چرا کانادا می خواهد به مشارکت نظامی JEF به رهبری اروپا بپیوندد؟

کانادا برای پیوستن به نیروهای اعزامی مشترک (JEF)، یک ائتلاف نظامی اروپایی، درخواست داده است، زیرا به دنبال تنوع بخشیدن به روابط دیپلماتیک و امنیتی خود در پی کاهش شدید روابط با ایالات متحده است.

نخست وزیر مارک کارنی این درخواست را روز چهارشنبه در جریان سفر رسمی به بریتانیا که پس از دیدار با اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا در بروکسل از آن بازدید کرد، مطرح کرد. او از کانادا دعوت کرد تا اولین "عضو وابسته" بلوک شود.

کارنی در بیانیه‌ای JEF به رهبری بریتانیا را «ابتکار مهم» خواند.

کانادا و ایالات متحده اخیرا پس از شکست مذاکرات تجاری، تعرفه هایی را به یکدیگر وارد کرده اند. اتاوا متعاقبا برای کاهش اتکای شدید خود به ایالات متحده در همه چیز، از تجارت گرفته تا دفاع، یک حمله افسونی فرا اقیانوس اطلس را آغاز کرد.

در اینجا آنچه در مورد نیروی نظامی می دانیم و عضویت کانادا ممکن است به چه معنا باشد، آمده است:

این ائتلاف که در سال 2014 تشکیل شد، متشکل از 10 کشور اروپایی است و هدف آن توانایی استقرار نظامی سریع برای جلوگیری از تهدیدات روسیه در مناطق اطراف دریای شمال، منطقه وسیع‌تر اقیانوس اطلس شمالی-منطقه قطبی و بالتیک است.

این شرکت توسط بریتانیا رهبری می شود و دفتر مرکزی آن در نورث وود، درست در شمال لندن است. دانمارک، استونی، فنلاند، ایسلند، لتونی، لیتوانی، هلند، نروژ و سوئد دیگر اعضای آن هستند.

JEF از جمله شروط خود برای عضویت می گوید: منافع استراتژیک مشترک در امنیت شمال اروپا، شمال مرتفع، اقیانوس اطلس شمالی و منطقه دریای بالتیک. ارزش های مشترک، از جمله اعتقاد به دموکراسی، حقوق بشر و نظم بین المللی مبتنی بر قوانین؛ و همسویی ناتو.

JEF مستقل از اتحاد ناتو عمل می کند، اگرچه می تواند در صورت نیاز از ماموریت های ناتو یا سازمان ملل متحد پشتیبانی کند.

این سازمان می‌گوید که شرکت در تمرین‌ها داوطلبانه است، اما اعضای JEF باید «اراده و اعتماد سیاسی» داشته باشند، زیرا به‌عنوان «ائتلاف مایل‌ها» به جای یک معاهده عمل می‌کند.

ارتش بریتانیا این کشور را به عنوان یک نیروی سریعتر و سازگارتر با کشش بوروکراتیک کمتر پیش بینی کرد. به گفته پارلمان بریتانیا، این طرح برای اقدام «زیر آستانه سنتی جنگ» طراحی شده است، به این معنی که می تواند مسائلی را که ممکن است ناتو در رسیدگی به آن تردید داشته باشد، به دلیل سیاست «حمله به یکی، حمله به همه است» که خطر بالایی برای تشدید تنش دارد، دور بزند.

در مجموع تعداد نیروهای واکنش سریع JEF حدود 10000 سرباز است. این اتحاد هنوز در هیچ ماموریت پرمخاطره ای مستقر نشده است، بنابراین آزمایش نشده باقی می ماند.

با این حال، سوالاتی در مورد اینکه رهبری بریتانیا چقدر می‌تواند موثر باشد، وجود دارد، زیرا خود لندن از نظر نمایندگان پارلمان به‌اندازه کافی برای دفاع در حال حاضر هزینه نمی‌کند.

گزارش بسیار انتقادی کمیته دفاع پارلمان در سال گذشته نشان داد که بریتانیا به جایی که باید برای دفاع از خود و متحدانش باشد، «هیچ جایی نزدیک نیست». این گزارش می افزاید که بریتانیا به تعهدات خود در ناتو عمل نمی کند و «به مراتب از موقعیت رهبری ادعایی خود فاصله دارد».

بریتانیا در حال حاضر حدود 2.6 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع می کند که کمتر از هدف ناتو برای 3.5 درصد تا سال 2035 است.

اندیشکده سیاست مستقر در بریتانیا، موسسه Royal United Services (RUSI) سال گذشته خواستار گنجاندن کانادا در JEF شد و اخیرا از لندن خواسته است که سرمایه گذاری را افزایش داده و استقرار نیرو را آغاز کند.

