چرا احزاب با چشم انداز ضعیف در اسرائیل زمان پخش زیادی دارند؟
آرون بوکسرمن دیوید ام. هالبفینگر و لئو ساندز
اسرائیلیها روز سهشنبه در تعداد زیادی به پای صندوقهای رای رفتند، در انتخاباتی که بسیاری آن را همهپرسی درباره نخستوزیر بنیامین نتانیاهو میدانند. به گفته کمیته مرکزی انتخابات، تا ظهر روز، پنج ساعت پس از باز شدن رایدهیها، مشارکت رایدهندگان 31.5 درصد بود که در آن زمان بیشتر از هر انتخابات عمومی اسرائیل از دهه 1970 بود.
این انتخابات اولین انتخابات اسرائیل پس از حملات حماس در 7 اکتبر 2023 است که ملت را سرگردان کرد و آتش جنگ سه ساله را شعله ور ساخت. همچنین این پتانسیل را دارد که یکی از تأثیرگذارترین ها در تاریخ کشور باشد.
رأی دهندگان بین دو بلوک که دیدگاه های کاملا متفاوتی را ارائه می دهند، حق انتخاب دارند. آقای نتانیاهو به دنبال انتخاب مجدد در راس راست افراطی ترین دولت تاریخ اسرائیل است. ائتلاف او متشکل از ملی گراها و یهودیان افراطی ارتدوکس با گروهی از احزاب مخالف به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش که پسرش در جنگ غزه کشته شد، روبرو می شود.
هر دو طرف انتخابات را به عنوان یک لحظه شکست برای کشور در نظر می گیرند. ائتلاف آقای نتانیاهو نوید یک اسرائیل مذهبی تر را با تسلط هرچه بیشتر بر کرانه باختری و غزه می دهد. مخالفان او این رای را آخرین فرصت برای حفظ دموکراسی و عقب نشینی اسرائیل از آستانه تبدیل شدن به یک کشور منفور تحت تحریم های بین المللی می دانند.
رای گیری در ساعت 10 شب پایان می یابد، اما بعید است که حکم فوری در مورد اینکه چه کسی نخست وزیر آینده خواهد بود، صادر شود. نظرسنجیها نشان میدهد که متحدان و رقبای نتانیاهو تقریبا برابر هستند و تشکیل یک ائتلاف دولتی در سیستم پارلمانی اسرائیل ممکن است هفتهها یا ماهها طول بکشد.
رهبران اپوزیسیون به رهبری آقای آیزنکوت خواستار حسابرسی در مورد آنچه که آنها شکست آقای نتانیاهو در جلوگیری از حملات فاجعه بار 7 اکتبر می نامند، شده اند. آنها همچنین متعهد شده اند که وجهه درهم شکسته اسرائیل را در خارج از کشور ترمیم کنند، از جمله با سرکوب خشونت افراطی اسرائیل علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی.
آقای نتانیاهو در برابر تشکیل یک کمیسیون مستقل برای بررسی حملات 7 اکتبر مقاومت کرده است. او قول داده است که با بازنگری در سیستم قضایی اسرائیل پیش برود، اقدامی که به گفته منتقدان می تواند لیبرال دموکراسی این کشور را تضعیف کند. و متحدان او می گویند که به رغم محکومیت بین المللی، به تشدید تسلط اسرائیل بر کرانه باختری و غزه ادامه خواهند داد.
این رهبر 77 ساله برای دهه ها بر سیاست اسرائیل تسلط داشته است. او در روزهای اخیر بارها پیشنهاد کرده بود که کشور بدون مسئولیت او ممکن است با نابودی روبرو شود.
