چه کسی فکر میکرد خالق «آکادمی قهرمان من» استعداد ترسناکی داشته باشد؟
Kohei Horikoshi ابرقهرمانان را با وحشت تشریفاتی در یک شات پسر-دختر ملاقات میکند، «ترک خنده، شیجیما» را عوض میکند.
طرفداران شونن پایان دورانی را دیدند که سال گذشته مانگا و انیمه My Hero Academia به پایان رسید. برای نزدیک به یک دهه، مجموعههای ابرقهرمانی Kohei Horikoshi مشعل چیزی را که رسانه را تعریف میکند، تا پایان پیروزمندانه حمل میکرد. در حالی که این مجموعه در انیمیشنها از طریق اسپینآفهای پیش درآمد ادامه مییابد، همانطور که رسانههای ابرقهرمانی انجام میدهند، هوریکوشی اخیرا دوباره قلم خود را با یک مجموعه کاملا جدید تک شات کار کرده است. در کمال تعجب همه، هوریکوشی از ابرقهرمانان استفاده نکرد. او یک سریال ترسناک به نام ترک خنده، شیجیما نوشت.
بعد از خواندن آن، اگر به عنوان یک سریال رسمی انتخاب شود یا هوریکوشی ترسناک را به عنوان ژانر جدید خود بپذیرد، عصبانی نمی شوم.
خنده را ترک کن، شیجیما مانند یک عاشقانه دبیرستانی شروع می کند. شما آزومی، دلقک کلاسی را دارید که تا آخر عمر نمی تواند همکلاسی هایش را به شوخی هایش بخنداند. و شما شیجیما را دارید، دختر حبابدار مدرسه که با هر حرفی که میگوید دو برابر میشود. در تمام این مدت، شیجیما نهایت تلاش خود را می کند تا صورتش را بپوشاند تا دندان گیر کرده اش را پنهان کند. او او را دوست دارد، و او آشکارا او را دوست دارد. از زمانی که آزومی به شهر ساحلی خواب آلود منتقل شد، آنها دوستان دوران کودکی بودند.
آنها همچنین به طور کامل یکدیگر را حفاری می کنند، حتی اگر هرگز با گفتگوی واقعی در مورد احساسات خود دچار مشکل نشده اند. وقتی آزومی بالاخره جرات پیدا میکند و از شیجیما یک سوال واقعی میپرسد، با همان لبخند لعنتی که او را مورد محبت همه قرار میداد، آن را کنار میزند. اگرچه آزومی از جذابیتهای شیجیما در امان نیست، اما متوجه میشود که چیزی بد است. در واقع، از زمانی که او به اینجا منتقل شد، اوضاع در شهر آنها خاموش بود.
او سالها شیاطین غولپیکری را دیده که در اطراف شهر جمجمه میکنند. اما به هر دلیلی، او تنها کسی است که به نظر می رسد متوجه عجیب و غریب های ماورایی می شود. یا مردم بینایی او را ندارند، یا میدانند چیزی تهدیدآمیز در شهرشان وجود دارد و تصمیم میگیرند به سمت دیگری نگاه کنند. معلوم شد که دلیلی وجود دارد: این شهر تبدیل به چیزهای آیینی مذهبی شده است، مانند قربانیهای انسانی برای راضی کردن خدایان که آزومی در برابر هشدارهای همه به آنها نگاه میکند. وقتی این چیزهای عجیب و غریب شروع به تعقیب شیجیما می کند، آزومی با سر به خطر می رود تا او را نجات دهد - حتی اگر نمی خواهد نجات یابد.
اولین چیزی که طرفداران MHA آن را تایید می کنند، جهش واضح در کیفیت سبک هنری هوریکوشی در لحظه پایان سریال است. از زمانی که MHA به پایان رسیده است، هوریکوشی به ندرت هنر شخصیت های خود را به اشتراک گذاشته است که چیزی جز خیره کننده نیست. مطمئنا، هوریکوشی با پانلهای مانگای الهامبخش آن را از پارک خارج میکرد تا به نتیجه MHA برسد، اما این تحت اجبار یک برنامه هفتگی انتشار بود. Smiling را کنار بگذارید، شیجیما از این سود می برد که هوریکوشی خودش را تحت ضرب الاجل های طاقت فرسا به خاک تبدیل نمی کند.
نتیجه یک مانگای ترسناک کوتاه اما شیرین است که در آن هوریکوشی استعداد پنهان خود را برای طراحی موجودات خاطره انگیز به نمایش می گذارد.
از پرش، یکی از جالبترین چیزها در مورد ترک خنده، شیجیما این است که قدرتی را که هوریکوشی در دوران آکادمی قهرمان من ایجاد کرده بود، به یک پیشفرض جذاب برای یک سریال ترسناک تبدیل میکند. این نقطه قوت توانایی عجیب او در ترسیم شخصیت ها با لبخندهای عفونی است. هر زمان که یکی از طرفداران میدید که لبخندی بر چهره بریدهشده ابرقهرمان برجسته MHA، All Might میدید، میدانستند که همه چیز درست میشود... خوب، خوب، زیرا او آنجا بود تا روز را نجات دهد.
تک شات هوریکوشی به جای استفاده از لبخند به عنوان یک نشانه ساده برای لحظات خوب پیش رو، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه یک لبخند می تواند چیزی آشکار را پنهان کند: آشفتگی درونی فردی که آن را بر تن دارد.
