گرم کردن سطح در زمانی از سال که تابش خورشیدی معمولا قوی‌ترین است، محدود می‌کند.

شروع فصل ذوب - اولین روز از حداقل سه روز متوالی با ذوب شدن بیش از 5٪ از لایه یخ - در 5 ژوئن رخ داد، نه روز دیرتر از میانگین 1981-2010.

از اواخر ژوئن، آب و هوا در گرینلند به طور قابل توجهی تغییر کرد، زیرا شرایط گرم و آفتابی برقرار شد.

در طول 20 روز اول جولای، ذوب بسیار بالاتر از میانگین 1981-2020 بود. در اوج خود در 22 ژوئیه، ذوب 74.9٪ از ورقه یخ را پوشش داد.

(برای مقایسه، جولای 2025 رکورد منطقه ذوب در گرینلند را دارد، زمانی که 81.2٪ از قاره به طور همزمان در حال ذوب شدن بود.)

با این حال، برف تازه فصل اولیه در ماه ژوئن به تشکیل یک بافر سرد و روشن کمک کرد و باعث کاهش ذوب یخ های تابستانی و رواناب بعدی شد.

نقشه زیر نشان می دهد که چگونه تقریبا سه چهارم از ورقه یخی گرینلند - که در سایه قرمز قرار دارد - در 22 ژوئیه ذوب سطحی را تجربه کرده است. نمودار نشان می دهد که چگونه سطح ذوب در آن تاریخ (خط آبی) از میانگین 1981-2010 (خط خاکستری و سایه) پیشی گرفت.

نقشه مناطقی از گرینلند را در حال ذوب سطحی (قرمز سایه دار) در 22 ژوئیه 2026 نشان می دهد. نمودار درصدی از سطح ورقه یخی را نشان می دهد که سطح آن در 22 ژوئیه 2026 (آبی) در مقایسه با میانگین 1981-2010 (خاکستری) ذوب شده است. اعتبار: پورتال قطبی.

بارش برف

همانطور که در بالا ذکر شد، بارش برف تنها راه برای جرم گرفتن لایه یخی است.

از آنجایی که زمستان خشک 2025-26 لایه ضخیم معمولی از برف را فراهم نمی کرد تا به عنوان یک بافر محافظ عمل کند، ورقه یخ تابستان را از قبل «پشت» روی سطوح یخ آغاز کرد.

با این حال، حتی اگر در طول تابستان ذوب بالاتر از حد متوسط ​​وجود داشت، تعادل جرم سطح تقریبا از اواسط ژوئن تا اواسط ژوئیه ثابت ماند. تا پایان ماه اوت فقط کمی کوچکتر شد.

این به این دلیل بود که بیشتر ذوب به داخل برف زیر چکه می کرد و دوباره یخ می زد.

جنوب شرقی گرینلند معمولا مرطوب ترین بخش یخ است و امسال نیز از این قاعده مستثنی نبود. برخلاف سال‌های دیگر، بارش برف قابل توجهی در ساحل غربی شمال Nuussuaq وجود داشت.

بارش برف تابستانی به حفظ ورقه یخ کمک می کند، زیرا برف تازه درخشان تر از یخ یخچال های قدیمی است و انرژی بیشتری از خورشید را به فضا منعکس می کند.

افزایش بارش برف و ذوب شدن برف با آنچه دانشمندان در آب و هوای گرم انتظار دارند مطابقت دارد. هوای گرمتر بخار آب بیشتری را نگه می دارد و برف و باران بیشتری را به همراه دارد، در حالی که دمای بالاتر باعث ذوب یخ بیشتر می شود.

زایش کوه یخ

چشمگیرترین از دست دادن یخ 2025-26 در حاشیه گرینلند رخ داد.

در 4 اوت، یک کوه یخ جدولی گسترده - یک "جزیره یخی" با اضلاع تقریبا عمودی و بالای صاف - از زبانه یخی شناور یخچال پترمن در شمال غربی گرینلند جدا شد.

دنباله تصویر Sentinel-1 از جزیره یخی پیترمن، قبل و بعد از زایمان در 4 اوت 2026. اعتبار: ESA/Copernicus.

وسعت بیش از ۷۶ کیلومتر مربع (کیلومتر مربع) با ضخامت تخمینی ۱۵۰ متر، مقدار آب یخ زده در این کوه یخ برای غوطه ور شدن کل لندن تا عمق ۶.۶۵ متری کافی است.

