چرا نظرسنجی های میان دوره ای 2026 حمایت دموکرات ها را دست کم گرفتند؟

از یک جهت مهم، نظرسنجی ها داستان انتخابات امسال را درست نشان دادند: آنها نشان دادند که دموکرات ها در مجلس نمایندگان پیروز شدند و در رقابت برای کنترل سنا پیشتاز شدند.

با معیار دیگری، نظرسنجی های امسال یکی از بدترین نظرسنجی های اخیر بوده است. وقتی همه نظرسنجی‌ها را بررسی می‌کنیم، نظرسنجی‌ها به طور سیستماتیک حمایت نامزدهای دموکرات را دست‌کم می‌گیرند، و این کار را در مقیاسی انجام می‌دهند که در سال‌های 2016 و 2020 که نظرسنجی‌ها جمهوری‌خواهان را دست‌کم می‌گرفتند، رقابت می‌کردند یا حتی از آن‌ها بیشتر بود.

در مجموع، نظرسنجی‌های ملی امسال قدرت دموکرات‌ها را حدود چهار درصد دست‌کم گرفتند. در میان رقابت‌های کلیدی سنا، نظرسنجی‌ها دموکرات‌ها را با اختلاف پنج امتیازی حتی بزرگ‌تر دست‌کم گرفتند، در مقایسه با میانگین حدود 3.5 امتیاز در تمام رقابت‌های سنا.

این خطا از نظر اندازه شبیه به نظرسنجی‌های اخیر ریاست‌جمهوری دوران ترامپ است. در سال 2020، نظرسنجی های ملی جمهوری خواهان را حدود چهار درصد دست کم گرفتند. در سال 2016، جمهوری خواهان سه امتیاز دست کم گرفته شدند.

امسال همه نظرسنجی‌ها تا این حد اشتباه نکرده‌اند. برای مثال، نظرسنجی نیویورک تایمز/سینا به طور سیستماتیک دموکرات ها را دست کم نگرفت. تعداد معدودی از نظرسنجی‌های دیگر، از جمله AtlasIntel و Survey 160 نیز این کار را نکردند.

در مجموع، نظرسنجی‌های نهایی تایمز/سینا، دموکرات‌ها را کمتر از یک درصد دست‌کم گرفتند، برخی از نظرسنجی‌ها دموکرات‌ها و برخی دیگر جمهوری‌خواهان را دست‌کم گرفتند.

اما در تمام نظرسنجی‌ها، اکثر نظرسنجی‌ها دموکرات‌ها را دست‌کم می‌گرفتند و در برخی ایالت‌ها این خطا بسیار زیاد بود. در تگزاس، نظرسنجی ها حاشیه پیروزی جیمز تالاریکو را 9 درصد دست کم گرفتند. به‌طور کلی، در ایالت‌های کلاسیک در شمال کشور، شکست‌ها کمتر افراطی بود، در حالی که نظرسنجی‌کنندگان در کمربند خورشید، جایی که دموکرات‌ها بیشترین دستاوردهای خود را کسب کردند، با مشکل مواجه بودند.

تعدادی نظریه وجود دارد که چرا خطا تا این حد بزرگ بود. یکی از احتمالات قوی، نقش مشارکت است که به نظر می رسد برای دموکرات ها بسیار قوی تر از آن چیزی است که بسیاری از نظرسنجی ها تصور می کردند.

با این حال، این واقعیت که خطای نظرسنجی از بدترین اشتباهات نظرسنجی در تاریخ اخیر فراتر رفته است - یا حداقل همتراز با آن بوده است، نشان می دهد که ممکن است چیزی بزرگتر و سیستماتیک در بازی وجود داشته باشد.

