پول، خانواده و تبعیض جنسی - چرا تعداد مربیان زن در حال کاهش است

تعداد زنان مربیگری در انگلستان در سال‌های اخیر به ویژه در سطح پایه کاهش یافته است.

امیلی هندی‌ساید، رئیس انجمن مربیان ورزشی حرفه‌ای بریتانیا، می‌گوید علیرغم موفقیت‌های اخیر در زمین مسابقه و افزایش رسانه‌ها برای ورزش زنان در بریتانیا، مربیان زن «باید دو برابر مردان تلاش کنند تا مورد احترام و اعتبار قرار گیرند».

مطالعه ای از کوچینگ انگلستان نشان می دهد که در سال های اخیر تعداد کلی مربیان زن 6 درصد کاهش داشته است.

این کاهش به ویژه در سطح پایه شدید است، با کاهش 10 درصدی تعداد مربیان داوطلب زن - که به طور قابل توجهی بر مسیرهای ورزش آماتور تأثیر می گذارد.

هندی ساید، مربی سابق نتبال ولز و سرپرست تیم کوچینگ بریتانیا، به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: وقتی مردم یک مربی را تصور می‌کنند، ابتدا یک مرد را تصور می‌کنند، مردم انتظار یک مرد را دارند.

"این فرضیات باعث می شود مردم احساس کنند که به آنجا تعلق ندارند. زنان باید دو برابر بیشتر تلاش کنند تا مورد احترام قرار گیرند و معتبر باشند."

تحقیقات بیشتر موانع سیستماتیکی را که مربیان زن تجربه می‌کنند، از جمله قلدری، آزار و اذیت و فرصت‌های نابرابر را برجسته کرد.

بر اساس داده‌های جدید اتحادیه فوتبال انگلیس که این هفته منتشر شد، تأثیر آن به بازیکنان جوان منتقل می‌شود.

نیمی از دخترانی که فوتبال منظم بازی می کنند می گویند به مربی زن چیزی می گویند که نمی توانند به والدین یا قیمشان بگویند، در حالی که برای یک مربی مرد این رقم فقط یک در هشت است - اما تنها 7 درصد از افرادی که فوتبال پایه را در انگلیس مربیگری می کنند زن هستند.

مطالعه بنیاد فوتبال بلومزبری در ارتباط با اتحادیه فوتبال انگلیس نشان داد که 13 درصد از دختران نوجوان حداقل یک بار در هفته فوتبال منظم بازی می کنند، در مقابل 46 درصد از پسران. از بین دخترانی که بازی می کنند، 49 درصد بیشتر یا همیشه توسط فردی از جنس خودشان مربی می شوند، در مقابل 85 درصد از پسران.

این با آنچه مربیان زن برای سال‌ها تجربه کرده‌اند مطابقت دارد - در حالی که فرصت‌ها در سطح بالا در حال افزایش است، برای اکثر آنها تغییر کمی ایجاد شده است.

امیلی هندی‌ساید (سمت چپ) رهبر کوچینگ بریتانیا می‌گوید برای کمک به زنان در امر مربیگری، مداخله دولت لازم است

نمونه ای از موفقیت در سطح نخبگان سوپرلیگ بانوان است. در ژانویه 2023، تنها چهار نفر از 12 مربی WSL زن بودند.

در حال حاضر، از 14 مربی در سطح برتر انگلیس، 8 نفر زن هستند، از جمله مدیران هر سه تیم تازه ارتقا یافته - امی مریکس در بیرمنگام، جو پاتر از کریستال پالاس و کارن هیلز از چارلتون اتلتیک.

سهمیه جدید فیفا مبنی بر اینکه تیم های زنان باید یک سرمربی یا دستیار زن داشته باشند نیز به اصلاح تعادل در سطح بالای فوتبال کمک کرده است.

با این حال، در سطح مردم، داستان متفاوتی است، با موانعی از جمله هزینه و مراقبت از کودکان، حتی برای شیرزنان سابق.

فارا ویلیامز، ملی پوش سابق تیم ملی انگلیس که در برنامه فوتبال زنان بی بی سی درباره کاهش تعداد مربیان صحبت می کرد، گفت: «این عدد یک شوک است.

"هزینه انجام مجوزهای B و A، و حقوق یا فرصت هایی که از این سرمایه گذاری به دست می آورید، کاملا به هم نمی خورد. آنها بسیار پرهزینه هستند، آن نشان ها.

"من آن را [مسیر مربیگری] را امتحان کردم، استفاده از آن فرصت امکان پذیر نبود. برخی می توانند این ریسک را بپذیرند، اما نسل بازیکنان ما، آنقدر دستمزد دریافت نکردیم که بتوانیم وام مسکن را آزاد کنیم، قبوض باید پرداخت شود. من باید کاری انجام می دادم که صورت حساب ها را پرداخت کند، و مربیگری فوتبال اینطور نبود.