مسائل کلیدی: در یک کارزار پرآشوب، چندین موضوع رای دهندگان اسرائیلی را از هم جدا کردند. ادامه مطلب ›
فلسطینیها: در حالی که اسرائیلیها به پای صندوقهای رای میروند، فلسطینیان در کرانه باختری تحت قرنطینه نظامی اسرائیل هستند. فلسطینیان در کرانه باختری و غزه نمی توانند در انتخابات اسرائیل رای دهند، اما اگر ائتلاف آقای نتانیاهو در قدرت بماند، ممکن است چیزهای زیادی از دست بدهند. ادامه مطلب ›
سیاست ائتلافی: سیاست انتخاباتی گسسته اسرائیل به این معنی است که نه آقای نتانیاهو و نه مخالفان او احتمالا به یک پیروزی آسان نخواهند رسید. این احتمالات از یک ائتلاف شکننده تا یک دولت اقلیت تا دور دیگری از انتخابات متغیر است. ادامه مطلب ›
ترامپ میگوید: رئیسجمهور ترامپ از آقای نتانیاهو حمایت کرده و از او بهعنوان یک شریک مهم در جنگ علیه ایران تمجید کرده و گفته است که هر کس دیگری «رهبر اشتباه» اسرائیل خواهد بود. تحلیلگران تردید داشتند که مداخله رئیس جمهور ایالات متحده بسیاری از رأی دهندگان را تحت تأثیر قرار دهد.
اسرائیلیهایی که روز سهشنبه رای میدهند، با انبوهی از برگههای رای مواجه میشوند که با حروف اول و نام 36 حزب در انتخابات چاپ شده است.
اکثریت هیچ شانسی برای راهیابی به پارلمان 120 کرسی ندارند - اما یک ویژگی عجیب در سیستم انتخاباتی اسرائیل تضمین میکند که حتی مبهمترین رقبا هم در کانون توجه سیاسی قرار بگیرند.
در حالی که احزاب از خرید وقت تلویزیونی در اسرائیل منع شدهاند، آنها مستحق هفت دقیقه پخش رایگان در هر یک از کانالهای اصلی تلویزیون و رادیو هستند - با زمان اضافی برای هر کرسی که یک حزب در پارلمان در حال خروج دارد. بلوک های شبانه پخش انتخاباتی، که می تواند تقریبا یک ساعت در دو هفته قبل از رای گیری اجرا شود، از زمان ورود تلویزیون به اینجا در دهه 1960 یکی از ستون های اصلی کمپین ها بوده است.
این کمپین شامل حدود دوازده حزب بزرگتر است که انتظار می رود حداقل آستانه چهار کرسی را برای ورود به پارلمان کسب کنند یا به آن نزدیک شوند.
اما هر انتخابات اسرائیل شامل مجموعه ای از احزاب باطنی است که توسط طیفی از شخصیت ها از مسیحیان بالقوه گرفته تا شوخی ها اداره می شود. از 38 حزبی که در کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل ثبت نام کرده اند، دو حزب از آن زمان کنار رفته اند.
حزب دزدان دریایی اسرائیل از سال 2012 با پلتفرمی که خواستار آزادی های مدنی در عصر دیجیتال و همچنین اینترنت رایگان و "صلح بین همه مردمی است که در اینجا زندگی می کنند" در انتخابات اسرائیل شرکت کرده است. برای این انتخابات، این حزب دن آریلی - اقتصاددان رفتاری آمریکایی اسرائیلی و نویسنده پرفروش - را در جایگاه سوم فهرست 24 نفره خوش بینانه خود دارد.
حزب دیگر، Sharshar for Love and Unity، توسط ایتان شویلی رهبری میشود، که نقش پادشاهی به نام شاه شارشار را با تاجهای نگین دار و شنل آبی برعهده دارد. پیشنهاد او برای نخستوزیری، که مشخصا یک شات طولانی است، با وعده یک بلیت تئاتر رایگان برای هر بزرگسال اسرائیلی همراه است.
حزب گان ادن یا بهشت می خواهد جامعه ای مبتنی بر صلح، عدالت، آزادی و فراوانی بسازد. این حزب خواستار اصلاح نظام آموزشی برای ارتباط بهتر آن با معنویت، حذف مالیات بر کالاهای اساسی و همچنین ترویج گفتوگو بین یهودیان، مسلمانان، مسیحیان و سایر جوامع شده است - دلیلی شایسته اما نه که احتمالا این حزب ناشناخته نسبی را وارد پارلمان کند.
