چرا احزاب عربی ممکن است در این انتخابات اسرائیل «سلطان‌ساز» نباشند؟

نظرسنجی‌های خروج نشان می‌دهد که احزاب تحت رهبری عرب اسرائیل پیش‌بینی می‌شود که رکورد تعداد کرسی‌های پارلمان اسرائیل را به دست آورند و نادیده گرفتن آن‌ها توسط بلوک‌های پیشرو سخت‌تر می‌شود.

دانیل شک، سفیر سابق اسرائیل گفت: «احتمالا مهمترین پدیده این انتخابات، افزایش و احیای آرای اعراب است. این بیانیه واضح است: شما نمی توانید در محاسبات برای سیاست اسرائیل، چنین بخش بزرگی از رای دهندگان را نادیده بگیرید.

آخرین پیش‌بینی‌ها از رای‌گیری روز سه‌شنبه نشان داد که احزاب عربی - لیست مشترک و رعام - می‌توانند در مجموع ۱۷ کرسی در کنست ۱۲۰ عضوی، رکورددار باشند.

تاکنون هیچ برنده مشخصی ظاهر نشده است زیرا نتایج جزئی به بلوک نخست وزیر بنیامین نتانیاهو 54 کرسی و ائتلاف مخالف به رهبری گادی آیزنکوت 49 کرسی می دهد.

ناظران گفتند، در حالی که احزاب عربی از نظر تئوری ممکن است از نفوذی برخوردار باشند زیرا دو بلوک اصلی در کسب اکثریت در کنست شکست می‌خورند، اما ناظران با اشاره به آنچه که به معنای وتوی سیاسی است که توانایی احزاب عربی را برای تبدیل دستاوردهای انتخاباتی به نفوذ محدود می‌کند، «سلطان‌ساز» نیستند.

هونایده غنام، مدیر کل مجمع فلسطینی مطالعات اسرائیل در رام الله در کرانه باختری اشغالی، با اشاره به مقاومت اکثریت احزاب اسرائیلی برای تشکیل هر دولتی با فهرست های تحت رهبری عرب، به الجزیره گفت: این وتو ریشه در ساختاری نژادپرستانه دارد که شهروندان عرب را نامشروع و شریک ناخواسته می داند.

هم نتانیاهو و هم آیزنکوت ایده شراکت با آنها را رد کرده اند و دلیل آن فقدان ارزش های مشترک است.

ارقام پیش‌بینی‌های نظرسنجی‌های خروجی تاکنون واضح به نظر می‌رسند: اگر بلوک آیزنکوت با احزاب عربی متحد شود، می‌تواند 61 کرسی مورد نیاز برای اکثریت در پارلمان را به دست آورده و نتانیاهو را برکنار کند.

بر اساس گزارش تایمز اسرائیل، آخرین نتایج جزئی به مشارکت ائتلاف مخالف آیزنکوت و احزاب تحت رهبری عرب 66 کرسی می دهد.

به گفته احمد نجار، تحلیلگر سیاسی فلسطینی، عدم تمایل بلوک اپوزیسیون برای پیوستن به نیروها صرفا «ایدئولوژیک» است.

نجار به الجزیره گفت: «آیزنکوت آزمون‌های وفاداری را بر احزاب عربی تحمیل کرده و تکیه بر آنها را رد کرده است، حتی در شرایطی که محاسبات انتخاباتی حمایت آنها را ضروری می‌کند».

به گفته نجار، شراکت با احزاب عرب نه تنها امکان پذیر است، بلکه ممکن است تنها مسیر "واقع بینانه" آیزنکوت برای برکناری نتانیاهو باشد.

عمر شعبان، مدیر پالتینک برای مطالعات استراتژیک، به این واقعیت اشاره کرد که منصور عباس، رهبر رعام، قبلا تمایل خود را برای پیوستن به دولت آیزنکوت در صورت انتخاب نامزد اسرائیلی نشان داده است، مشروط بر اینکه مسائل امنیت داخلی توسط حزب عربی انجام شود.

شعبان توضیح داد که عباس حتی یوآو سگالوویتز، قانونگذار یهودی را به عنوان نفر دوم در فهرست انتخاباتی رام برای انتخابات منصوب کرده است.

او گفت که اگر چنین همکاری ای به نتیجه برسد، می تواند به تقویت روابط بهتر بین شهروندان فلسطینی و یهودیان اسرائیلی کمک کند.

در همین حال، روز چهارشنبه، یوسف جبارین، رهبر فهرست مشترک گفت که حزب او آماده است تا مسئولیت سرنگونی ائتلاف راست افراطی نتانیاهو را بپذیرد.

جبارین به نقل از روزنامه یدیعوت آحارونوت گفت: «دولت زندگی هر شهروند عرب را بدبخت کرده است».

او افزود که جنبش او "می داند که چگونه از قدرت سیاسی خود برای پیشبرد ارزش های خود استفاده کند".

به گزارش رسانه های اسرائیلی، احمد تیبی، یکی از رهبران فهرست مشترک، روز چهارشنبه گفت که این اتحادیه دست خود را به سمت ائتلاف مخالفان برای برکناری نتانیاهو دراز می کند. با این حال، روشن نبود که این بلوک رسما به یک ائتلاف حکومتی بپیوندد.

شعبان گفت، مانعی برای چنین مشارکتی، عناصر «رادیکال‌تر» در جامعه اسرائیل است که آیزنکوت باید با آن‌ها روبرو شود و «نمی‌خواهند دولت اسرائیل حمایت شود یا به آرای عرب وابسته باشد».

