چرا برخی از مادران شامپانزه نوزادان مرده خود را ماه ها حمل می کنند؟
مادران شامپانزه و بونوبو گاهی پس از مرگ نوزادان خود را به حمل جنازه خود ادامه می دهند، رفتاری که به حمل جسد نوزاد (ICC) معروف است. به طور گسترده مستند شده است، و توضیحات زیادی ارائه شده است، اما تعداد کمی از آنها به صورت کمی آزمایش شده اند.
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
مادران شامپانزه و بونوبو گاهی پس از مرگ نوزادان خود را به حمل جنازه خود ادامه می دهند، رفتاری که به حمل جسد نوزاد (ICC) معروف است. به طور گسترده مستند شده است، و توضیحات زیادی ارائه شده است، اما تعداد کمی از آنها به صورت کمی آزمایش شده اند.
تحقیقات جدید دانشگاه آکسفورد که در Biology Letters منتشر شده است، نشان میدهد که حمل احتمالا ناشی از پیوند قوی بین مادران شامپانزهها و فرزندانشان است و علت مرگ یک نوزاد ثابتترین توضیح برای مدت زمانی است که مادر آن را حمل میکند. نکته مهم این است که این الگوها به این معنی نیست که مادران مرگ را نهایی می دانند.
این تحقیق نشان داد که نوزادانی که در زمان مرگ بزرگتر بودند و در نتیجه با مادران خود پیوند نزدیکتری داشتند، مدت طولانیتری نسبت به نوزادان جوانتر حمل میشدند و نوزادانی که بر اثر بیماری جان خود را از دست میدادند، طولانیتر از نوزادانی بودند که از طریق کودککشی مرده بودند.
این مطالعه داده های 83 مورد منتشر شده از ICC را در 15 سایت مختلف گرد هم آورد. این پرونده ها مادرانی را که نوزاد مرده خود را تنها حدود 30 دقیقه تا 126 روز حمل می کردند، ثبت می کند. میانگین مدت ICC حدود 11 روز بود.
شامپانزه ها و بونوبوها نزدیکترین خویشاوندان زنده ما هستند. اکثر کارشناسان فکر می کنند آخرین جد مشترک ما بین 6 تا 8 میلیون سال پیش زندگی می کرده است و مطالعه رفتارهای مرتبط با مرگ در این گونه ها ممکن است بینش های کلیدی را در مورد ریشه های تکاملی واکنش های انسان به مرگ ارائه دهد.
این مطالعه توسط کاندیدای دکترا ریس هاموند و دکتر توماس آ. پوشل، استادیار وندی جیمز در انسانشناسی تکاملی، هر دو در دانشکده مردمشناسی آکسفورد و مردمنگاری موزه انجام شد. آنها به جای مشاهده یک گروه از شامپانزه ها، مواردی را از سراسر ادبیات منتشر شده جمع آوری کردند.
"با گرد هم آوردن یک نمونه چند سایتی بزرگ از موارد ICC از 15 مکان متمایز، میتوان نتیجهگیری قابل تعمیم درباره رفتار در سطح گونهها گرفت. این چیزی است که نمیتوان با استفاده از موارد فقط از یک سایت یا زیرگونه انجام داد. این بدان معناست که یافتههای ما میتواند برای استنباط در مورد تکامل رفتارهای مرتبط با مرگ در انسانها پس از 6 میلیون سال پیش، استفاده شود." کاندیدای دکتری در دانشکده مردم شناسی و مردم نگاری موزه.
آنها داده ها را در برابر 9 فرضیه برای طول ICC آزمایش کردند. اینها شامل سن مادر و تجربه مادری، جنسیت نوزاد، و اینکه آیا این رفتار با تماشای مادران دیگر آموخته می شود یا خیر. نتایج چهار پیش بینی معتبر برای مدت طولانی تر ICC را نشان داد:
یافتهها مبنی بر اینکه نوزادان مسنتر، که مادران پیوندهای نزدیکتری با آنها دارند، طولانیتر هستند، نشان میدهد که پیوند اجتماعی قوی بین مادران شامپانزهها و نوزادانشان باعث ICC میشود. اهمیت عوامل مادری در هدایت رفتار نیز با این یافته تأیید میشود که مادران در مکانهایی با فواصل متوسط طولانیتر بین زایمانها مدت زمان بیشتری را حمل میکنند.
با این حال، از بین این عوامل، علت مرگ ثابت ترین پیش بینی کننده بود. ارتباط قوی بین مرگ و میر نوزادان مرتبط با بیماری و دوره های طولانی ICC، از فرضیه "علت مرگ" حمایت می کند، که پیشنهاد می کند نوزادانی که بر اثر بیماری می میرند، طولانی تر از نوزادانی که به دلایل آسیب زا مانند نوزادکشی می میرند، حمل می شوند زیرا مرگ آنها ممکن است برای مادرانشان مبهم تر باشد.
این فرض را بر این می گذارد که شامپانزه ها می توانند مرگ را تشخیص دهند، ظرفیتی که هنوز از نظر علمی نشان داده نشده است. با این حال، ممکن است همه چیز به این سادگی نباشد. در موارد متعدد، مادران شامپانزه به حمل نوزادان خود بسیار فراتر از نقطه مومیایی کردن ادامه داده اند، وضعیتی که احتمالا سیگنال واضح و مداوم مرگ را ارائه می دهد.
"یافتههای ما نشان میدهد که لازم نیست تصور کنیم که شامپانزهها و مادران بونوبو مرگ را غیرقابل برگشت میدانند تا توضیح دهند که چه مدت نوزاد مرده خود را حمل میکنند. این الگوها را میتوان با تداوم رفتار مادری و با عوامل اجتماعی، تاریخ زندگی و محیطی توضیح داد، اما مهمتر از همه، این بدان معنا نیست که این حیوانات قادر به مرگ نیستند."
مقایسه نحوه واکنش شامپانزهها و بونوبوها به مرگ با پاسخهای خودمان، در مورد اینکه ایدههای انسان درباره مرگ از کجا آمده است، آموزنده است. اگر تشخیص مرگ برای توضیح رفتار شامپانزهها و بونوبوها لازم نباشد، ممکن است برخی از چارچوبهای شناختی پیچیدهای که برای تشخیص نهایی بودن مرگ لازم است در دودمان هومینین پس از آخرین جد مشترک ما پدیدار شده باشد.
ریس هاموند و همکاران، تجزیه و تحلیل چند سایتی حمل جسد نوزاد در پان، دلبستگی مادری و زمینه مرگ را به عنوان توضیحات مدت زمان حمل، نامه های زیست شناسی (2026) نشان می دهد. DOI: 10.1098/rsbl.2026.0371
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Why do some chimpanzee mothers carry their dead infants for months?
Chimpanzee and bonobo mothers sometimes continue to carry their infants after they have died, a behavior known as infant corpse carrying (ICC). It is widely documented, and many explanations have been proposed, but few have been quantitatively tested.