چرا هشدارهای روز قیامت تنها تهدیدی برای غارتگر هوش مصنوعی نیست؟

صدای زمزمه وهم انگیزی وجود دارد که از مراکز داده سرچشمه می گیرد، جایی که ده ها هزار تراشه در ثانیه تریلیون ها محاسبات را انجام می دهند تا به انقلاب هوش مصنوعی (AI) کمک کنند.

این تراشه‌ها متن، تصاویر و ویدیوهای تولید شده توسط پرسش‌هایی را که توسط دنیای مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی ایجاد می‌شود، نیرو می‌دهند.

محاسبات آنها که در واقع روشن و خاموش کردن ترانزیستورهای سیلیکونی میکروسکوپی تشکیل دهنده یک تراشه است، در واقع بی صدا هستند. اما، مانند همه رایانه‌ها، تقریبا هر وات برق قابل توجهی که این فرآیند را تامین می‌کند، به عنوان گرما از خود خارج می‌شود و صدایی که می‌شنوید، صدای آهسته هزاران فن است که برای جلوگیری از سرخ شدن گرما روی قفسه‌های سرورها لازم است. بسته به اندازه سایت، ممکن است صدای ترانسفورماتورها را در ایستگاه های فرعی که برق را کانالیزه می کنند بشنوید.

مراکز داده، مانند این سایت گوگل در حال ساخت در هرتفوردشایر، به طور فزاینده ای در سراسر بریتانیا رایج می شوند

در روزهای اخیر، هشدارهای هشداردهنده در مورد تهدیدات برای بشریت غوغایی به پا کرده است، اما همین زمزمه‌های آهسته است که واکنش‌های شدیدی را در ایالات متحده برانگیخته است که اکنون انتخابات میان‌دوره‌ای آن را تهدید می‌کند و می‌تواند از اقیانوس اطلس عبور کرده و به بریتانیا بیاید.

در ایالات متحده، مخالفت با مراکز داده در سمت چپ سیاسی آشکارتر است. سناتور دموکرات برنی سندرز خواستار توقف هرگونه ساخت و ساز جدید شده است. او به من گفت: "مردم به اطراف نگاه می کنند و نگران این هستند که فناوری چقدر سریع در حال حرکت است، کنترل کمی روی آن دارند، مراکز داده چگونه بر جامعه آنها از نظر نرخ برق و استفاده از آب تأثیر می گذارد."

این امکان وجود دارد که یک مسابقه جهانی هوش مصنوعی که با بالاترین سرعت دره سیلیکون در حال حرکت است، می تواند به بافرهای نگرانی های سیاسی و محیطی بسیار محلی برخورد کند.

در ایالات متحده، نظرسنجی گالوپ که در ماه مه منتشر شد، نشان داد که داشتن یک مرکز داده در منطقه شما از داشتن یک نیروگاه هسته‌ای نامحبوب‌تر است. در مراکز داده، 71 درصد مخالف بودند، از جمله 48 درصد به شدت مخالف بودند. برای نیروگاه های هسته ای 53 درصد مخالف بودند، از جمله 34 درصد به شدت مخالف بودند. این عدم محبوبیت در دو سال گذشته افزایش یافته است، به طوری که برخی از نظرسنجی ها حاکی از آن است که نیمی از آمریکایی ها از توقف کامل ساخت آنها حمایت می کنند.

مخالفت هایی با برخی از این تحولات در بریتانیا نیز وجود داشته است، از باکینگهامشایر و برکشایر گرفته تا بریک لین در شرق لندن، و مردم محلی می ترسند مناطق آنها تحت تأثیر منفی قرار گیرد.

در Brick Lane، طرح‌هایی برای ایجاد یک مرکز داده که احتمالا به معامله‌گران با فرکانس بالا در شهر لندن خدمات می‌دهد، با واکنش شدید کسانی مواجه می‌شود که ترجیح می‌دهند مسکن اجتماعی و توسعه‌های کسب‌وکار محلی در انتهای شرق پایتخت را ببینند. در همین حال، در شایرها، تقاضای محض برای مراکز داده فشاری را برای گسترش عرضه از اسلاو به مناطق روستایی سرسبز می بیند.