"زمانی که بازی می‌کردم، قاطعانه می‌خواستم مربی شوم، مربی تیم‌های توسعه در اورتون، لیورپول و ردینگ بودم، اما خیلی متفاوت است. وقتی در حال بازی هستید، فرصت مربیگری در سطح بالاتر را ندارید، سپس وقتی از بازی بیرون می آیید، پول ندارید."

مجوز Uefa Pro، خارجی - صلاحیت لازم برای مربیگری در بالاترین سطح فوتبال انگلیس - 14000 پوند هزینه دارد و تنها 24 مکان برای هر دریافت وجود دارد.

برای مجوز C، پایین ترین سطح گواهی، هزینه 650 پوند است. ، خارجی این می تواند یارانه پرداخت شود، اما تنها در صورتی که متقاضی در حال حاضر با یک باشگاه ثبت شده FA مرتبط باشد و وضعیت مرغ و تخم مرغ را ایجاد کند.

Handyside اذعان می کند که هزینه یک مانع بزرگ برای زنان و مردان است.

او گفت: "سه مانع اصلی برای مردان و زنان یکسان است و هزینه برای هر دو وجود دارد."

"این به عنوان یک مانع بزرگتر برای زنان در نظر گرفته می شود، زیرا زمانی که شما باید دو برابر بیشتر تلاش کنید، تعادل ریسک و پاداش بیشتر است.

"اگر شما یک زن هستید و به این هزینه نگاه می کنید و فکر می کنید که بیش از حد تحت حمایت قرار خواهید گرفت، 650 پوند تاثیر بیشتری خواهد داشت."

فارا ویلیامز می گوید که هزینه دوره های مربیگری مانعی برای جاه طلبی های او شده است

هندی ساید که به مدت چهار سال مربی تیم نتبال ولز بود و پس از بازی‌های مشترک المنافع تابستان گذشته را ترک کرد، در کنار امضای اعلامیه هلسینکی برایتون پلاس - چارچوب بین‌المللی برای پیشبرد برابری جنسیتی در ورزش، در طرح جدید مربیگری زنان در سازمانش قرار دارد.

او می گوید که مداخله دولت برای دسترسی بیشتر به کوچینگ ضروری است.

او گفت: "من دوست دارم دستورات بیشتری از سوی دولت در مورد معیارهای مربیگری، از جمله حفظ به عنوان شاخص عملکرد با بودجه مرتبط با آن وجود داشته باشد."

در حالی که ویلیامز از کاهش تعداد مربیان شوکه شده است، برای کسانی که قبلا در فوتبال پایه حضور داشتند، چندان شگفت‌انگیز نیست.

زوئی کانینگ مربی بودن در باشگاه محلی منچستر لیس را با شغل روزانه خود به عنوان افسر دسترسی معلولان در ولورهمپتون واندررز متعادل می کند.

او که دارای مجوز Uefa B است، به مدت پنج سال مربی بوده است، از جمله یک دوره تمام وقت در مکلسفیلد.

او به بی‌بی‌سی اسپورت می‌گوید: «میان سطح بالا و فوتبال پایه یک گسست شدید وجود دارد.

"برای مجوز B خود، به 12 ماه دیگر در مربیگری در یک محیط نخبه نیاز دارید. چگونه قرار است به یک باشگاه نخبگان بدون تجربه نخبگان بروم؟"

کانینگ برای مجوز B خود کمک مالی دریافت کرد - که 1250 پوند هزینه خارجی دارد - اما مجبور شد هزینه های خود را برای سفر بین ولورهمپتون و منچستر، جایی که دوره برگزار می شد، تامین کند.

وقتی نوبت به مجوز A رسید - که قیمت خارجی آن 4150 پوند است - او مجبور شد نه بگوید، و حتی نمی توانست به دوره سطح حرفه ای فکر کند.

او می گوید: «هزینه قطعا یکی از تأثیرات عمده است. "شما می توانید کمک هزینه ها و کمک های مالی را دریافت کنید؛ اما برای مجوز پرو، زمانی که در افراد مردمی یا در نقش های داوطلبانه هستید، این نوع پول از کجا می آید؟ این امکان پذیر نیست.

قطعا کارهای بیشتری در زمینه بورسیه های تبلیغاتی و پشتیبانی وجود دارد. شاید چیزی شبیه به وام های دانشجویی باشد.

مربیان به سادگی باید دستمزد بهتری دریافت کنند - بنابراین اغلب داوطلبانه یا حداقل دستمزد است.

