چرا مدیران باید تناسب اندام خود را در اولویت قرار دهند - Pulis

در طول چند دهه گذشته چیزهای زیادی برای مدیران فوتبال تغییر کرده است، اما نگرانی اخیر وینسنت کمپانی یادآور سلامتی او بود که هنوز هم یک شغل همه‌گیر است که از نظر جسمی و روحی ضرر می‌کند.

از مرگ غم انگیز جوک استاین، سرمربی اسکاتلند پس از بازی مقدماتی جام جهانی مقابل ولز در سال 1985، تا مشکلات قلبی متفاوتی که گریم سونس، سر الکس فرگوسن، جرارد هولیه، جو کینیر و هری ردنپ در طول این سال‌ها متحمل شدند، همیشه از خطرات شغلم آگاه بوده‌ام.

25 سال از زمانی که دیو باست، سرمربی لستر و سام آلاردایس، مدیر بولتون، در آزمایشی شرکت کردند که طی بازی بین تیم‌ها به نمایشگرهای قلب متصل شدند و ضربان قلب هر دو آنها به حد بحرانی رسید، 25 سال می‌گذرد.

فقط در طول بازی نیست که مدیریت می تواند تأثیر نامطلوبی بر سلامت شما داشته باشد.

استرسی که تحت آن قرار دارید بی وقفه است و باید راهی برای مراقبت از خود پیدا کنید. خوشبختانه این چیزی بود که من خیلی زود در دوران مدیریتم متوجه شدم.

کمپانی در زمین تمرین بایرن مونیخ سقوط کرد و علت آن سوزش مننژ شناسایی شد - التهاب غشای محافظ اطراف مغز و نخاع.

من در تمام عمر کاری خود به عنوان بازیکن و سپس مربی زیر نظر و در کنار مدیران کار کرده بودم، اما تنها زمانی که اولین شغل مدیریتی خود را در بورنموث در سال 1992 به دست آوردم، متوجه حجم کاری شما شدم و متوجه شدم که این شغل چقدر زمان بر و استرس زا است.

در آن روزها و در واقع در تمام دوران حرفه ای ام، می خواستم فردی باشم که تمام تصمیمات فوتبالی را در باشگاهم می گیرد.

این بدان معنا بود که من همه کارها را انجام دادم، از جستجوی بازیکنان گرفته تا جذب بازیکنانی که می‌خواستم، و کادرم را در هر سطحی از تیم اصلی گرفته تا تیم‌های ذخیره و جوانان سازماندهی کردم، همه در چارچوب محدودیت‌های مالی باشگاه.

من بازی‌های تیم اصلی را مسئولیت اصلی خود می‌دانستم، بنابراین هرگز از کارم در زمین تمرین هم کوتاهی نکردم، مربیگری به روشی که مناسب بازیکنان بود و بهترین شانس را برای بردن بازی‌ها به آنها می‌داد - که در نهایت آینده من را تعیین می‌کرد.

تمام موارد فوق به طور کلی روشی بود که اکثر باشگاه های انگلیسی اداره می شدند، بنابراین فقط من این کار را نمی کردم. اما خواسته ها بی وقفه بودند و من باید یاد می گرفتم که چگونه به درستی از خودم مراقبت کنم تا بتوانم با آن کنار بیایم.

در آن روزهای اولیه، مدیریت من بر شخص خودم واقعا ضعیف بود.

با رژیم غذایی شما شروع می شود. در آن زمان من در بزرگراه بالا و پایین می‌رفتم تا بازیکنان را تماشا کنم، سعی می‌کردم یک مغازه ماهی و چیپس‌فروشی پیدا کنم یا فقط با یک پای نیمه وقت یا یک ساندویچ از یک مغازه محلی سوخت می‌گرفتم.

من جوان بودم و می‌توانستم با آن کنار بیایم، بنابراین هرگز به ذهنم خطور نکرد که خوب غذا نمی‌خورم یا ورزش لازم برای حفظ سطح آمادگی بدنی‌ام را انجام نمی‌دهم.

اما، در همان زمان، فشار بر تیم برای بردن بازی‌ها در نهایت روی شانه‌های من افتاد، بنابراین فشار مسئول نتایج و عملکرد هر هفته واقعا افزایش یافت.

من هرگز متوجه نشده بودم که این بخش مدیریت چقدر استرس زا است تا زمانی که شروع به شکست در چند بازی کردیم و هر ذره انتقاد به دامان من وارد شد.

آنها ممکن است کمتر با نحوه اداره باشگاه هایشان در حال حاضر کاری داشته باشند، اما همچنان باید با افرادی برخورد کنند که هرگز آنها را ندیده اند و از توانایی آنها در انجام کاری که دوست دارند به رسانه ها انتقاد کنند، بدون در نظر گرفتن عوامل دیگری که ممکن است در این عملکردها و نتایج مؤثر باشد.

برای همین خیلی استرس داره. تمام تیرها و اسلحه ها به سمت شما نشانه رفته اند و شما هیچ راهی برای محافظت از خود ندارید، به غیر از بازی های برنده.

پولیس قبل از اینکه ردنپ در سال 1992 به وستهام رفت و در 34 سالگی اولین شغل مدیریتی خود را در تیم چریز به دست آورد، در بورنموث تحت هدایت هری ردنپ مربی-بازیکن بود.