بریتانیا سومین مراکز داده در جهان را دارد که یک نقطه جلوتر از چین است. آمریکا بیشترین را دارد.

در ایالات متحده، این واکنش منفی در سخنان سیاستمداران حاضر در انتخابات حساس نوامبر منعکس شده است.

فشار بر انرژی و آب موجب اعتراضات محلی شده است

این واکنش به وضوح در میان دموکرات‌های چپ آشکارتر است، اما احساسات ضد مرکز داده در میان حامیان جمهوری‌خواه نیز آشکار است. شوراهای شهر در پاسخ به سیاست‌هایشان در مورد مراکز داده رای داده شده‌اند، در حالی که برخی از ایالت‌ها - هم قرمز و هم آبی - ممنوعیت‌هایی را پیشنهاد می‌کنند.

سال گذشته، در نیوجرسی و ویرجینیا، فرمانداران دموکرات تا حدودی به دلیل واکنش شدید نسبت به افزایش قیمت برق که علت آن ساخت و بهره برداری از مراکز داده است، انتخاب شدند.

داستان‌های فراوانی از مردم شهر وجود دارد که وقتی از آن‌ها خواسته می‌شود صورتحساب زیرساخت‌های مورد نیاز برای تامین انرژی مراکز داده جدید را پرداخت کنند، یا دریافتند منابع آب از قبل طولانی‌شان بیشتر کاهش یافته است، قبض‌های انرژی افزایش می‌یابد. از آنجا که سیستم انرژی ایالات متحده در سطح محلی کار می کند، تأثیر آن بر صورتحساب ها می تواند فوری باشد.

با در دست گرفتن کنترل هر دو مجلس کنگره ایالات متحده، مقیاس مخالفان بیش از حد محلی می تواند به یک عامل تعیین کننده در انتخابات میان دوره ای و به همراه آن سرنوشت سیاست ایالات متحده و ریاست جمهوری دونالد ترامپ تبدیل شود.

هفت مدیر عامل فناوری بزرگ در ماه مارس با ترامپ ظاهر شدند تا «تعهد حفاظت از نرخ‌دهندگان» را امضا کنند و گفتند که انرژی مورد نیاز خود را «بسازند، بیاورند یا بخرند» و اطمینان حاصل کنند که هزینه‌ها به «خانوارهای معمولی» منتقل نمی‌شود. تعهد غیر الزام آور بود.

این تعهد برای متقاعد کردن مردم به مراکز داده در مناطق محلی خود کار چندانی نکرد

واضح است که این برای برخی به اندازه کافی پیش نرفت. فرمانداران جدید دموکرات در نیوجرسی و ویرجینیا (محل بزرگترین مرکز داده جهانی) با قوانینی که تعرفه های جدید انرژی برای مراکز داده و افشای مصرف انرژی و آب را اجباری می کند، بسیار فراتر رفتند.

شاید قوی‌ترین نماد همه اینها، کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه سنا در تگزاس باشد که به مراکز داده حمله می‌کند، علیه معافیت‌های مالیاتی آن‌ها مبارزه می‌کند و پیشنهاد می‌کند که اپراتورهای این تسهیلات باید مسئولیت کیفری داشته باشند در صورتی که این فناوری «چت‌ربات‌های هوش مصنوعی را تقویت می‌کند که ایمنی کودکان را تضعیف می‌کند».

تگزاس طرفدار تجارت، مرکز داده و حامی انرژی بوده است که به شدت برای این امکانات رقابت می کرد. به عنوان مثال، بخش عمده ای از سرمایه گذاری چند میلیارد دلاری جابجایی غول بزرگ هوش مصنوعی SpaceX ایلان ماسک را برای تولید تراشه های هوش مصنوعی به دست آورده بود.