نظرسنجی‌کنندگان تکنیک‌های نمونه‌گیری و وزن‌دهی جدیدی را برای جبران رای‌دهندگانی که نتوانسته‌اند به دست آورند، اتخاذ کرده‌اند. بیشتر و بیشتر، نظرسنجی‌ها نظرسنجی‌های خود را با سابقه رای‌های یادآوری شده پاسخ‌دهندگان وزن می‌کنند. اما این رویکرد فرض می‌کند که ترکیب رای‌دهندگان از یک چرخه به چرخه دیگر تقریبا یکسان به نظر می‌رسد، که امسال منجر به متمایل شدن نظرسنجی‌ها به سمت جمهوری‌خواهان شد.

هنگامی که بسیاری از صنعت به این چالش ها به روش های مشابه پاسخ می دهند، نظرسنجی ها در نهایت اشتباهات مشابهی را مرتکب می شوند. نوع خطای نظرسنجی گسترده ای که اخیرا دیده ایم ممکن است رایج تر شود.

در حالی که داده‌ها در بسیاری از نقاط کشور نهایی نیستند، نشانه‌های زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد مشارکت بیش از آنچه اکثر نظرسنجی‌ها پیش‌بینی می‌کردند برای دموکرات‌ها مطلوب‌تر بوده است.

برای مثال فلوریدا را در نظر بگیرید. بر خلاف بسیاری از ایالت‌های دیگر، ما از قبل ترکیب رای‌دهندگان فلوریدا را می‌دانیم: بر اساس اطلاعاتی که از سوی مقامات انتخاباتی موجود است، جمهوری‌خواهان ثبت‌نام شده حدود 8.5 درصد از دموکرات‌ها بیشتر بودند. این چیزی نیست که اکثر نظرسنجی ها نشان می دهند. آخرین نظرسنجی ما در تایمز/سینا در مورد رقابت، که حمایت سناتور اشلی مودی را سه درصد بیش از حد برآورد کرد، احتمالا رای دهندگان را با جمهوری خواهان با 13 امتیاز بالاتر از نظر ثبت احزاب نشان داد.

داستان مشابهی ممکن است در جای دیگری در جنوب رخ داده باشد، جایی که سهم سیاه‌پوستان و اسپانیایی‌ها از رای‌دهندگان بیشتر از دوره‌های قبلی بود.

چرا نظرسنجی ها میزان مشارکت دموکرات ها را دست کم گرفتند؟ پاسخ از نظرسنجی به نظرسنجی متفاوت است.

یکی از عوامل ممکن است این باشد که نظرسنجی‌کنندگان به روش‌های سنگین وزن‌دهی فزاینده تکیه می‌کنند، جایی که یک نظرسنجی به رای دهندگان گروه‌هایی که در میان پاسخ دهندگان نظرسنجی کمتر حضور داشتند، وزن بیشتری می‌دهد. از سال 2016، و به ویژه از سال 2020، نظرسنجی ها سعی کرده اند به درستی حامیان آقای ترامپ را نمایندگی کنند، تا حدی با اطمینان از داشتن تعداد مناسبی از افرادی که در انتخابات قبلی به آقای ترامپ رای داده اند.

این رویکرد ممکن است در سال جاری بیش از حد مجاز باشد. با وزن دهی نمونه های خود به الگوهای رای 2024، برخی از نظرسنجی ها ممکن است تعداد رای دهندگان جمهوری خواه را بیشتر از آنچه که واقعا انتخاب کرده بودند، فرض کرده باشند.

(رویکرد نظرسنجی تایمز/سینا برای ترکیب نتایج انتخابات گذشته تا حدودی با سایر نظرسنجی‌های عمومی متفاوت است؛ بیشتر را اینجا بخوانید.)

رای دهندگان جدید ممکن است گروهی به خصوص برای نظرسنجی ها دشوار باشد که نماینده آنها باشند. انتخابات میان‌دوره‌ای تمایل دارد فقط منظم‌ترین رأی‌دهندگان را به خود جذب کند، اما برآوردهای Times Voter Trends نشان می‌دهد که بیش از 10 درصد از رأی‌دهندگان در سطح ملی در آخرین انتخابات ریاست‌جمهوری رای نداده‌اند. این رای دهندگان با بیش از 30 امتیاز از دموکرات ها حمایت کردند.

