پیامدهای بهداشت عمومی یک سرشماری نادرست

—liveslow—Getty Images

در سال 2015، دپارتمان بهداشت عمومی شیکاگو سه مورد از بیماری تهاجمی مننگوکوک را شناسایی کرد، یک پاتوژن بسیار خطرناک که می تواند ظرف چند ساعت از بین برود. برای تعیین اینکه آیا این موارد نشانه شیوع بزرگتری است یا خیر، بخش - که یکی از ما، دکتر جولی موریتا، در آن زمان رهبری آن را بر عهده داشت - باید نه تنها کل موارد، بلکه کل جمعیت و جمعیت مناطق آسیب دیده را بداند. این تیم به یک ستون از سیستم بهداشت عمومی کشور ما تبدیل شد: سرشماری ایالات متحده.

داده‌ها نشان داد که مردانی که با مردان - از جمله مردان همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا - در میان جمعیت سیاه‌پوست شهر رابطه جنسی دارند، به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار گرفتند. این یافته پاسخ وزارت بهداشت را برانگیخت، که شامل همکاری با شرکای اجتماعی برای افزایش هزاران واکسن رایگان در محله‌های سراسر شیکاگو بود. به جای شیوع بزرگتر و بسیار مرگبارتر، شیوع با 11 مورد در شیکاگو و یک مورد مرگ پایان یافت.

داده های سرشماری همه جنبه های سیستم بهداشت عمومی کشور ما را مطلع می کند. به عنوان رهبران سابق آژانس های بهداشتی محلی و فدرال، ما این را از نزدیک دیده ایم. متأسفانه، دولت ترامپ تغییرات اساسی در سرشماری پیشنهاد داده است که کشور ما را سالم تر، ایمن تر و کمتر عادلانه می کند.

دوره نظرات عمومی در مورد این پیشنهاد در 2 نوامبر بسته می شود. رهبران بهداشت باید به سرعت برای مقابله با این تغییرات عمیقا اشتباه حرکت کنند. برای ما واضح است که این تغییرات نه تنها به منزله حمله به سیستم بهداشت عمومی ما بلکه به قانون اساسی ایالات متحده نیز خواهد بود.

طبق قانون اساسی، دولت فدرال از سال 1790 هر دهه یک سرشماری ملی را از طریق جنگ ها، افسردگی ها و همه گیری ها انجام داده است. همه کسانی که در کشور ما زندگی می کنند مهم هستند و باید حساب شوند. اما دولت ترامپ پیشنهاد می کند که سرشماری باید عمدا افراد را حذف کند. این شامل ساکنان غیرمجاز و دارندگان ویزای غیر مهاجرتی، مانند دانشجویان خارجی و کارگران موقت می شود که ویزای آنها ممکن است به آنها اجازه دهد چندین سال در ایالات متحده زندگی کنند.

دولت در تلاش است تا سؤالات جمعیت شناختی مربوط به نژاد، قومیت و گرایش جنسی را از پرسشنامه سرشماری حذف کند.

عواقب آن گسترده خواهد بود. شمارش نادرست بر نمایندگی کنگره تأثیر منفی می گذارد. این ایده که برخی افراد شایسته شمارش ناخوشایند نیستند، بازتاب "سازش 3/5" است، یک بند موذیانه و بعدا لغو شده در قانون اساسی اصلی که طبق آن افراد برده کمتر از افراد کامل به حساب می آمدند. داده های جمعیتی ناقص و نامعتبر می تواند نحوه توزیع تریلیون ها دلار فدرال را در میان صدها برنامه مانند Medicaid، SNAP، WIC و Head Start مخدوش کند.

جوامعی که بیشترین نیازها را دارند، به‌ویژه آنهایی که خانواده‌های مهاجر یا مختلط دارند، احتمالا بیشترین آسیب را خواهند دید.

