چرا طوفان استوایی ریچل به سختی بحران آب دریاچه مید را لمس می کند؟

بارش شدید باران ناشی از طوفان استوایی ریچل باعث سیل و سیل شهری در بخش‌هایی از جنوب غربی شد، اما سیل کمک چندانی به تغییر چشم‌انداز وحشتناک دریاچه مید نکرده است.

ریچل و بقایای آن پس از فشار به داخل خاک در آخر هفته، مقادیر قابل توجهی باران را در سراسر کالیفرنیای جنوبی و بخش‌هایی از جنوب غربی ریختند.

مرکز ملی طوفان (NHC) گفت که انتظار می‌رود طوفان و بارندگی آن در مجموع 1 تا 3 اینچ با مقادیر جدا شده تا 5 اینچ از جنوب کالیفرنیا به حوضه بزرگ و جنوب غربی تولید کند و خطر سیل ناگهانی قابل توجهی را ایجاد کند.

سرویس ملی هواشناسی (NWS) مجموع بارندگی را از 0.48 تا 0.95 اینچ در نواحی ساحلی، 0.55 تا 2.37 اینچ در دره ها و 0.32 تا 2.15 اینچ در کوه ها در اوایل یکشنبه گزارش داد که همچنین منجر به جاری شدن سیل شد.

اما سیل شدید در خیابان ها لزوما به افزایش چشمگیر دریاچه مید منجر نمی شود.

داده های اداره احیای ایالات متحده تفاوت را نشان می دهد.

در 8 اکتبر، قبل از اینکه بقایای راشل به جنوب غربی برسند، ارتفاع دریاچه مید از سطح آب به 1037.6 فوت رسید. در 9 اکتبر در 1037.6 فوت باقی ماند، سپس در 10 اکتبر به 1037.7 فوت رسید و در 11 اکتبر در آنجا ماند، زیرا بقایای راشل در منطقه حرکت کردند.

این بدان معناست که ارتفاع ثبت شده دریاچه بین 8 اکتبر و 11 اکتبر تنها حدود 0.1 فوت (که حدود 1.2 اینچ است) افزایش یافته است، علیرغم سیل شدیدی که در سایر نقاط منطقه تجربه شده است.

این قطع ارتباط عمدتا توسط جغرافیا و مقیاس توضیح داده می شود.

بارندگی شدید در کالیفرنیای جنوبی می‌تواند باعث سیل‌های محلی جدی بدون جاری شدن در نزدیکی دریاچه مید شود، زیرا دریاچه مید از سیستم رودخانه کلرادو تغذیه می‌شود، به این معنی که بارندگی باید به‌ویژه در مناطقی که به رودخانه و در نهایت به مخزن می‌ریزد تا سطح آب آن به میزان قابل توجهی افزایش یابد. بیشتر منابع آب دریاچه مید از دریاچه پاول تامین می شود که رواناب بخش هایی از کلرادو، وایومینگ، یوتا و نیومکزیکو را دریافت می کند.

با این حال، سطح آب دریاچه مید می تواند بدون استفاده از دریاچه پاول افزایش یابد. بارانی که در نزدیکی سنت جورج، یوتا، شمال غربی آریزونا و جنوب نوادا می‌بارد، می‌تواند بدون رسیدن به پاول از طریق رودخانه ویرجین به مید برسد. با این حال، این جریان ورودی در مقایسه با آبی که توسط خود رودخانه کلرادو تامین می شود، نسبتا کم است.

این مخزن همچنین با کمبود آب بسیار بزرگتر و طولانی مدت مواجه است که یک طوفان نمی تواند آن را برطرف کند.

اداره احیا می گوید حوضه رودخانه کلرادو در 26 سال گذشته "خشکسالی بی سابقه ای" را تجربه کرده است. پس از بارش کم سابقه برف در زمستان 2025-2026، ذخیره ترکیبی دریاچه مید و دریاچه پاول به پایین ترین سطح خود از زمان پر شدن دریاچه پاول در سال 1963 کاهش یافت و هر دو مخزن در آگوست 2026 به ارتفاع کم سابقه ای رسیدند.

وضعیت دریاچه پاول که در بالادست دریاچه مید قرار دارد، ابعاد این مشکل را نشان می دهد. Reclamation گزارش داد که پاول آگوست را در ارتفاع 3517.87 فوتی، شامل حدود 5.14 میلیون فوت جریب یا فقط 22 درصد از ظرفیت ذخیره سازی زنده خود به پایان رساند. در برابر کمبودی در این مقیاس، بارندگی حاصل از یک طوفان به تنهایی برای پر کردن دو مخزن بزرگ رودخانه کلرادو کافی نیست.

در حالی که ریچل بارندگی شدیدی را ارائه کرد که می‌توانست سیستم‌های زهکشی و آبراهه‌ها را تحت تأثیر قرار دهد، تأثیر آن بر بزرگترین مخازن منطقه در مقایسه با شدت کمبود طولانی‌مدت رودخانه کلرادو ناچیز بود.

به عبارت دیگر، سیل سرعت رسیدن آب به یک مکان خاص را اندازه گیری می کند، در حالی که بازیابی مخزن بستگی به میزان آب قابل استفاده در یک سیستم رودخانه ای عظیم در یک دوره بسیار طولانی تر دارد. راشل در برخی از مکان‌ها به اندازه‌ای باران بارید که باعث ایجاد سیل خطرناک شود، اما آب کافی در قسمت‌های مناسب حوضه وجود نداشت که بتواند بحران آب دریاچه مید را تغییر دهد.

نیوزویک برای اظهار نظر با Reclamation و Jack Schmidt که در مرکز مطالعات رودخانه کلرادو در دانشگاه ایالتی یوتا کار می کند تماس گرفته است.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جان فیتزپاتریک و گری آر. توماس