پهپادهایی که روسیه می تواند برای حمله به اروپا از ناوگان ارواح مدیترانه خود استفاده کند

پس از بیش از چهار سال جنگ بین روسیه و اوکراین، فناوری و هزینه‌های مربوط به تجهیزات نظامی به طور قابل توجهی پیشرفت کرده است. تعدادی از هواپیماهای بدون سرنشین روسیه در حال پرواز بر فراز قلمرو اتحادیه اروپا شناسایی شده‌اند. حملاتی به لهستان و بلغارستان صورت گرفته است، اگرچه، طبق گزارش سیا، وضعیت می تواند پیچیده تر شود. آخرین اطلاعات سیا به وضوح نشان داده است که خطر حملات پهپادهای روسیه به اسپانیا، فرانسه یا ایتالیا وجود دارد که از کانتینرهای کشتی های متعلق به ناوگان سایه در دریای مدیترانه پرتاب می شوند.

بنابراین، ارتش روسیه از چه نوع پهپادهایی استفاده می کند؟ بر اساس آخرین اطلاعات ارتش اوکراین، استفاده از پهپادهای شاهد ساخت ایران بسیار فراتر است. در ساعات اولیه 27 اوت، پدافند هوایی اوکراین 233 هدف روسیه را در یک بمباران شبانه سرنگون یا خنثی کرد.

در میان آنها 258 پهپاد تهاجمی، دو موشک ضد کشتی اونیکس و چندین موشک بالستیک اسکندر-ام و کی ان-23 وجود داشت. بر اساس گزارش نیروی هوایی اوکراین، حدود یک سوم این پهپادها دارای نیروی جت هستند، در حالی که بقیه ترکیبی از پهپادهای شاهد، سامانه های ژربرا و موشک های باندرول هستند. زرادخانه بدون سرنشین روسیه در این مرحله از جنگ: این دیگر بر اساس یک مدل واحد نیست، بلکه بر اساس یک خانواده کامل از سیستم‌ها است که نقش‌های متفاوتی را ایفا می‌کنند، از غرق کردن آسمان با ازدحام‌های ارزان قیمت تا ضربه زدن به بیش از 500 کیلومتر.

tres در ساعت. بخشی از توضیح در هزینه نهفته است. شلیک یک رهگیر میلیون دلاری به سمت یک پهپاد به ارزش بین 25000 تا 40000 یورو (21000-35000 یورو) در درازمدت غیرقابل تحمل است و این عدم تعادل دقیقا همان چیزی است که مسکو با پرتاب امواجی که قادر به فرسودگی تسلیحات بسیار گران‌تر پدافند هوایی و همچنین سیستم‌های پدافند هوایی با هواپیماهای بدون سرنشین بیشتر و همچنین سیستم‌های پدافند هوایی و همچنین تولیدات صنعتی با پهپادهای بیشتر، از آن استفاده می‌کند. مسابقه: بخش عمده این ناوگان هواپیماهای بدون سرنشین از منطقه ویژه اقتصادی آلابوگا در تاتارستان، در حدود 1200 کیلومتری مرز اوکراین می‌آیند.

این مجموعه بیش از 2.8 میلیون متر مربع مساحت دارد و تخمین زده می‌شود که حدود 15 درصد از امکانات آن به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به تولید جنگ اختصاص دارد. در آنجا بدنه‌های کامپوزیت قالب‌گیری می‌شوند، موتورها تولید می‌شوند، قطعات الکترونیکی روی هواپیما مونتاژ می‌شوند و قطعات تکمیل‌شده ذخیره می‌شوند. حملات اوکراین به این مجتمع باعث شده است که روسیه-منبع باز روسیه را مجبور به حرکت در اطراف زمین کند. 42000 متر مربع فضای زیرزمینی قبلا در آلابوگا ساخته شده است که معادل 6 زمین فوتبال است. به گفته رسانه های روسی به نقل از 'The Ec'

onomist، تولید روزانه هواپیماهای بدون سرنشین Geran-2 در حال حاضر بیش از 100 دستگاه است و برنامه‌هایی برای رسیدن به 500 پهپاد در روز دارد. پهپادهای Geran-2 سیستم‌هایی هستند که بیشتر به نام شاهد-136 شناخته می‌شوند. از نظر حجم کلی، تخمین‌ها براساس منبع متفاوت است، اما در یک جهت است. مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی محاسبه کرد که روسیه در مارس 2026 حدود 5500 هواپیمای بدون سرنشین در ماه تولید می کرد، در حالی که اطلاعات نظامی اوکراین تولید ماه اوت را حدود 3000 هواپیمای بدون سرنشین Geran-4 و Geran-5 و حدود 2800 هواپیمای Geran-2 در ماه تخمین زد. طبق گزارشی که توسط یورونیوز منتشر شد، در ماه مارس همان سال روسیه به فضا پرتاب شد.