کیر گیلز، تحلیلگر دفاعی، از اندیشکده چتم هاوس، به الجزیره گفت: «به دلیل کمبود ظرفیت بریتانیا، از آن کم بهره برداری شده است، بنابراین در موقعیتی بسیار کمتر از آنچه می‌توانست بود، قرار دارد... اما تغییرات در ساختار عضویت ممکن است شاهد تغییرات جدیدی باشد».

کانادا به دنبال فرصت هایی است که در بحبوحه جنگ تجاری ادامه دار خود، گزینه های بیشتری را به کشور فراتر از اتکا به متحد سنتی خود، ایالات متحده، می دهد.

گیلز گفت، مانند بسیاری از کشورهای دیگر JEF، کانادا در دهه های گذشته نیروهای نظامی خود را به دلیل اتکا به نیروهای خارجی مانند ایالات متحده و ناتو از بین برده است، اما اکنون به سرعت در حال بازسازی است. اگرچه توانایی‌های نظامی این کشور در اتحاد ناتو اغلب به دلیل ایالات متحده نادیده گرفته می‌شود، اما گیلز گفت که کانادا همیشه بخش مهمی از گشت‌زنی‌های ناتو در آب‌های اقیانوس اطلس شمالی و بالتیک بوده است.

JEF ابتدا در سال 2015 از کانادا دعوت کرد تا به آن بپیوندد، اما اتاوا به دلیل عدم وجود یک تهدید فوری، آن را رد کرد. هیچ گزارشی مبنی بر دعوت از ایالات متحده وجود ندارد. دعوت نامه های JEF تاکنون فقط به شمال اروپا و کشورهای ناتو بالتیک تعمیم داده شده است.

اما ائتلاف نگران تامین امنیت مناطقی در اقیانوس اطلس شمالی است که کانادا در آن همسایه است، به این معنی که اکنون منطق جغرافیایی برای این تصمیم وجود دارد.

امنیت تنها یک جنبه از نوعی ادغام است که کانادا به دنبال آن است. برای مثال، کانادا احتمالا با پیوستن به اتحادیه اروپا به عنوان «عضو وابسته» موافقت خواهد کرد. علاوه بر این، بریتانیا و کانادا روابط مشترکی با کشورهای مشترک المنافع دارند.

گیلز خاطرنشان کرد: «پیوستن کانادا به دلیل هدف JEF، به دلیل وابستگی فرهنگی که با سایر اعضا دارد و به دلیل درک مشترک از نحوه مقابله با تهدیدات در آن منطقه مشترک، گامی منطقی است.

کانادا درگیر جنگ تجاری با آمریکا است. اقدامات تلافی جویانه متقابل منجر به اعمال تعرفه های جدید بر یکدیگر شده است. این امر به ویژه برای کانادا دردناک است که 70 درصد کل کالاهای خود را به ایالات متحده صادر می کند.

کانادا با اعمال تعرفه بر فولاد، لبنیات، لوازم خانگی، تجهیزات کشاورزی، خمیر کاغذ و کاغذ و لوازم الکترونیکی آمریکا پاسخ داد.

ترامپ همچنین قبلا پیشنهاد کرده بود که کانادا به پنجاه و یکمین ایالت تبدیل شود و نگرانی‌های مربوط به حاکمیت را افزایش داده است. به نظر می‌رسد که پس از اخباری مبنی بر شکست مذاکرات تجاری، زمانی که در پلتفرم Truth Social خود نوشت: «کانادا مزایای ایالت بودن را می‌خواهد، بدون اینکه یکی باشد، دوباره به این ایده فکر کرد!» ترامپ اخیرا نام دریاچه انتاریو را به دریاچه آمریکا تغییر داده است، زیرا اوتاوا از سر تعظیم به خواسته‌هایش خودداری می‌کند.

کانادا که مدت‌ها از نظر دفاعی در سایه ایالات متحده باقی مانده است، از آن زمان راهبردی را برای تقویت قابلیت‌های دفاعی داخلی خود با افزایش هزینه‌های نظامی و کاهش اتکای خود به تامین‌کنندگان نظامی ایالات متحده آغاز کرده است.

این در حالی است که روابط اروپا با واشنگتن به دلیل تنش ها بر سر کمک مالی ناتو به هم ریخته است. ترامپ مدت هاست که مدعی شده است که ایالات متحده سهم ناعادلانه ای از این بار را به دوش می کشد. اصرار او بر به دست گرفتن کنترل گرینلند نیز موجب بن بست شد.

اخیرا، امتناع کشورهای اروپایی از کشیده شدن به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، دولت ترامپ را عصبانی کرده است.