همچنین حزب میثاق ابدی برای نجات اسرائیل وجود دارد که خواستار یک قانون اساسی مبتنی بر تورات است. و بلوک کتاب مقدس، یک حزب یهودی-مسیحی که رهبر آن، آوی دنیس لیپکین، از اتاق نشیمن خود هشدار می دهد که اسرائیل باید برای پذیرش 10 میلیون یهودی و غیریهودی به دلیل هولوکاست قریب الوقوع در خارج از کشور آماده شود.
و در آنچه که می توان به عنوان استفاده بدبینانه از روند دموکراتیک تلقی کرد، همسر و مادر افراطی اسرائیلی که نخست وزیر اسحاق رابین را در سال 1995 ترور کرد، حزبی را رهبری می کنند که خواستار آزادی او از زندان است. قاتل، ییگال امیر، در حال گذراندن حبس ابد است. اسرائیل در سال 2001 قانونی را تصویب کرد که به موجب آن از تخفیف مجازات هر کسی که به ترور نخست وزیر محکوم شده بود، جلوگیری کرد و تضمین کرد که آقای امیر آزاد نخواهد شد.
انتظار نمی رود که هیچ حزبی به پیروزی واضحی دست یابد، به این معنی که انتخابات احتمالا اولین گام برای تعیین اینکه چه کسی دولت بعدی را تشکیل خواهد داد، خواهد بود. در اینجا این است که چگونه ممکن است آشکار شود.
تلآویو مدتهاست که پایگاهی برای چپهای میانه بوده است، اما من در بخش سیاسی متنوعی از شهر هستم که رایدهندگان در انتخابات قبلی به طور مساوی بین حمایت از ائتلاف بنیامین نتانیاهو و مخالفان تقسیم شدهاند.
گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل، روز سهشنبه به فهرست نامزدهای برتر برای شرکت در انتخابات پیوست. سخنگوی حزب او گفت که او در هرتزلیا، حومه شمالی تل آویو رای داد.
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، با اشاره به مشارکت بالای شهروندان عرب اسرائیل، با اشاره به مشارکت بالای شهروندان عرب اسرائیل، از پایگاه راست راست خود خواسته است تا انتخابات را بدزدند.
کمیته مرکزی انتخابات روز سهشنبه به خبرنگاران گفت که هیچ نشانهای مبنی بر بینظمی گسترده وجود ندارد، اگرچه پلیس سه نفر را مظنون به تلاش برای رشوه دادن به رایدهندگان برای حمایت از حزب اسلامگرای رام دستگیر کرد.
حزب لیکود نتانیاهو نیز همین روایت را پیش می برد. این سازمان پوستری را با انبوهی از زنان با حجاب منتشر کرد که از راستگرایان اسرائیلی میخواست «در خانه نمانند».
نتانیاهو روش مشابهی را در سال 2015 امتحان کرد و حامیان خود را برانگیخت که این خط را برانگیخت که رای دهندگان عرب "به تعداد زیادی به پای صندوق های رای می روند". منتقدان او را به طعمه گذاری نژادی متهم کردند. او بعدا بابت هرگونه تخلف ناشی از این اظهارات عذرخواهی کرد.
روز سه شنبه نیز به طور موثر همین شعار را تکرار کرد.
آیلت وپرنسکی، 25 ساله، دانشجویی در اورشلیم، که گفت به حزب نفتالی بنت با هم رای داده است.
گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل، احتمالا بیشترین آرا را از کسانی که امیدوارند جانشین نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در انتخابات سراسری مهم روز سه شنبه هستند، به دست آورد.
اما این بدان معنا نیست که فقط آقای آیزنکوت می تواند حکومتی را رهبری کند که رهبر دیرینه را برکنار کند.
بسته به اینکه روند پیچیده ائتلاف سازی اسرائیل چگونه متزلزل می شود، حداقل دو سیاستمدار کهنه کار دیگر نیز ممکن است خود را در رقابت برای کرسی نخست وزیری بیابند: آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع سابق جناح راست، و نفتالی بنت، نخست وزیر زمانی که به شدت به نفع شهرک سازی های اسرائیل در کرانه باختری بحث کرده است.