اینها همسایه ها، خانواده ها و دوستان ما هستند. اما بیایید واضح بگوییم: تأثیرات فراتر از آن جوامع، به ویژه پیامدهای سلامت عمومی خواهد بود. همانطور که شیوع مننگوکوک شیکاگو نشان می دهد، مقامات بهداشتی برای محافظت از مردم در برابر بیماری ها و سایر تهدیدها به تصویری کامل نیاز دارند. آنها باید بدانند چه کسی، کجا و با چه سرعتی بیمار می شود. هر یک از این داده ها را از معادله خارج کنید، و افرادی که به بیشترین کمک نیاز دارند، احتمال کمتری برای دریافت آن دارند.

در طول همه‌گیری آنفلوانزای H1N1 در سال 2009، زمانی که یکی از ما، دکتر ریچارد بسر، به عنوان سرپرست مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) خدمت می‌کرد، داده‌های سرشماری در ردیابی شیوع بسیار مفید بود. CDC برای محاسبه میزان عفونت بر اساس سن به این داده‌ها تکیه کرد، که نشان داد کودکان و بزرگسالان جوان با نرخ‌های بسیار بالاتری نسبت به بزرگسالان مسن‌تر بیمار می‌شوند - یک انحراف چشمگیر از الگوهای معمولی مشاهده شده با آنفولانزای فصلی. زمانی که واکسنی در دسترس قرار گرفت، این داده‌ها مستقیما توصیه‌هایی را ارائه می‌کردند که کودکان و بزرگسالان را در اولویت قرار می‌دادند.

یک دهه بعد، همه‌گیری کووید اهمیت این داده‌ها را در مقیاس وسیع نشان داد. با افزایش تعداد موارد در ماه های اولیه شیوع، داده های جمعیتی و جمعیتی نشان داد که چه کسی بیشترین بار را به دوش می کشد. CDC دریافت که نرخ بستری شدن در بیمارستان برای جمعیت سرخپوستان آمریکایی، بومیان آلاسکا، سیاه پوستان و اسپانیایی ها بالاترین میزان است. CDC بعدا از تخمین‌های جمعیتی برای محاسبه نرخ واکسیناسیون بر اساس نژاد و قومیت استفاده کرد و به مقامات بهداشتی اجازه داد تفاوت‌ها را در جذب واکسن شناسایی کنند.

ایالت هایی مانند کارولینای شمالی با موفقیت به داده های سرشماری برای افزایش نرخ واکسیناسیون در میان جمعیت های هدف متکی بودند.

این مثال‌ها مکان‌ها، بیماری‌ها و سطوح مختلف دولت را در بر می‌گیرند، اما موضوعات مشترک را نشان می‌دهند: مقامات بهداشت عمومی برای نجات جان‌ها و محافظت از جوامع به شدت به داده‌های سرشماری تکیه می‌کنند، و حفاظت از جوامعی که در معرض بیشترین خطر قرار دارند، به حفظ امنیت و سلامت همه ما کمک می‌کند.

مقامات بهداشتی از شمارش جمعیت برای مطالعه سرطان، بیماری قلبی، HIV/AIDS و بسیاری از بیماری‌های دیگر استفاده می‌کنند. داده‌های جمعیتی تفاوت‌هایی را نشان می‌دهند که اعداد خام می‌توانند آن‌ها را پنهان کنند و نشان دهند که آیا این شکاف‌ها در حال رشد یا کاهش هستند. آنها با هم یک نقشه راه برای هدایت منابع به جایی که می توانند بهترین کار را انجام دهند ارائه می دهند.

شمارش سرشماری بعدی هنوز چند سال باقی مانده است، اما تصمیم رهبران ما در حال حاضر بسیار مهم است. سرشماری که عمدا افراد کمتری را شمارش می‌کند و در عین حال کمتر در مورد آنها به ما می‌گوید، کشور ما را برای شیوع بیماری‌ها و بیماری‌های همه‌گیر آینده آماده نمی‌کند و در عین حال رسیدگی به چالش‌های بهداشتی روزانه را دشوارتر می‌کند. این برای جامعه بهداشت عمومی ضروری است که در حال حاضر صحبت کنند.