بسیاری از مدیران جوان این عوامل را تجربه کرده اند که می تواند بر سلامت و رفاه آنها تأثیر بگذارد.

نقطه عطف برای من زمانی بود که درست قبل از ترک بورنموث در سال 1994 با یک ورزشکار سه گانه استرالیایی صحبت کردم.

توصیه او بسیار صریح و صریح بود. او به من گفت که انجام کارم از نظر فیزیکی سطح تناسب اندام من را مختل می کند - اما نگران کننده تر، سطح استرس ناشی از آن بود، زیرا آنها می توانند تأثیر عمده ای بر زندگی من داشته باشند.

تنها پس از انجام آن مکالمه بود که متوجه سازش هایی شدم که برای شغلم به قیمت سلامتی خودم انجام می دادم.

به این نتیجه رسیدم که در شغل بعدی‌ام، اگر به آن دست پیدا کنم، خودم را وقف یک سبک زندگی قابل کنترل‌تر می‌کنم و تناسب اندام خودم را در اولویت قرار می‌دهم.

تصمیم گرفتم هر روز صبح زود قبل از صبحانه در باشگاهی که مدیریت می کنم ورزش کنم، بنابراین می توانم بقیه روزم را به کارم اختصاص دهم.

بله، روزهایی بود که خالی می‌شدم و فقط راه می‌رفتم و حرکات کششی انجام می‌دادم، اما به طور کلی به این قانون پایبند بودم و سخت تلاش می‌کردم تا از نظر بدنی از خودم دفاع کنم.

در گیلینگهام در سال 1999، تصمیم گرفتم یک ماراتن را اجرا کنم - اولین ماراتن لندن - که باعث شد در طول فصل روی سلامت جسمی‌ام تمرکز کنم.

این اولین چالش من در بین بسیاری از افرادی بود که در این سال ها برای خیریه پذیرفته ام. من همچنین از John O' Groats تا Land's End دوچرخه سواری کرده ام، از کوه کلیمانجارو بالا رفته و از پل برج تا برج ایفل پارو زده ام.

تمام این تمرینات همچنین به سطح استرس من کمک کرد، به خصوص در مورد خواب. خسته بودن از رفتن به رختخواب واقعا به ساعات خواب من کمک کرد و به این معنی بود که هرگز بیدار نبودم و نگران اتفاقات بد در محل کارم نبودم.

راه های دیگری نیز وجود داشت که من از سلامت روانم مراقبت می کردم. حتی وقتی اینترنت منفجر شد، من هرگز هیچ مطبوعاتی، خوب یا بد، درباره خودم یا تیمم نخوانده ام.

من همیشه در هر باشگاهی که با آنها بودم به سختی کار می کردم و کارکنان خوبی را انتخاب می کردم که می توانستم به آنها اعتماد کنم، اما به لطف خانواده ام توانستم آن را هم خاموش کنم.

من در ستون های قبلی در مورد روال خود بعد از بازی ها نوشته ام و اینکه چگونه اغلب شنبه شب به سمت سواحل جنوبی به خانه می رفتم و نتیجه خود را منعکس می کردم و برای بازی بعدی آماده می شدم.

اما یکشنبه ها همیشه برای گذراندن تمام روز با خانواده بود.

خواه تماشای پسرم آنتونی در حال بازی فوتبال در دوران جوانی بود، یا اینکه فقط در کنار بچه‌ها بودم، به همین ترتیب آرام شدم و آن روز با آنها به دریچه رهایی تبدیل شد که بخش مهمی از روتین من بود.

کاپیتان وست بروم، دارن فلچر، در زمین تمرین باشگاه، به پاس 1000مین بازی خود به عنوان سرمربی، یک روز قبل از تساوی 1-1 با باشگاه قدیمی خود، استوک، به پولیس یک ظرف کشتی هدیه داد.

وقتی با مدیران جوان صحبت می‌کنم، همان توصیه‌هایی را به آنها می‌کنم که از آنها پیروی کردم.

شما باید اشتیاق خود را برای مراقبت از خود حفظ کنید، زیرا این زمانی است که بیشترین نیاز را به آن خواهید داشت. تحت استرس دائمی که خود را تحت فشار قرار می دهید، خطرناک است.

اما، در حالی که همه خطرات شغل را می‌دانند، بسیاری آماده پذیرش آن‌ها هستند. من همیشه بودم

سال‌ها پیش، سلامت مدیران هرگز برای باشگاه‌ها اهمیت چندانی نداشت - ما احتمالا در تمام ساعات شبانه روز بیش از حد نوشیدنی می‌نوشیدیم و غذاهای اشتباه می‌خوردیم، اما این تنها بخشی از سبک زندگی بود.

اکنون، حمایت‌های بیشتری وجود دارد - انجمن مدیران لیگ تحت برنامه «مناسب برای مدیریت» خود آزمایش‌های سلامت مکرر را ارائه می‌کند و کادر پزشکی اکثر باشگاه‌ها اکنون مطمئن خواهند شد که نه تنها از بازیکنانشان به درستی مراقبت می‌شود، بلکه از کادر مربیگری نیز مراقبت می‌شود.

زندگی یک مدیر هنوز هم می تواند یک مکان تنها باشد، اما خوشبختانه کمک های موجود در سطح متفاوتی از جایی است که در ابتدای کار من بود.

تونی پولیس در حال صحبت با کریس بیوان از بی بی سی اسپورت بود.