6462 پهپاد شاهد و سیستم‌های حمله و فریب مربوطه، که از این تعداد 4186 پهپاد تهاجمی Geran-2 از نوع شاهد بودند، به طور متوسط ​​208 پرتاب در روز - سرعتی که در برخی روزها به بیش از 900 پهپاد افزایش یافت.

طراحی شده در ایران، روسیه نسخه خود را در آلابوگا با نام Geran-2 تولید می کند. سازنده: HESA / صنایع هوایی شاهد (ایران); نسخه روسی مونتاژ شده در آلابوگا با نام Geran-2. ابعاد: طول 3.5 متر با طول بال های 2.5 متر. وزن: حدود 200 کیلوگرم. پیشرانه: موتور پیستونی چهار زمانه Mado MD-550 با قدرت حدود 50 اسب بخار، با پروانه عقب. سرعت حرکتی Around18: 1000 و 2500 کیلومتر بسته به نسخه. نوع روسی با کلاهک 90 کیلوگرمی تقویت شده، برد آن به حدود 1000 کیلومتر کاهش یافته است.

محموله ive: بین 30 تا 50 کیلوگرم در نسخه استاندارد، با پوششی که مواد منفجره معمولی را با مواد ترموباریک و عناصر متلاشی کننده فلز ترکیب می کند. هزینه تخمینی: بین 20,000 تا 50,000 دلار (17,000-43,000 یورو) به ازای هر واحد. 65% و 85% بر اساس Global Military. Geran-3، Geran-4 و Geran-5: رقابت برای سرعت با بهبود رهگیرهای اوکراینی، روسیه پروانه ها را با موتورهای جت جایگزین کرده است.

این جهش در سه مرحله انجام شده است. مرحله اول، Geran-3، بر اساس شاهد-238، از بدنه Geran-2 با یک توربوجت اضافه شده استفاده مجدد کرد. سرعت آن بین 300 تا 370 کیلومتر در ساعت بود و برد عملیاتی نزدیک به 1000 کیلومتر، با کلاهک ترکیبی حرارتی و تکه تکه شدن حدود 50 کیلوگرم داشت. اطلاعات اوکراین دهها قطعه خارجی را در لاشه آن ثبت کرد، که بسیاری از آنها از تولیدکنندگان آمریکایی بودند، و همچنین قطعات چینی و اروپایی به جای قطعات آلمانی-4 مجددا بازسازی شده بودند. سازگاری

ابعاد آن مشابه ابعاد شاهد اصلی است - طول حدود 3.5 متر با طول بال های 3 متری - اما با بال های ثابت یکپارچه برای کاهش کشش. بر اساس تجزیه و تحلیل متخصص، بین 300 تا 350 کیلومتر در ساعت، با قله های حداکثر 500 کیلومتر در ساعت، پرواز با سرعت 40 تا 50 متر در ساعت، پرواز با سرعت 4 تا 50 متر در ساعت است. کلاهک 50 کیلوگرمی در بردی بین 450 تا 850 کیلومتر. اما در عمل روسیه توانسته این رقم را افزایش دهد: با پرواز در ارتفاع بالا برای کاهش مصرف سوخت، یک Geran-4 در 28 آگوست 2026 پروازی در حدود 960 کیلومتر را ثبت کرد، مسافتی که تقریبا کل ایالات متحده را به ارمغان می آورد.

قلمرو کراینی در محدوده. هزینه آن بین 85000-120000 دلار (74000-105000 یورو) در هر واحد است. Geran-5 جدیدترین نوع آن است. بر اساس تجزیه و تحلیل موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک، می تواند به سرعت 600 کیلومتر در ساعت برسد، بردی در حدود 950 کیلومتر و محموله آن حدود 90 کیلوگرم است. ترانزیستورهای ساخت آلمان در بقایای آن پیدا شده است. هر دو مدل دارای موتور TF-TJ2000A هستند.