چیزهای کمی بیشتر از تماشای یک مانگاکا که همه کاره بودن خود را با نوشتن یک سریال تکشات به نمایش میگذارد، برایم شادی میآورد که دنیاهای متفاوتی از سریالهای معروفی دارد که آنها را وارد جریان اصلی کرد. چیزی که تک شات ها را برای من به عنوان یک خواننده مانگا بسیار هیجان انگیز می کند این است که چگونه به عنوان یک فرصت خلاقانه برای هنرمندان عمل می کنند. آنها میتوانند ترمز سریالهای طولانیمدتی را که در یک برنامه هفتگی وحشتناک نوشتههای روغن نیمهشب را میسوزانند، ترمز کنند و با نوشتن چیزی کاملا متفاوت، آب خلاق خود را به جریان بیاندازند. گاهی اوقات، یک شلیک فقط یک استراحت سرگرم کننده است.
گاهی اوقات این یک خلبان در پشتی است که منجر به یک سری کاملا جدید می شود. و گاهی اوقات، میتواند به مجموعهای از آثار خلاقانه جدید منجر شود که با تحسین سریالی که یک مانگاکا از آن فاصله گرفته است، رقابت میکند. این اتفاق در مورد تاتسوکی فوجیموتو، خالق مرد ارهای برقی افتاد، که نگاهی به عقب را در خلال وقفهی اواسط سریال خود از اثر مگنوم تابناکش نوشت. در حالی که نگاه به عقب تا حد زیادی محصول ذهن حواس پرتی است که داستان هایی مانند Fire Punch و Chainsaw Man را سرهم می کند، همچنین از قدرت ستاره فوجیموتو برای نوشتن قصیده ای متحرک برای دنیای بی زرق و برق هنرمندان استفاده کرد.
از نظر پارااجتماعی، من احساس کردم خنده را ترک کن، شیجیما به عنوان نگهدارنده مفهومی بود که با شرور چاقودار MHA، توگا هیمیکو، معرفی کرد. مانند هیمیکو، لبخند شیجیما به عنوان یک بیان تک بعدی که مردم مجبور نیستند آن را بخوانند، در نظر گرفته می شود. در حالی که گریمس به سبک یادره هیمیکو برای شوک و هیبت وحشت ورق برانگیز است، غم و اندوهی را در پشت خود پنهان می کند که تقریبا کل مجموعه را می طلبد تا رقیب او، Uraraka Ochako، باز شود. به همین دلیل است که این زوج از محبوب ترین شخصیت های سریال هستند.
شیجیما احساس میکند که هوریکوشی به تخته طراحی برمیگردد و از خود میپرسد: اگر شخصیتی را با لبخند درخشان اوراراکا بکشد در حالی که همان سطح آشفتگی درونی هیمیکو را پنهان میکند چه میشود؟ شاید برای من یک خلاق برای ارائه ایدههای خود انگشت تکان بدهم، زیرا مضمون «چه میشود اگر لبخند ساختگی» او در یک تکشات ترسناک تشریفاتی، من را غافلگیر کرد.
من به عنوان یک بیننده مکرر تلویزیون های واقعیت ژاپنی، همیشه با این پدیده که زنان هر زمان که می خندند دهان خود را می پوشانند، متحیر بودم. این که آیا این به ترکیبی از فروتنی اجتماعی و خجالت از نشان دادن دندانها خلاصه میشود، فراتر از من است. خنده را ترک کن، شیجیما احساس کرد که به مغز من رسیده است، انگشتش روی آن پدیده اجتماعی است. علیرغم اینکه همه با شیجیما مانند شاهزاده خانم مردم رفتار میکردند، اگر در حین خندیدن دندانهایش را نشان میداد، او را با او عوض میکردند، زیرا این بدان معناست که باید لبخند دندانکشیدهاش را ببینند.
بنابراین، شیجیما برای از بین بردن ناامنیها، خندهای پوشیده از الاغ ساختگی پذیرفت - مثل اینکه شهر فقط با او خوب رفتار میکند، زیرا او قربانی انسانی بعدی آنهاست. دخترگی یک مادر لعنتی است. جای تعجب نیست که او عاشق آزوما شد. او اولین کسی بود که به او گفت هیچ کس نمی تواند واقعا بدون نشان دادن دندان بخندد. این مثل عکس این است که مردی به زن می گوید هر زمان که مورد غمگینی داشت بیشتر لبخند بزند. هوریکوشی گفت که خط تماتیک یک تک شات ترسناک آیینی به اندازه «پلاس اولترا» یا شنیدن بازی «تو می گویی فرار کن» در لحظات مهم My Hero Academia تحریک کننده بود.
صفحهしじまさん」が掲載されてます!!
هیئت داوران هنوز در مورد اینکه آیا شیجیما خندیدن را کنار بگذارید یا خیر، به سریال ترسناک خودش تبدیل شود یا خیر، صحبت نمی کند. خداوند می داند که به گونه ای پایان یافت که در را نیمه باز گذاشت. اما همانطور که هست، خنده را ترک کن، شیجیما یک داستان ترسناک تحریکآمیز و الهامبخش است، خوشحالم که هوریکوشی برای نوشتن وقت گذاشت.
اخبار io9 بیشتری می خواهید؟ بهترین فیلمها و برنامههای تلویزیونی را برای پخش در این ماه و همه کتابهای علمی تخیلی، فانتزی و ترسناک آینده که باید در رادار شما باشند، بررسی کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
Who Would Have Thought the Creator of ‘My Hero Academia’ Had a Knack for Horror?
Kohei Horikoshi's trades superheros for ritualistic horror in his boy-meets-girl one-shot, 'Quit Laughing, Shijima.'