چرا کرملین حتی از "اپوزیسیون مدیریت شده" در روسیه می ترسد؟

در هفته‌های منتهی به انتخابات دوما، کرملین به آنچه در این کشور به عنوان «عقیم‌سازی آرا» معروف است، سرعت بخشید. عوامل خطر باقیمانده را که می‌توانستند هر شکلی از نارضایتی عمومی را نشان دهند، حذف کرد.

نامزدهای به اصطلاح احزاب اپوزیسیون مدیریت شده، مانند حزب کمونیست فدراسیون روسیه (CPRF)، بازداشت شده یا از شرکت در انتخابات منع شده اند، در نتیجه چشم انداز اعتراض علیه روسیه متحد حاکم را کاهش داده است. ماه گذشته، یابلوکو، تنها حزب آشکارا ضد جنگ، از شرکت در انتخابات منع شد.

در گذشته، رای دادن به این احزاب توسط رهبران مخالف حذف شده از نامزدی، مانند آلکسی ناوالنی، منتقد فقید کرملین، به عنوان نوعی رای ضد رژیم تشویق شده است.

این بار کرملین هیچ شانسی نمی گیرد. نارضایتی عمومی گسترده است و خطر نمایش مخالفت در پای صندوق های رای آنقدر زیاد است که به اپوزیسیون مدیریت شده اجازه فعالیت آزادانه داده نمی شود. این انتخابات باید نتیجه ای را به همراه داشته باشد که وحدت ملی و حمایت کامل از رئیس جمهور ولادیمیر پوتین و حزب حاکم روسیه متحد را "ثابت کند".

یابلوکو تنها حزب سیاسی ثبت شده رسمی در روسیه است که به اصول دموکراتیک پایبند است و آشکارا با جنگ در اوکراین مخالفت می کند. این کشور در طول سال ها امواج متعدد سرکوب سیاسی را پشت سر گذاشته است که همه دیگران را نابود کرده یا مجبور به تبعید کرده است.

در ماه ژوئیه، یابلوکو مجاز به ثبت نام در انتخابات دوما شد. تصمیم برای اجازه دادن به حزب به احتمال زیاد ناشی از تمایل کرملین برای نشان دادن اعتماد به نفس - ادعای اینکه انتخابات در روسیه آنقدر آزاد است که حتی یک حزب آشکارا ضد جنگ می تواند در بحبوحه جنگ جاری با اوکراین شرکت کند.

یابلوکو درست قبل از شروع مبارزات انتخاباتی از حدود 4 درصد حمایت برخوردار بود و احتمالا مانند انتخابات قبلی دوما بین 1 تا 2 درصد آرا را به دست آورد - بسیار کمتر از آستانه 5 درصد برای ورود به مجلس.

چه چیزی تغییر کرد؟ ثبت یابلوکو به دلیل شعارهای ضدجنگ آن باعث افزایش علاقه گسترده و ناهماهنگ شد. جستجوها در موتور جستجوی برتر روسیه، Yandex، حاوی نام حزب و کلمه "انتخابات" پنج برابر شد و حتی از جستجوهای مربوط به روسیه متحد حاکم پیشی گرفت.

انفجار علاقه به یابلوکو در تمام پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی محبوب در روسیه آشکار بود و با بیانیه‌های حمایتی و فراخوانی برای رای دادن به حزب از سوی رهبران سیاسی تبعیدی، مانند یولیا ناوالنایا، بیوه ناوالنی، همراه شد.

در ماه اوت، ثبت نام حزب برای انتخابات توسط دادگاه عالی پس از اتهاماتی مبنی بر اینکه به دنبال تضعیف روند انتخابات است، لغو شد.

مورد CPRF کمی متفاوت است. این حزب دومین حزب بزرگ در دوما است و به لایحه‌های اصلی «طبق درخواست» با روسیه متحد رأی می‌دهد. علنا ضد جنگ نیست، اما دارای چندین شاخه قوی منطقه‌ای است که بیشتر از حزب حاکم در سطح محلی انتقاد می‌کنند، و همچنین تعدادی از اعضای برجسته کاریزماتیک که در مورد پیامدهای منفی جنگ بسیار پر سر و صدا بوده‌اند.