نظرسنجیها در ماههای اخیر نشان میدهد که حزب آقای بنت حدود 12 کرسی در پارلمان 120 عضوی اسرائیل یا کنست به دست خواهد آورد، در حالی که حزب لیبرمن نزدیک به هشت کرسی خواهد داشت. (طبق نظرسنجی های پیش از انتخابات، حزب آقای آیزنکوت می تواند بیش از 20 کرسی به دست آورد.)
تحولات سیاسی آقای بنت و آقای لیبرمن یک مطالعه موردی در مورد اینکه چگونه آقای نتانیاهو اسرائیل را در طول دوره طولانی تصدی خود قطبی کرده است ارائه می دهد. این دو مرد باید شرکای سیاسی ایده آل با نخست وزیر باشند، زیرا در بسیاری از دیدگاه های جنگ طلبانه او شریک هستند. هر دوی آنها در گذشته به عنوان مشاور آقای نتانیاهو کار کرده اند و حتی از طرف او مبارزات انتخاباتی انجام داده اند.
با این حال، آنها مدتهاست که با رهبر اسرائیل قطع رابطه کردهاند و اکنون او را به فساد، سوء استفاده از قدرت و تمایل به قطع معامله با افراطگرایان به منظور حفظ مسئولیت متهم میکنند. آقای نتانیاهو در حال حاضر به اتهام فساد در سه پرونده مجزا اما به هم پیوسته محاکمه می شود. او همه تخلفات را انکار کرده است.
آقای لیبرمن که کهنه کار سیاست اسرائیل است، در اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد و حزب راستگرای اسرائیل بیتنو را رهبری می کند. پایگاه او در میان صدها هزار یهودی روسی زبان است که به طور مشابه از بلوک کمونیستی سابق به اسرائیل مهاجرت کردند.
آقای لیبرمن در شهرک نوکدیم در کرانه باختری زندگی می کند و دیدگاهی سختگیرانه در مورد مسائل امنیتی دارد. در مقطعی در طول جنگ غزه، آقای لیبرمن از اسرائیل خواست تمام کمکهای خود از جمله آب به فلسطینیان را متوقف کند، حتی در شرایطی که این منطقه با یک بحران انسانی مواجه است.
آقای بنت از سال 2021 تا 2022، در خلال وقفه نخست وزیری نتانیاهو از سال 2009، نخست وزیر بود. اگرچه حزب وی در انتخابات قبلی تنها 7 کرسی در پارلمان به دست آورد، آقای بنت از تمایل مخالفان برای خلع نتانیاهو به سمت نتانیاهو شدن استفاده کرد.
اما در مقام ریاست جمهوری، آقای بنت ریاست یک ائتلاف شکننده و از نظر ایدئولوژیک ناسازگار را بر عهده داشت که از حزب راستگرای او یامینا تا رام، یک حزب اسلامگرا متشکل از شهروندان عرب اسرائیل را در بر می گرفت. بسیاری از رای دهندگان او تصمیم او برای پیوستن به احزاب چپ و عرب را یک خیانت می دانستند و با فرار برخی از قانونگذاران خود، دولت او فروپاشید.
اکنون، آقای بنت در اتحاد با یایر لاپید، یک میانه رو که در دولت ضد نتانیاهو به عنوان نخست وزیر جانشین او شد، نامزد می شود. آقای بنت علاوه بر برگزاری گردهمایی های تبلیغاتی بزرگ، ویدئوهایی از خود در حال برگزاری مناظره های طولانی و بداهه با رای دهندگان جناح راست در خیابان ها و اطراف میزهای کافه ها و رستوران ها منتشر کرده است.
در این انتخابات، هم آقای لیبرمن و هم آقای بنت بیشتر پیام های تبلیغاتی خود را بر اقلیت ارتدوکس افراطی اسرائیل متمرکز کرده اند.
