پوتین آماده صلح در ابوظبی نیست

مدیر مرکز صداقت دموکراتیک.

در حالی که جنگ روسیه و اوکراین که مدت ها پیش وارد مرحله فرسایشی شده است، روسیه، اوکراین و ایالات متحده دور جدیدی از مذاکرات سه جانبه با میانجیگری ایالات متحده را در تاریخ 10 نوامبر در ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی آغاز کردند. این مذاکرات قرار است در 11 نوامبر ادامه یابد.

این گفتگوها پس از یک عملیات بشردوستانه موفقیت آمیز در اولشکی، شهری در جنوب اوکراین که از سال 2022 توسط نیروهای روسیه اشغال شده است، انجام می شود.

از دسامبر 2025، اولشکی یک بحران غذایی را تجربه کرد که در تابستان امسال به شدت بدتر شد. طی سال‌های تحت اشغال روسیه، جمعیت آن از 25000 نفر به 2000 نفر کاهش یافت و بحران غذایی بقای کسانی را که باقی مانده بودند تهدید کرد. با این حال، در تابستان، سرویس‌های اطلاعاتی اوکراین و روسیه توافق کردند که بر روی یک آتش‌بس محلی کار کنند تا ساکنان اولشکی را - در صورت تمایل به ترک - به اوکراین یا روسیه تخلیه کنند.

ماموریت بشردوستانه به طرز شگفت انگیزی بدون مشکل پیش رفت. هر دو طرف به توافق آتش بس پایبند بودند، صدها نفر با موفقیت (عمدتا به اوکراین) از شهر رنج کشیده تخلیه شدند، و دیدن نمایندگان حقوق بشر اوکراین و روسیه، دیمیترو لوبینتس و یانا لانتراتووا که ماموریت بشردوستانه را به طور مسالمت آمیز و با احترام متقابل هماهنگ می کردند، فوق العاده بود.

آیا این مأموریت موفقیت آمیز می تواند زمینه را برای پیشرفت مذاکرات صلح ابوظبی که با میانجیگری ایالات متحده بین روسیه و اوکراین انجام می شود، یا حداقل به آن کمک کند؟ عوامل متعددی نشان می دهد که این بعید است.

یکی از شاخص های فوری این است که موفقیت ماموریت در اولشکی نه به دلیل تمایل مسکو برای صلح، بلکه به دلیل تمایل این کشور برای حمایت از غرور دونالد ترامپ در زمینه خصومت او با رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی.

مدت هاست که می دانستند ترامپ می خواست جایزه صلح نوبل به او اعطا شود. با این حال، علیرغم ادعای او مبنی بر پایان دادن به جنگ های بی شمار در سراسر جهان، بعید است ترامپ این جایزه معتبر را دریافت کند. امروز به نظر می رسد که برنامه خانواده ترامپ تلاش برای کسب جایزه صلح نوبل برای ملانیا ترامپ است.

به نظر می رسد که ماموریت بشردوستانه اولشکی نمونه ای از این موضوع باشد. چند روز قبل از آتش‌بس، کاخ سفید اعلام کرد که این ملانیا ترامپ - در «نقش رسمی او به‌عنوان واسطه انحصاری» - بود که بحث‌ها را درباره توافق آتش‌بس بین روسیه و اوکراین آغاز کرده بود، بنابراین نه تنها تلاش‌های واتیکان برای تأمین آتش‌بس اولشکی، بلکه این واقعیت را که سرویس‌های اطلاعاتی تسلیحاتی موقت اوکراین و روسیه قبلا در تابستان تسلیحات تابستانی مورد بحث قرار گرفته بودند، نادیده گرفت.

با این حال، مسکو به راحتی از نسخه واشنگتن از نقش مهم ملانیا ترامپ در توافق حمایت کرد و کیف نیز مجبور شد با آن نسخه همسو شود.

روسیه و اوکراین هر دو به دنبال جذب دونالد ترامپ به سمت خود هستند، اما در حالی که هر دو کشور در نهایت موافقت کردند که در کنار تبلیغ بانوی اول ایالات متحده به عنوان یک "صلح‌ساز" توسط کاخ سفید بازی کنند، احتمالا مسکو معتقد بود که موفقیت ماموریت بشردوستانه اولشکی بیشتر از کیف به نفع آن خواهد بود. استدلال آشکار پوتین در اینجا این است که تمایل آشکار مسکو به همکاری ممکن است نارضایتی ترامپ از زلنسکی را عمیق‌تر کند و این توهم او را تقویت کند که این اوکراین به جای روسیه است که راه پایان جنگ را مسدود می‌کند.

برای پوتین، برنده شدن ترامپ راهی برای ادامه تجاوز به اوکراین در شرایط مساعدتر خواهد بود - نه راهی برای صلح با اوکراین.

عامل دیگری که حاکی از بعید است که مذاکرات ابوظبی منجر به پیشرفت در جهت صلح پایدار شود این است که مسکو ولادیمیر مدینسکی، دستیار پوتین را به عنوان رئیس هیئت روسی برای مذاکرات در امارات منصوب کرد. مدینسکی در سال‌های 2022 و 2025 ریاست هیئت‌های روسیه را برای مذاکرات با اوکراین در استانبول بر عهده داشت و انتصاب مجدد او به عنوان رهبر هیئت برای ابوظبی نشان می‌دهد که موضع روسیه در مورد اوکراین از زمان مذاکرات استانبول تغییر نکرده است.

