چرا بسیاری از بچه های چهار ساله قبل از مدرسه آموزش نمی بینند؟

روث لو-کوئی یک متخصص مادر و سال های اولیه است که می گوید والدین را نباید به خاطر تاخیر در رشد فرزندانشان سرزنش کرد.

برای برخی از والدین، شمارش معکوس برای شروع مدرسه به معنای خرید لباس فرم، برچسب زدن بطری های آب و تلاش برای فشردن آخرین تعطیلات تابستانی است.

برای دیگران یک سوال اساسی تری وجود دارد که باید به آن رسیدگی شود: آیا فرزندشان می تواند به تنهایی از توالت استفاده کند؟

بر اساس نظرسنجی موسسه خیریه Kindred Squared، تقریبا یک سوم کودکانی که در سال گذشته در وست میدلندز شروع به مدرسه کرده بودند، به طور کامل آموزش توالت را ندیده بودند و 42 درصد از کسانی که به پذیرش می‌رسند توسط کارکنان مدرسه ابتدایی برای مدرسه آماده نیستند.

این هفته، این موسسه خیریه طرح آموزش کوچک خود را اعلام کرد که منابع و پشتیبانی از جمله افزایش آموزش برای مهد کودک ها، مدارس و متخصصان را فراهم می کند، در Solihull اجرا خواهد شد.

در یک آزمایش آزمایشی در یورک، که در ماه آوریل آغاز شد، والدین با پیشنهادات خود برای یک مکان مدرسه، راهنمای آموزش کوچک و آمادگی مدرسه فرستادند. کارگاه های آموزشی برگزار شد، منابع توزیع شد و پشتیبانی از طریق پزشکان عمومی، داروخانه ها، کتابخانه ها و مراکز اجتماعی ارائه شد.

در نتیجه، تعداد کودکانی که آموزش‌دیده در توالت را شروع کردند، تقریبا به نصف کاهش یافت.

یک متخصص سالهای اولیه مستقر در ولورهمپتون گفته است که گفتگو در مورد آمادگی مدرسه باید فراتر از توالت باشد.

روث لو-کوئی، معاون سابق معلم و بنیانگذار My Mummy Teacher، با والدین و مدارس برای حمایت از رشد کودکان از طریق یادگیری مبتنی بر بازی همکاری می کند.

او گفت: "ما می خواهیم پایه ها را تنظیم کنیم. آیا آنها می توانند صحبت کنند و گفتگو کنند؟ آیا برای آنها داستان می خوانی؟ آیا آنها بدن خود را حرکت می دهند؟ زیرا همه این چیزها همان چیزی است که پس از آن مهارت های یادگیری، تمرین استقلال روزمره را تشکیل می دهد. آیا آنها می توانند کت خود را آویزان کنند یا می توانند جوراب خود را در بیاورند؟"

اما او هشدار داد که آمادگی برای مدرسه می‌تواند به منبع اضطراب خانواده‌ها تبدیل شود و گفت که تشخیص این نکته مهم است که کودکان با سرعت‌های مختلف به نقاط عطف می‌رسند.

او گفت: «ما باید مراقب باشیم که آمادگی برای مدرسه به چک لیستی تبدیل نشود که از کودکان چهار ساله انتظار می‌رود آن‌ها را پاس کنند یا چیزی که باعث شود والدین احساس کنند که شکست خورده‌اند، اگر فرزندشان متفاوت رشد کند، نشود. "کودکی یک مسابقه نیست."

Lu-Quee معتقد است که آمادگی برای مدرسه بیشتر از توالت رفتن وجود دارد

راشل، مادر دو فرزند اهل ناتینگهام شایر، یکی از مشتریان لو-کوئی است. او سعی کرد در سه سالگی پسرش را به توالت آموزش دهد، اما او با عدم مدفوع مشکل داشت.

او به عنوان یک معلم کار می کند اما گفت که طرف دیگر مشکل به عنوان والدین بسیار متفاوت است.

او گفت: «به عنوان یک معلم، احساس می‌کنم در این زمینه پدر و مادری کاملا آگاه هستم. "بنابراین داشتم فکر می کردم، "می دانم چه اتفاقی در حال رخ دادن است اما نمی دانم چه کنم".

"این پدر و مادر نیست، تنبلی نیست. سخت است و تلاش زیادی است.»

به او گفته شد که تا پنج سالگی نمی تواند به حمایت مالی برای فرزندش دسترسی داشته باشد و تا پایان سال پذیرش او، خانواده کمک دریافت کردند.

پسرش اکنون هشت ساله است و در انتظار ارزیابی ADHD است، که راشل معتقد است علیرغم اینکه در سال های اولیه زندگی به آن توجهی نشده بود، می توانست بر جنبه های رشد او تأثیر بگذارد.

او گفت: «مصرف می‌تواند ناشی از ضربه باشد و می‌تواند به دلیل عبور از چیزی باشد که در نقطه‌ای آسیب دیده است یا کسی واکنش بدی نسبت به تصادف او نشان داده است.

هلن دیویس، یک ویزیت کننده بهداشت و پرستار کودکان مستقر در استافورد، گفت کودکانی که مکررا تصادف کرده اند ممکن است از توالت ترسیده و منجر به یبوست شوند.

