چگونه بایدن از جنگ با ایران جلوگیری کرد

بلافاصله پس از حمله حماس به اسرائیل در 7 اکتبر، پرزیدنت بایدن از من خواست تا به رهبری مذاکرات برای آتش بس و توافقنامه آزادی گروگان کمک کنم. پس از پیشرفت اولیه، مذاکرات به زودی متوقف شد، زیرا جنگ در غزه شدت گرفت. در 21 فوریه 2024، من با یک پیشنهاد جدید به قاهره رفتم تا آنها را دوباره راه اندازی کنم.

مقر اطلاعات مصر در شمال قاهره است که توسط خیابان های سرسبز احاطه شده است. پشت دروازه های آن، ضربان قلب دولت مهیب امنیتی مصر است. عباس کامل، رئیس سازمان اطلاعات از سال 2018 تا 2024، یکی از قدرتمندترین چهره‌های کشور بود، اگرچه کمتر شناخته شده بود. او که یک مرد محجوب در دهه 60 خود بود، در اطلاعات نظامی با عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور کنونی مصر خدمت کرده بود و از آن زمان تاکنون این دو با هم صمیمی بودند.

کامل همچنین در تلاش برای توقف جنگ در غزه از طریق معامله گروگان‌ها نقش اساسی داشت. سرویس اطلاعاتی او کانال های مستقیمی با رهبران حماس در غزه داشت.

کامل در دفترش کنار من نشسته بود، سومین سیگارش را روشن کرد و به دستیارش احمد عبدالخالک اشاره کرد که اسرائیلی ها را وارد اتاق کند.

"حالا!" کامل گفت. عبدالخالک از در بیرون رفت و صحافی همیشه موجود را در دست داشت.

Kamel, slumped in his chair, seemed at the end of his patience. کار تحویل حماس به معامله گروگان غیرممکن بود. اما سیگار روی او اثر آرام بخشی داشت. روال جرقه زدن فندک؛ دم طولانی او به عقب خم شده بود و چشمانش ابری از دود را دنبال می کرد که به سمت پنکه روی سقف می چرخید. سپس با اشاره ای به لبخند یا یک ایده جدید می نشست.

فکر کردم وقت آن است که سیگار بکشم.

تنها سه ماه قبل از آن، من و کامل در همین اتاق نشسته بودیم و به بستن اولین قرارداد آتش بس جنگ کمک کردیم. For seven days in November, the fighting stopped. بیش از 100 گروگان - زن و کودک، از جمله کودکان نوپا و مادربزرگ - در ازای صدها اسیر فلسطینی که توسط اسرائیل نگهداری می شدند، آزاد شدند. کمک های بشردوستانه به غزه سرازیر شد و در حالی که اسلحه ها خاموش بودند، به نیازمندان در سراسر نوار رسید.

زمانی که حماس در آخرین لحظه از آزادی زنان جوان‌تر خودداری کرد، این توافق از بین رفت. حماس پیشنهاد کرد که از آنها بگذریم و بحث در مورد بزرگترها را آغاز کنیم، که این نقض آشکار توافقی است که طی هفته ها مذاکره با هم بسته بودیم. این مقاله برگرفته از کتاب جدید برت مک گورک، Brink: Inside the Race to Free the 7th Hostages است. اسرائیل نپذیرفت. After midnight in Washington on December 1, 2023—early morning in Gaza—Hamas resumed firing rockets at Israel. اسرائیل حملات هوایی خود را از سر گرفت. جنگ برگشته بود

در آن زمان، تصور می‌کردم که موفق می‌شویم یک معامله دیگر، حداقل برای زنان باقی‌مانده و مردان مسن‌تر، از جمله یک شهروند آمریکایی، تنظیم کنیم.

اما حماس به خواسته های حداکثری پایبند بود. آنها شامل بازگشت به وضعیت موجود در 6 اکتبر، با باقی ماندن سازمان در قدرت در غزه، بازسازی شده در مرزهای اسرائیل بود. پس از قتل عام 7 اکتبر، زمانی که حماس بیش از 1000 نفر را کشت و بیش از 250 گروگان را گرفت، هیچ رهبر اسرائیلی این نتیجه را نمی پذیرد.