تنها نتیجه قابل قبول جنگ برای روسیه تسلیم اوکراین است و تسلیم شدن برای اوکراین در سال‌های 2022 و 2025 غیرقابل قبول بود و امروز نیز چنین است.

با این حال، به نظر می رسد پوتین معتقد است که روسیه در موقعیت مذاکره قوی تری نسبت به اوکراین قرار دارد و اعتقاد او بر فرضیات نادرست و واقع بینانه استوار است.

از یک طرف، اشتباه پوتین است که فرض کنیم حملات مداوم روسیه به زیرساخت‌های اوکراین، از جمله منابع انرژی و آب، می‌تواند تاب‌آوری اوکراینی‌ها را تضعیف کند تا جایی که از مقامات بخواهند به روسیه تسلیم شوند یا علیه دولت شورش کنند. اوکراین در حال مبارزه با یک جنگ وجودی است، که در آن تسلیم به معنای مرگ، شکنجه و پاکسازی قومی است - شیوه هایی که مشخصه حاکمیت روسیه در سرزمین های کنونی اشغال شده اوکراین است. اوکراینی ها راهی جز مقاومت در برابر تجاوز روسیه ندارند.

از سوی دیگر، مسکو به درستی در حال ارزیابی تحولات در سراسر غرب است، جایی که ادامه حمایت از اوکراین در چندین جبهه به چالش کشیده شده است. در حالی که کشورهای اروپایی به تامین مالی منابع تسلیحاتی برای دفاع اوکراین ادامه می دهند، سهم بزرگی از تسلیحات مورد نیاز این کشور از سوی ایالات متحده تامین می شود. جنگ مشترک ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران برخی از ذخایر ایالات متحده را تخلیه کرد و ظرفیت ایالات متحده برای ذخیره مجدد آنها محدود است، که شکاف قابل توجهی در تلاش‌های تهاجمی و دفاعی اوکراین ایجاد می‌کند، به‌ویژه وقتی صحبت از دفاع هوایی می‌شود.

پیروزی حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده به سختی وضعیت را تغییر خواهد داد، حتی اگر این حزب نسبت به جمهوری‌خواهان برای اوکراین مطلوب‌تر بوده است: کمبود تسلیحاتی که ایالات متحده می‌تواند از طریق متحدانش به اوکراین بفروشد، یک موضوع مادی است تا سیاسی.

علاوه بر این، تداوم حمایت نظامی و اقتصادی که اوکراین از متحدان اروپایی و سایر متحدان خود دریافت می‌کند، نه تنها به اجماع سیاسی بین این متحدان در مورد نیاز به چنین حمایتی، بلکه به مواضع فردی آن متحدان نیز بستگی دارد. فرانسه در نیمه اول سال 2027 انتخابات ریاست جمهوری برگزار خواهد کرد و احتمالا پس از آن انتخابات پارلمانی زودهنگام برگزار خواهد شد و حزب ملی گرای راستگرای ملی رالی شانس خوبی برای تضمین ریاست جمهوری و نخست وزیری جمهوری فرانسه دارد.

مارین لوپن، رهبر غیررسمی این کشور، که اعلام کرده است در بهار سال آینده برای ریاست جمهوری نامزد خواهد شد، قبلا گفته بود که فرانسه دیگر نمی تواند به اوکراین کمک مالی کند و به این معناست که در صورت انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهور این کمک مالی را متوقف خواهد کرد. علیرغم این واقعیت که فرانسه دومین اقتصاد بزرگ اتحادیه اروپا است، این کشور تنها پنجمین کمک کننده دوجانبه اتحادیه اروپا به اوکراین است. اما فرانسه یک کشور اروپایی با نفوذ است و اگر حمایت مالی از اوکراین را متوقف کند، ممکن است در میان برخی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا اثر دومینویی ایجاد کند و اقتصاد و داخلی بیشتری ایجاد کند.

فشار سیاسی بر آن دسته از دولت های اتحادیه اروپا که به کمک به اوکراین ادامه می دهند.

مارین لوپن، که حزبش در سال 2014 از روسیه حمایت مالی دریافت کرد و در سال 2017 شخصا با پوتین در مسکو ملاقات کرد، به احتمال زیاد بهترین گزینه روسیه برای سال 2027 با توجه به تضعیف دفاع اوکراین است. اما این تنها شرط بندی نیست. در آلمان، حزب ملی گرای راست آلترناتیو برای آلمان در نظرسنجی ها افزایش یافته است و این حزب بزرگترین حزب آشکارا طرفدار پوتین و ترامپ در اتحادیه اروپا است. و خود ترامپ، علیرغم شکست حزب جمهوری‌خواهش در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سال 2026، یکی از شرط‌های مهم روسیه در زمینه جنگ روسیه است.

این واقعیت که روسیه در مذاکرات سه جانبه ابوظبی شرکت کرد، نشانه ای از آمادگی این کشور برای صلح با اوکراین نیست. اینطور نیست - روسیه امیدوار است که حمایت غرب از اوکراین از بین برود، و معتقد است که منابع لازم برای منتظر ماندن برای آن لحظه فرضی را دارد.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.