کن پکستون موضع محکمی در برابر هوش مصنوعی اتخاذ کرده است

این یک تلنگر سرگیجه‌آور بوده است. جنسن هوانگ، رئیس شرکت سازنده تراشه‌های هوش مصنوعی انویدیا، در ماه آگوست در رسانه‌های اجتماعی شرکت کرد تا از مراکز داده به‌عنوان عامل اصلی صنعتی‌سازی مجدد ایالات متحده استفاده کند. دیگر مدیران ارشد فناوری بزرگ از آن پیروی نکرده‌اند، شاید نشانه‌ای از اپتیک دشوار باشد.

با این حال، درسی که از ایالات متحده گرفته شده است این بوده است که صحبت در مورد فواید برای کل اقتصاد ملی، یا به طور بالقوه درمان سرطان، همیشه آن را به صورت محلی کاهش نمی دهد. بخشی از صدای وحشتناک اطراف مراکز داده، عدم حضور و رفتن کارگران دائمی واقعی است. در حالی که مشاغل ساختمانی زیادی وجود دارد، یک مرکز داده کارآمد تنها به چند ده کارمند نیاز دارد که چند صد نفر در بزرگترین سایت های جدید هستند.

درخواست از مردم محلی برای پذیرفتن صدا، روشنایی امنیتی تمام شب و فشار بر منابع انرژی و آب در مناطق خود به عنوان مصلحت کشور یک چیز است. اما زمانی که شرکت‌های هوش مصنوعی در اوج ارزش‌گذاری‌های بیش از تریلیون دلار هستند، اما در عین حال انتظار از دست دادن شغل گسترده‌ای دارند، فروش سخت‌تر است و بسیاری می‌پرسند که آیا این فناوری می‌تواند انسان‌ها را از روی زمین محو کند.

استدلال ها از اقیانوس اطلس عبور کرده اند. در Slough، بزرگترین مرکز داده اروپا، بیش از 500 نفر طوماری را امضا کردند که می‌گفتند این شهر "نباید به یک آزمایش تبدیل شود". آنها می‌پرسند که آیا شهر از این موضوع منتفع شده است یا خیر و خواهان توقف توسعه مرکز داده در شهر هستند.

مردم محلی شکایت کرده اند که گرمای تولید شده توسط این مراکز باعث بدتر شدن دمای هوای تابستان شده است. یک طرح در سایتی ساخته شد که برای 1000 خانه تعیین شده بود، اما به عنوان بخشی از تلاش شورا برای تسویه بدهی هایش به یک شرکت مرکز داده فروخته شد.

در بریک لین، بارونس پولا اودین، همکار سابق کارگری، می گوید: "من نیاز به مراکز داده را درک می کنم، اما باید به سلامت و رفاه جمعیت محلی که زندگی می کنند، نفس می کشند، به مدرسه می روند، توجه درستی وجود داشته باشد. ما باید گزینه مناطق صنعتی بیشتر را در نظر بگیریم."

معترضان بریک لین از استفاده از جامعه خود برای خدمت به شهر ناراضی هستند

دولت کارگر سال گذشته مراکز داده را به‌عنوان زیرساخت ملی حیاتی تعیین کرد، بخشی از استراتژی خود برای کمک به ردیابی سریع گسترش آنها.

این مرکز داده ها را به عنوان زیربنای خدمات عمومی و برای جذب سرمایه گذاری و امکان رقابت بریتانیا در اقتصاد جهانی ضروری می داند.

بحثی که این کشور مطرح می کند سود اقتصادی ملی است، اما چالش سیاسی این است که آیا مردم محلی آن را تحمل خواهند کرد یا خیر. یکی از اولین اقدامات دولت جدید کارگر حمایت از یک مرکز داده باکینگهامشایر بود که بارها توسط شورای محلی رد شده بود زیرا قرار بود در کمربند سبز ساخته شود.