[مارک باودن: درس موفقیت اسرائیل در هوا]

چه رسد به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر تندرو اسرائیل که به عنوان یک هدف جنگی خواستار حذف کامل حماس از قدرت شد. کمی بعد از ملاقات کامل او را می دیدم.

مذاکرات ما با تشدید حملات ایران به آمریکایی ها بیشتر متوقف شده بود. در عراق و سوریه، نیروهای آمریکایی تقریبا روزانه زیر آتش شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران قرار گرفتند. از 7 اکتبر، این حملات نسبت به سال قبل هفت برابر شده بود و هدف حملات کشتار بود.

در روز کریسمس، سه آمریکایی در حمله ای در شمال عراق زخمی شدند که یکی به شدت زخمی شد. چند روز بعد، حوثی‌ها، حوثی‌ها، حوثی‌های تحت حمایت ایران در یمن، علیه کشتی‌ها از جمله کشتی‌های نظامی ایالات متحده در دریای سرخ آتش گشودند. منطقه در آستانه یک جنگ گسترده تر بود.

President Biden asked me to meet the Iranians in Oman, reactivating a back channel that had been used at times before the October 7 crisis. یک روز قبل از ملاقات من، حوثی ها بزرگترین حمله خود را تا به امروز انجام دادند و حدود 22 موشک و پهپاد را به سمت کشتی های نظامی ایالات متحده و بریتانیا شلیک کردند.

کانال پشت به جایی نرسید. در 28 ژانویه 2024، دو هفته پس از دیدار من در عمان، یک هواپیمای بدون سرنشین ایران به محل زندگی سربازان آمریکایی در اردن حمله کرد و سه سرباز آمریکایی را کشت و ده‌ها نفر را زخمی کرد. بایدن در نهایت تصمیم گرفت که پاسخ دهد و دستور داد بزرگترین موج حملات هوایی در سراسر عراق و سوریه در بیش از یک دهه گذشته، از جمله حملات هدفمند علیه رهبر شبه نظامیان مسئول حمله در اردن و مشاور ایرانی در بغداد که شبه‌نظامیان را قادر می‌سازد. پس از آن، شبه نظامیان ایستادند.

حالا بالاخره داشتیم به مذاکرات مربوط به گروگان ها برمی گشتیم. مثل کامل صبرم لبریز شد. جنگ اکنون در پنجمین ماه خود بود. گزارش شده است که نزدیک به 30000 نفر از جمله شبه نظامیان در غزه کشته شده اند. بیش از 230 سرباز اسرائیلی کشته و نزدیک به 1500 نفر زخمی شده بودند. حماس همچنان بیش از 100 گروگان از جمله چندین شهروند آمریکایی را در اختیار دارد.

قتل عام بر همه ما سنگینی کرد.

کامل گفت: «ما میانجی هستیم، برت. "این جنگ من یا جنگ شما نیست، جنگ آنهاست و نمی‌خواهند متوقف شوند. هر دو فکر می‌کنند پیروز خواهند شد؛ چیزی برای پیروزی وجود ندارد."

دود را به سقف دمید. آنها همه ما را نابود خواهند کرد، نه فقط خودشان را.»

به او یادآوری کردم که فردا با آزادی شش زن گروگان جنگ می تواند متوقف شود. اینها زنانی بودند که در قرارداد نوامبر از دست رفتند، عمدتا غیرنظامیانی که از یک جشنواره موسیقی گرفته شده بودند.

او گفت که آنها آخرین خواهند بود. حماس می دانست که آنها برای اسرائیل ارزشمند هستند.

کامل اصرار داشت که تمام تلاشش را می کند، اما ما گیر کردیم.