این بزرگترین از بین رفتن یخ شناور در یخچال پیترمن از سال 2012 و بزرگترین رویداد زایش در هر یخچال قطب شمال از سال 2020 بود.

شکست‌های مشابهی در سال‌های 2010 و 2012 رخ داد و با توجه به شکاف‌های روبه‌رشد در یخچال برای چندین سال، انتظار می‌رفت که شکستگی فعلی برای چندین سال اتفاق بیفتد.

دانشمندان رویدادهای زایش بیشتری را در یخچال پترمن پیش بینی می کنند. انتظار می‌رود دو جزیره یخی دیگر، با مساحت تقریبی 94 و 84 کیلومتر مربع، با ادامه شکاف‌های موجود در زبان یخی جدا شوند.

این سه با هم حدود 22 درصد از یخ های شناور پیترمن را از بین می برند.

از آنجایی که زبان یخی در حال حاضر شناور است، این زایش مستقیما سطح دریا را بالا نمی برد. اما پیترمن یکی از بزرگ‌ترین یخچال‌های طبیعی گرینلند است که به‌عنوان یک ترمز بر روی یخ‌های جاری از داخل به اقیانوس عمل می‌کند.

جدایی اخیر یادآور این است که زایمان و عقب نشینی یخچال های طبیعی در گرینلند به سرعت ادامه می یابد، حتی در سال هایی که بودجه انبوه سطحی قابل توجه نیست. (تا به امروز، زایش و عقب نشینی یخچال های طبیعی باعث شده است که تقریبا دو سوم از کل یخ در این قاره از بین برود.)

تاثیر آب و هوای جهانی

تعادل جرم سطحی نسبتا بالای گرینلند در سال‌های 2025-26 را می‌توان تا حدی با تابستان گرم در اروپا توضیح داد.

در تابستان 2026 امواج گرمای متعددی در جنوب اروپا و آمریکای شمالی مشاهده شد و رکوردهای دما در چندین کشور ثبت شد.

وقتی سیستم‌های پرفشار که باعث ایجاد امواج گرما می‌شوند در جای خود مسدود می‌شوند، جریان جت - بادهای سریعی که از غرب به شرق در ارتفاعات جو می‌وزند - مانند حرف بزرگ یونانی امگا (Ω) شکل می‌گیرد. این همان الگوی است که امسال غالب شد.

شرایط گرم در نزدیکی هسته سیستم های پرفشار قرار می گیرد، در حالی که شرایط خنک و مرطوب را می توان در "پاهای" امگا یافت.

امسال گرینلند در سمت راست جریان جت امگا شکل قرار داشت و بنابراین شرایط خنک تری را تجربه کرد.

اگر الگوی امگا به اندازه نصف طول موج جابجا شده بود، گرینلند احتمالا شاهد دماهای گرم بود که سطوحی از ذوب و تعادل جرم سطح پایین‌تر را به همراه داشت.

سه دهه افول

بنابراین، چرا نقطه عطف 30 سال کاهش توده یخ در گرینلند اهمیت دارد؟

یک سال، هر چند چشمگیر، می تواند به شدت تحت تأثیر آب و هوا باشد. یک تابستان ذوب شدید - یا یک تابستان سرد و برفی غیرمعمول - به تنهایی چیزی در مورد مسیر بلندمدت منطقه نمی گوید.

به همین دلیل است که دانشمندان آب و هوا معمولا به دوره‌های 30 ساله برای تشخیص تغییر اقلیم از تغییرپذیری طبیعی نگاه می‌کنند.

داده های سی سال نشان می دهد که بودجه سالانه یخ در گرینلند بدون استثنا از سال 1996 به پایان رسیده است. این در مورد سال های گرم، سال های سرد و سال های برفی صدق می کند.

بزرگترین ضرر یک ساله مربوط به سال 2012 است، زمانی که حدود 458 میلیارد تن یخ از صفحه یخ ناپدید شد.

در مقایسه، دو سال گذشته متوسط ​​بوده است - با این حال حتی این سال‌های "آرام" هر کدام بیش از 100 میلیارد تن ضرر داشته است.

سی سال داده در مورد کاهش توده یخ به این معنی است که دانشمندان اکنون می توانند با اطمینان بگویند که از دست دادن جرم گرینلند به دلیل تغییرات آب و هوایی است.

