چه زمانی نباید یک بارش شهابی را تماشا کرد - چرا برای شکارچیان بیدار نمی مانم

قبلا فکر می کردم که علاقه به آسمان شب به این معنی است که باید هر بارش شهابی را امتحان کنم. اگر تقویمی می گفت «اوج»، من آن را به عنوان یک دستورالعمل تفسیر می کردم. زنگ می‌زدم، چند لایه لباس پیدا می‌کردم و حدود ساعت 2 صبح بیرون می‌رفتم که حتی گربه‌های همسایه هم از دیدن من متعجب شدند. سپس 45 دقیقه به طور فزاینده ای خشمگین را صرف خیره شدن به سمت بالا می کردم، گهگاه یک شهاب سنگ را می دیدم و فکر می کردم که آیا این کار را به نحوی اشتباه انجام می دهم. همانطور که من به سمت رصد ستارگان رشد کردم، بسیار گزینشگرتر شدم.

اوج شکارچیان هفته آینده، و به طور معمول من وسوسه می شوم. این شهاب‌سنگ‌های سریع از بقایای دنباله‌دار هالی می‌آیند، که اتصال کافی برای تقریبا هر کسی است که بخواهد به بیرون برود. با این حال، شیء دیگری در این سال در آسمان است - یک ماه غول پیکر بزرگ و درخشان که آسمان شب را درخشان می کند و دیدن "ستاره های در حال تیراندازی" را بسیار سخت می کند.

این باعث نمی شود که اوریونیدها قابل مشاهده نباشند. در واقع یک پنجره باریک وجود دارد که آسمان شب از نور مهتاب خلاص می شود. اما این باعث می‌شود که خیلی کمتر تمایل داشته باشم که یک شب کامل را برای آنها قربانی کنم، و مطمئنا سعی نخواهم کرد که شب را در کمپینگ زیر آسمانی تاریک در یک مکان روستایی دورافتاده به دور از آلودگی نوری بگذرانم. من کشف کرده ام که دانستن اینکه چه زمانی نباید رصد کرد، یک مهارت رصد ستارگان دست کم گرفته شده است. چه اتفاقی می افتد و چه زمانی باید نگاه کرد

تابش بارش شهابی شکارچی صورت فلکی شکارچی است. (اعتبار تصویر: Inigo Cia از طریق Getty Images) Orionids از 2 اکتبر تا 7 نوامبر فعال هستند و حداکثر آنها در سال 2026 در یک شب در 21-22 اکتبر انتظار می رود. به نظر می رسد که آنها از نقطه ای نزدیک شکارچی تابش می کنند، اگرچه خود شهاب ها می توانند تقریبا در هر قسمت از آسمان به صورت رگه ای حرکت کنند.

این باران به این دلیل رخ می دهد که زمین از جریانی از زباله های به جا مانده از دنباله دار هالی عبور می کند که آخرین بار در سال 1986 در منظومه شمسی داخلی بود و در سال 2061 باز خواهد گشت.

در شرایط ایده‌آل، سازمان بین‌المللی شهاب‌سنگ نرخ اوج ساعتی 20 یا بیشتر در حدود حداکثر را به بارش می‌دهد. اما «نرخ ساعتی اوج» با این وعده نیست که شخصا در حالی که یک ساعت در حیاط خانه‌ام ایستاده‌ام، 20 شهاب را ببینم. آسمان تاریک عالی، دید درخشان و بدون مانع را در نظر می گیرد. در واقعیت، این غیرممکن است - حداقل باید چشمانی در پشت سر خود داشته باشید. و در هر طرف.

امسال یک عارضه دیگر اضافه می کند. ماه در 18 اکتبر به ربع اول می رسد و در 26 اکتبر به سمت کامل به حرکت خود ادامه می دهد. در شب اوج شکارچیان، یک ماه غول پیکر در حال افزایش 80٪ در آسمان شب خواهد بود، زیرا در 21 اکتبر تاریک می شود و در حدود ساعت 03:00 بامداد به وقت محلی آمریکای شمالی احتمالا در سراسر اروپا و به وقت محلی آمریکای شمالی غروب می کند. طلوع خورشید تقریبا ساعت 06:30 صبح به وقت محلی است، که به معنای تاریکی نجومی - زمانی که خورشید بیش از 18 درجه زیر افق است، یعنی تاریکی کامل - تا حدود ساعت 05:00 صبح ادامه دارد.

به وقت محلی (این زمان ها به عنوان یک توپخانه کار می کنند، اما شما می توانید (زمان دقیق غروب ماه و طلوع خورشید را برای مکان خود در زمان و تاریخ بررسی کنید).