عبدالخالک با هیئت اسرائیلی بازگشت. عبدالخالک، افسر اطلاعاتی مصری که مدت‌ها متهم به پرونده حماس بود، با مدل موی نظامی به خاکستری مانند من، و در تماس مستقیم با یحیی سنوار، رهبر حماس در غزه و مغز متفکر 7 اکتبر بود. افراد کمی خارج از حماس این سازمان را بهتر می‌شناختند.

هیئت اسرائیلی را رونن بار رهبری می کرد. بار با سر تراشیده و فک مربعی شکل به نظر می رسید که از فاودا، درام تلویزیونی درباره شین بت، آژانس امنیت داخلی که او رهبری می کرد، بیرون آمده است. بار رابط اصلی اسرائیل با حماس و مقام اسرائیلی بود که بیشتر خواهان توافق بود. He was willing to bend but not break Netanyahu’s guidance.

بار برای نشان دادن جدیت خود، نقشه‌های غزه را که در جعبه‌ها پیچیده شده بود، و کیف‌هایی پر از اسامی تمام اسیران فلسطینی که توسط اسرائیل نگهداری می‌شد، و همچنین تمام اطلاعاتی که اسرائیل درباره گروگان‌ها، مکان‌ها و شرایط احتمالی آنها داشت، حمل می‌کرد.

بار گفت که اسرائیل آماده است تا جزئیات مبادله گروگان ها با اسرا را نهایی کند تا اسامی زندانیانی که حماس می خواهد آزاد شود. او همچنین آماده مذاکره در مورد شرایط آتش بس مرحله ای بود و نیروهای اسرائیلی از غزه به مناطق کوچکتر عقب نشینی می کردند زیرا گروگان های بیشتری توسط حماس آزاد شدند. اگر هیچ گروگانی بیرون نمی آمد، نیروهای اسرائیلی به عمق بیشتری می رفتند. بار گفت: «این فرمول است.

او کامل را به چالش کشید تا حماس را متقاعد کند که حداقل یکی از زنان را آزاد کند.

من حماس نیستم! کامل گفت. نوار عقب نشینی کرد، یعنی بدون توهین.

بار با پهن کردن نقشه ای در مقابل ما توضیح داد که اسرائیل در حال تدارک یک حمله نظامی بزرگ در شهر رفح در جنوب غزه است. این بزرگترین عملیات جنگ تا کنون خواهد بود.

[آرش عزیزی: ایران آماده جنگ با اسرائیل نیست]

رفح در مجاورت مرز مصر بود و حماس از نظر نظامی دست نخورده باقی ماند و همچنان به صورت تیپ هایی با گردان های تابع و واحدهای کوچکتر در زیر آنها سازماندهی شد. شبکه‌ای از تونل‌ها در اعماق زیرزمین به هزارتوی اصلی در شمال، معروف به پادشاهی، وارد می‌شد، جایی که سینوار و مشاورانش به همراه چندین گروگان از نیروهای اسرائیلی پنهان شده بودند.

رفح همچنین جایی بود که بسیاری از مردم غیرنظامی از عملیات نظامی جاری اسرائیل در سایر نقاط غزه گریخته بودند. بار گفت که تنها راه برای توقف این عملیات برنامه ریزی شده این بود که حماس شروع به آزادسازی گروگان ها کند – که از زنان شروع شد.

کامل گفت حماس خواسته های مخالفی دارد. اسرائیل باید به طور کامل از غزه عقب نشینی کند و قبل از آزادی گروگان ها، آتش بس دائمی را تضمین کند. حماس و رهبران آن همچنان در قدرت باقی می‌مانند و به وضعیت موجود در 6 اکتبر باز می‌گردند. در همین حال، اسرائیل باید تمام فلسطینی‌هایی را که در زندان‌های اسرائیل نگهداری می‌شدند، صرف‌نظر از جنایات ارتکابی آزاد می‌کرد.

کامل توضیح داد که این موضع سینوار بود.

بار گفت: «غیرممکن است. او با تعجب به من نگاه کرد که چرا این جلسه را توصیه کرده ام. "این چیه؟" او پرسید.