او گفت: "کودکی که در حال تقلا است ممکن است از توالت بترسد، مدفوع خودداری کند یا یبوست را تجربه کند. تصادفات مکرر باید کنجکاوی در مورد آنچه مانع می شود را به جای این تصور که والدین به اندازه کافی تلاش نکرده اند، برانگیزد."

هلن دیویس می گوید مشکلات توالت رفتن می تواند دلایل زمینه ای داشته باشد

آناماریا بیلی، 37 ساله، مادر دو فرزند اهل ولورهمپتون، گفت که آموزش توالت کردن به کودک دو ساله اش شامل چهار روز مرخصی از کارش به عنوان یک آژانس مسافرتی مستقل است.

او گفت: "من یک مادر خانه نشین هستم." من نمی دانم چگونه می توانم چهار روز کار متوالی را مسدود کنم.

او گفت که کمک به کودکان با مهارت هایی مانند توالت رفتن و برقراری ارتباط می تواند یک چالش خاص برای خانواده هایی باشد که هر دو والدین در آنها تمام وقت کار می کنند.

او گفت: "در حال حاضر دیگر آن زمان برای نشستن و بازی با فرزندان خود آنقدر که دوست دارید وجود ندارد." "من واقعا فکر نمی کنم که این تقصیر والدین باشد."

آناماریا بیلی از کار مرخصی گرفت تا فرزندش را تربیت کند

لو-کوئی تأکید کرد که نسل‌های قدیمی‌تر نیز بعدا کار می‌کنند، به این معنی که برخی از خانواده‌ها "روستای قبلی را ندارند".

Kindred Squared گفت که وست میدلندز شاهد یکی از بزرگترین کاهش آمادگی برای مدرسه در این کشور بوده است، به طوری که تعداد کودکان فاقد مهارت هایی مانند توالت رفتن سال به سال افزایش می یابد.

شورای سولی‌هول گفت که «گزارش‌هایی در مورد نسبت بیشتری از کودکانی که با پوشک یا کش‌آپ به مدرسه می‌رسند در مقایسه با چند سال پیش، به صورت محلی داشته است» و افزود که طرح جدید آموزش در زمینه‌های کوچک بخشی از برنامه گسترده‌تر «بهترین شروع در زندگی» را تشکیل می‌دهد.

بیلی، معلم سابق پذیرش و سرپرست سال های اولیه، گفت که در "مناطق محروم و مرفه" کار کرده است و نابرابری هایی را در آمادگی مدرسه دیده است.

او گفت: «این به درآمد بستگی دارد. در حالی که برخی از والدین می توانستند کتاب های والدین بخرند، او گفت کسانی که درآمد پایین تری داشتند، دسترسی کمتری به اطلاعات داشتند.

او افزود: «کتاب‌ها بسیار گران هستند.

دیویس که از طریق شرکت خود Essential Parenting راهنمایی های یک به یک را ارائه می دهد، گفت که خانواده ها ممکن است "پیش از اینکه مشکلات ریشه دوانده شود" حمایت به موقع و مداوم دریافت نکنند.

او گفت فشار مالی، استرس والدین، فرصت‌های محدود برای بازی و مشکل در دسترسی به خدمات سال‌های اولیه و مشاوره حرفه‌ای می‌تواند آمادگی برای مدرسه را سخت‌تر کند.

او گفت: «خدمات عمومی ضروری است، به ویژه برای خانواده هایی که توانایی پرداخت حمایت خصوصی را ندارند.

برای معلمان این موضوع ملموس است. یک معلم پذیرش که با چند کودکی که برای دستشویی کردن نیاز به کمک دارند سروکار دارد، باید آن را با نیازهای بقیه کلاس متعادل کند.

Lu-Quee گفت: «واقعا، واقعا برای مدارس دشوار است که بتوانند حمایت از آن را در کنار آموزش تسهیل کنند. معلمان بدون شک گزارش می دهند که کودکان با نیازهای بسیار گسترده تر و گسترده تر وارد مدرسه می شوند، اما من فکر می کنم که ما باید واقعا مراقب باشیم که فقط والدین را سرزنش نکنیم.

آنا نجار فکر می کند که باید بودجه بیشتری به مدارس اختصاص داده شود تا فشار بر والدین

آنا نجار، فرماندار مدرسه اول سنت نیکلاس CE در کودسال، استافوردشایر، گفت که مسئولیت رشد کودکان بر عهده مدارس و همچنین والدین است: "نقش مدرسه، به ویژه در آن سن، کمک به رشد کودکان به جوانان و یادگیری مهارت های مناسب است."

او خواستار بودجه بیشتر برای مدارس برای کمک به آنها برای برآورده کردن مطالبات فزاینده شد: "ما باید از والدین حمایت کنیم، اما باید از مدارس نیز حمایت کنیم. مدارس کاملا به منابع نیاز دارند و باید با پولی که دارند بهترین تصمیم را بگیرند. ما باید مطمئن شویم که مدارس ما برای کودکان آماده هستند."

به ما بگویید که کدام داستان ها را در بیرمنگام و کشور سیاه پوشش دهیم

BBC Birmingham را در BBC Sounds، Facebook، خارجی، X، خارجی و Instagram، خارجی دنبال کنید.

طرح آموزش کوچک برای گسترش در 20 منطقه دیگر

چگونه خیریه کودکان را برای شروع پذیرایی آماده می کند

آموزش توالت و اضطراب بالا - نحوه تغییر مدارس