جمعیت افراطی ارتدوکس 14 درصد از کل اسرائیل است، اما به سرعت در حال رشد است، و آنها به لطف آقای نتانیاهو، که برای ماندن در قدرت بر حمایت آنها تکیه کرده است، بسیار بیشتر از کمک مالیاتی آنها مزایای دولتی دریافت می کنند.
دانشجویان مذهبی فوق ارتدوکس نیز تا حد زیادی از خدمت سربازی اجباری معاف هستند. در طول جنگ غزه، اسرائیلیهای مذهبی و سکولار به طور یکسان از آنچه به عنوان اقلیت قدرتمندی میدانستند که از بار دوران جنگ شانه خالی میکنند خشمگین بودند.
آقای بنت قول داده است که به آنچه که "دولت در یک دولت" افراطی ارتدوکس می خواند پایان دهد و آنها را مجبور به شرکت در خدمات ملی کند.
آقای لیبرمن، به نوبه خود، علیه آنچه که او آن را یک فشار سیاسی افراطی ارتدوکس می نامد که "ما فرزندانمان را به ارتش بفرستیم، وظایف ذخیره را انجام دهند، کار کنند و مالیات بپردازند، در حالی که آنها دولت خود را می سازند" ستیز کرده است. او آنها را به "تلاش برای تجزیه کشور" متهم کرده است.
بنیامین نتانیاهو نخست وزیر و همسرش سارا نتانیاهو رای خود را در بیت المقدس به صندوق انداختند. چند نامزد دیگر نیز رای داده اند.
مشارکت همچنان قوی به نظر می رسد. به گفته دین لیون، مدیرکل موقت کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل، حدود 31.5 درصد از رای دهندگان احتمالی تا ظهر رای داده بودند که بیشترین میزان رای گیری در آن زمان روز در انتخابات اسرائیل از دهه 1970 بود. در سال 2022، زمانی که انتخابات بنیامین نتانیاهو را به قدرت بازگرداند، شرکت کنندگان در ساعت 12 بعدازظهر بودند. بر اساس گزارش کمیته، 28.4 درصد بود. لیون به خبرنگاران گفت که صف های طولانی در برخی از محل های رای گیری گزارش شده است و از رای دهندگان خواست صبور باشند.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، راستگراترین دولت این کشور را در سالهای اخیر رهبری کرده است، بهویژه دو وزیر افراطی ملیگرا سیاستها و مواضعی را پیش میبرند که اصطکاک را با بسیاری از متحدان سنتی این کشور تشدید کرده است.
این سیاستمداران، ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، و بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، که مسئولیت اداره کرانه باختری اشغالی توسط اسرائیل را نیز بر عهده دارد، در مورد گسترش شهرکهای یهودی در سرزمینهایی که بسیاری از جامعه بینالمللی آن را بهطور غیرقانونی اشغال شده و برای تشکیل کشور فلسطینی تعیین شدهاند، سخنان خود را مطرح میکنند.
اما آنها در یک حزب سیاسی یا همیشه در یک صفحه نیستند. در این انتخابات برخلاف دو رای قبلی، آنها در یک جدول شرکت نمی کنند.
آقای بن گویر اوتزما یهودیت یا حزب قدرت یهودی را رهبری می کند. و آقای اسموتریچ ریاست حزب صهیونیستی مذهبی را بر عهده دارد. حزب آقای اسموتریچ امسال در فهرستی با حزب Zehut یا هویت به رهبری موشه فیگلین، یکی از اعضای سابق حزب لیکود آقای نتانیاهو، شرکت می کند.
آقای بن گویر تلاشهای آقای نتانیاهو برای تیم کردن مجدد او و اسموتریچ را رد کرده است، به این امید که احزاب از آستانه 3.25 درصد آرا در سیستم پارلمانی تناسبی اسرائیل عبور کنند تا بلوک راستگرا هیچ رای از دست ندهد. آقای اسموتریچ نیز نسبت به این موضوع ابراز نگرانی کرده بود.