مجوز توسط وزرا صادر شد، اما پس از یک پرونده قضایی با بودجه جمعی، به دلیل عدم توجه به اثرات زیست محیطی، توسط مبارزان به چالش کشیده شد. دولت اشتباهات را پذیرفت، تایید خود را لغو کرد و سازنده در نهایت پذیرفت که باید با شورا تعهدات الزام آور انرژی پاک موافقت کند. گروه مبارزات انتخاباتی پیروز، Foxglove، متعهد شد که تلاش های خود را بر روی چالش کشیدن دیگر طرح های مرکز داده در سراسر بریتانیا متمرکز کند.

آب یکی دیگر از موضوعات مورد توجه مبارزان است. صنعت فناوری استدلال می کند که برای مثال، وقتی در نظر می گیرید که چه مقدار آب در اثر نشت از دست می رود، الزامات آن چندان سنگین نیست.

در ارسالی به کمیته عوام، نهاد تجاری Water UK از "هیچ اشاره ای به آب" در استراتژی های رشد هوش مصنوعی دولتی انتقاد کرد. به نظر می رسد این فرض وجود دارد که کشور همیشه آب کافی برای نیازهای اقتصادی خود خواهد داشت.

بیشتر تلاش‌های اخیر بریتانیا برای گسترش مراکز داده در مناطقی بود که به صورت استراتژیک بر اساس ترکیبی از سهم بالقوه آنها در اقتصاد، در دسترس بودن سایت‌های برون فیلد برای توسعه و اتصالات موجود آنها به شبکه‌های انرژی و تولید برق انتخاب شدند. این مناطق به مناطق رشد هوش مصنوعی لقب گرفته اند.

اما حتی در این مکان‌ها، تعادل سیاسی بین رشد و محیط‌زیست منجر به تعلیق در کابینه شد. طرحی در Teesside شاهد کشمکش بین وزرا بر سر این بود که آیا باید از آن برای یک طرح انرژی هیدروژن کم کربن استفاده شود یا یک مرکز داده عظیم هوش مصنوعی جدید. مرکز داده برنده شد.

غول‌های فناوری دره سیلیکون اذعان کرده‌اند که نیازهای عظیم انرژی مرکز داده هوش مصنوعی منجر به پیشرفت کندتر تغییرات آب و هوایی می‌شود. هوانگ از انویدیا سال گذشته به من گفت که اختراع و استقرار خود هوش مصنوعی اولویت اولیه است و او ادعا کرد که خود فناوری می تواند به حل تغییرات آب و هوایی کمک کند. این تولید هوش است، چه چیزی ارزشمندتر و مهمتر از این است؟

در بریتانیا هنوز یک سوال اساسی وجود دارد که آیا الزامات برق طرحی برای سه برابر شدن ظرفیت فعلی مرکز داده تا سال 2030 به 6 گیگاوات (GW) ظرفیت پیوسته، می‌تواند با برنامه‌های صفر خالص منسجم باشد یا خیر.

انتظار می رود دولت به زودی خط مشی خود را برای دولت محلی در مورد مراکز داده در یک بیانیه خط مشی ملی (NPS) ترسیم کند و مشخص کند که کدام نوع واجد شرایط "از لحاظ ملی" هستند و بنابراین واجد شرایط برای پیگیری سریع توسط دولت هستند.

از زمانی که آنها شروع به تهیه پیش نویس NPS کردند، تغییر نخست وزیر و تغییر دمای سیاسی در این موضوع رخ داده است.

