چرا کنیا علیه تاتا کمیکال در ماگادی روی می‌آورد؟

ماگادی، کنیا - برای بیش از یک قرن، خاکستر سودا زندگی را در ماگادی، شهری دورافتاده در سواحل دریاچه ماگادی در شهرستان کاجیادو کنیا شکل داده است.

این ماده معدنی صادرات، شغل و تجارت به ارمغان آورده است. اما برای بسیاری از مردمی که در اطراف دریاچه زندگی می کنند، این فعالیت فرصت ها یا خدمات اولیه کافی را به همراه نداشته است. نتیجه یک رابطه پیچیده با Tata Chemicals Magadi است، شرکتی که برای نسل‌ها خاکستر سودا را در آنجا استخراج کرده است.

اکنون این رابطه تحت فشار است. دولت کنیا عملیات استخراج معدن این شرکت را به حالت تعلیق درآورده است و رئیس جمهور ویلیام روتو دستور داده است تا زمانی که یک کمیته فنی مشترک با شرکت برای حل مسائل باقی مانده کار می کند، این شرکت را ترک کند.

از نظر ماگادی، این مناقشه همچنین بر سر آن چیزی است که جامعه و کنیا از منابع استخراج شده در آنجا برای بیش از یک قرن به دست آورده اند.

تولید تجاری خاکستر سودا در ماگادی به سال 1911 برمی گردد. Tata Chemicals این عملیات را در سال 2005 به دست آورد و بعدا آن را Tata Chemicals Magadi Limited تغییر نام داد.

این شرکت به یکی از صادرکنندگان عمده خاکستر سودا کنیا تبدیل شده است و بیشتر تولیدات آن برای بازارهای بین المللی است. همچنین به بخشی از زندگی روزمره در ماگادی تبدیل شده است و مشاغل و خدمات پشتیبانی از جمله آب، مراقبت های بهداشتی و آموزش را ارائه می دهد.

اما دولت می گوید که سابقه طولانی آن در این منطقه تاتا را از قوانین کنونی معادن کنیا مستثنی نمی کند.

حسن جوهو، دبیر کابینه معدن، در 11 سپتامبر به الجزیره گفت که محیط نظارتی پس از قانون اساسی سال 2010 و قانون معدن تغییر کرد. او گفت که یک ممیزی انطباق در سراسر دولت نشان داد که تاتا برای یک حق معدنی بر اساس قانون معدن درخواست نکرده است و در عوض به امتیازات زمین خود متکی بوده است.

به گفته جوهو، تاتا اولین درخواست خود را برای حقوق معدنی در 26 ژوئیه 2024 ارائه کرد و پس از آن دولت شروع به تعامل با شرکت بر سر رعایت قوانین کرد.

جوهو گفت: «نظارت‌های گذشته در برابر قوانین موجود مصونیت ایجاد نمی‌کند.

او گفت که این بررسی همچنین مسائلی را در مورد حق امتیاز مواد معدنی، موافقت نامه های توسعه جامعه، فرآوری محلی، اشتغال شهروندان کنیایی، تهیه کالاها و خدمات محلی، و مسائل برجسته با دولت شهرستان کاجیادو شناسایی کرده است.

دولت می گوید کنیا باید ارزش بیشتری از این منبع دریافت کند به جای اینکه عمدتا آن را به عنوان ماده خام صادر کند.

روتو نیز استدلال مشابهی را مطرح کرده است و می گوید که جوامع به اندازه کافی از مواد معدنی استخراج شده از ماگادی بهره نبرده اند. او در طی بازدید خود از کاجیادو گفت که یک سرمایه گذار جدید باید تأسیسات عمده تولید شیشه و مواد شیمیایی در این شهرستان ایجاد کند، شغل ایجاد کند و ارزش بیشتری را در کنیا حفظ کند.

تصمیم دولت برای شرکتی که بیش از یک قرن است در مگادی فعالیت می کند این سوال را ایجاد کرده است: چرا حالا؟

جوهو به الجزیره گفت که پاسخ در تصمیم دولت برای انجام ممیزی های جامع انطباق در بخش معدن، از جمله امتیازات قدیمی نهفته است.