گرینلند در تصویر سطح دریاهای جهانی

یک ارزیابی جدید نشان می‌دهد که چگونه تلفات گرینلند بزرگترین سهم از صفحات یخی در افزایش سطح جهانی دریاها است.

تمرین مقایسه‌ای موازنه جرم ورقه یخ (IMBIE) 42 تخمین مستقل از تغییر جرم ورقه یخ را از گرانی‌سنجی ماهواره‌ای، ارتفاع‌سنجی و روش ورودی-خروجی - از جمله تخمین‌های موازنه جرم سطحی موسسه هواشناسی دانمارک که در این مقاله به تفصیل شرح داده شده است - در یک رکورد واحد ترکیب می‌کند.

آخرین ارزیابی که در ماه سپتامبر در ژورنال Scientific Data منتشر شد، نشان می‌دهد که گرینلند و قطب جنوب با هم بین سال‌های 1979 تا 2023، 11309 میلیارد تن یخ از دست داده‌اند که سطح آب دریاها را حدود 32 میلی‌متر افزایش داده است.

این دو صفحه یخی اکنون تقریبا یک چهارم افزایش سطح دریاهای جهانی مشاهده شده را تشکیل می دهند.

گرینلند بر این رکورد مسلط است. بین سال‌های 1972 تا 2023، 6215 میلیارد تن یخ از دست داد که به طور متوسط ​​سالانه 119 میلیارد تن بود. دو سوم از اتلاف ناشی از افزایش تخلیه یخ و یک سوم به دلیل کاهش تعادل جرم سطحی به دلیل افزایش ذوب بود.

تلفات سالانه ناشی از ذوب یخ از حدود 60 میلیارد تن در دهه 1980 به 264 میلیارد تن در دهه 2010 افزایش یافت.

در مقابل، قطب جنوب در مدت مشابه 4780 میلیارد تن از دست داد و سطح آب دریاها را حدود 13 میلی متر افزایش داد.

تمام تلفات قطب جنوب به دلیل تخلیه از ورقه یخی است که در غرب قطب جنوب متمرکز شده است. از سوی دیگر، قطب جنوب شرقی تا کنون نسبتا پایدار باقی مانده است و بارش برف رکورددار در سال‌های اخیر حتی افزایش جرم کوچکی را به همراه داشته است.

انتظار می رود این تقسیم بندی در سطح دریا تغییر کند. تلفات گرینلند تا به امروز تنها چند سانتی‌متر از سطح دریا بالا می‌رود، اما ورقه یخی قطب جنوب تقریبا 10 برابر بزرگ‌تر است و بنابراین می‌تواند منجر به افزایش قابل توجه سطح دریا در آینده شود.

ارزیابی IMBIE اشاره می‌کند که تلفات قطب جنوب تحت سلطه یخچال‌های طبیعی پایان‌دهنده‌ی دریایی است که پیش‌بینی پایداری آن‌ها سخت‌تر است.

فرآیندهایی که اکنون به طور فزاینده ای در قطب جنوب مشاهده می شود - افزایش ذوب سطحی، کوچک شدن یخ دریا، از بین رفتن قفسه های یخی و الگوهای فصلی عقب نشینی یخچال های طبیعی - برای دهه ها در گرینلند مشاهده شده است. ما این را "گرینلند سازی" قطب جنوب می نامیم.

به عبارت دیگر، گرینلند نه تنها بزرگترین منبع کنونی افزایش سطح دریا ناشی از یخ است - بلکه پیش نمایشی است از آنچه ممکن است از صفحه یخی بسیار بزرگتر در انتهای دیگر سیاره حاصل شود.

مرتبط

پرسش و پاسخ: ترامپ چگونه علم آب و هوا را در مناطق قطبی زمین تهدید می کند

2026/02/20

قطب جنوب

پست مهمان: چالش های پیش بینی سطح دریاهای جهانی آینده

17.02.2026

گرینلند

وضعیت آب و هوا: سال 2025 در سه سال گرم ترین سال ثبت شده با موج گرمای اقیانوس ها

14.01.2026

مدل سازی آب و هوا

پست مهمان: صفحه یخی گرینلند در سال 2025 چگونه بود

15.12.2025

گرینلند

پست مهمان: ورقه یخ گرینلند برای سی امین سال متوالی کوچک می شود اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.