چرا برخی از کارمندان هندی برای انجام وظایف خود قهرمان می شوند؟

توکرام مونده از زمان تصدی مسئولیت در ماه مه، یک سری اقدامات اجرایی را رهبری کرده است

در میان هزاران کارمند دولتی که ماشین‌های دولتی عظیم هند را به راه انداخته‌اند، تعداد کمی از آن‌ها هر چند سال یک بار به چهره‌های عمومی بعید تبدیل می‌شوند.

کمیسر اداره غذا و داروی ماهاراشترا، از زمان تصدی مسئولیت در ماه مه، یک سری اقدامات اجرایی را رهبری کرده است. تیم‌های او رستوران‌ها و سایر مشاغل مواد غذایی را بازرسی کرده‌اند، هجوم آفات، بهداشت نامناسب و مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته را کشف کرده‌اند.

او همچنین شکاف بزرگی را بین هزینه‌هایی که بیمارستان‌ها برای تجهیزات پزشکی رایج می‌پردازند و هزینه‌ای که بیماران دریافت می‌کنند، برجسته کرده است.

این اقدامات باعث شده است که Mundhe به یک چهره مشهور در رسانه های اجتماعی تبدیل شود و فیلم ها و تصاویر بازرسی ها به طور گسترده به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته شده است. صدها نفر اظهار نظر کرده اند که آرزو دارند افسرانی مانند او برای رفع نگرانی های ایمنی مواد غذایی در ایالت خود اعزام شوند.

مونده تنها نیست. در گوروگرام، حومه دهلی، شهرساز منطقه RS Batth به دلیل اقدام علیه ساخت و سازهای غیرقانونی و تجاوزات مورد تحسین قرار گرفته است.

اما چرا با این مقامات برای انجام وظایفشان مانند قهرمانان رفتار می شود؟

در هند، کارمندان دولت مسئول بسیاری از خدماتی هستند که مردم هر روز به آنها تکیه می کنند، از صدور اسناد گرفته تا پلیس، ایمنی مواد غذایی و مراقبت های بهداشتی. اما بسیاری نیز متهم به تاخیر، رشوه دادن و دویدن مردم از ستونی به پست دیگر هستند.

بنابراین وقتی به نظر می رسد که یک مقام رسمی از تشریفات اداری کوتاه می آید، پاسخ می تواند به طرز شگفت آوری مشتاقانه باشد.

کمال کانت جاسوال، کارمند بازنشسته دولت، می گوید: «آنچه باید عادی باشد، استثنایی شده است.

او می افزاید، برای بسیاری از شهروندان، تأخیرها، موانع بوروکراتیک و رفتارهای بی تفاوت چنان آشنا شده است که حکومت کارآمد اکنون به عنوان یک استثنا برجسته شده است.

بسیاری از هندی ها ادارات دولتی را با رویه های طولانی، بازدیدهای مکرر و بوروکراسی اغلب بی پاسخ مرتبط می دانند.

مونده اولین مقامی نیست که دقیقا به خاطر انجام این کار به رسمیت شناخته شده است.

یکی از برجسته ترین نمونه ها TN Seshan است که در دهه 1990 به دلیل اجرای بی باکانه قوانین به عنوان کمیسر ارشد انتخابات هند به شهرت رسید.

کیران بدی، اولین زنی که به صفوف افسران خدمات پلیس هند پیوست، در اوایل دهه 1980 پس از آن که به طور گسترده گزارش شد که او یک خودروی پارک شده غیرقانونی متعلق به نخست وزیر وقت ایندیرا گاندی را یدک می کشد (ایندیرا گاندی توسط بازرس فرعی که سال ها بعد به او گزارش داد که از تصمیم او حمایت می کند، حذف شد) "جرثقیل بدی" ملقب شد.

آشوک خمکا پس از مداخله در یک معامله زمین بحث برانگیز در سال 2012 در سطح ملی شناخته شد، در حالی که افسر پلیس Neeraj Jadaun به دلیل مقابله با اوباش در جریان خشونت های مذهبی مرگبار در دهلی در سال 2020 مورد ستایش قرار گرفت.

این داستان ها ایده بوروکرات "صادق" یا "بی معنی" را آشنا و نادر کرده است.

جاسوال، با این حال، اشاره می کند که هزاران نفر از مقامات در هند بدون جلب توجه عمومی، وظایف خود را انجام می دهند.

کار آنها ممکن است شامل تماس مستقیم زیادی با شهروندان نباشد یا به سادگی کمتر قابل مشاهده باشد.»

با این حال، برای مردم عادی، بازدید از یک اداره دولتی اغلب به عنوان یک فرآیند طاقت فرسا تلقی می شود.

راجش سینگ، 43 ساله، که در یک شرکت مالی در دهلی کار می‌کند، می‌گوید که انتظارهای طولانی برای انجام کار خود و حتی فرآیندهای طولانی‌تر برای حل شکایات را تجربه کرده است.

او می‌گوید: «چیزی که قرار است 24 ساعت طول بکشد، من شخصا تجربه کرده‌ام که تا 6 ماه بدون هیچ تضمینی برای نتیجه مثبت حتی در آن زمان نیز کشیده شده‌ام.

اما افسری که برای اجرای قوانین مورد تحسین قرار می گیرد، می تواند به دلیل اعمال بیش از حد سخت آنها بدون در نظر گرفتن واقعیت های زمینی نیز با انتقاد مواجه شود.