این وزارتخانه در ماه ژوئیه فعالیت تاتا را به دلیل نگرانی های نظارتی به حالت تعلیق درآورد. از آن زمان، شرکت و دولت در حال مذاکره بر سر چگونگی حل و فصل مسائل باقی مانده هستند.

تاتا با این پیشنهاد که الزامات نظارتی را نادیده گرفته است مخالفت می کند.

این شرکت در بیانیه ای به الجزیره گفت که شرکت تابعه آن در 11 آگوست پاسخ جامعی را در رابطه با مسائل مطرح شده در اطلاعیه تعلیق 28 ژوئیه به این وزارتخانه ارائه کرده است. تاتا گفت که این ارسال حاوی اطلاعاتی در مورد انطباق آن با مقررات قابل اجرا است و منتظر دستورات بیشتر وزارتخانه است.

این شرکت گفت که به اختیارات دولت کنیا احترام می گذارد و به تعامل سازنده با آژانس ها و تنظیم کننده های مربوطه متعهد است.

مخاطرات اقتصادی قابل توجه است. استاندارد قبلا گزارش داده بود که عملیات ماگادی تاتا کمک قابل توجهی به اقتصاد کنیا می کند و این شرکت استدلال کرده است که تعطیلی بر صادرات، ارز خارجی و اشتغال تأثیر می گذارد.

این عملیات صدها کارگر را مستقیما پشتیبانی می کند، در حالی که هزاران نفر دیگر در ماگادی به اقتصاد گسترده تر اطراف آن وابسته هستند.

برای ساکنان، بحث صرفا این نیست که آیا تاتا باید بماند یا برود. این در مورد آن چیزی است که آنها از شرکتی دریافت کرده اند که برای نسل ها در مرکز اقتصاد ماگادی بوده است و در صورت خروج از آن چه چیزهایی را از دست خواهند داد.

نکانوی ماتیپی، یکی از ساکنان ماگادی، گفت که مردم محلی خواهان مشاغل بیشتر در سطوح مختلف، پروژه های بیشتر مسئولیت اجتماعی شرکتی و دسترسی به زمین های تحت تاتا هستند که به گفته آنها در حال حاضر بیکار است و برای چرا استفاده می شود.

یکی دیگر از ساکنان، استر نگانونی، به شدت با ایده حذف تاتا مخالفت کرد.

نگانونی به الجزیره گفت: «شرکت شیمیایی تاتا راه نجات ما بوده است.

او در مورد اینکه سرمایه گذار جایگزین چه چیزی به جامعه ارائه می دهد سوال کرد و گفت که قبل از هر تصمیمی باید با ساکنان مشورت شود.

کوسماس کاررا کیراتو، که قبلا به عنوان افسر کودکان در منطقه کاجیادو وست خدمت می کرد، به الجزیره گفت که ماگادی با چالش های جدی از جمله فقر، کمبود آب، مسافت طولانی تا مدارس، زیرساخت ها و معلمان ناکافی، کار کودکان، بارداری نوجوانان، ختنه زنان و ازدواج کودکان مواجه است.

او گفت که برخی از مدارس حدود 15 کیلومتر (9 مایل) از هم فاصله دارند، در حالی که دسترسی به آب به ویژه دشوار است.

به گفته کاررا، تنها آب پاکی که از طریق یک سیستم لوله کشی در دسترس است، از Ngurumani در حدود 40 کیلومتری (25 مایل) به تاتا کمیکالز عرضه می شود.

ساکنان وابستگی زیادی به کمپرس های آب تاتا دارند، که به گفته او به همه جوامع نمی رسد و اغلب آب کافی برای مصارف خانگی و دامی را تامین نمی کند.

کاررا گفت: «جامعه محلی از نظر آب، خدمات بهداشتی، کمک هزینه تحصیلی و ارتقاء مدارس به شرکت تاتا بسیار وابسته بود.

او هشدار داد که اگر سرویس‌های جایگزین ایجاد نشود، پایان ناگهانی عملیات تاتا می‌تواند عواقب جدی داشته باشد.

این عدم اطمینان اکنون در مرکز مذاکرات دولت با تاتا قرار دارد.