اگر یک نظرسنجی از مشارکت دوستانه دموکرات ها و رای دهندگان جدید غافل شود، نتایج آنها ممکن است بسیار دور از ذهن باشد. به عنوان مثال، یک نظرسنجی کالج امرسون در تگزاس، پیروزی آقای تالاریکو را 10 درصد دست کم گرفت و احتمالا مشارکت در انتخابات یکی از عوامل بود. این نظرسنجی نشان داد که رای دهندگانی که در سال 2024 از آقای ترامپ حمایت کرده بودند، 11 امتیاز از حامیان کامالا هریس بیشتر بود. روند رأی‌دهندگان تایمز و داده‌های نظرسنجی خروجی نشان می‌دهد که رأی‌دهندگان قبلی ترامپ از رأی‌دهندگان هریس با اختلاف بسیار کمتری، احتمالا تک رقمی، بیشتر بودند.

نظرسنجی امرسون همچنین نشان داد که رای دهندگان جدید تنها 3 درصد از رای دهندگان را تشکیل می دهند، در مقایسه با 15 درصد رای دهندگان واقعی، بر اساس تایمز وتر ترندز.

مین نمونه بالقوه دیگری از این موضوع را ارائه می دهد، با نظرسنجی از Marist، تروی جکسون، دموکرات، با 9 درصد برتری در میان رای دهندگان ثبت نام شده، پیشی گرفته است. همین نظرسنجی، زمانی که محتمل ترین رای دهندگان را در نظر گرفت، آقای جکسون را تنها دو امتیاز افزایش داد. او ایالت را با اختلاف شش برنده شد. با یک مدل متفاوت از رای دهندگان، ماریست ممکن بود نتیجه دقیق تری داشته باشد.

یکی دیگر از منابع احتمالی خطا در سال جاری این است که رای دهندگان به مرور زمان جابه جا شدند و به نظر می رسید دموکرات ها گاهی اوقات پس از اینکه نظرسنجی ها دیگر در میدان نبودند، قدرت پیدا می کردند.

کانزاس مثال خوبی ارائه می دهد. نظرسنجی تایمز/سینا که در ماه سپتامبر انجام شد، رقابت سنا را یکسان نشان داد. در ماه اکتبر، یکی دیگر از آدام همیلتون با پنج درصد جلوتر بود. در نهایت او دقیقا با این اختلاف برنده مسابقه شد. اکثر نظرسنجی های دیگر در این ایالت مسیر مشابهی را دنبال کردند.

این مورد در سراسر نظرسنجی‌های تایمز/سینا در سال جاری، زمانی که به‌عنوان یک گروه در نظر گرفته شد، صادق بود.

در سطح ملی نیز این موضوع مشخص بود. در نظرسنجی سپتامبر تایمز/سینا، دموکرات ها در رقابت برای مجلس نمایندگان 9 درصد برتری داشتند و این شکاف تا اکتبر به 11 امتیاز افزایش یافت. آخرین نظرسنجی ملی تایمز/سینا در اواسط اکتبر انجام شد، اما سایر نظرسنجی های ملی نشان داد که قدرت دموکرات ها در نظرسنجی های انجام شده در هفته آخر قبل از انتخابات همچنان به رشد خود ادامه می دهد.

اگر سایر نظرسنجی‌ها به انتخابات نزدیک‌تر بودند، این احتمال وجود داشت که به نتیجه نهایی نزدیک‌تر می‌شدند.

کارولین سولر محقق تایمز است که بر جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده های نظرسنجی و انتخابات متمرکز است.

روث ایگیلنیک سردبیر نظرسنجی تایمز است که نظرسنجی انجام می دهد و نتایج را تجزیه و تحلیل می کند و گزارش می دهد.

جیلیان ووردیک یک گزارشگر گرافیک در تایمز است.