نجار گفت که آیزنکوت همچنین باید شرکای احتمالی خود از جمله نفتالی بنت از ائتلاف Together و آویگدور لیبرمن، رئیس حزب اسرائیل بیتنو را متقاعد کند.

وی گفت: «اما از نظر سیاسی، او و شرکای احتمالی‌اش، به‌ویژه بنت و لیبرمن، باید از اجماع دیرینه صهیونیست‌ها مبنی بر اینکه شهروندان فلسطینی اسرائیل می‌توانند رأی بدهند، اما طرف‌هایی که آنها را نمایندگی می‌کنند، شرکای قانونی در اداره کشور نیستند، کنار بگذارند».

غنام چهار نتیجه احتمالی را بیان کرد: یک انتخابات دیگر، یک دولت اقلیت مخالف که از خارج توسط احزاب عربی حمایت می شود، جدایی از مخالفان به بلوک نتانیاهو یا یک دولت وحدت ملی.

وی افزود: فراتر از محاسبات، گویاترین نتیجه این انتخابات، انعطاف اردوگاه نتانیاهو است که ثابت کرده است عمیقا ریشه دار و منسجم است.

به گزارش تایمز اسرائیل، آیزنکوت گفته است که با هر حزبی که اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی و دموکراتیک به رسمیت می شناسد، ارزش های اعلامیه استقلال را تایید می کند و به تمام اسرائیلی هایی که خدمات ملی انجام می دهند متعهد است، مشارکت خواهد کرد.

این روزنامه همچنین گزارش داد، با این حال، او بیان نکرده است که راعام، با یا بدون سگالوویتز، قانونگذار یهودی، این معیارها را برآورده می کند.

اخیرا، پس از انتخابات 2021، رام به عنوان یک پادشاه احتمالی ظاهر شد و حمایت آن برای تشکیل دولت کوتاه مدت بنت یار لاپید در آن زمان حیاتی بود.

نجار با اشاره به اسحاق رابین، نخست وزیر اسرائیل که در دهه های 1970 و 1990 در مقام ارشد این کشور خدمت می کرد، گفت: «رعام در ائتلاف 2021-2022 شرکت کرد در حالی که احزاب عربی قبلا از دولت ها از خارج حمایت می کردند، به ویژه در دوره رابین».

بنابراین، مانع نه قانون اساسی است و نه عملی، بلکه ایدئولوژیک است.

نتانیاهو روز سه شنبه گفت که ائتلاف با احزاب تحت رهبری عرب برای تشکیل دولت "مایه شرمساری و مایه شرمساری" خواهد بود.

وی خطاب به حامیان خود گفت: «به خطر انداختن اسرائیل و ایجاد دولتی متکی بر احزاب عربی ضدصهیونیست ممنوع - صرفا ممنوع است.

در همین حال، بنت که در حال حاضر در رتبه سوم قرار دارد، مسیر خود را از گذشته تغییر داده است: او به صراحت گفته است که اکنون فقط احزاب "صهیونیستی" را در دولت می خواهد و می خواهد احزاب عربی را کنار بگذارد.

در مقابل، یایر گولان، رهبر حزب چپ میانه دموکرات، که بخشی از بلوک اپوزیسیون به رهبری آیزنکوت است، از متحدان خود خواسته است که از همکاری با احزاب عربی خودداری کنند.

جولان در ایکس نوشت: ما دیگر نباید تقسیم نژادپرستانه نتانیاهو بین آرای یهودیان و آرای اعراب را بپذیریم.

نجار گفت که عدم تمایل احزاب مخالف به رهبری یهودیان برای همکاری با احزاب عرب "ساختار اساسا نژادپرستانه نظام سیاسی اسرائیل را آشکار می کند."

او گفت: «رهبران یهودی اپوزیسیون نتانیاهو و راست افراطی را به عنوان یک خطر وجودی برای دموکراسی توصیف می‌کنند، اما ظاهرا بسیاری ترجیح می‌دهند نتانیاهو در قدرت بماند تا اینکه قدرت سیاسی را با شهروندان فلسطینی اسرائیل تقسیم کند.»

نجار افزود که اعتراض آنها نه تنها به یک حزب یا برنامه خاص عربی بلکه به این ایده است که نمایندگان فلسطینی می توانند قدرت واقعی حاکمیتی داشته باشند.

او گفت: «یک ایالت نمی تواند به طور قابل اعتمادی خود را دموکراتیک بخواند که بیش از یک پنجم شهروندانش اجازه رای دادن دارند اما نمایندگانی که انتخاب می کنند ذاتا نامشروع تلقی می شوند.

وی خاطرنشان کرد: شهروندان فلسطینی اسرائیل زمانی به عنوان رای دهنده پذیرفته می شوند که مشارکت آنها در خدمت نظام باشد اما زمانی که به دنبال قدرت شکل دادن به آن هستند به عنوان بازیگران سیاسی طرد می شوند.

نجار گفت: "این یک شکست تصادفی دموکراسی اسرائیل نیست، بلکه نتیجه سیستمی است که برای حفظ برتری سیاسی یهودیان ساخته شده است."

"اگر آیزنکوت در مورد جایگزینی نتانیاهو جدی است، باید تصمیم بگیرد که آیا آماده است آن نظم سیاسی نژادپرستانه را به چالش بکشد یا در همان منطق طرد کننده ای که نتانیاهو سال ها از آن بهره برداری کرده است، محبوس بماند."