کیران بدی، اولین افسر زن IPS هند، به دلیل رویکرد سختگیرانه اش در اجرای قانون شناخته شد.

Mundhe توسط بخش‌هایی از صنعت غذا و مهمان‌نوازی به خاطر اقدامات اجرایی‌اش مورد انتقاد قرار گرفته است. او اتهامات مربوط به اقدام گزینشی یا غیرقانونی را رد کرده و گفته است که بازرسی ها مبتنی بر شواهد است و مجوزها فقط در موارد جدی به حالت تعلیق در می آیند.

بات نیز به دلیل اقدام علیه تجاوزات غیرقانونی با انتقادهایی مواجه شده است، به طوری که منتقدان ادعا می کنند اجرای او انتخابی است و افراد آسیب پذیر را به طور نامتناسبی تحت تاثیر قرار می دهد. در چندین ویدیوی ویروسی، او گفته است که اقدامات او کاملا تحت قوانین برنامه ریزی شهری انجام می شود.

جاسوال توضیح می دهد که دکه یک دستفروش خیابانی ممکن است از نظر قانون یک سازه غیرمجاز باشد، اما می تواند تنها منبع درآمد یک خانواده باشد. و در کشوری که میلیون‌ها نفر در جستجوی کار به شهرها مهاجرت می‌کنند، فضاهای زندگی غیرمجاز می‌تواند تنها راه یافتن مکانی برای اقامت باشد.

این تنش بین قانون و اقتصاد به توضیح این موضوع کمک می کند که چرا یک اقدام اجرایی می تواند هم قانونی و هم خشن تلقی شود.

بوروکرات ها نیز در حین انجام وظایف خود با چالش هایی روبرو هستند.

پوشپا سوندار، که برای مدت کوتاهی به عنوان یک کارمند دولتی خدمت کرده است و در مورد مسائل توسعه مطالب زیادی نوشته است، می گوید که افسران در صورت امتناع از انجام خواسته ها می توانند با فشار سیاسی و جابجایی مواجه شوند.

او می‌گوید: «آنها نیز خانواده، شغل و مسئولیت‌های مالی دارند و به جرأت فوق‌العاده‌ای نیاز است تا آن چیزها را به خطر بیندازیم تا بتوانیم مستقل عمل کنیم».

او استدلال می کند که افسران زمانی که از انجام کاری غیرقانونی یا نامناسب خودداری می کنند به حمایت نهادی قوی تری نیاز دارند.

جاسوال به یاد می آورد که خودش با چنین فشارهایی روبرو شده است.

در سال 1974، زمانی که او قاضی منطقه ایالت اوتارکاشی در منطقه تقسیم نشده اوتار پرادش بود، یک وزیر ارشد در انتخابات مجلس قانونگذاری ایالتی شرکت می کرد.

او می گوید که مجبور شد تعدادی از خواسته های وزیر را به دلیل مخالفت با قوانین رد کند. وزیر در انتخابات پیروز شد و جاسوال می گوید که او "دستور راهپیمایی" خود را بلافاصله پس از آن دریافت کرده است.

اما وقتی او برای مأموریت بعدی خود رفت، مردم در گرمای تابستان چندین کیلومتر در راه او ایستادند تا خداحافظی کنند.

او می گوید که رابطه بین سیاستمداران و کارمندان دولت به ندرت ساده است.

او می گوید که بسیاری از کارمندان دولت که به دنبال پست های مطلوب هستند یا به حمایت سیاسی متکی هستند، راه کمترین مقاومت را انتخاب می کنند، در حالی که ایستادگی در برابر فشارهای سیاسی هزینه های خاصی را به دنبال دارد.

کمال کانت جاسوال (راست) با راجیو گاندی، نخست وزیر سابق هند، در دوران تصدی وی به عنوان منشی توسعه روستایی اوتار پرادش.

رسانه‌های اجتماعی همچنین سرعت یک افسر را تغییر داده‌اند که می‌تواند به محبوبیت عمومی تبدیل شود.

اکشنی که زمانی محدود به یک منطقه بود، اکنون می‌تواند در عرض چند ساعت توسط میلیون‌ها نفر فیلم‌برداری، اشتراک‌گذاری و مشاهده شود.

ساندار می‌گوید: «رسانه‌های اجتماعی می‌توانند تقریبا یک شبه یک مقام رسمی را به یک نقطه صحبت ملی تبدیل کنند.

این تا حدودی همان چیزی است که در مورد Mundhe اتفاق افتاد، که ویدیوهای بازرسی او اجرای معمول را به نمایشی پربیننده تبدیل کرده است.

او ماه گذشته در صحبت با بی‌بی‌سی گفت که اقداماتش ناشی از نگرانی‌های بهداشت عمومی است و کسب‌وکارهایی که از قوانین پیروی می‌کنند هیچ ترسی ندارند.

برای Mundhe، توجه در کنار نکته است. قوانین از قبل وجود دارد و وظیفه او صرفا اجرای آنهاست.

اما شیفتگی عمومی در مورد بیش از یک افسر است.

هنگامی که وظایف اساسی دولت به طور قابل مشاهده و پیوسته انجام می شود، ممکن است فوق العاده به نظر برسند - به ویژه به این دلیل که بسیاری از مردم انتظار خلاف این را دارند.