نظرسنجیها نشان میدهد که آقای بنگویر در میان رایدهندگان جوان محبوب است و او شرط میبندد که میتواند کرسیهای پارلمانی بیشتری را برای حزب خود به دست آورد و قدرت بیشتری را در مذاکرات برای تشکیل یک دولت راستگرا پس از انتخابات اعمال کند. او روز پنجشنبه به مجله تایم گفت که با این وجود از آقای نتانیاهو حمایت می کند و قصد دارد دولت بعدی را به سمت راست تر فشار دهد.
آقای بن گویر به قدری ملی گرا است که در جوانی برای ارتش اسرائیل فراخوانده نشد. دیدگاههای او تا مدتها حتی توسط دیگر سیاستمداران راستگرا، مانند کسانی که در حزب آقای اسموتریچ بودند، حاشیهای تلقی میشدند.
در سالهای اخیر، هر دو وزیر قدرت را در داخل کشور به دست آوردهاند و به دلیل موضعگیریها و اقدامات تحریکآمیز در سطح بینالمللی شناخته شدهاند. پس از حمله حماس به اسرائیل در 7 اکتبر 2023، که شعله جنگ ویرانگر در غزه را برانگیخت، هر دو از اسرائیل خواستند تا سیاست های مخربی را برای تشویق "مهاجرت داوطلبانه" فلسطینیان اتخاذ کند.
در بحبوحه جنگ، خشونت توسط شهرک نشینان افراطی یهودی در کرانه باختری به شدت افزایش یافت و هر دو وزیر متهم به تشویق معافیت از مجازات شدند. سال گذشته، بریتانیا، استرالیا، کانادا، نیوزیلند و نروژ، آقایان بن گویر و اسموتریچ را به دلیل «تحریک مکرر خشونت علیه جوامع فلسطینی» تحریم کردند.
اسرائیل در سال های اخیر اقدام به گسترش لجام گسیخته شهرک های یهودی نشین کرده است در حالی که عملیات نظامی در کرانه باختری منجر به بزرگترین جابجایی غیرنظامیان فلسطینی در این سرزمین از زمان جنگ اعراب و اسرائیل در سال 1967 شده است. هم آقای اسموتریچ و هم آقای بن گویر می خواهند این تلاش ها را تسریع کنند.
آقای اسموتریچ اقداماتی را برای گسترش ردپای اسرائیل در کرانه باختری انجام داده است. امسال، کابینه امنیتی خرید زمین در بخشهایی از کرانه باختری را برای یهودیان آسانتر کرد و آقای اسموتریچ به صراحت در مورد قصد خود صحبت کرد. وی گفت: ما ریشه های خود را در تمام نقاط سرزمین اسرائیل عمیق می کنیم و ایده تشکیل کشور فلسطین را مدفون می کنیم.
در انتخابات، آقای نتانیاهو با رقابت ژنرال نظامی سابق اوفر وینتر، که حزب راستگرای جدیدی به نام «مردم اسرائیل» را تشکیل داد، روبرو است. نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد که حزب لیکود از حمایت لیکود برخوردار است، حتی در شرایطی که اپوزیسیون با چالشی مهم روبرو است.
و گادی آیزنکوت، فرمانده سابق ارتش اسرائیل که یک پسر و دو برادرزاده خود را در جنگ غزه از دست داد، نامزد اصلی در مقابل آقای نتانیاهو است.
اسرائیلیها به شخص نخستوزیر رأی نمیدهند، بلکه به فهرستی از نامزدهای ارائهشده توسط یک حزب یا احزاب رأی میدهند. نخستوزیری به طور خودکار به حزبی نمیرسد که بیشترین آرا را داشته باشد و قبل از اینکه مشخص شود رهبر بعدی چه کسی خواهد بود، بحثهای بسیار بیشتری لازم است.