در یک مذاکره با دیدگاه های آشتی ناپذیر، یک میانجی سعی می کند "منطقه توافق احتمالی" ایجاد کند. بین حماس و اسرائیل هیچ چیزی وجود نداشت.

گفتم: «بیایید یک رویکرد متفاوت را در نظر بگیریم.

من همراه با بیل برنز، مدیر سیا و شریکم در مذاکرات گروگان‌گیری، چارچوبی سازش را برای غلبه بر بن‌بست ایجاد کرده بودم. ابتدا بر روی حوزه‌ای متمرکز می‌شود که هر دو طرف ممکن است به توافق برسند: آتش‌بس و آزادی تعداد زیادی از اسرای فلسطینی در ازای دسته‌بندی بشردوستانه از گروگان‌ها، از زنان باقی‌مانده و مردان مسن‌تر و سپس بیماران یا مجروحان.

در این دسته ها بیش از 30 گروگان وجود داشت که سه آمریکایی نیز در میان آنها بودند.

مشوق حماس یک آتش بس طولانی مدت بود - حداقل شش هفته، بیشتر از آنچه برای زنان باقی مانده به تنهایی وعده داده شده بود. و تا زمانی که مذاکرات برای گروگان‌های باقی‌مانده ادامه داشته باشد، می‌تواند ادامه داشته باشد و فرصتی برای دوام یک سال یا بیشتر ایجاد کند.

Bar said the Israeli side could accept that outline.

کامل ته سیگارش را در زیرسیگاری شکست. او گفت: «آنها خواسته های بیشتری دارند. "هر دو شما این را می دانید. سینوار موافقت نمی کند-"

"پس آنها را هل بده! آنها را هل بده!" نوار قطع شد.

"من دارم!" کامل گفت. "تو چطور؟ نتانیاهو را هل بده!"

I raised my arms to stop the two men from shouting at each other. کامل عقب نشینی کرد: "من به تو اعتماد دارم، رونن. من به تو اعتماد دارم. اما نتانیاهو چه می گوید؟"

بار اصرار داشت که به جای نتانیاهو صحبت می کند.

ما باید آن را از زبان نخست وزیر شما بشنویم.»

روز بعد داشتم نتانیاهو را می دیدم.

پیش بینی کردم: «او موافقت خواهد کرد.

بار اصرار کرد: "دختران ما را آزاد کنید، جنگ متوقف می شود."

ایستادیم و دست دادیم. ما سه نفر چاره ای جز همکاری نداشتیم. کامل از عبدالخالک خواست که به ما ملحق شود. کامل گفت: ما تمام تلاش خود را خواهیم کرد.

عبدالخالک شانه هایش را بالا انداخت و قانع نشد. گفت: انشاءالله، انشاالله.

اولین چیزی که بازدیدکننده از دفتر نخست وزیری در اورشلیم می بیند دیواری است که با نقشه ای از آفریقا و خاورمیانه پوشانده شده است و اسرائیل به اندازه یک تمبر پستی در وسط آن قرار دارد. نتانیاهو در مقابل نقشه به من سلام کرد و سپس با لبخند عکس گرفت. هنگامی که مطبوعات اتاق را ترک کردند، او ارزیابی تاریک خود را از همه چیز در نقشه ارائه کرد.

شمال اسرائیل تخلیه شده بود. بیش از 80000 نفر برای فرار از شلیک موشک های روزانه حزب الله لبنان به این منطقه نقل مکان کرده بودند. جنوب اسرائیل، مناطق نزدیک غزه نیز تخلیه شده بود، تا 50000 نفر. تقریبا 5 درصد از خاک اسرائیل اکنون سرزمینی برای هیچکس نبود. نتانیاهو اصرار حماس بر بازگرداندن مواضع خود در مرزهای اسرائیل را به خودکشی ملی تشبیه کرد. او گفت که اسرائیل یک کشور نخواهد بود. مردم هرگز به مناطق هم مرز با حماس یا حزب الله باز نمی گردند. اولویت او ایجاد شرایط برای بازگشت مردم به خانه بود.