در مارس 2026 اوکراین بیش از 90 درصد از پهپادهای پرتاب شده علیه خاک خود را رهگیری کرد. تا ژوئن، با استفاده از پهپادهای جت Geran در مقیاس بزرگ، این میزان به بیش از 50 درصد کاهش یافت. کیف با رهگیرهای جت خود، مانند الکسا اسپاتیوم، که در 21 اوت 2026 وارد خدمت شد، پاسخ داد. ژربرا: طعمه ای که به یک سلاح تبدیل شد، در ابتدا به عنوان یک طعمه ارزان برای اشباع صفحه رادار در کنار پهپادهای واقعی Geran-2 تصور شد، مدل ژربرادی فن خود را به دست آورد. قابلیت. سازنده شناسایی شده توسط اطلاعات اوکراین: JSC Alabuga Skywalke

r شرکت فناوری هزینه تخمینی: حدود 10000 دلار (8000 یورو) برای هر واحد. ابعاد: 2 متر طول با طول بال 2.5 متر. حداکثر سرعت: حداکثر 160 کیلومتر در ساعت. برد (نسخه فریبنده): بین 300 تا 600 کیلومتر. از ژوئیه تا سقف: 0 تا سقف سرویس: 0 متر در ساعت. 2024. تکامل اخیر: پهپادهای Gerbera تولید شده در آلابوگا، که تاکنون به عنوان طعمه استفاده می‌شده است، با سرجنگی‌های با انفجار قوی تولید شده توسط شرکت Bazalt و بارهای KZ-6 مجهز می‌شوند.

آپون در نظر داشت اهداف خط مقدم خاصی مانند توپخانه، سیستم های راداری یا خودروهای زرهی را مورد اصابت قرار دهد. سازنده: ZALA Aero Group، بخشی از کنسرت کلاشینکف. رونمایی: ژوئن 2019، در نمایشگاه نظامی ARMY-2019 در مسکو. انواع: Izdeliye 51، با 60 دقیقه استقامت و سرسخت Izdeliye5. 52، سبک تر، با 40 دقیقه و کلاهک 3 کیلوگرمی، نسخه پرکاربرد در جلو. حداکثر وزن برخاست: تا 12 کیلوگرم. برد: تا 40 کیلومتر در نسخه استاندارد. مدلی که در سال 2025 با سیستم آنتن بازطراحی شده شناسایی شد، این محدوده را افزایش می دهد. سرعت: کروز

طبق گفته ویکی تانک، سرعت 80 تا 110 کیلومتر در ساعت، با سرعت ضربه غواصی تا 300 کیلومتر در ساعت. راهنمای: ناوبری اینرسی مبتنی بر گلوناس در مرحله نزدیک شدن، با تصحیح الکترواپتیکی بلادرنگ در هدف نهایی، طبق Defensa. سرجنگی: انفجار شدید یا تکه تکه شدن؛ بر اساس گزارش UNITED24 Media، روسیه در آگوست 2025 شروع به جایگزینی شارژ استاندارد KZ-6 با یک مین ضد تانک PTM-3 کرد و با افزایش بار انفجاری از 1.5 به 1.8 کیلوگرم به بهای کاهش نفوذ زره، طبق گزارش UNITED24 Media. شایان ذکر است که شبکه های اجتماعی ادعاهایی را درباره نوع XX به نام Lancet منتشر کرده اند.

L، با کلاهک جنگی معادل 20 کیلوگرم TNT و برد 200 کیلومتر، به جای موتور الکتریکی معمولی، از یک موتور احتراق داخلی نیرو می گیرد. با این حال، این نسخه نه توسط ZALA Aero و نه توسط وزارت دفاع روسیه به طور رسمی تایید نشده است. Orlan-10: چشمان توپخانه روسی، یک سکوی اصلی حمله توپخانه ای است، اما یک سکوی اصلی حمله توپخانه ای نیست. و بر حرکات نیروها نظارت کنید. سازنده: مرکز فناوری ویژه، مستقر در سن پترزبورگ. حداکثر وزن برخاست: 16.5 کیلوگرم. بار حمل: حداکثر 6 کیلوگرم، شامل روز و هفتم