سال گذشته آقای آیزنکوت حزب یاشار را تشکیل داد! - عبری به معنای "راست" یا "صادق" است - و گفته است که در دولت با آقای نتانیاهو خدمت نخواهد کرد. او میگوید که برای «نجات اسرائیل» از جنگهای بیپایان و سیاستهایی که بین اسرائیلیها تفرقه میاندازد و جایگاه بینالمللی آن را از بین میبرد و همچنین از دست آقای نتانیاهو میکوشد. نظرسنجی در روزهای پیش از انتخابات نشان می دهد که حزب آقای آیزنکوت با برتری جزئی نسبت به لیکود، به طور بالقوه کرسی های بیشتری را در کنست یا پارلمان از حزب نخست وزیر به دست آورده است.
اما سیستم انتخاباتی اسرائیل پیچیده است و هیچ حزبی تاکنون اکثریت کرسیهای کنست را به دست نیاورده است، بنابراین بحثها و معاملههای زیادی برای ایجاد ائتلافهای حکومتی آینده بالقوه قبل از رایگیری وجود داشته است و پس از اعلام نتایج ادامه خواهد یافت.
مدرسه Henrietta Szold در بخش Rehavia در اورشلیم، که بنیامین نتانیاهو در کودکی در آن تحصیل می کرد، یک مرکز رای گیری است. در همان حوالی، خیابانها با تابلوهای تبلیغاتی پوشانده شده است و داوطلبان در حال انجام تبلیغات انتخاباتی هستند.
نخست وزیر بنیامین نتانیاهو و گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش، به عنوان نامزدهای اصلی تشکیل دولت بعدی اسرائیل پس از انتخابات سراسری در روز سه شنبه، اولین انتخابات این کشور پس از حملات 7 اکتبر 2023 به رهبری حماس، که جنگ در غزه را آغاز کرد، ظاهر شدند.
اما سایر نامزدها درام خود را به مبارزات انتخاباتی آورده اند، که همچنین افشاگری هایی در مورد شکست های امنیتی و خشم در مورد یک تبلیغ سیاسی ایجاد شده توسط هوش مصنوعی را نشان می دهد.
حتی قبل از تعیین روز انتخابات، نفتالی بنت و یایر لاپید، سیاستمداران اپوزیسیون، هر دو نخست وزیر سابق، نامزدی مشترک خود را برای انتخابات اعلام کردند. این دو مرد قبلا با هم کار کرده اند: آنها برای مدت کوتاهی آقای نتانیاهو را در سال 2021 برکنار کردند و دولتی را تشکیل دادند که کمتر از دو سال دوام آورد.
اعلامیه آنها در ماه آوریل برای دو طرف سودمند تلقی شد و آقای بنت را به عنوان نامزد نخست وزیری معرفی کرد و اطمینان داد که آقای لاپید یکی از برجسته ترین چهره ها در بلوک ضد نتانیاهو باقی خواهد ماند.
اما جاه طلبی آنها برای تبدیل کردن حزب متحد خود، B'Yachad، به بزرگترین حزب کنست به سرعت ناکام ماند. نظرسنجی ها به طور مداوم نشان می دهد که حزب در رتبه سوم قرار خواهد گرفت.
احزاب در سراسر طیف سیاسی اسرائیل محتوای تولید شده توسط A.I را برای تقویت پیام های خود منتشر کرده اند. این محتوا گاهی اوقات جنجال برانگیخته است - نه بیشتر از ماه ژوئیه، زمانی که آقای نتانیاهو ویدیویی را منتشر کرد که آقای آیزنکوت را به تصویر می کشید.
در این ویدئو، آقای آیزنکوت در حال دویدن از میان یک علفزار، با دستان باز، به سمت مردی با شباهت زیاد به پسر مرحومش گال، که در سال 2023 در آغاز جنگ ارتش اسرائیل در غزه کشته شد، نشان داده شده است. اما او از کنار مرد جوان می دود و در عوض منصور عباس، سیاستمدار برجسته عرب را در آغوش می گیرد. آقای نتانیاهو تلاش کرده است که آقای عباس را که می تواند به آقای آیزنکوت در تشکیل ائتلاف حکومتی کمک کند، به عنوان حامی تروریسم معرفی کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Why parties with dim prospects get so much airtime in Israel.