در جنوب، این بدان معنا بود که حماس دیگر هرگز در مجاورت اسرائیل وجود نخواهد داشت. In the north, if a deal was reached in Gaza, he’d leave Hezbollah alone for now. در غیر این صورت، اسرائیل ممکن است مجبور شود حزب الله را نیز از آن مرز پاک کند. برای بیش از 30 دقیقه، او هرگز به گروگان ها اشاره نکرد. به او یادآوری کردم: «من اینجا هستم تا در مورد معامله گروگان‌ها صحبت کنم.

Netanyahu by this time was under criticism for not prioritizing the release of hostages over the military campaign inside Gaza. انتقاد درست به نظر می رسید. او در بحث در مورد مبارزات نظامی متحرک بود، و زمانی که در مورد گروگان‌ها بحث می‌کرد، بسیار کمتر بود – زمانی که تصمیم گرفت در مورد آنها بحث کند. او معتقد بود که اسرائیل تنها از طریق یک لشکرکشی می‌تواند گروگان‌ها را آزاد کند. یکی بدون دیگری نمی توانست وجود داشته باشد.

"پس، همه چیز چطور پیش می رود؟" نتانیاهو از من پرسید. "عالی نیست، به نظر می رسد."

توضیح دادم کجا ایستادیم. هدف این بود که حول پیشنهادی که در قاهره بحث کرده بودیم، با اسرائیل که قطر و مصر آن را امضا و تأیید کردند، متحد شویم.

گفتم: «این مسئولیت را دقیقا بر دوش سینوار می گذارد.

“Why don’t you ask Hamas to accept something, then come to me,” Netanyahu said. او تاکید کرد که این راهی برای مذاکره با حماس نیست. این گروه هر چیزی را که اسرائیل می پذیرفت به جیب می زد و سپس به مطالبات بیشتر ادامه می داد. او گفت: "شما کارها را به عقب انجام می دهید."

[دیوید فروم: آزمون قدرت]

نتانیاهو همچنین معتقد بود که زمان به نفع اوست نه سینوار. نیروهای اسرائیلی سرانجام پادشاهی را که به نظر می رسد قلب سیستم تونل گسترده حماس است، کشف کردند. در آنجا، آنها میلیون‌ها دلار پول نقد، همراه با یادداشت‌های دست‌نویس، لپ‌تاپ و تلفن‌های سینوار پیدا کرده بودند. رهبر حماس قبل از رسیدن نیروهای اسرائیلی منطقه را ترک کرده بود، اما اکنون تصور می‌شد که آنها در حال نزدیک شدن به آن هستند. نتانیاهو فکر می‌کرد که از بین بردن سنوار، همراه با عملیات رفح، حماس را مجبور خواهد کرد تا خواسته‌های خود را ملایم‌تر کند و همه گروگان‌ها را رها کند، نه فقط برخی را.

در پایان، نتانیاهو به من گفت که پیشنهاد ما را می‌پذیرد - آتش‌بس شش هفته‌ای و آزادی اسرای فلسطینی در ازای زنان، سالمندان و گروگان‌های بیمار - در اصل. اما دورهای مداوم گفتگوها او را آزار می داد، زیرا به نظر می رسید که آنها با رهبران حماس به عنوان یک دولتمرد رفتار می کردند، در مقابل تروریست هایی که در تونل ها گروگان ها را نگه می داشتند. او گفت: «این کار نخواهد کرد.

من موافقت کردم که از بین بردن سینوار مهم است و ممکن است به باز کردن معامله گروگان کمک کند، اما تا زمانی که این اتفاق نیفتد، ما باید تلاش کنیم تا او را از بین ببریم - از نظر نظامی و دیپلماتیک.

بعد از جلسه با عبدالخالک تماس گرفتم. هنوز از حماس خبری نبود.