آنیتا آسانته یکی از چندین بازیکن ملی پوش سابق انگلیس است که احساس می کند نمی توانند حرفه مربیگری را دنبال کنند

در حالی که هزینه یک نگرانی جهانی برای همه جنسیت ها است، یکی از عواملی که به طور نامتناسبی بر زنان تأثیر می گذارد خانواده است - چه شروع یک، از جمله بارداری، یا الزامات مراقبت از کودک.

آنیتا آسانته، ملی‌پوش سابق انگلیس، حرفه مربیگری خود را پس از آویختن کفش‌هایش، از جمله یک جادوی با بریستول سیتی در WSL 2، آغاز کرد. او در صحبت‌هایش در بی‌بی‌سی فوتبال زنان Fallout، درباره مواجه شدن با تصمیمی که برای بسیاری از زنان ورزشکار آشناست صحبت می‌کند.

او گفت: "برای خودم، درها باز شد - من خوش شانس بودم که به بریستول سیتی رفتم و با آنها کار کردم، سپس با تیم زیر 23 سال انگلیس."

اما این یک انتخاب برای من شد؛ ما یک فرزند خردسال در خانه داریم، و برای بازیکنان بسیاری از دوران بازی ما در رویدادها و خانواده از دست رفته است - شما آن زمان را می خواهید.

"زنان جوان زیادی هستند که می خواهند به مربیگری بروند اما از حمایت برخوردار نیستند. سپس وقتی مربیان به آنجا می‌رسند، اغلب منابع کافی ندارند، بنابراین کار در مورد مربیگری کمتر می‌شود و برای مردم ضرر می‌کند."

برخی از باشگاه ها تلاش می کنند تا به تعادل کمک کنند.

Handyside کمپین باشگاه غیر لیگ کنت Faversham Town را برای جذب مادران به مربیگری برجسته کرد - اما این یک مثال نادر است.

او گفت: «آنچه در مورد تجربه یک زن می تواند منحصر به فرد باشد مراحل زندگی است - مانند پدر و مادر شدن، زمانی که زنان بچه را حمل می کنند. «این به طور نامتناسبی بر زنان تأثیر می گذارد.

"ما به اشتراک های شغلی، نقش های مربیگری پاره وقت بیشتری نیاز داریم. اگر برای مدتی نیاز به کناره گیری دارید، نباید برای همیشه از آن دور شوید.

«آنچه در سطح مردم مرا تحت تأثیر قرار داده است این است که زنان به محض تشکیل خانواده از کار بیکار می شوند، که در سطح نخبگان آنقدر که قانون استخدام از آنها حمایت می کند، این اتفاق نمی افتد.

"همه مربیان باید توافقات و قراردادهایی داشته باشند - اگر نیاز به کناره گیری دارید، باید ضمانت هایی برای بازگشت داشته باشید.

مردم سزاوار احترام و حمایت در سطح مردم هستند.»

سارینا ویگمن (مرکز) انگلیس را به قهرمانی پشت سر هم در یورو زنان هدایت کرده است

و علیرغم موفقیت‌های عظیم اخیر در بریتانیا در ورزش زنان نخبه - مانند قهرمانی متوالی تیم فوتبال انگلیس در مسابقات قهرمانی اروپا، یا تیم اتحادیه راگبی گل سرخ انگلیس که مدعی قهرمانی در جام جهانی در توئیکنهام شده است - شبح قدیمی ورزش به عنوان یک حوزه مردانه هنوز پابرجاست.

کانینگ می‌گوید: «من چند دوره مربیگری گذرانده‌ام و یک مربی مربی زن نیز وجود داشته است.

"و در گواهینامه B من، 28 مرد در دوره شرکت کردند و سه زن. رفتن به آن محیط ترسناکی است.

در بخش ما [منچستر لیسز]، شاید تعداد انگشت شماری مربی زن وجود داشته باشد. در روز مسابقه یک داور مرد، مربیان مرد حضور خواهند داشت. می تواند ترسناک باشد."

Handyside می‌خواهد که برنامه Women in Coaching تفاوتی واقعی فراتر از عبارات جذاب یا الهام ایجاد کند.

او می‌گوید: «این «آن را ببین» نیست، که برای من خوب نیست.

"ما می خواهیم نشان دهیم که بخش ورزش واقعا برای زنان ارزش قائل است و آنها را می خواهد.

"این در مورد سرزنش مردان نیست. این در مورد ماهیت ورزش با عملکرد بالا است - همه یا هیچ. این فرهنگ، کلیشه هایی است که وجود دارد."

مصاحبه ها و محتوای اضافی را در فید هفتگی فوتبال زنان بی بی سی بیابید