بنابراین یک پنجره تاریک قبل از طلوع صبح وجود دارد، و آن زمانی است که اگر مصمم به دیدن آن بودم، سعی می کردم آن را ببینم. تابش اوریونید نیز بعد از نیمه شب بسیار بهتر از عصر است.

دانستن اینکه دقیقا چه اتفاقی قرار است در آسمان بیفتد، یک ساعت شهاب‌سنگ معمولی را به یک تمرین حساب شده‌تر تبدیل می‌کند.

چگونه و چه زمانی آن را تماشا می کنم

برنامه من برای Orionids امسال مانند همیشه است - پس از بررسی فاز ماه و زمان غروب و طلوع ماه، یک متغیر دیگر وجود دارد. ابتدا پیش بینی آب و هوا

اگر پیش‌بینی عالی باشد و من مشتاق باشم، دوره بعد از غروب ماه و قبل از غروب صبح در 22 اکتبر را هدف قرار می‌دهم. اگر به دلیل ابری باشد، در رختخواب می‌مانم.

این بدیهی به نظر می رسد، اما من فکر می کنم گاهی اوقات به افراد مبتدی این تصور داده می شود که رصد موفق ستارگان نیازمند تعهد قهرمانانه است. اینطور نیست. بارش شهابی عملکردی نیست که در لحظه عبور از "قله" تبلیغ شده ناپدید شود. اوریونیدها دوره فعالیت نسبتا وسیعی دارند، بنابراین شهاب‌ها می‌توانند در شب‌ها در دو طرف حداکثر نیز ظاهر شوند.

اگر ساعت 3 صبح بیرون بروم، این کار را بدون دو منبع بسیار ارزشمند برای بارش شهابی انجام خواهم داد - یک صندلی چمن و کیسه های صبر.

گوشه ستاره‌نگار: 16 تا 22 اکتبر 2026

ربع اول ماه برای یک جفت دوربین دوچشمی ایده آل است. (اعتبار تصویر: فن داروین از طریق گتی ایماژ) ماه در 18 اکتبر به ربع اول می رسد و این امر ستارگان را دشوار می کند. این بدان معناست که من آنچه را که مشاهده می‌کنم تغییر می‌دهم به‌جای اینکه هفته را رد کردن اعلام کنم. ماه به خودی خود در اوایل عصر حوالی ربع اول به یک هدف عالی تبدیل می شود. نور خورشید به چشم‌انداز ماه در امتداد پایانه‌گر (مرز بین روز و شب ماه) برخورد می‌کند و کوه‌ها و لبه‌های دهانه را به شکل برجسته‌ای پرتاب می‌کند. یک جفت دوربین دوچشمی ارزان قیمت می تواند مقدار شگفت انگیزی را نشان دهد.

با یک تلسکوپ، می‌توانید ساعت‌ها در رشته کوه Montes Apenninus و سه دهانه نزدیک - اراتوستن و ارشمیدس در دو طرف و افلاطون در بالا گم شوید. زحل پس از مخالفت در 4 اکتبر، یکی دیگر از اهداف آسان عصر باقی می ماند. پس از تاریک شدن هوا به سمت شرق و جنوب شرقی آسمان برای نور مایل به زرد ثابت آن نگاه کنید. حتی یک تلسکوپ معمولی که به سمت حلقه های زحل نشانه رفته باشد شگفت زده خواهد شد.

صورت فلکی هفته: Cassiopeia

کهکشان راه شیری مستقیما از طریق Cassiopeia، "ملکه" می گذرد. (اعتبار تصویر: E. Slawik/NOIRLab/NSF/AURA/M. Zamani) Cassiopeia یکی از ساده‌ترین صورت‌های فلکی است که می‌دانم برای یافتن آن‌ها، زیرا پنج ستاره اصلی آن یک W آشکار را تشکیل می‌دهند - یا، در حال حاضر، چیزی که به طرز مشکوکی بیشتر شبیه یک M است. در شب به آسمان شمالی نگاه کنید. از عرض های جغرافیایی میانه شمالی، Cassiopeia در طول پاییز مرتفع و برجسته است، در سمت مخالف قطبی از دب اکبر. این رابطه برای من مفیدتر از به خاطر سپردن دقیقا به سمتی است که W باید نشان دهد.

کاسیوپیا در حین چرخش زمین به دور قطب قطب می چرخد، بنابراین جهت آن در طول شب تغییر می کند. از مکان‌های شمالی به‌اندازه کافی، گرد قطبی است، به این معنی که هرگز زیر افق قرار نمی‌گیرد.