CPRF با ایجاد کمپین خود حول انتقاد هدفمند، به انتخابی بسیار جذاب برای رأی دهندگان معترض تبدیل شده است.

این حزب از ثبت نام خارج نشده است، اما برخی از نامزدهای آن به بهانه های مختلف از صندوق رای حذف شده اند و محدودیت هایی اعمال شده است که فعالیت تبلیغاتی آن را محدود می کند.

برای مثال، نیکولای بوندارنکو، یک کمونیست محبوب با بیش از دو میلیون مشترک یوتیوب، به دلیل استفاده از "نمادهای افراطی" از شرکت در انتخابات دوما منع شد. این اتهام بر اساس یک پست در شبکه های اجتماعی است که عکس ناوالنی را نشان می دهد.

نه یابلوکو و نه CPRF اکثریت روسیه متحد در دوما را تهدید نمی‌کردند، اگر سرکوب نمی‌شد.

سال‌ها فشار اداری کامل، سرمایه‌گذاری در رأی‌گیری الکترونیکی، معرفی رأی‌گیری سه روزه، و حذف همه ناظران مستقل انتخابات، دستیابی به نتیجه دلخواه را برای کرملین بسیار آسان کرده است.

مدیران سیاسی کرملین پارامترهای نتایج انتخابات را قبل از رای گیری تعیین می کنند. در حال حاضر هدف 50 درصد مشارکت با 50 درصد آرا برای روسیه متحد است. قابل توجه است که به دلیل نگرانی از افزایش نارضایتی عمومی، میزان دوم از 55 به 50 درصد کاهش یافت.

پس چرا سرکوب اپوزیسیون سیستمی؟

انتخابات در زمانی برگزار می شود که عواقب مستقیم جنگ در اوکراین توسط تعداد فزاینده ای از روس ها احساس می شود. کمبود سوخت و افزایش تورم به طور فزاینده ای بر خانواده های روسی تأثیر می گذارد، به ویژه آنهایی که عضوی را به جبهه اعزام نکرده اند یا در صنایع جنگی کار می کنند.

مردم به ویژه در مناطق فقیرتر کشور نسبت به آینده ناامیدتر و بدبین تر می شوند. بر اساس نظرسنجی مستقل لوادا مرکز، اضطراب عمومی در سطحی است که از سپتامبر 2022، زمانی که بسیج توده ای اعلام شد، دیده نشده است.

کرملین به وضوح درک می کند که این احتمال وجود دارد که این نارضایتی بتواند به صندوق های رای سرازیر شود، که به اقدامات شدیدتر دستکاری برای تنظیم نتیجه به نتیجه مطلوب نیاز دارد.

برای مثال، اگر یابلوکو یک نتیجه دو رقمی به دست آورد، این یک کابوس برای مدیران سیاسی کرملین خواهد بود. حتی با همه ابزارهای دستکاری انتخاباتی که در اختیار دارند، نمی‌توان 10 درصد را به یک درصد تبدیل کرد بدون اینکه همه بدانند.

این می تواند خطر اعتراضات را افزایش دهد یا به اعتبار رئیس جمهور پوتین که امسال شخصا روسیه متحد را تبلیغ می کند، آسیب جدی وارد کند.

نتایجی که مدیران سیاسی کرملین باید ارائه کنند نیاز به نشان دادن اتحاد و حمایت کامل دارد – و این نتایج باید بطور ضمنی توسط جامعه پذیرفته شود.

بنابراین، سرکوب اپوزیسیون مدیریت شده به این معنی است که آنها حالت بیش از حد کشتار را روشن کرده اند و هر جنبه ای از روند انتخابات را مدیریت می کنند.

خلق و خوی عمومی تنها تا زمان برگزاری انتخابات یکی از نگرانی های اصلی کرملین خواهد بود. هنگامی که رای گیری به شیوه ای به اندازه کافی رضایت بخش انجام شود، دست دستگاه دولتی برای تشدید سرکوب سیاسی و اتخاذ اقدامات غیرمحبوب مانند کنترل کامل اینترنت یا سیاست های ریاضتی باز خواهد بود.

وظیفه مدیران سیاسی کرملین، مانند سازمان‌های امنیتی، حفظ کنترل در هر شرایطی است، تا پوتین بتواند جنگ در اوکراین را تا زمانی که نیاز دارد ادامه دهد.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.