به او گفتم که نتانیاهو در اصل این پیشنهاد را پذیرفته است. اما حتی پس از گذراندن نزدیک به دو ساعت با نخست وزیر، نمی توانستم مطمئن باشم. شناسایی نتانیاهو غیرممکن بود. آیا او قصد خرابکاری در مذاکرات را داشت یا این دیدگاه واقعی او بود که سینوار گروگان ها را فقط با چاقویی که به گلو می زد آزاد می کرد؟ تا زمانی که آن گزاره مورد آزمایش قرار نگرفت، دانستن آن غیرممکن بود.

دو هفته بعد، پاسخ حماس به پیشنهاد ما این دیدگاه نتانیاهو را تقویت کرد که مذاکرات به جایی نمی رسد. این گروه توافق سازش را رد کرد و به خواسته های اصلی خود پایبند بود.

در 18 مارس، بایدن با نتانیاهو تماس گرفت و از او خواست تا با پیشنهاد آزادی تعداد بیشتری از اسرای فلسطینی، توافق را شیرین کند. Netanyahu reluctantly agreed, but Hamas would not budge. یک هفته بعد، شورای امنیت سازمان ملل متحد به قطعنامه ای رای داد که خواستار آتش بس بی قید و شرط در غزه در ماه رمضان بود که در آستانه آغاز بود. ایالات متحده از رای گیری ممتنع، اجازه تصویب قطعنامه را داد.

تیم ما در سازمان ملل فکر می‌کرد که وتو کردن آن بسیار پرهزینه است، همانطور که با قطعنامه‌های قبلی که خواستار آتش‌بس بی‌قید و شرط شده بود - به این معنی که هیچ گروگانی آزاد نمی‌شود، انجام دادیم.

ران درمر، یکی از اعضای کابینه نتانیاهو که قبلا سفیر اسرائیل در ایالات متحده بود، پس از رای گیری با من تماس گرفت. او گفت که حماس این قطعنامه را ستایش کرده و پرسیده است که چرا دولت ما با اسرائیل به عنوان یک "دروغ" در سازمان ملل رفتار می کند. با توجه به حمایت قاطع بایدن از اسرائیل، این اتهام توهین‌آمیز بود، و من هم با قطع تلفن به او گفتم. اما در حالی که لفاظی های درمر بیش از حد داغ شده بود، او اشتباه نمی کرد که حماس قطعنامه سازمان ملل را به عنوان یک گشایش استراتژیک برای تقویت موقعیت خود می دید.

یک روز پس از رای گیری، رهبری حماس با آیت الله خامنه ای رهبر ایران در تهران دیدار کرد و به انزوای بین المللی فزاینده اسرائیل اشاره کرد. حوثی ها حملات موشکی و پهپادی خود را در دریای سرخ تشدید کردند. و بدون هیچ پیشرفتی در چشم انداز، مذاکره کنندگان اسرائیلی به طور کلی از مذاکرات خارج شدند.

نتانیاهو در بیانیه‌ای گفت: «اسرائیل تسلیم خواسته‌های توهم‌آمیز حماس نخواهد شد». Our efforts to stop the war through a hostage deal were dead.

در همین حال، بایدن در داخل تحت فشار سیاسی بود - عمدتا از درون حزب خودش - تا اسرائیل را مجبور کند جنگ را متوقف کند. اوایل ماه مارس، روزنامه‌نگار جاناتان کیپهارت از بایدن پرسید که آیا حمله برنامه‌ریزی شده اسرائیل به رفح، با توجه به تأثیر بالقوه بر غیرنظامیان، «خط قرمز» است. بایدن گفت: «این یک خط قرمز است» و افزود که اسرائیل «باید توجه بیشتری به جان‌های بی‌گناه از دست رفته داشته باشد».

بایدن بعدا به ما گفت که منظورش این است که اسرائیل چگونه باید عملیات را انجام دهد، نه اینکه آیا اصلا انجام شده است یا خیر. In the same interview, he said he was “never going to leave Israel.” با این حال، تقریبا در همان زمان، معاون رئیس جمهور هریس به ABC News گفت که عملیات اسرائیل در رفح یک "اشتباه بزرگ" خواهد بود و از رد "عواقب" در صورت ادامه آن خودداری کرد.