اندی برنهام، نخست وزیر، قول "رشد در هر کدپستی" را داده است و مراکز داده ممکن است به این امر کمک کنند. با این حال، نقش برجسته دولت همچنین نمونه بارز تمرکز ملی قدرت است، برخلاف تمایل برنهام برای دادن اختیارات بیشتر به دولت محلی. ممکن است این، به علاوه چالش دعوت حزب سبز برای تعلیق مرکز داده، تفکر برنهام را تغییر دهد؟

برخی در وست مینستر می گویند موردی از "مغز آمریکا" در مورد این موضوع وجود دارد که فقط به دلیل اینکه این یک موضوع در ایالات متحده است، مردم معتقدند که همین موضوع در مورد بریتانیا نیز صادق است.

در حالی که بریتانیا در تلاش است تا به این رقم 6 گیگاوات برسد، در ایالات متحده جاه طلبی سال 2030 حداقل 20 برابر آن است، با برخی مگاپروژه های منفرد فراتر از کل ظرفیت برنامه ریزی شده بریتانیا.

آنها می گویند که تأثیر بر قیمت برق محلی یکسان نیست، اگرچه این تا حدی نتیجه قیمت های انرژی بالاتر در بریتانیا است.

برای بریتانیا نیز یک بحث حیاتی در مورد حق حاکمیت داده‌ها و اجتناب از اتکای کامل به ایالات متحده یا سایر کشورها برای زیرساخت فناوری اطلاعات که بخش‌های بزرگی از اقتصاد خدمات ما را تشکیل می‌دهد، وجود دارد.

صحبت از درس هایی است که باید درباره شکست در به دست آوردن قدرت اقتصادی و سیاسی ناشی از رشد رسانه های اجتماعی و اینترنت در اوایل قرن حاضر آموخت. بریتانیا عمدتا مشتری این فناوری‌ها بود تا سازنده آنها.

یکی از وزیران به من گفت: «این بار [در زمینه هوش مصنوعی] باید آن را به درستی انجام دهیم، اما پیش شرط آن داشتن سطحی از زیرساخت داده است. جاه طلبی بریتانیا از نظر استفاده مستمر از هوش مصنوعی برای NHS، امنیت ملی و خدمات مالی تا سال 2030 نسبتا متوسط ​​است.

این استدلال «پوست در بازی» در آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی تکرار می‌شود. برخی از صداهای بانفوذ بر این باورند که تأثیر مدل های آنها بر جامعه به قدری عمیق خواهد بود که اساسا بر توانایی دولت ها در افزایش مالیات ها به ویژه بر کار تأثیر می گذارد. آینده‌شناسان آن‌ها درباره جریان‌های بسیار مختل شده پول نقد در سراسر اقتصاد فکر می‌کنند. مراکز داده فیزیکی ممکن است به یکی از معدود راه‌های مالیات بر درآمد حاصل از این انقلاب تبدیل شوند.

در ایالات متحده، برخی از همان سیاستمدارانی که برای استقبال از مراکز داده مبارزه کرده بودند، اکنون پیشنهاد می‌کنند که آنها را مورد انتقاد قرار داده‌اند. معافیت های مالیاتی در حال تبدیل شدن به مطالبات مالیاتی است. واکنش شدید ایالات متحده در شهرهای کوچک ممکن است زمینه خاص آمریکایی را داشته باشد، اما در سراسر جهان نیز بازتاب دارد.

چرا برخی از کارشناسان به طور فزاینده ای از این می ترسند که هوش مصنوعی تسلط یابد

چین در یک مسابقه هوش مصنوعی برنده است، ایالات متحده در مسابقه دیگر - اما هر کدام ممکن است جلو بیفتند

انفجار بازار سهام اسپیس ایکس می تواند بزرگترین قمار ماسک باشد

BBC InDepth خانه ای در وب سایت و برنامه برای بهترین تجزیه و تحلیل است، با دیدگاه های تازه ای که فرضیات و گزارش های عمیق در مورد بزرگترین مسائل روز را به چالش می کشد. اما بارنت و جان سیمپسون هر شنبه انتخابی از تامل برانگیزترین مطالعه و تحلیل های عمیق را ارائه می دهند. برای خبرنامه اینجا ثبت نام کنید

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