چرا انتخاب دفاع منحصر به فرد برایتون بسیار دشوار است؟

فابیان هورزلر قبل از رفتن به برایتون در ژوئن 2024، سنت پائولی را به بوندس لیگا ارتقا داد.

در هنگام خروج برایتون از جام کارابائو به دست منچسترسیتی، فابیان هورزلر گفت: "ما در روز شنبه شانس زیادی برای انتقام داریم."

شنبه بعد، مخالفت سرسختانه این بازیکن 33 ساله در پیروزی 1-0 مقابل همان حریفان آشکار شد که برای اولین بار در 23 مسابقه نتوانستند در خانه گلزنی کنند.

برایتون اکنون در جایگاه سوم قرار دارد و تنها پس از آرسنال، صدرنشین سیتی و لیگ برتر، هر دو تیمی که در این فصل شکست داده اند، قرار دارد.

و آنها این کار را با شجاعت و جلو پایی انجام داده اند که امثال آرسنال و سیتی همیشه به رویارویی با آن عادت نکرده اند.

جلو پا بودن برایتون به آنها این امکان را داده است که به طور فعال توپ را به دست آورند و به سرعت لحظات دفاع را به حمله تبدیل کنند.

برایتون با 24 گل در 9 بازی، بهترین گلزنان لیگ است، اما این عملکرد دفاعی آنها است که پشتوانه پیروزی های ضعیف آنها در برابر بهترین تیم های لیگ بوده است.

شایان ذکر است، برایتون در این فصل تنها 7 گل دریافت کرده است و تنها آرسنال کمتر دریافت کرده است.

از ضربات دروازه حریف، برایتون به نظر می رسد تا پرس بالا و به صورت مرد به نفر. این یک رویکرد رایج است، اما شدت برایتون در سراسر زمین باعث می‌شود که آن‌ها در اجرای این روش بهتر از بقیه باشند.

چالش این است که حریف در مقایسه با 10 بازیکن پرسینگ برایتون، اگر از دروازه بان خود به عنوان گزینه پاس استفاده کند، یک بازیکن اضافی در ترکیب خود خواهد داشت.

این مشکل بالقوه توسط یکی از مهاجمان برایتون مدیریت می شود که مدافع میانی را که شروع به علامت زدن کرده بودند ترک می کند - در حالی که دروازه حریف را تحت فشار قرار می دهند، حرکت خود را منحنی می کنند.

در انحنای دویدن آنها، هدف این است که زاویه پاس را به بازیکنانی که دیگر علامت نمی‌زنند قطع کنند، در حالی که بقیه تیم مسئول حریفان مستقیم و فردی خود هستند.

چارالامپوس کوستولاس ابتدا گابریل ماگالهاس را پرس می کند و سپس دوندگی خود را منحنی می کند تا دیوید رایا را پرس کند. این باعث قطع شدن پاس به گابریل می شود. بقیه بازیکنان برایتون به صورت تن به تن فشار می آورند.

فشار کوستولاس روی رایا او را مجبور می کند تا در اوایل بازی توپ را از بازی خارج کند

علی‌رغم اینکه معمولا بازی نفر به نفر را در سراسر زمین انتخاب می‌کنند، در نقاطی از ترکیب تیمی که در اختیار دارد ممکن است یک بازیکن بدون علامت داشته باشد.

این بازیکن معمولا در قسمتی از زمین است که دسترسی به آن سخت است - مانند دفاع کناری یا وینگر او در سمت دور.

این اغلب یک تصمیم عمدی است که برایتون می گیرد، با این باور که منفعت یک بازیکن پرس اضافی نزدیکتر به توپ بیشتر از خطری است که بازیکن حریف را بدون علامت می گذارد.

با اطمینان از دور بودن بازیکن بدون علامت حریف از توپ، احتمال پیدا شدن بازیکن را کاهش می دهند. با قرار دادن بدن های بیشتر در اطراف توپ، احتمال برنده شدن توپ را افزایش می دهند.

ماکسیم دی کویپر در حالی که جیانلوئیجی دوناروما را فشار می دهد، دویدن خود را منحنی می کند. این باعث می شود دروازه بان سیتی پاس دادن آن را به عبدالکودیر خوسانوف سخت کند. با قطع زاویه سمت راست سیتی، برایتون همچنین متئوس نونس، مدافع کناری دور، را بدون علامت رها کرد، زیرا می دانست که یافتن او دشوار است. در سمت چپ شهر، آنها نفر به نفر را فشار می دهند

چیزی که برایتون را بسیار منحصر به فرد می کند، نحوه دفاع عمیق تر آنهاست.