با نگاهی به گذشته، جای تعجب نیست که حماس در این دوره هرگز به پیشنهادات ما پاسخ نداد. اکنون می دانیم که در مارس 2024، زمانی که این مناظره سیاسی در ایالات متحده در حال برگزاری بود، سینوار در یک مجتمع تونلی در زیر رفح بود. او که مشتاق مصرف کننده اخبار است، می دانست که روابط بین بایدن و نتانیاهو به نقطه جوش نزدیک می شود.

یک سال بعد، رونن بار از واشنگتن دی سی بازدید کرد و با گروهی از دستیاران سابق بایدن دیدار کرد. یکی از آنها با گلایه پرسید که بایدن در مذاکرات با حماس چه کار متفاوتی انجام می داد؟ بار به این دوره در بهار 2024 اشاره کرد، زمانی که گفته می شد بایدن از عملیات اسرائیل در رفح جلوگیری می کند. از منظر بار، این تصور موقعیت حماس را سخت‌تر کرده بود و آزادی گروگان‌ها و پایان دادن به جنگ را دشوارتر می‌کرد. او گفت: "این بزرگترین اشتباه شما بود."

در صبح روز اول آوریل، گروهی از مقامات اسرائیلی برای ارائه طرح های بشردوستانه خود برای عملیات رفح به اتاق موقعیت کاخ سفید تجمع کردند. پس از اظهارات بایدن، ما روشن کرده بودیم که عملیات نباید قبل از اینکه غیرنظامیان فرصت ترک منطقه را پیدا کنند آغاز شود.

قبل از شروع جلسه، سفیر اسرائیل، مایکل هرتزوگ، و وابسته نظامی آن، سرلشکر هیدای زیلبرمن، خواستند با من در خارج از اتاق صحبت کنند تا شنود نشود. زیلبرمن گفت که اسرائیل در آستانه انجام یک حمله هوایی در دمشق است. هدف، محمدرضا زاهدی، یک افسر ارشد ایرانی مسئول عملیات های نیابتی در سراسر سوریه و لبنان، از جمله حزب الله بود. این به خصوص تعجب آور نبود. با توجه به حملات مداوم حزب الله در شمال اسرائیل، زاهدی یک هدف قانونی برای اسرائیلی ها بود. من از زیلبرمن تشکر کردم که به من اطلاع داد.

[ویراستاران: دکترین بایدن]

او گفت: «یک چیز دیگر. او مردی غول پیکر با سر تراشیده بود که شبیه یک بوکسور سنگین وزن بود و گنبد بزرگش به سمت گنبد من خم شده بود. Iran might claim that the building about to be attacked was a consulate, Zilberman said, but it was not. من به او فشار آوردم: تأسیسات دیپلماتیک تحت قوانین بین المللی محافظت می شوند. اگر هدف در دمشق کنسولگری بود، ممنوع بود. زیلبرمن اصرار داشت که اسرائیلی‌ها هیچ مدرکی در این مورد ندیده‌اند.

زمانی که از جلسه خارج شدیم، ساختمان صاف شده بود و زاهدی و چند تن از همکارانش فوت کرده بودند. ایران اعلام کرد که این حمله را حمله به خاک ایران می‌داند و متعهد شد که در تلافی به اسرائیل حمله کند. به زودی گزارش هایی دریافت کردیم مبنی بر اینکه ایران برای حمله موشکی به شهرهای اسرائیل آماده می شود. در ابتدا باورش سخت بود. برای چندین دهه، ایران با استفاده از نیروهای نیابتی جنگیده بود و به خود اجازه می داد تا حدی انکار شود و خطر حملات تلافی جویانه در داخل مرزهای خود را کاهش داده بود.

اما گزارش‌های بیشتری منتشر شد که نشان می‌دهد آماده‌سازی برای یک حمله گسترده - ترکیبی از موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و هواپیماهای بدون سرنشین که صدها هدف را در سرتاسر اسرائیل هدف قرار می‌دهند.