چرا رژیم های اقتدارگرا جامعه LGBTQ+ را هدف قرار می دهند؟
به گفته کارشناسان، سرکوب اخیر جامعه LGBTQ+ در ترکیه نشانه یک عقبگرد گسترده تر حقوق است. در رژیم های خودکامه بدتر است، اما چرا این سیاست محبوب این دولت ها است؟
یورش به کافه ها و خانه های همجنس گرایان، صدها دستگیری و لفاظی در مورد مسئولیت دولت برای "حمایت از خانواده ها و کودکان". آخرین سرکوب جوامع LGBTQ+ ترکیه چندان دور از ذهن نیست.
دکتر کوئن اسلوتمکرز، از بخش سیاست بینالملل در سیتی سنت جورج، دانشگاه لندن، به دویچه وله گفت: «این غیرمعمول نیست، ما قبلا آن را دیدهایم.
Slootmaeckers گفت: "ترکیه مدتی است که این کار را انجام می دهد، اما به نظر می رسد شدت آن بسیار بالاتر است." "ما آن را در جاهای مختلف نیز دیدهایم. من فکر میکنم آنچه که با ظهور راست افراطی میبینیم سرکوب هر چیزی است که متفاوت به نظر میرسد. این واقعا درباره روایت ما در مقابل آنها و تقویت "ارزشهای سنتی خانوادگی" است."
این ارزشها توسط آکین گورلک، وزیر دادگستری ترکیه پس از سرکوبهای آخر هفته ذکر شد: "بر اساس وظیفه حمایت از خانوادهها و کودکان که توسط قانون اساسی به دولت داده شده است، هیچ سازمان جنایی، شبکه سوء استفاده یا فعالیت غیرقانونی که کودکان، جوانان یا خانوادهها را هدف قرار دهد، تحمل نخواهد شد."
Slootmaeckers اضافه کرد که اشاره به محافظت از کودکان در برابر آسیب نیز نمونه ای از اقدامات دولت اقتدارگرایانه علیه جوامع LGBTQ+ در مقیاس گسترده تر است، که کارش اغلب بر روی جنسیت و سیاست های جنسی تمرکز دارد.
برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.
آنها در تلاشند تا گفتمانهایی را در مورد درهم تنیده بودن پدوفیلی و همجنسگرایی بازگردانند. همیشه مستقیم نیست، اما گرایش مشخصی وجود دارد.»
بر اساس گزارش سال 2026 از سازمان غیرانتفاعی حقوق مدنی مستقر در آفریقای جنوبی، سیویکوس، احساساتی مانند احساسات ابراز شده توسط گورلک اخیرا به طور فزاینده ای عادی شده است.
در این گزارش آمده است: «حقوق زنان و LGBTQI+ تحت هماهنگترین و گستردهترین حمله در دهههای اخیر قرار گرفته است».
این میافزاید که «ایالات متحده آمریکا روایت جهانی» را در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ تنظیم کرده است و به جرمانگاری اخیر روابط همجنسگرا در بورکینافاسو و ترینیداد و توباگو از جمله شواهد خود در مورد عقبنشینی حقوق اشاره میکند.
در حالی که روش های سرکوب متفاوت است، اسلوتمکرز گفت که دلایل اصلی اغلب، حداقل تا حدی، فرصت طلبانه هستند تا ایدئولوژیک.
"در رژیمهای استبدادی، همانطور که در گذشته در مجارستان و لهستان دیدهایم، زمانی که قدرت سیاسی تهدید میشود، اغلب این تمایل وجود دارد که از این مسائل به عنوان راهی آسان برای انحراف و انحراف استفاده کند - با این ادعا که دگرباشان جنسی تهدیدی برای بافت اجتماعی هستند زیرا خانواده و آینده ملت را به چالش میکشند.
ترکیه در نقشه سالانه رنگین کمان که توسط انجمن بینالمللی لزبینها، همجنسگرایان، دوجنسگرایان، ترنسها و اینترسکسها تهیه میشود، رتبه 47 از میان 49 کشور را به خود اختصاص داد. کشورهایی که رتبه پایینتری دارند به این معنی است که قوانین و سیاستهایی که در آنها سازگار با LGBTQ+ نیستند.
اما، برای بسیاری از ناظران، این کشورها هستند که در این رتبه بندی ها سقوط می کنند که نگران کننده است. یکی از آنها صربستان است. به تدریج به رتبه 29 سقوط کرده است که کمتر از میانگین اروپایی است.
گروههای مرتبط با رئیسجمهور الکساندر ووچیچ و حزب مترقی صربستان او، SNS، با موج خشونت علیه جامعه LGBTQ+ که به طور فزایندهای به حاشیه رانده شدهاند، مرتبط شدهاند. یک نظرسنجی اخیر از آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا نشان داد که 80٪ از پاسخ دهندگان گفتند که برای مثال از گرفتن دست شریک زندگی خود در انظار عمومی اجتناب می کنند.
در حالی که صربستان یکی از 64 کشور در سراسر جهان نیست که قوانینی برای جرم انگاری همجنس گرایی دارند، که برخی از آنها مجازات اعدام دارند، احساس ناخوشایندی قطعی وجود دارد.
در بالکان، اکثر کشورها هنوز خواهان پیوستن به اتحادیه اروپا هستند، بنابراین نوعی نردههای محافظ وجود دارد که تا کجا میتوانند پیش بروند. اما ما چیزهایی مانند تلاش [ووچیچ] برای لغو [رویداد فرا اروپایی LGBTQ+] EuroPride در سال 2022 در بلگراد را میبینیم، زمانی که او در اطراف کوزوو احساس خطر کرد. صربستان» در سال 2025.
Slootmaeckers گفت: «ما میتوانیم این تاکتیک تسخیر ارزشهای خانوادگی و سپس قرار دادن حقوق دگرباشان جنسی را بهعنوان یک بیاهمیت گرانقیمت، بهعنوان وسیلهای برای هدایت مجدد توجه مردم از مشکل سیاسی واقعی ببینیم».
"من فکر می کنم در سراسر اروپا، نه فقط در بالکان یا اروپای شرقی، ما شاهد بازگشت همجنس گرا هراسی و ترنس هراسی هستیم. ما فرهنگی را می بینیم که در آن هر چیزی که "آنجا" در نظر گرفته شود، تهدید می شود و عادی می شود که می توانیم دوباره مردم را کنار بگذاریم."
به نظر می رسد که طرد برای بسیاری در جامعه LGBTQ+ ترکیه، با گروه حقوقی Kaos GL، که دفاترش مورد حمله قرار گرفت، آخرین سرکوب را "تبعیض تحت رهبری دولت، سیاست ترس و از بین بردن جامعه مدنی" نامید.
برای کسانی که تحت رژیم های خودکامه در جاهای دیگر زندگی می کنند، تهدید صحنه های مشابه همچنان وجود دارد.
متن اصلی (انگلیسی)
Why do authoritarian regimes target the LGBTQ+ community?
A recent crackdown on the LGBTQ+ community in Turkey is symptomatic of a wider rights regression, according to experts. It's worse under authoritarian regimes, but why is it such a popular policy for these states?