دوربین های ermal و در نوع تهاجمی آن، بمب های کوچک. استقامت: حدود 18 ساعت. برد: بین 120 تا 600 کیلومتر بسته به حالت عملکرد. سرعت: سرعت کروز 110 کیلومتر در ساعت و حداکثر 150 کیلومتر در ساعت. سقف: 5000 متر. (76000-105000 یورو). تولید: بیش از 1000 دستگاه ساخته شده، در 11 نوع مختلف. استفاده تاکتیکی: معمولا در گروه‌های دو یا سه نفره مستقر می‌شوند، نقش‌های شناسایی مشترک، جنگ الکترونیک و رله داده را به اشتراک می‌گذارند. Orion: تلاش روسیه برای تقلید از MQ-9 در روسیه بسیار حساس است، هرچند که بسیار حساس‌تر از MQ-9 است.

تولید آلات به کندی افزایش یافت و هرگز به اندازه شاهدز نقش برجسته ای نداشت. سازنده: گروه کرونشتاد، مستقر در دوبنا. رده: پهپاد با ارتفاع متوسط، با استقامت طولانی (MALE)، با پیکربندی مشابه MQ-9 Reaper ایالات متحده. وزن: حدود یک تن سرعت: 200 کیلومتر در ساعت حداکثر 7500 متر استقامت: تا یک روز کامل عملیات برد: 250 کیلومتر، قابل افزایش از طریق پیوند ماهواره ای. تسلیحات: تا چهار موشک هوا به سطح با کلاهک بین 7 تا 20 کیلوگرم. این موشک هدایت شونده X-50 را حمل می کند که به طور خاص برای این پلت فرم توسعه یافته است و اخیرا نیز این موشک را حمل می کند

موشک کروز S8000 Banderol، با حداکثر سرعت 650 کیلومتر در ساعت، با سرعت 560 کیلومتر در ساعت، و برد 500 کیلومتر. هزینه تخمینی: حدود 7 میلیون دلار (6 میلیون یورو) برای هر واحد. وابستگی به فناوری: طبق اطلاعات اوکراین، بسیاری از لوازم الکترونیکی آن علیرغم تحریم‌ها (تاریخچه ایالات متحده و سایر تولیدکنندگان غربی کامبت) می‌آیند. (2022). پهپادهای FPV فیبر نوری: مصون از جنگ الکترونیکی آخرین پیشرفت در مورد برد نیست، بلکه در مورد پنهانکاری الکترومغناطیسی است.

از آنجایی که این پهپادها از نظر فیزیکی از طریق کابل به اپراتور متصل هستند، هیچ سیگنال رادیویی منتشر نمی‌کنند که بتوان آن را مسدود یا شناسایی کرد. اولین مدل روسی شناخته شده: Kniaz Vandal Novgorodsky که توسط گروه فناوری داوطلبانه Ushkuinik توسعه داده شد و در حدود اوت 2024 در منطقه کورسک مستقر شد. طول کابل: بین 5 تا 20 کیلومتر، با نمونه‌های اولیه تا 5. کیلومتر. برد عملیاتی: بین 20 تا 30 کیلومتر برای کوادکوپترهای روسی، با نرخ ضربه نزدیک به 80 درصد در مسافت 20 کیلومتر. بار حمل: تا 2 یا 3 کیلوگرم در رایج ترین مدل های تاکتیکی.

نوع eper: مجهز به ماژولی به نام Gibernator است که به پهپاد اجازه می‌دهد هفته‌ها بدون انتشار هیچ سیگنالی به خواب زمستانی برود، اهدافی را در نزدیکی اهداف کلیدی کمین کند، و به گفته مهندس ارشد آن، می‌تواند تا یک ماه در تابستان در حالت آماده‌باش بماند. اهداف معمولی: هاب‌های لجستیکی، مناطق عقب ارتش روسیه دارای موقعیت‌های بسیار نزدیک به خط جلویی است. پهپادهایی که در اختیار دارد و برخی از آنها تا 1000 کیلومتر برد دارند، به این معنی که برآوردهای سیا در واقع ممکن است خطر حمله احتمالی به اسپانیا، فرانسه یا من را دست کم بگیرد.

ارتش روسیه می تواند از یک کشتی در ناوگان سایه در دریای مدیترانه، هواپیماهای بدون سرنشین Geran-2، Geran-3، Geran-4 و Geran-5 را پرتاب کند که همگی قادر به حمل محموله انفجاری به اهدافی در فاصله تقریبا 1000 کیلومتری هستند.