جوهو گفت که تعلیق این وزارتخانه به این منظور است که به شرکت فرصتی دهد تا به مسائل مربوط به انطباق شناسایی شده رسیدگی کند. او گفت که پس از تعهد تاتا به اصلاح مسائل باقی مانده، یک کمیته فنی مشترک برای هدایت روند ایجاد شد.

جوهو گفت که این کمیته با تشکیل و انتشار کمیته های موافقتنامه توسعه جامعه، تسهیلات فرآوری محلی، حق امتیاز معدنی برجسته، اشتغال شهروندان کنیایی، تهیه کالاها و خدمات محلی و مسائل حل نشده با دولت شهرستان کاجیادو سروکار دارد.

جوهو به الجزیره گفت: «مذاکرات در کمیته فنی مشترک همچنان مترقی است، با تمرکز واضح بر دستیابی به انطباق کامل قانونی بر اساس قانون معدن و تضمین بازدهی اجتماعی-اقتصادی برای بخش استخراج، جامعه محلی و کشور به طور کلی».

استاندارد گزارش داد که کمیته همچنین در حال بررسی بهره‌برداری از مواد معدنی و ارزش افزوده در داخل کشور، مزایای برجسته جامعه و حق‌الامتیاز، مسائل حل‌نشده زمین، امکان باز کردن منطقه به روی شرکت‌های استخراج معدنی متعدد و مسائل باقی‌مانده مربوط به شهرستان کاجیادو است.

برای فرماندار کاجیادو، جوزف اوله لنکو، دولت شهرستان باید یک صندلی بر سر میز داشته باشد.

لنکو به الجزیره گفت: "ما می خواهیم از رئیس جمهور به خاطر موضع قاطع و دستوراتش در مورد تاتا کیمیکال ماگادی تشکر کنیم. من تایید شده ام."

وی گفت که مشارکت شهرستان در مذاکرات غیرقابل مذاکره است و پرداخت نرخ زمین انباشته را به عنوان «حداقل غیرقابل کاهش» دولت شهرستان معرفی کرد.

او همچنین گفت که گلایه های ساکنان مگادی از سال ها قبل شناخته شده و تکرار شده است.

دولت به صراحت اعلام کرده است که اگر در نهایت سرمایه‌گذار جدیدی وارد شود، بیش از صادرات خاکستر سودا می‌خواهد. این کشور می خواهد فرآوری، تولید، مشاغل و سهم بیشتری از ارزش اقتصادی در کنیا باقی بماند.

اما ساکنان می پرسند تکلیف خدمات و معیشت هایی که در حال حاضر به تاتا وابسته است چه می شود.

برای ماتیپی، حفظ تاتا به معنای پذیرش وضعیت موجود نیست. او خواهان مشاغل بیشتر، سرمایه گذاری اجتماعی بیشتر و دسترسی به زمین هایی است که ساکنان می گویند کم استفاده از آن باقی مانده است.

برای نگانونی، حذف تاتا بدون جایگزینی واضح می تواند جامعه را در معرض خطر قرار دهد. او استدلال می کند که ساکنان باید در تصمیم گیری در مورد آنچه در آینده رخ می دهد مشارکت داشته باشند.

لنکو می‌خواهد به منافع دولت منطقه رسیدگی شود، در حالی که جوهو می‌گوید هدف دولت این است که عملیات را به طور کامل در قوانین معدن کنیا قرار دهد و اطمینان حاصل کند که کشور و جامعه محلی از مزایای اجتماعی-اقتصادی بیشتری برخوردار می‌شوند.

تاتا می‌گوید که منتظر پاسخ دولت به درخواست خود در ماه اوت است و متعهد به حل مسائل باقی مانده از طریق تعامل است.

با این حال، برای ماتیپی، سوال این است که جامعه از صنعتی که نسل‌ها ماگادی را شکل داده است، چه چیزی به دست آورده است.

ماتیپی به الجزیره گفت: «در طول سال‌ها، کمک‌های این شرکت به جامعه محلی سرچشمه می‌گیرد، ما را حفظ می‌کند اما آزادی اقتصادی را از ما سلب می‌کند.