اکثر تیم‌هایی که از ضربات دروازه حریف پرس می‌کنند، به شکل دفاعی سفت‌تری نزدیک‌تر به دروازه خودی می‌رسند. این بلوک‌های دفاعی معمولا نمونه‌هایی از دفاع منطقه‌ای هستند تا دفاع مرد به نفر.

رایج ترین بلوک دفاعی برای تیم های برتر به شکل 4-4-2 است. بازیکنان وظیفه دارند «مناطق» خاصی را به هم بریزند، با هدف سخت‌تر کردن حریفان برای قرار گرفتن در موقعیت‌های خطرناک. اغلب روی مسدود کردن مرکز زمین تمرکز می‌شود، در حالی که مناطق وسیع‌تر برای بازی حریف کمتر شلوغ است.

جادوی برایتون در این فصل به شکل ادامه استفاده از ایده های انسان به انسان است، البته به شیوه ای سنجیده تر، زمانی که به هدف خود نزدیک تر شود.

این نسخه اندازه‌گیری‌شده‌تر از پرس مرد به نفر در استفاده برایتون از یک بازیکن اضافی، یا یک «پلاس یک» (+1) در خط پشتی‌شان دیده می‌شود. به زبان ساده، اگر حریفان 4 مهاجم در بالای زمین انجام دهند، برایتون با 5 مهاجم دفاع خواهد کرد.

به این ترتیب، برایتون به دنبال این نیست که همیشه و همه جا تن به تن بازی کند، اما آنها به دنبال این هستند که تا جایی که می توانند این کار را انجام دهند و در عین حال به دو اصل کلیدی پایبند باشند: تلاش برای حفظ یک امتیاز مثبت در دفاع و در عین حال تمرکز بر مسدود کردن مرکز زمین.

در این مثال، تقریبا هر یک از اصول دفاعی برایتون را در یک حرکت می بینیم. در اینجا می‌بینیم که برایتون از یک موقعیت شروع عمیق‌تر رویکرد مرد به نفر را اتخاذ می‌کند

همانطور که مارتین اودگارد عمیق تر دریبل می زند، چما آندرس که شروع به علامت زدن او کرده بود، کاپیتان آرسنال را ترک می کند تا به هافبک برگردد و پوشش مرکزی را فراهم کند. همانطور که برایتون می خواهد فشار مرد به نفر را اعمال کند، آنها همچنین مراقب هستند که در زمین به گونه ای کشیده نشوند که شکاف هایی در مناطق خطرناک ایجاد شود.

در رنگ زرد، ارجاعات نفر به نفر برایتون را در دفاع می بینیم. با رنگ سفید، بازیکن ذخیره برایتون را در خط دفاعی می بینیم. در رنگ آبی، Chema را می بینیم که در موقعیت دفاعی محافظه کارانه تر و منطقه ای قرار گرفته و از وسط زمین محافظت می کند.

همانطور که اودگارد وارد موقعیت خطرناک تری می شود، چما بار دیگر با او درگیر می شود. برایتون در سراسر زمین مرد به نفر است، در حالی که در مرکز جمع و جور باقی می ماند. تنها استثنا برای دفاع نفر به نفر آنها در اینجا، بازیکن عمدا ذخیره در دفاع میانی، لوکا ووسکوویچ است که با لباس سفید برجسته شده است.

اودگارد توپ را به دکلان رایس می دهد که توسط یاسین عیاری پرس می شود. رایس توپ را به کای هاورتز می‌فرستد که توسط نشانگر مربوطه‌اش تحت فشار قرار می‌گیرد و از پست دفاع میانی خارج می‌شود. هاورتز مجبور می شود توپ را به ازری کونسا برگرداند

این ایده ها در برابر منچسترسیتی نیز به وضوح دیده شد.

در مالکیت توپ، انزو مارسکا از ماتئوس نونس، مدافع راست خواست تا به سمت زمین حرکت کند و به موقعیتی شبیه به یک مهاجم سمت راست برود.

سیتی و همچنین تیم هایی مانند پاری سن ژرمن و آرسنال، از مدافعان کناری خود در این پست های تهاجمی غیرمتعارف استفاده کرده اند، زیرا سوالات دشواری را برای حریفی که آنها را دنبال می کند مطرح می کند.

این بازیکنان تمایل دارند فضا پیدا کنند زیرا وینگرهای حریف معمولا تمایل کمتری برای ردیابی یک مدافع کناری هجومی تا انتهای باکس خود دارند.

هورزلر در این فصل از ماکسیم دی کویپر به عنوان وینگر چپ خود استفاده کرده است، اما این بازیکن بلژیکی بیشتر دوران حرفه ای خود را در پست دفاع چپ انجام داده است. این او را با سرعت کار و حالت دفاعی برای مقابله با مدافع کناری هجومی مدرن و پرسه‌زن مجهز کرده است.

در حالت تن به تن، دی کویپر در تمام طول مسیر نونس را در موقعیت ثابت خود در بالاتر از زمین دنبال کرد و در نهایت در دفاع میانی چپ به دفاع پرداخت - همانطور که برایتون یک پنج دفاعی ایجاد کرد. زمانی که برایتون توپ را در اختیار داشت، دی کیپر در بال چپ بازی می کرد.

دی کویپر، وینگر چپ برایتون، نونس، مدافع راست سیتی را دنبال کرده است. این منجر به یک مدافع پنج برایتون می شود. با رنگ سفید، ما بازیکن "پلاس یک" برایتون را می بینیم

به یاد دارید که برایتون یک +1 را در عقب نگه داشت؟ طبیعتا این باعث می شود که تیم دیگر در جای دیگری یک بازیکن اضافی داشته باشد. معمولا یکی از مدافعان میانی حریف است که بدون علامت باقی می‌ماند و زمان و فضای زیادی روی توپ پیدا می‌کند.

در یک موقعیت ایده آل، یک مدافع میانی که اعتماد کمتری به توپ داشته باشد، کاندیدای خوبی برای بی نشان دادن خواهد بود.

اما حتی برای مدافعان تاثیرگذار توپ‌بازی، چالش این است که هر بازیکنی که می‌توانستند به او پاس بدهند، بر اساس نحوه چیدمان برایتون، علامت‌دار می‌ماند یا می‌تواند در کسری از ثانیه علامت‌گذاری شود.

برایتون نیز به طور مداوم در حال تغییر است و به دنبال یافتن لحظاتی است که در آن یک بازیکن بتواند با فشار دادن مدافع میانی بدون علامت روی توپ، به میدان برود. هنگامی که این پرش اتفاق بیفتد، برایتون روی یک پرس کامل مرد به نفر قفل می‌کند، و به دنبال آن است که حریف را به عقب براند.

عیاری روی می آورد و متوجه موقعیت برونو گیمارش می شود

دی کویپر متوجه یورین تیمبر، آزاد در دفاع راست می شود. این نگاه ها به بازیکنان برایتون کمک می کند تا مطبوعات مردانه خود را سازماندهی کنند

توجه De Cuyper به Timber جلب می شود. پاسکال گراس رایس را فشار می دهد و آیاری مسیر عبور به گیمارش را مسدود می کند. پاس برگشت به Konsa باعث می شود که عیار به سمت رایس حرکت کند زیرا گراس به Konsa که قبلا علامت گذاری نشده بود فشار وارد می کند.

این در نهایت مانند یک دومینوی عمودی در سراسر زمین به نظر می رسد. سپس چما از موقعیت هافبک نگهدارنده برای پرس گیمارش بالا می رود. برایتون در نهایت مرد به نفر در اطراف توپ به پایان رسیده است

راه‌حل‌هایی برای این دفاع سازمان‌یافته و در عین حال انسان‌محور وجود دارد و حمل توپ قدرتمند عبدالکودیر خوسانوف از موقعیتی وسیع‌تر، شاید بهترین بازی منچسترسیتی بود.

اما ترکیب اصول کلیدی به شکل مسدود کردن مرکز زمین و طعمه نشدن برای ردیابی بی‌دیده بازیکنانی که می‌خواهند شکل خود را افزایش دهند، در حالی که همچنان روی بازیکنان مجزا قفل می‌شوند، برایتون به یک معمای فوق‌العاده دشوار برای تیم‌ها تبدیل می‌کند.

زیرا به همان اندازه که آنها در حمله قدرتمند بوده اند، این شجاعت آنها در دفاع است که به آنها سکو را داده است.

آیا هورزلر بهترین مربی لیگ برتر است؟

مورینیو و هرج و مرج - آیا سرمربی رئال مادرید سوء تفاهم شده است؟

شکستن تاکتیک های منچستریونایتد پس از انتقاد فرناندز

چگونه واکنش آرتتا به باخت برایتون ممکن است فصل بعدی آرسنال را شکل دهد